Basisinkomen voor kunstenaars?

Status
Er kan niet meer gereageerd worden.
Mijn argument is dat de grensgevallen en groepen die buiten de boot vallen potentieel veel groter zouden zijn dan de groep die in de boot zou vallen. Ik vind het "kunstenaars versus de rest" onderscheid heel artificieel en niet te verdedigen. En dat is niet uit afgunst maar uit eerlijkheidsgevoel. Ik ben algemener geen voorstander van de subsidies-voor-enkelen.
 
Je moest bij WWIK aanvraag aantonen dat je serieus bezig was, al qua opzet professioneel op de rit zat (BTW nummer, KVK, lid van vakbond, opleiding, aantoonbaar eerder werk incl omzet) dus elke hobbyist zoals NAP zou bij de aanvraag al in de schredder gaan. Uitzondering zou zijn mensen die net een (hbo) kunstopleiding achter de rug hadden en met een gedegen plan kwamen aanzetten, net als dat je zou doen als je een lening van een bank zou willen. Dit was voor maximaal 4 jaar. De regeling was een groot succes ! 95% stond op eigen benen na 4 jaar en 5% viel af :engel: Maar het waren linkse hobbies dus weg met die regeling, ongeacht het succes van de financiële zelfstandigheid waar de tegenstanders ze naartoe wilden hebben. Dit Ierse experiment heeft een soortgelijke inslag dus ik ben wel benieuwd naar de bevindingen over een paar jaar.

EDIT: politieke stukken zijn verwijderd *D

De standaard drogreden is "als je niet genoeg geld ermee verdient, zal je het wel niet goed genoeg zijn" alsof alles direct correleert met vraag en aanbod zoals in het bedrijfsleven.
Echter, tot op de dag van vandaag in bijvoorbeeld de muziek, zegt vraag niks over of je wel je geld gaat krijgen. Ik ben nog steeds actief in de muziek en hoor extreme voorbeelden van dj's die bijvoorbeeld hun eigen muziek draaien maar door de NOG STEEDS puinhoop van buma/stemra/Sena/DJ Monitor duizenden euro's mislopen, zelfs als je kan aantonen met setlijsten en youtube registratie video's van events dat je muziek gedraaid is.

Maar wat ik mis in het hele verhaal is dat ons hele financiële systeem deze kant op gaat. Dus alleen kunstenaars uitlichten en niet praten over basisinkomen is naar mijn idee te kortzichtig. Een hele goeie video van David Shapiro legt het in 33 minuten kraakhelder uit, inclusief richting van oplossingen, welke gedeeltelijk lijken op dit soort (kunst) regelingen. Dat gebrul over "lui" gaat straks niet meer op als de hele distributie van gelden in de economie verandert en de martelaren van de loonslavernij (anti-lui) niet meer aan de bak kunnen komen door verdere AI en robot automatisering (diensten, transport, landbouw, defensie etc). Dit zal ook de betekenis van zingeving gedwongen gaan veranderen "ik ben mijn baan/status" met automatisch een omleiding naar hobbies/kunst. Dan is zo'n hele regeling al lang niet meer nodig, omdat er geen onderscheid meer hoeft te maken te worden. In die zin zijn al die kunstregelingen en andere succesvolle UBI-achtige experimenten een mooie proeftuin geweest.

 
Laatst gewijzigd:
elke hobbyist zoals NAP zou bij de aanvraag al in de schredder gaan.
Prima, ik heb geen subsidies nodig om de Synthforum contest te winnen :D

Dat hele Buma verhaal is wel zo scheef als een malloot, maar ook dat is weer zo'n ivoren toren die er volgens mij vooral voor zichzelf zit. Da's het probleem met al dat soort herverdelers/subsidie/semi-overheids-clubjes, zelfs als het oorspronkelijke idee goed is, wordt het uiteindelijk toch weer een gedrocht.
 
