Vintage prijzen aan het zakken of stijgen?

Ik zie het probleem ook niet. Koop een Jupiter 8 voor 20k, maak er een paar vette songs mee en verkoop hem weer voor 25k.
Dan ben je een paar vette songs en 5k rijker dan dat je hier je hele leven op het forum gaat lopen miepen over die hoge prijzen
 
  • Duimpje
Duimpjes: Nap
Als mensen daadwerkelijk vintage alleen zouden kopen om muziek mee te maken dan zouden de prijzen zeker zakken, want om louter muziek te maken heb je geen vintage nodig. Mensen die vintage kopen willen of heel graag vintage hebben vanwege nostalgische gevoelens die ze er bij hebben of zien het als een investering / handelswaar.
Ik geloof er niets van dat je dit 100 procent meent.
Ik heb zelf geen vintage voor het bijzondere gevoel. Alleen de klank telt.
Er zijn nu wel een paar die er dichtbij komen. Maar niet kompleet.
 
Haha, ik overdreef een beetje, als het puur om 'de klank telt gaat' dan zijn er een paar klassiekers die ik graag zou willen hebben omdat ik dan zeker weet dat ik echt dié klank heb. Helemaal mee eens.

Maar voor het maken van muziek in 't algemeen, heb je vintage niet echt nodig. Maar wil je echt 100% dié sound, ja dan kan je alleen maar voor de originelen kiezen.

Dit was overigens ook mijn uitgangspunt toen ik nog vintage synths kocht, terecht dat je dit opmerkt. :)
 
Bij mij gaat het om de klank en de interface. En dan eindig ik dus met een paar oude en een paar recente bakken.

Omdat ik een gezond aantal synths heb en de bedragen niet laag zijn, ruil ik tegenwoordig liever dan (ver)kopen, eventueel met wat opleg links of rechts. Dan voelt het meer als hobby en minder als een geldput.
 
Ik zie het probleem ook niet. Koop een Jupiter 8 voor 20k, maak er een paar vette songs mee en verkoop hem weer voor 25k.
Dan ben je een paar vette songs en 5k rijker dan dat je hier je hele leven op het forum gaat lopen miepen over die hoge prijzen
Ik heb niet het gevoel dat mensen hier lopen te miepen, er is een topic gestart en ik zie alleen maar interessante inzichten.

Moet zeggen dat ik jou antwoord wel beetje kort door de bocht vind. Hoe kan een musicus van 20 nou nog de joy van vintage ervaren? Die hebben doorgaans toch geen 20k liggen.
 
Een PC uit het jaar 2000 of een sintersyzer uit dat jaar. Het prijsverschil is nogal opgelopen dan.
In het voordeel van de sintersyzer die meer waard is.
Toch gaat het niet helemaal op dat : hoe analoger hoe duurder.
De elektronica printen van voor 1975 zagen er uit als gemaakt van bruin karton.
Die waren een stuk onbetrouwbaarder en dat kwam er vooral uit op het moment dat men instrumenten overal heen ging meesjouwen.
Die oude viool van een paar eeuwen oud is wel duurder geworden.
Die loodzware bakken van sintersyzers van de begintijd die weinig kunnen zullen eerder museumstuk zijn dan dat ze hier of daar nog dienst doen.
Dacht ik zo. En als er wat aan mankeert? krijg het maar eens gerepareerd.
 
Ik heb niet het gevoel dat mensen hier lopen te miepen, er is een topic gestart en ik zie alleen maar interessante inzichten.

Moet zeggen dat ik jou antwoord wel beetje kort door de bocht vind. Hoe kan een musicus van 20 nou nog de joy van vintage ervaren? Die hebben doorgaans toch geen 20k liggen.
vintage voor iemand van 20 is iets anders dan vintage voor iemand van 50. waar wij ouderen de mc-303 een neppe schijtbak vonden, kan dat voor iemand van 30 juist een warm gevoel van nostalgie geven omdat het zn eerste synth was. en tot 10 jaar geleden moest je vintage gaan als je goeie analoge drums, of polys wilde. er is nu zoveel dat dat niet meer nodig is, zeker ook met alle klonen tegenwoordig van hi end tot behringer. en vintage spul is over het algemeen niet in de handen van twintigers, in welke markt dan ook ;-)
 
Ik heb niet het gevoel dat mensen hier lopen te miepen, er is een topic gestart en ik zie alleen maar interessante inzichten.

Moet zeggen dat ik jou antwoord wel beetje kort door de bocht vind. Hoe kan een musicus van 20 nou nog de joy van vintage ervaren? Die hebben doorgaans toch geen 20k liggen.

