Hoe muzikaal relevant zijn extreem diepe synths?

Morpher

Morpher

Ouwe rot
Lid sinds
29 mei 2011
Berichten
589
Locatie
Rotterdam
Ik zit met een vraag over extreem diepe synthesizers zoals ASM Leviasynth, Waldorf Iridium enz :eureka:
Vaak worden zulke synths gepresenteerd met enorme diepte qua patch mogelijkheden:
veel oscillators, complexe modmatrix, meerdere synthesevormen tegelijk, diepe FM-routing, evolving modulation, enzovooorts.

Ik merk dat ik wel GAS krijg als ik machines met zulke specs zie, maar zodra ik nadenk over muziek maken zelf vraag ik me af: hoeveel daarvan hoor je nu echt terug in muziek?
De meeste muziek die ik luister, zelfs niche elektronische dingen, heeft uiteindelijk helemaal niet zulke extreem complexe geluiden.

In welke tracks hoor je wél expliciet dat een sound afkomstig is van een écht complexe patch??
Als iemand wat concrete luistervoorbeelden heeft (artiesten, albums, liedjes), let me know!
Ben benieuwd naar coole inspirerende voorbeelden. :dj:
 
Is het niet eerder wat voor films scoren? De m1 fantasia patch ff googlen geeft mss een idee?
 
Ik denk dat de charme bij dergelijke machines niet alleen in de complexiteit/diepgang zit, maar vooral ook in de veelzijdigheid en flexibiliteit. Met de juiste skills kun je ze warm/vintage/stoffig laten klinken, of juist extreem digitaal. Als je bijvoorbeeld een sawtooth oscillator met een wavetable oscillator en bandpass filter wilt combineren, dan kan dat zonder twee losse synths te hoeven layeren. Daarmee kun je bepaalde veelgebruikte klanken zoals pads en leads opeens net wat voller/gelaagder/specialer/beter laten klinken.

Dus ja, enorme complexe modulaties en routing is ook mogelijk en die wordt voor bepaalde genres ongetwijfeld ingezet, maar voor mij zit de charme in de veelzijdigheid. Een keuken met 100 ingrediënten in plaats van 10.

Daarnaast denk ik dat veel moderne sounds complexer zijn dan je initieel zou denken, of het nu een lead of een kick is. Complexiteit kan heel subtiel zijn. In een moderne techno kickdrum zitten bijvoorbeeld vaak veel meer tweakbare componenten en gelaagdheid dan een traditionele 909-kick: transient parameters, body parameters, subbody, filter(s) met envelope(s), amp envelope, mods, noise, distortion, reverb/delay staart. Het is niet voor niks dat een plugin zoals Kick 3 zoveel uitgebreid is. En dat mensen graag samples inzetten. 😅
 
Ik vind het een goede vraag en je hebt denk ik gelijk, in veel muziek zijn de synrh sounds minder complex dan mogelijk met de appararen die je noemt. Een manier om voor jezelf te bepalen of zo'n instrument bij je past is denk ik als je merkt dat je op andere synths tegen beperkingen aan loopt en je meer envelopes en lfo's wilt dan je tot je beschikking hebt.
 
Ik denk dat het nogal van de genres waarin je actief bent afhangt ook. In ambient-achtige settings spelen eindeloze evolvende pads en textures veel meer een rol dan in een gemiddelde dance of elektropop track. Daarnaast vind ik de extra opties die 'diepe synths' bieden vaak tof om sounds extra leven of of laagjes te geven die misschien vrij subtiel zijn maar die je toch zou missen als ze er niet zijn. Het geeft ook de mogelijkheid om geluiden op een andere manier te 'shapen' dan je op een eenvoudigere synth zou doen, bijvoorbeeld combineren van samples met VA om trucjes uit te halen zoals op oude Roland LA synths waarbij je de attack uit een sample haalt en de sustain uit synthese etc.

Voor veel dingen zijn minder toeters en bellen nodig, en dan is vooral de kwaliteit van de 'core sound' belangrijk omdat je niet zo heel mogelijkheden hebt daar iets aan te doen. In mijn setup zijn dat bijvoorbeeld de Moog Minitaur en OB-X8. Schitterende synths die echt heel goed klinken en supergoed zijn in wat ze doen, maar waarbij de modulatie etc. niet om over naar huis te schrijven is.
 
Laatst gewijzigd:
Ik vind de vraag of ze muzikaal relevant zijn niet belangrijk.
Zo zou je ook kunnen stellen dat je in een simpel DAW betere muziek maakt dan in een heel uitgebreid DAW.