Mijn argument is dat de grensgevallen en groepen die buiten de boot vallen potentieel veel groter zouden zijn dan de groep die in de boot zou vallen. Ik vind het "kunstenaars versus de rest" onderscheid heel artificieel en niet te verdedigen. En dat is niet uit afgunst maar uit eerlijkheidsgevoel. Ik ben algemener geen voorstander van de subsidies-voor-enkelen.
*uche* Schiphol *uche* 8o)
 
Nap 4 President, moog one en tr 1000’s voor elk
 
  • Duimpje
Duimpjes: Nap
Leuke discussie:). Zie ook de melding dat politieke discussies niet zijn toegestaan....
Mijn 2 cents is dat dit onderwerp best een lastige is.
Allereerst, wat is kunst? Vraag aan een willekeurige musicus wat muziek nu precies is en die moet al even nadenken alvorens met een goed antwoord te komen. In het Frans bestaat het woord "artisan", wat je volgens mij zowel kan vertalen met kunstenaar als vakman, of iets ertussen in. Als ik in Frankrijk ben kan ik erg genieten van een perfect gebakken brood, dat in mijn ogen een kunstwerk is. Perfect gevormd, soms met vlechten of andere mooie vormen, perfecte ingredienten en super gebakken tot in de perfectie. In Nederland kan ik zo een brood in mijn omgeving niet vinden... Voor mij is dit een kunstenaar, maar anderen zien dit misschien als een ambachtsman. Is er een verschil?
En hoe zit dit dan met een musicus? Is iemand die zijn hele leven heeft gewijd aan het perfect uitvoeren van stukken van een bepaalde klassieke componist een kunstenaar, of toch een ambachtsman? Hoe verhoudt dat zicht tot iemand die zichzelf de ultieme kunstenaar vindt omdat die "vernieuwend" bezig is zonder daar jaren tijd in te hebben gestoken?(want hebben anderen al gedaan, dus niet vernieuwend)
Er zijn ooit door de jaren heen in sommige landen "experimenten" gedaan. Het idee was als iedereen zijn best deed om te doen waar die goed in was en leuk vond, en dit deed voor de maatschappij, iedereen gewaardeerd werd, voldoende te eten had en iedereen kon leven in harmonie zonder stress. Is volgens mij oprecht helaas niet gelukt.
Ander dingetje is dat ik bang ben als zoiets ingevoerd zou worden dit direct leidt tot een stijging van de inflatie waarbij het minimum bedrag in korte tijd niet meer toereikend zal zijn voor de basisbehoeften. Hoe ga je dat dan oplossen?
 
Ik snap de richtlijnen uiteraard, maar het is geen eenvoudig onderwerp, maar wel degelijk een interessant gegeven voor mensen hier die muziek als hobby hebben gehouden terwijl er wellicht op een gegeven moment echt de wens, arbeidsethos en drive was om het te gaan maken als muzikant. En dat we wellicht veel interessante kunst moeten missen omdat mensen voortijdig het metier verlaten. Sommige keren op latere leeftijd terug.

@ProgHead Dan komt een boek als the war of art ook om de hoek kijken. Hoeveel uur en belangrijker hoe consistent kan je zijn in het verbeteren van je vak? Daar heb je tijd voor nodig. Nu zullen er vast een aantal zijn die zoveel talent hebben dat ze aan de slag gaan en iets moois kunnen maken wat ook nog gelijk weerklank vind bij een publiek. De meesten hebben echter een vergaande interesse in iets, of dat nu muziek, schrijven, schilderen etc is en hebben niet overdreven veel talent. En dan komt het aan op uren maken. Steven King schrijft iedere dag een vast aantal uur. Veel ervan komt niet in een boek. The Chemical Brothers doen het ook zo. En dat geldt ook voor de bakkers van deze wereld zoals @DaVince aangeeft, een goede kunstenaar is een ambachtsman/vrouw.

Veel werk is alleen al je apparatuur/instrumentarium leren kennen, daar heb je tijd en belangrijker cognitieve energie voor nodig, die is gelimiteerd voor ieder mens. En werkt als een pyramide. De moeilijkste taken daar heb je als eerste geen energie meer voor. Je kan dat het beste doen als je fit bent, vroeger in de ochtend. Als je focus nog goed is. Als je dan een baan ernaast hebt is die cognitieve energie al aardig weg voordat he toekomt aan je kunst, of eigenlijk het aanscherpen van je vaardigheden om je ideeën om te zetten in een stuk kunst.