Ja klopt mijn opmerking was een beetje overdreven en misschien zelfs een beetje provocatief.. had er misschien een smiley in moeten stoppen 😄
Maar ik vind wel dat je groot moet durven denken. Waar een wil is is een weg!

Weet niet hoe ik dat punt beter over het voetlicht kan brengen
En ik kan over het algemeen slecht tegen gezeur over geld.. dus misscien ook dat ik daarom zo reageerde
 
vintage voor iemand van 20 is iets anders dan vintage voor iemand van 50. waar wij ouderen de mc-303 een neppe schijtbak vonden, kan dat voor iemand van 30 juist een warm gevoel van nostalgie geven omdat het zn eerste synth was. en tot 10 jaar geleden moest je vintage gaan als je goeie analoge drums, of polys wilde. er is nu zoveel dat dat niet meer nodig is, zeker ook met alle klonen tegenwoordig van hi end tot behringer. en vintage spul is over het algemeen niet in de handen van twintigers, in welke markt dan ook ;-)
Zeker, dat heb ik ook gemerkt. Want er zijn er die willen precies dat zelfde geluid terug als een soort hebbeding. Terwijl ik zeg ik maak het wel eventjes na (met m`n ervaring.) Het zelfde verhaal als het gaat over origineel of namaak. De uitgebreidheid en de complexiteit is ook groter geworden met nieuwe apparaten zodat er ook een groter bereik is gekomen om geluiden na te maken.
 
Eind jaren 90, begin 2000 loonde het nog de moeite om rommelmarkten, Marktplaats en ons lokaal blaadje “de Vondst” af te struinen. Dat heeft mij toen o.a. het volgende opgeleverd:
- Yamaha DX100 in nieuwstaat voor € 10,00
- Juno-106 voor € 70,00 (defecte chip en pitch/mod, voor € 150,00 laten repareren door SaintEric en verpatst in 2004 voor een whopping € 300,00)
- Korg MS-10 voor € 125,00 via Marktplaats bij oudere man in Weert. Verkocht in 2003 voor € 350,00, dat was toen kassa…..
- Ensoniq ESQ-1 voor € 50,00 bij Cash Converters in Dijon. Verkocht voor € 90,00 met een defect.
- Access Virus Indigo voor € 549,00 bij Goods4You, zo’n beetje voor het dubbele weggegaan.

Beetje dubbel gevoel als ik nu de prijzen zie. Vanwege mijn toenmalige baan als internationaal chauffeur had ik afscheid genomen van al mijn hardware waaronder een Moog Prodigy voor € 550, MPC60 verkocht voor € 550, Spectral Audio Synths enz. en achteraf had ik het beter laten staan maar ik heb helaas geen glazen bol. Ik heb twee 106’en gehad en draai nu enkel de Softube Model-84, die VST komt voor mij voldoende in de buurt. Nooit zal ik de prijs betalen waar de 106 nu voor vertrekt al blijft het een gave bak.
 
Zeker, dat heb ik ook gemerkt. Want er zijn er die willen precies dat zelfde geluid terug als een soort hebbeding. Terwijl ik zeg ik maak het wel eventjes na (met m`n ervaring.) Het zelfde verhaal als het gaat over origineel of namaak. De uitgebreidheid en de complexiteit is ook groter geworden met nieuwe apparaten zodat er ook een groter bereik is gekomen om geluiden na te maken.
Waarschijnlijk heb je vandaag de dag gelijk en kan je 50 procent van de synths geluiden na maken dus dat is positief, helaas zijn die synth die ze namaken vaak ook prijzig.
Sommige B synth doen het daarin goed maar het meerendeel heeft gewoon niet die jus van sommige oscillators of filters. 15 jaar terug was dat zeker niet het geval.
Mensen moeten niet aankomen met “ik zet wel even de Round Robin” in. Zelfs sommige moog klinkt te strak. Echt mooie geluiden verkoop je niet. Dat is onkunde!
 
Laatst gewijzigd:
Het grootste deel is sentimenteel gelul natuurlijk. Het is puur emotie. Het gevoel een stukje muziekgeschiedenis te bezitten, net dat ene toestel waarmee legendarische artiest X album Y heeft gemaakt of dat de basis legde voor stroming Z. Destijds misschien niet eens gekozen vanwege DIE SOUND, maar omdat het toevallig was wat ze hadden liggen of konden betalen - zeker in de 'underground' waar budgetten beperkt waren. Door deze emotie verandert het instrument van tool om muziek te maken in een mythisch verzamelobject en wordt het, net als zeldzame Pokémon plaatjes, kostbaar en extra gewild. En op zich is daar niets mis mee. Ik zie het niet heel anders als iemand die een classic car koopt en voor lief neemt dat het ding meer op de brug staat dan op de weg en modern comfort mist. Want het is een gevoooeeeel mannnnn. Maar als je gewoon lekker muziek wil maken heb je er verder weinig voordeel aan - integendeel. In de meeste gevallen ben je met een modern alternatief goedkoper uit en beter af.
 