Of een synth diep is zegt niet over de muziekant en hoe hij hem gebruikt.
Mr X heeft wellicht een Quantum en speelt daar alleen maar bread & butter presets op die hij nooit zelf maakt.
En dat een Synth 1 miljoen dingen kan betekent het niet dat je die allemaal moet gebruiken.

Maar ja complexe diepe sounds gebruik je veel minder dan simpele sounds.
Iig om muziek mee te maken.
Maar soms lijken sounds simpel maar zit er juist complexiteit achter.

Zelf heb ik een tweetal heel erg diepe machines.
De sounds die ik daar op maak zijn er in alle soorten.
Van basic wavforms to complex.
Ik heb de Waldorf Quantum en de Z1.

Wat ik ervoor terug krijg zijn unieke sounds en meer sounddesign ervaring.
Die sounds inspireren en leiden dan tot een nummer.

@Phontaq heeft 2 goede punten. Min of meer hetzelfde waar ik ik kom.
Schijnbaar simpele sounds kunnen best complex zijn en je hoeft niet alle mogelijkheden te benutten.

Een andere manier om er naar te kijken is dat soort synths zijn 'sounddesigners' machines.
Will je die in sounddesign gaan en leren en je eigen unieke sounds maken?
Denk alleen dan heeft zo een synth zin.
Ik bedoel waarom zou je anders een volle kist gereedschap kopen als je dan toch een handyman inhuurd om dingen te fixen :)
 
Ik heb heel vaak dat ik geluiden aan het maken ben en dan een idee krijg van wat ik wil dat het geluid doet. Op synths als de Quantum of Moog One kan dit bijna ook altijd, omdat er zoveel modulatie-opties zijn die ook nog eens heel flexibel zijn (delays op envelopes of LFO's, LFO's uit kunnen laten faden of one shot maken of juist envelopes loopen etc.). Op eenvoudigere synths kom je er toch vaak op uit dat het gewoon niet mogelijk is en dat je met extra voices oid moet gaan werken.
 
Just because you can, doesn't mean you have to. Less is more. Lust je er nog? :)

Enerzijds geeft de uitgebreidheid van de synth de mogelijkheid om te doen wat jij wil. Je hoeft daarbij niet altijd 5 LFO's te gebruiken. Maar nog belangrijker: als je ze gebruikt, hoef je ze niet altijd heel expliciet te gebruiken zoals in de over the top onbruikbare factory presets. Je kan ze subtiel gebruiken om wat meer leven in je patch te krijgen, of een beetje expressiviteit.

Algemeen ga je die echt wilde patches niet in de meeste muzieksoorten gebruiken. Ik hoor het wel eens bv in de muziek die in een pretparkattractie gespeeld wordt, waar 1 track met zo'n patch gebruikt wordt en verder niks. Dan kan het wel. Maar in je coverbandje ben je weinig met die polyritmische porceleinwinkelpatch.
 
Het ligt er aan wat voor muziek je maakt of je zoiets nodig hebt als eerste en of je graag aan de knoppen draait dus eigenlijk een fysieke/tactiele beleving wilt hebben want als je in een daw met verschillende layers aan de gang gaat dan kan je een track zo diep maken als je wilt.
Tegenwoordig kan je met daws zoveel dat het voor het uiteindelijke resultaat niet uitmaakt en om even bij m'n eigen daw te blijven (Ableton) daar zitten al zoveel devices in met Max4Live en Simpler/Sampler dat je al van alles kan en je hebt voor diepgaande tracks niets anders nodig eventueel een goede plugin zoals Pigments erbij of VCV en klaar is kees.

Wil je hands on fysiek wat maken dan is een hardware synth met veel knoppen the way to go en verder heeft het vooral met je creativiteit te maken en doorzettingsvermogen want diepgang betekent ook diep gaan of het nou hardware of software is maar je moet wel van een cursus houden om het zo maar te zeggen.

En als je erg handig bent dan kan je met gewone apparaten ook diepgaande tracks maken zoals BinckBeats hier een track van de eerder genoemde Richard Devine/Aphex Twin covert met Ableton en een midicontroller en wat andere instrumenten en apparaten, het is eerder een kwestie van of je ook talent hebt voor diepgaande tracks want je moet ook nog 'ns goed kunnen arrangeren naast het nodige moduleren en dingen weten over synthese;

 
Laatst gewijzigd:
flyweight schreef:
Ja maar ook "schijnbaar eenvoudige" synths hebben hacks om dingen toch voor elkaar te krijgen.
Dus ook op een simpele synth kun je diep gaan :)
Zie meer...
Sure, maar bijvoorbeeld een sound maken waarbij je in 1 voice eerst een pluck hoort (physical modelling) waarna er een synth pad bij komt (VA), langzaam aangevuld met een koor (sample) krijg je niet voor elkaar op een Prophet-10.
 