Ieder uur meer wat je daaraan kan besteden is een uur sneller in de richting van volwassen kunstenaarschap/vakmanschap. En in een maatschappij waar steeds meer (ik noem het even boekhoudkundig) gekeken wordt in het resultaat in geld, kan deze persoon wel leven van zijn gekozen metier, en de politieke en maatschappelijke keuzes die de laatste 40 jaar gemaakt zijn, is het maar de vraag of kunst nog wel zijn taak kan blijven vervullen voor de maatschappij als je niet voor steun zorgt. En dan is een basisinkomen geen slecht idee, zo doen wij het overigens ook met sporters met olympische status.

Het is dus in de kern een discussie over hoe belangrijk wij kunst vinden als samenleving en de ruimte die wij die kunst en de mensen die ermee bezig zijn gunnen in onze samenleving. En dat is in de kern een discussie over inrichting van de samenleving en dus politiek, maar ook filosofisch en ethisch. Ik persoonlijk zou er graag verder over praten, deels omdat het een onderwerp is wat mij erg interesseert, het kijken naar wat welvaart nu eigenlijk is, en hoe we dat moeten inrichten en zien, en deels omdat ik denk dat er hier best wat mensen lopen die een goede kunst carrière hadden kunnen opbouwen als we de keuzes en accenten net wat anders hadden gelegd en die dus misschien minder welvarend waren geweest in geld, maar meer welvarend in het hele leven.
 
Steven King schrijft iedere dag een vast aantal uur. Veel ervan komt niet in een boek.

Stephen King schreef zijn eerste boeken, die niemand nog wilde uitgeven, op een gammele typemachine op een piepklein bureautje in het washok van een trailer terwijl hij en zijn vrouw probeerden de eindjes aan elkaar te knopen met slecht betaalde startersbaantjes in het onderwijs. Hij kwam bovendrijven door hard werken, vasthoudendheid en talent. Geen cent subsidie of uitkering. Omdat hij het écht wilde en er écht 100% voor ging, én ook nog eens goed genoeg bleek te zijn.
 
Ik ben ook lid van Reddit, dus laat maar weten als er iets gebeurt.
 
Als je dan een baan ernaast hebt is die cognitieve energie al aardig weg voordat he toekomt aan je kunst, of eigenlijk het aanscherpen van je vaardigheden om je ideeën om te zetten in een stuk kunst.

Net kaartjes gekocht voor een optreden in Vera, Groningen, voor een band waarvan ik de leden goed ken. Met twee van hen heb ik vroeger zelf in een band gezeten. Ze hebben over de jaren meerdere albums uitgebracht en zijn met hun muziek bezig naast reguliere banen. Werkt prima, hun muziek klinkt echt niet futloos omdat hun energie op zou zijn vanwege het werken. Wat @Nap al eerder zei, als er geld gaat naar een venue, bijvoorbeeld Vera, dat is een nuttige besteding dat ten goede komt aan iedereen die een concert wil bijwonen en het geeft artiesten een plek om hun kunsten te vertonen. Maar om individuele artiesten te subsidiëren, ik twijfel echt aan de noodzaak daarvan. Talent komt uiteindelijk toch wel bovendrijven.
 
Stephen King schreef zijn eerste boeken, die niemand nog wilde uitgeven, op een gammele typemachine op een piepklein bureautje in het washok van een trailer terwijl hij en zijn vrouw probeerden de eindjes aan elkaar te knopen met slecht betaalde startersbaantjes in het onderwijs. Hij kwam bovendrijven door hard werken, vasthoudendheid en talent. Geen cent subsidie of uitkering. Omdat hij het écht wilde en er écht 100% voor ging, én ook nog eens goed genoeg bleek te zijn.