Vintage synths zijn eenvoudig en alle info die nodig is om te onderhouden en herstellen is makkelijk te vinden.

Dus als ik me aan een vintage synth hecht dan ben ik gerust dat ik die nog 30 jaar kan onderhouden en gebruiken. (als ik zelf niet defect ga).

Ik heb bv niets met Oberheim, geen nostalgie, nooit een Oby gehad.
Als ik moet kiezen tussen een OB-XA of OB-X8 is het de eerste. De OB-X8 is beter, geen twijfel aan, maar persoonlijk voel ik me meer op mn gemak met een OB-XA.
In de mix gaat het wel meevallen of kompleet onhoorbaar zijn??
 
Als je de spullen, kennis en tijd/zin hebt om aan die dingen te knutselen is dat een optie. Ik heb dat niet.
 
  • Duimpje
Duimpjes: Vic
Als je de spullen, kennis en tijd/zin hebt om aan die dingen te knutselen is dat een optie. Ik heb dat niet.
Er zijn gelukkig technisch kundige mensen -zoals forumlid humanerror- die met alle liefde knutselen aan vintage gear :) heb er absoluut geen probleem mee daar geld aan te spenderen, ik gun het diegene en de Synth van harte.

Vwb vintage, voor mij persoonlijk is het echt het onderdompelen in die tijd.. precies zoals je eerder schreef, beetje tijdreizen. Ben altijd een knoppenfreak geweest, m'n eerste baan in de IT waar ik nog altijd in werk, was aan een IBM 360 Mainframe, met tape-robot, alles erop en eraan; dat is gewoon mijn ding :D

En juist omdat ik dat niet kon kopen toen ik 20 was, was het te gek toen ik dat wél kon toen ik eindelijk wat geld over had. En.. het helpt ook niet, als je MonoPoly om de hoek had wonen :D die heeft me echt aangestoken lol
Door deze emotie verandert het instrument van tool om muziek te maken in een mythisch verzamelobject
Ha, hij wordt pas mythisch als ik hem heb gehad lol :P ben het niet helemaal met je eens hier, het is zeker niet de emotie die ik erbij heb. Het is enerzijds een houvast, dat je zeker weet dat je met dat apparaat goede dingen kan maken omdat dat al gedaan is (Ofwel, als het niet lukt, ligt het aan mij)
 
Laatst gewijzigd:
Een PC uit het jaar 2000 of een sintersyzer uit dat jaar. Het prijsverschil is nogal opgelopen dan.
In het voordeel van de sintersyzer die meer waard is.
Toch gaat het niet helemaal op dat : hoe analoger hoe duurder.
De elektronica printen van voor 1975 zagen er uit als gemaakt van bruin karton.
Die waren een stuk onbetrouwbaarder en dat kwam er vooral uit op het moment dat men instrumenten overal heen ging meesjouwen.
Die oude viool van een paar eeuwen oud is wel duurder geworden.
Die loodzware bakken van sintersyzers van de begintijd die weinig kunnen zullen eerder museumstuk zijn dan dat ze hier of daar nog dienst doen.
Dacht ik zo. En als er wat aan mankeert? krijg het maar eens gerepareerd.
Er zijn bepaalde synths die ik niet meer koop omwille van repareerproblemen. Bv display van een Z1 (V-synth displays zijn ook duurrr), custom ICs of exotisch RAM in een boel synths, halve PCs zoals Oasys...dan zijn vele seventies synths veel eenvoudiger in leven te houden. CS reeks en Polymoog even negeren. :)
 
Grappig, ik zie zojuist hier op forum mp dat een machinedrum uw+ mk2 ook onder collectables valt inmiddels
 
  • Duimpje
Duimpjes: DRe
de vergelijking met klassieke autos is wel een goeie. je kunt ook gewoon van a naar b in een toyota, en als je echt muzikaal talent hebt, maakt het geen reet uit of je nou freware pugins gebruikt of behringer klonen want dan weet je daar toch een magische draai aan te geven. maar uiteindelijk vinden veel mensen het leuk om spullen van hun helden te gebuiken, of iets legendarisch in huis te hebben , soms ook in de hoop dat het afstraalt op hun eigen muziek. maar met vintage spul komen ook issues, er staan eigenlijk constant wel 1 of 2 dingen van mij bij artefacts. van de week de ds-2 maar weer eens ophalen..
 
Back
Top