Ik vind het best knap hoor. Maar aangaande jouw vraag "Wanneer wordt het saai ?" :
Hieronder een linkje naar een deel van iets wat lijkt op wat jij doet en waarbij naar mijn mening Klaus Schulze zo'n beetje de enige is die is 60 minuten weet vol te houden met aardig hetzelfde, en het toch niet saai wordt. Dus probeer eens te letten op deze zaken :
1. Het is aardig hetzelfde als wat jij doet voor wat betreft het deel waarnaar ik link. Dit is op zich een ritmisch deel, maar dat doe/wil jij ook.
2. Zo af en toe verandert het basis akkoord. Zo maar onverwachts na 2 minuten hetzelfde te zijn geweest. Dit kreëert wat mij betreft "spanning"
3. Naast de langzame glides in hogere frequentie (doe jij ook) spelen er diverse tingeltjes en tikjes. Dit doet jij dacht ik niet, maar het is dat aspekt waarmee je eindeloos kan variëren. N.b.: Dit is op zich weer Schulze-eigen, maar het is wat mij betreft ook Ambient eigen in dit genre van jouw mooie voorbeeld (Ambient is heel breed). Als je dit probeert te maken in / voor een omgeving met de beste weergave, kan je goed "LP tikken" gebruiken. Dit is voor Ambient meer dan gebruikelijk, en voor een luisteraar altijd interessanter omdat het "kan". Aan de andere kant is het juist gevaarlijk want als de installatie dat juist niet kan weergeven (is niet snel genoeg) dan dacht jij iets interessants gemaakt te hebben terwijl een ander juist steeds hetzelfde hoort en het uit zet.
4. Het is absoluut niet gebruikelijk om een stuk van 12 minuten te hebben. Dat kan je alleen als je Schulze heet (Tangerine Dream et al kon dat ook, maar dat is een voorbeeld van "eeuwig hetzelfde" en niet interessant (acht ik te ouwe meuk)). Wat wel gebruikelijk is, is een 6 tot 8 minuten. Minder is te kort om spanning op te kunnen bouwen. Jawel, spanning. Je hebt niet gezegd dat dat je doel is, maar breng je dat erin, dan duurt iets van 8 minuten nooit te lang.
5. Wat je in mijn voorbeeld hoort - en wat jij zelf ook doet, is meerdere stukken (pieces) aanbrengen in 1 track. Dat is is m.i. goed. Maar, hier kan je je denk ik op toeleggen. Wel eens geluisterd naar de eerste albums van Black Sabbath ? die waren er de beste in (vind ik). Totaal andere nummers binnen een nummer, en dat is verrassend als je dat kan doen zoals zij. Daar is in dit geval weinig "ambient" aan, maar het is wel een
methode.
6. Wat je in mijn voorbeeld ook hoort zijn dissonanten. Nu is Halloween net voorbij, maar ik vind dat altijd wel werken. Je blijft precies hetzelfde doen (weer 30 seconden extra :-) maar het gaat "krom" klinken. en dat gaat altijd ergens naar toe (namelijk het einde ervan). Spanning dus.
7. Probeer een op zich interessant deel (zoals het begin) niet 5 keer te herhalen omdat het interessant is. Vaak ben je er na de tweede keer wel op uitgekeken en hoop je dat het niet nog een keer voorbij komt. Dat doe jij stiekem wel, en het is maar goed dat het lekker vet is. Toch vind ik dat zelf "te ambient", of desnoods te sloom. Laat daar een ritme beginnen (stiekem eronder) en het wordt een heel ander verhaal (de vette klanken blijven). Alleen, daarmee is wel de toon gezet voor het hele nummer, dus nu wordt het extra oppassen dat je Black Sabbath kan toepassen (inklusief totaal veranderende ritmes).
Nou, zoiets ?
Ik luister zelf alleen-maar naar ambient, maar altijd wel met ritme (wat jij dus wel degelijk ook doet/kan). Vaak ook met Indianen uit India (Boedha based) in het spel en sitars en zo. Dit geeft een frisse smaak eraan (ik geloof dat iemand anders ook zoiets noemde). Ik denk dat voor mij Ambient mijn ding is doordat het ambient is met hier en daar een gitaar en een drummetje voor het ritme (meestal eigenlijk onopvallend).
Dark Side of The Moog ~ 37:30
Veel plezier !
