Als je financieel je eigen boontjes niet dopt ben je geen professional maar een aspirant. Toch wel een belangrijk verschil. Money talks, bullshit walks enzo.
Dus een hobbyist die toevallig genoeg geld ergens verdient is een professional, ondanks dat zijn mindset dat niet is "ik kloot maar wat aan, haha, nee ik heb geen zin om het professioneel aan te pakken en er een bedrijf in te starten met personeel enzo".
Dus iemand die gekeurd wordt als zijnde waardig om voldoende geld te krijgen via zo'n regeling is een professional, want money talks
Dat betekent dus ook iemand die bv 30 jaar ergens heeft gewerkt en er een expert in is, is bij zijn ontslag spontaan geen professional meer.
Professional slaat naar mijn idee eerder op het niveau en mindset en niet zozeer of je wel of niet volledig je hele gezin ermee onderhoud.
Elke part-timer is dan bij voorbaat geen professional, als het niet minstens bestaansminimum dekt, ongeacht het niveau, ervaring of mindset.
Professionals die een jaar verlies lijden/een flinke belastingaanslag krijgen en dus niet hebben kunnen voorzien in hun bestaansminimum, en dat gedekt hebben door (tijdelijk) krediet op te nemen of inventaris te verkopen. Met terugwerkende kracht geen professional meer

Fictief voorbeeld "Ik heb tussen 2006 en 2025 muziek gemaakt, ik was in 2009, 2011, 2015, 2020 en 2021 geen professional".
De vraag is dus, ben je alleen professional als je dus een bepaalde minimum bestaansniveau zelfstandig kan ophoesten, wat mede afhankelijk is van je levensstijl, gezinssamenstelling en andere financiële verplichtingen (zorgtoeslag affaire bv). Covid heeft een veel onprofessionelen opgeleverd denk ik.
Wat is iemand dan ? Geen aspirant, want dat is voor beginner, geen professional want je leeft er niet volledig van, geen gepensioneerde want je bent nog geen 84. Dan ben je gewoon een "werkende" ?
Wat te denken van