Welk liedje brengt je bijna aan het wenen?

Huilen is voor mieten, echte kerels zweten uit hun ogen.

Deze track kwam oorspronkelijk (deze video is recenter) uit op het moment dat ik zat te zwelgen in een Covid-wolk van zelfmedelijden terwijl Rusland net een oorlog was gestart, daar hield ik het niet geheel droog bij destijds.


Ben zelf geen enorme Queen fan, maar deze kwam ook wel binnen op de uitvaart van ... een Queen fan.
 
Laatst gewijzigd:
Een zelfgemaakt nummer - op piano door een persoon van SF - dat ik gebruikte tijdens de uitvaart na de zelfmoord van mijn neefje, waarop ik zing. Ik nam het op en huilde tijdens de zang en dat hoor je. En het raakt zo diep (niet alleen mezelf) dat t me meer doet zingen na de comments van de luisteraars. Ik deel het niet, dat had ik beloofd aan de pianist. Het diende enkel voor de uitvaart.

In n donker moment trekt Björk - Hyperballad ook tranen

Sterkte, Gloomy, ik kan het verdriet me niet eens voorstellen, maar het ligt op me te wachten
 
Laatst gewijzigd:
Hoe alles voorbijgaat...



Mooi hoor, hele goeie zanger, enorm melancholisch. Lang geleden dat ik deze nog hoorde, dank je wel!

Langs het tuinpad van mijn vader

;{, het zweet komt uit mijn ogen

Jan.
 
Dit is ook een prachtige tranentrekker van Nederlandse bodem:



Ow ow, wat een droevige ochtend. En ze zingt zo mooi, dank je wel @jando

Gloomy :)
 
Huilen is voor mieten, echte kerels zweten uit hun ogen.

Deze is zo goed! :dubbel:

ik zat te zwelgen in een Covid-wolk

En ik voelde me super-gelukkig, zie ook mijn track "Luckdown" :)

geen enorme Queen fan

Hij wist wel waarover ie zong, idd the show mùst go on.

Dank je wel voor deze bijdragen @Nap :okdan:
 
Sterkte, Gloomy, ik kan het verdriet me niet eens voorstellen, maar het ligt op me te wachten

Ja, lieve @klinkske , iedereen staat voor zulke dingen, dank je wel voor je mooie woorden, en je verhaal heeft me echt gepakt.

Jan.
 
Het was begin jaren ’90. Ik zat in Hasselt, opgesloten in een piepklein kamertje dat meer op een cel leek dan op een thuis. Het plafond zat onder de bloedspatten, achtergelaten door medejunkies die daar hun aderen leegprikten alsof het de normaalste zaak van de wereld was. De gezamenlijke provisiekast? Altijd leeg. Altijd geroofd door diezelfde mensen.

En dan waren er dagen dat ik te ziek was om nog de straat op te gaan. Te kapot om iets te stelen, te kapot om mijn volgende "chinees" te regelen. Dan lag ik daar, rillend in bed, terwijl mijn lichaam zich tegen mij keerde. Kotsen, kruipen over de grond, mezelf verliezen… compleet alleen.

De tv stond aan. MTV. En telkens opnieuw kwam dat ene nummer voorbij.

Ik had niemand meer. Gebroken met mijn familie, mensen die mij liefhadden. Gebroken met vrienden, kennissen… alles weg. Wat overbleef was die kamer, dat lichaam dat afkickte als een beest in nood, en een stilte die harder schreeuwde dan eender welke muziek.

All by myself.

Kun je je dat voorstellen?

 
Laatst gewijzigd:
Op kwetsbare momenten 'Rachel's song' van Vangelis, maar ook 'Don't look back' van Jarre.

Op dit moment is het 'Move on' van ABBA.
Toen twee weken geleden mijn partner meer dood dan levend per ambulance naar het ziekenhuis werd vervoerd kwam het nummer in de dagen daarna toevallig voorbij.
Het bracht me op dat moment wat blijheid en optimisme, maar nu het aanzienlijk beter met haar gaat gaat voel ik de angst en emotie van de afgelopen maand en houd ik het niet droog als ik het nummer hoor.
 
Een paar nummers van Roger Whittaker.
 
Moest bij het lezen van de vraag in de titel van dit topic denken aan muziek uit Volendam, muziek gemaakt door AI, etc. Dat is om te janken. Maar is niet waar topic-starter op doelt. :D

Maar serieus, op dit moment kan ik niks noemen. Was vroeger anders, maar tegenwoordig roept muziek dat soort emoties niet echt meer op. Andere dingen, buiten muziek, raken me tegenwoordig meer dan vroeger. Dat dan wel. Wat mogelijk ook een rol speelt, een verschuiving in smaak over tijd. Ik merk dat veel muziek die ik vroeger graag beluisterde vandaag de dag mij niet meer zo kan boeien, uitzonderingen daargelaten. En dat de muziek die ik nu graag beluister gewoon minder die component heeft dat het potentiële tranentrekkers zijn? Maar het kan natuurlijk wel weer andere emoties oproepen.
 

puur, rauw, geen geanimeerde kazigheid, krabt de ziel schoon. Ogen dicht mediteren en laat maar binnenkomen.


Is wel een goeitje, kga na de radioshow eens opnieuw luisteren, dank voor je bijdrage.

Jan.
 
nu het aanzienlijk beter met haar gaat gaat voel ik de angst en emotie van de afgelopen maand

Denk maar: dat bestaat niet meer, enkel in mijn hoofd. Ze is beter, dat is alles wat telt. Succes met alles!

Jan.
 
veel muziek die ik vroeger graag beluisterde vandaag de dag mij niet meer zo kan boeien, uitzonderingen daargelaten

Ik ben geïnteresseerd @Disharmonic , vertel welke muziek.. ajw

Jan.
 
Back
Top