Het lastige bij alles wat 'veel mogelijkheden heeft' is dat de operator (jij dus) moet weten wat hij/zij wil en kan met die mogelijkheden.
Ik weet dat zelf vaak niet, dus dan zie ik een demo waarin iemand opsomt dat ik dit en dat en zus en ...... allemaal kan, maar dan denk ik : leuk. En nu? Vaak zijn de voorbeelden die ze dan laten horen extreem NIET muzikaal bruikbaar, dus dat helpt voor mij dan niet

Als je niet begrijpt wat je er mee kunt, heb je er (nu) weinig aan.
Tenzij je de mindset hebt van : leuk, dan ga ik leren wat ik hiermee kan, zodat ik het ook echt kan gebruiken.
Maar mijn ervaring nu is dat ik dan beter eerst de DAW in kan duiken om die specifieke techniek onder de knie te krijgen (snap ik het, kan ik er wat mee, vind ik dit leuk), voordat ik het GAS loslaat en op de koopknop druk. (te vaak gedaan in het verleden, experimenteren met nieuwe technieken via nieuwe aankopen, allemaal retour winkel gegaan)

Ik ben altijd jaloers op die sounddesigners die dan schijnbaar moeiteloos opties combineren en direct weten wat ze wel en niet toe willen voegen aan een patch en dan uiteindelijk een super vet geluid hebben.
Dat ben ik duidelijk niet. Geen idee. Ik doe maar wat, en soms klinkt het ok, vaak heel matig.
Maar dan weet ik dus wel, leuk, die synth / FX etc. is nog niks voor mij.
 
Nap schreef:
Sure, maar bijvoorbeeld een sound maken waarbij je in 1 voice eerst een pluck hoort (physical modelling) waarna er een synth pad bij komt (VA), langzaam aangevuld met een koor (sample) krijg je niet voor elkaar op een Prophet-10.
Zie meer...
Nee ? echt ? Oooh ja idd mijn wasmachine kan ook geen koffie maken.
Hoewel kan wel een manier bedenken.
Ok mijn wasmachine kan niet het internet op...

Wat je boven beschrijft kan wel met bv met 3 verschillende simpele synths.

Anyhow das het punt niet.
Het gaat erom dat je ook die kan gaan op "simple synths" zoals bv de P10.
Dat vergt ervaring en creativiteit.
 
Met een hamer krijg je ook wel een schroef in de muur inderdaad. Maar onnodig ingewikkeld met waarschijnlijk een minder resultaat. Het lijkt me dat het verschil tussen een 'sweet spot synth' en een 'hij kan alleen alles maar synth' wel duidelijk is, waarbij er uiteraard altijd wel overlap is.
 
Ik zat laatst iets soortgelijks te mijmeren bij het beluisteren van bach. Als die gasten letterlijk alles wat muzikaal is uit basically 1 geluidje weten te halen wat moet ik nou met al die verschillende geluids opwekkers? tegelijkertijd ook nog?
 
Waarom heb je een orkest nodig als 1 harp je al in vervoering kan brengen?

Of misschien zijn er meer wegen die naar Rome leiden.
 
Laatst gewijzigd:
Op LP5 van Apparat hoor je best wel wat complexe patches:
Ik denk dat de stijlkeuze van een heel heldere ritmische en harmonische basis en dan vervolgens inkleuren met complexe patches heel effectief en innemend is. Ik denk dat complexe patches maar lastig een basis vormen voor muziek met een (niet avant garde) publiek maar fantastisch zijn als aanvulling en inkleuring. Leads, percussie, effecten soms een laagje van een pad? Alles kan, maar context is gewoon belangrijk. Voor wat minder toegankelijke, elitaire, genres als Industrial en Techno is het plafond natuurlijk eindeloos daar kan je je scheetgeluiden echt helemaal los laten gaan.
Op 'Playing Robots Into Heaven' van James Blake hoor je ook aardig wat onconventionele geluiden:
 
Je dient in te loggen of je te registreren om een bericht te kunnen plaatsen.
Back
Top