Podium bloopers of gekke situaties

Sjaak

Ouwe rot
Lid sinds
9 Maart 2004
Berichten
3.087
Locatie
Hellevoetsluis
Wat zijn de ergste bloopers die je op een live podium hebt meegemaakt? :D Laat maar komen! Bijvoorbeeld:
  • Ikzelf en een gitarist die in verschillende toonaarden spelen. Gelukkig dat het een ambient drone set was met een hoog improv gehalte. Maar we hebben ons er doorheen gesleept door goed te luisteren. En we hebben zelfs nog complimenten gehad! Het meest bizarre optreden ooit.
  • Een Nord Lead 3 die continue aan het rebooten was tijdens een optreden. Gelukkig had ik nog een Yamaha synth die het wel normaal deed. De oorzaak: een te laag voltage op het podium, zo’n 185V. Bleek een known issue te zijn van de NL3.
  • Een laptop crash tijdens een solo live optreden waardoor alles uitviel. Oorzaak: gare Motu audio interface drivers. Rebooten werkte niet. Dus heb ik een analoge setup met wat FX pedalen en een synth in elkaar geknutseld, dus zonder laptop, en het 2de deel alsnog afgemaakt. Ik heb er nog nachtmerries van ;-)
 
Als niet heel ervaren drummer bij de muziekschool het drumstel verslepen naar een zaal waar verschillende groepen enkele nummers moesten spelen. Pas die avond werd ik me bewust van hoe belangrijk een mat onder het drumstel is. Niet alleen ik zelf maar ook alle andere drummers hadden last van een weglopende bassdrum 8o)
 
Tijdens mijn studententijd was ik altijd dj bij de studentenvereniging. Gewoon een Windows XP laptop met een DJ Controller. Niks spannends
Bij een lustrum hadden we een geluidsset gehuurd en daar zat ook een cd speler bij. Daarvoor had ik ook wat cd'tjes meegenomen om ook te kunnen draaien.
Uitgerekend daar heeft mijn laptop een bluescreen gekregen, maar had ik het geluk dat ik met de cd-speler gewoon verder kon en op dat moment de Bounzz cd er in zat.
De zaal vond het geweldig, want Technohead - I wanna be a hippy speelde.
 
Even een kleine bloemlezing..:

Toen ik met mijn 2e bandje live ging spelen hadden we alle synths, drumcomps en samplers meegezeuld. Atari Mega ST-1 die alles aanstuurde, de taak van de roadie was op het juiste moment op de spatiebalk drukken om te stoppen/starten. We zijn daar mee gestopt na een optreden wat redelijk anders liep dan gehoopt. We stapten het podium op tijdens het intro, maar toen het eerste nummer startte vond onze Roland R-70 dat er op de plaats van een kick beter een bekken kon klinken. Alle geluiden waren door elkaar gehusseld en we kregen het niet direct gefixt. Een bandlid is toen naar onze repetitieruimte geraced (die gelukkig maar een paar kilometer weg was) en heeft daar het cassettebandje waarmee we repeteerden opgehaald. Met dat cassettebandje als backingtrack hebben we de show toen af kunnen maken.

Door dat drama wilden we af van het meenemen van alle instrumenten die voor de backing nodig waren. MiniDisc was toen net uit en we toen een speler aangeschaft voor de backing. Het eerste leermoment was dat hoewel er een stootbuffer van zo'n 10 seconden op een MD speler zit, deze niet tegen een continue trillend podium opkon. Ofwel haperende en skippende backingtrack. Het tweede leermoment was dat je een 2e MD speler mee moest nemen omdat het laserblock in de speler niet heel erg robuust was. Ofwel: random falende backingtrack en met vingers gekruist en zweet tussen de billetjes de set afmaken.

Bij aankomst op het vliegveld bij het uistappen zien dat de flightcase met het keyboard erin door het personeel uit het vliegtuig naar beneden wordt gegooid. Om er vervolgens tijdens de show op het podium achter te komen dat het pitchwheel van het keyboard die val niet zo leuk vond en er voor zorgde dat alles een paar semitonen hoger gespeeld werd.

Bij hetzelfde optreden was de "rookmachine" een hete plaat waar een soort olie op gegoten werd. Als je inademde moest je oppassen om niet in een gigantische hoestbui uit te barsten. Erg handig als je er als zanger staat (kunnen ademen is erg essentieel blijkbaar).

Microfoon tegen je tanden krijgen omdat je iets te enthousiast naar de mic gaat.

Microfoon tegen je gezicht krijgen omdat je iets te enthousiast op de voet van de micstand gaat staan waardoor die naar voren klapt.

Microfoonstandaard die inzakt omdat je er iets teveel op leunt maar vervolgens niet meer los krijgt waardoor je als een soort zingende Quasimodo de set afmaakt (ik durfde toen nog niet echt goed met de mic los in de hand te zingen).

Headbangen en vervolgens de haren vast in de gitaar van een medebandlid.

Gitarist die iets te enthousiast over het podium rent en bij de andere gitarist de kabel er uit schopt.

Bassist die aan het eind van de show door alle rook van de rookmachines de rand van het podium niet ziet en een metertje of wat naar beneden valt.

Brandalarm af laten gaan van de zaal omdat we veel, heel veel rook gebruikten en de brandweer op de stoep stond (sorry nog, de Vereeniging in Nijmegen, we hadden het niet zo bedoeld).

Geheel conform de handleiding die "This is Spinal Tap" is voor muzikanten: de kleedkamer verlaten omdat het showtime is en vervolgens de weg naar het podium niet kunnen vinden.

Coole witte lenzen gebruiken maar doordat het heet is zoveel zweten dat het zweet in je ogen loopt en je daardoor effectief bijna blind bent.

Mensen (stagedivers) die nog even op het podium blijven plakken en met hun dronken kop tussen de nummers door (wanneer je een aankondiging wil doen) even een praatje met je willen gaan maken.

Om het nog maar niet over haperende kabels enzo te hebben..
 
Microfoon tegen je tanden krijgen omdat je iets te enthousiast naar de mic gaat.

Aahja! Check. Ik kocht sindsdien mijn eigen microfoon omdat die SM58's van podia niet zo geweldig hygiënisch uitzien. Ik heb in een microfoon staan schreeuwen waar nog een stuk kauwgum in zat.
 
proef djen op gear waarvan de start knop faalt. Lekker beatmixen zo.
 
Ik draaide vroeger elke maand in het Paard in Den Haag combi van D&B, MC's en live muziekanten.

Had beide polsen gebroken toen ik na een gig 7:00 in de ochtend naar mijn werk skate.

Een aantal weken daarna was het een volle bak en in mijn set verloop ik al het gevoel uit mijn handen.

Toen sloeg it de naald van de spelen plaat eraf.

Keek toen maar de zaal in alsof het de bedoeling was. soort van rewind.

Iedereen gillen... en toen weer verder gegaan...
 
Heel veel rampen meegemaakt. De eerste die me te binnen schieten:

- Bij het eerste nummer er achter komen dat je vergeten bent dat Local op Off staat op een synth waar je eerst tien layers diep moet duiken om bij de MIDI settings te komen.
- Voeding van het verkeerde apparaat meenemen.
- Fluctuaties in de stroom voorziening op het podium waardoor de effect unit in de stress schiet en de echo blijft hangen in een feedback loop.
- Een niet opwarmende rookmachine waardoor er bij een druk op de knop geen rook maar een straal vloeistof er uit komt waar de gitarist in uitglijdt en achterover tussen de drums terecht komt.

En de ergste:
- Bij de Vierdaagte feesten in Nijmegen had de gemeente een nieuw limiter systeem waarbij boven een bepaald aantal decibel de stroom er af ging. Dit werd gemeten met een microfoon boven het publiek, dus bij het eerste applaus klapte de stroom er meteen af én meteen weer er op. Resultaat: Atari ST, Akai sampler, SCSI HD, lexicon galm en een aantal DI boxen kapot. Optreden was voorbij voor we konden beginnen.
 
Nog eentje: als DJ op een huwelijk van een jong paartje. Bruidje was 18 en zwanger. Heel mooi. Tijdens de openingsdans viel de stroom uit. Horror...
Later die avond werd haar kousenband verkocht per opbod. Ze tilde haar jurk op om hem te tonen. Met mijn statieven met blacklight lichtte al wat wit was enorm op, dat kan je je wel voorstellen. In de zaal deden de dames teken dat ze haar jurk te hoog optilde zodat niet enkel haar kousenband te zien was. Vervolgens draaide ze zich rond en zei 'dan ziet de DJ hem ook'
De blacklights hebben hun werk nog nooit zo goed gedaan. Wat ik toen zag 8)

The Human League heeft er ooit een nummer over gemaakt, want ik weet 't 28 jaar later nog prima

Schermafbeelding 2025-05-08 om 23.13.36.png
 
En de ergste:
- Bij de Vierdaagte feesten in Nijmegen had de gemeente een nieuw limiter systeem waarbij boven een bepaald aantal decibel de stroom er af ging. Dit werd gemeten met een microfoon boven het publiek, dus bij het eerste applaus klapte de stroom er meteen af én meteen weer er op. Resultaat: Atari ST, Akai sampler, SCSI HD, lexicon galm en een aantal DI boxen kapot. Optreden was voorbij voor we konden beginnen.
Serieus? Wow…. En heeft de gemeente nog iets vergoed?
 
Nog eentje: als DJ op een huwelijk van een jong paartje. Bruidje was 18 en zwanger. Heel mooi. Tijdens de openingsdans viel de stroom uit. Horror...
Later die avond werd haar kousenband verkocht per opbod. Ze tilde haar jurk op om hem te tonen. Met mijn statieven met blacklight lichtte al wat wit was enorm op, dat kan je je wel voorstellen. In de zaal deden de dames teken dat ze haar jurk te hoog optilde zodat niet enkel haar kousenband te zien was. Vervolgens draaide ze zich rond en zei 'dan ziet de DJ hem ook'
De blacklights hebben hun werk nog nooit zo goed gedaan. Wat ik toen zag 8)
:D :halleluja
 
Op een kraakfeestje stond maar 1 speaker, mono dus. Één plaat van experimental records was niet zo goed afgemixt, alles wat je hoorde was een soort zaaggeluid. Geen kick of hats.
Hand to face moment. Tja, daarom is belangrijk om je muziek ook mono te testen. 8D
 
Bij een festival wilde de organisatie niet dat we onze eigen spullen zouden opbouwen, want het bandje van de organisatie zelf had alles al opgebouwd en wij moesten dan maar even hun spullen gebruiken. de keyboard lullo verbood mij om een andere klank in te stellen op zijn synth en ik mocht alleen een piano klank gebruiken.
Toen wij klaar waren en voordat lullo zelf ging spelen heb ik met tape drie toetsen vanaf de onderkant aan elkaar geplakt in de hoge regionen. Zijn briljante solo werd een fiasco :D


(Mocht iemand van hier dit meegemaakt hebben, dan ben jij dus die lullo)
 
als ik met zo'n regels volgen moet optreden, ga ik zonder spelen gewoon naar huis :D
 
2 keer een optreden gehad zonder goede monitors waarbij ik mijzelf vrijwel niet hoorde.
Dat is erg vervelend spelen. Dan moet alles op routine en is improvisatie onmogelijk.
 
Bij een festival wilde de organisatie niet dat we onze eigen spullen zouden opbouwen, want het bandje van de organisatie zelf had alles al opgebouwd en wij moesten dan maar even hun spullen gebruiken. de keyboard lullo verbood mij om een andere klank in te stellen op zijn synth en ik mocht alleen een piano klank gebruiken.
Toen wij klaar waren en voordat lullo zelf ging spelen heb ik met tape drie toetsen vanaf de onderkant aan elkaar geplakt in de hoge regionen. Zijn briljante solo werd een fiasco :D


(Mocht iemand van hier dit meegemaakt hebben, dan ben jij dus die lullo)
:D :okdan:
 
^
^
- ook een keer, slechte monitors en een geluidsdove geluidsman van de zaal. mensen bedekte ineens hun oren (pre dopjes tijdperk) en liepen weg. de geluidsman hoorde echt de hoge piep van een vastgelopen sampler niet en wij ook niet door koptelefoons en slechte monitors...

- de ergste: na ander half jaar plannen en werk door lieve en vakkundige mensen, zag ik een tourtje langs toffe zalen in een stel Europese hoofdsteden in het water vallen een maand voor de eerste, nadat mensen tijdens carnaval in Brabant begonnen te hoesten en te proesten en alles werd geannuleerd.
 
Tijdens de eerste echte gig van Easily Embarrassed op Houtfestival in 2009 kregen we 5 min voordat we begonnen een BSOD. Uiteindelijk net op tijd kunnen oplossen (het probleem was een vage insteekkaart die los zat). Dat was wel even stressen 😅 dit was ook nog in de tijd waar je computer gewoon crashte als je tegen een usb poort / kabel aanstootte.. ook dat is menig keer gebeurd. We gebruikte toen nog Renoise in de liveset wat echt gekkenwerk was. Tegenwoordig met Ableton is alles een stuk veiliger en stabieler geworden.
 
Back
Top