Klopt helemaal, maar kijk nu eens naar het huidige tijdsbeeld en de huidige omstandigheden. Dan is de ruimte (letterlijk en qua werk) vele malen minder dan toen. Een "trailer" kost nu ook gewoon heel veel geld om te huren. Er zijn mindere goden die minder commerciele kunst maken, en toch heel belangrijk zijn (geweest) voor de kunst en samenleving. Neem een Jacob Lawrence, die heeft het kunnen redden door beurzen (die je kan zien als basisinkomen) totdat er een verkoop op gang kwam en genoeg opdrachten. Het kan allemaal in de tijd naast het werk, maar het gaat een stuk sneller als je talent echt een duw in de rug geeft. Zie ook wat er in de topsportwereld gebeurd. Daar is tijd natuurlijk nog essentiëler. Ik geloof echt niet in het narratief dat alles maar alleen in een hoekje bereikt kan worden als je maar "echt wil". De ruimte en tijdsgeest moet ook echt mee zitten in dit soort gevallen. En een topsport klimaat is net als een kunst klimaat een omgeving en randvoorwaarden die aanwezig moeten zijn.

Dat zit in heel veel vaak niet zichtbare dingen, zoals buurthuizen met ruimte en muziek/teken les. Betaalbare spullen, toegang tot net die ene persoon die je wat helpt in het inrichten van je dag. Enzovoorts. Niemand doet iets helemaal alleen.
 
Ik kom ook terug op iets dat ik al 2x eerder heb genoemd in deze draad maar waar niemand op heeft gereageerd - het wordt nu vrijwel alleen maar bekeken vanuit het perspectief van de gekwelde (aspirant-)kunstenaar, maar niet van de samenleving of consument, terwijl die wel degenen zijn die het geld op moeten hoesten. Bestaat er op dit moment daadwerkelijk een tekort, is er sprake van te weinig aanbod? En als dat zo is, is dat omdat er te weinig mensen zijn die kunst maken of zit het vooral in gebrek aan infrastructuur waar het publiek terecht kan voor hun 'kunst-fix'? Het feit dat het voor individuele kunstenaars lastig is om door te breken is in principe niet het probleem van de samenleving (het is immers in bijna ieder vakgebied een uitdaging en een jarenlang proces om vooruit te komen), het feit dat mensen in bepaalde gevallen geen toegang hebben tot kunst en cultuur* mogelijk juist weer wel. Met andere woorden, welk probleem zijn we hier aan het oplossen, en is er überhaupt wel een probleem?

* 'Ik woon in Delfzijl, waarom kan ik niet 3x per week naar een experimenteel Jazz-trio' valt hier niet per se onder.
 
Laatst gewijzigd:
Ik kom ook terug op iets dat ik al 2x eerder heb genoemd in deze draad maar waar niemand op heeft gereageerd - het wordt nu vrijwel alleen maar bekeken vanuit het perspectief van de gekwelde (aspirant-)kunstenaar, maar niet van de samenleving of consument, terwijl die wel degenen zijn die het geld op moeten hoesten. Bestaat er op dit moment daadwerkelijk een tekort, is er sprake van te weinig aanbod? En als dat zo is, is dat omdat er te weinig mensen zijn die kunst maken of zit het vooral in gebrek aan infrastructuur waar het publiek terecht kan voor hun 'kunst-fix'? Het feit dat het voor individuele kunstenaars lastig is om door te breken is in principe niet het probleem van de samenleving (het is immers in bijna ieder vakgebied een uitdaging en een jarenlang proces om vooruit te komen), het feit dat mensen in bepaalde gevallen geen toegang hebben tot kunst en cultuur* mogelijk juist weer wel. Met andere woorden, welk probleem zijn we hier aan het oplossen, en is er überhaupt wel een probleem?

* 'Ik woon in Delfzijl, waarom kan ik niet 3x per week naar een experimenteel Jazz-trio' valt hier niet per se onder.
Ok ok, I'll bite

Tekort? bedoel je de slob op spotify ed?
Iig wel een best "rechts" argument van je. Kritischer kijken naar subsidies, minder overheids steun, markwerking etc,

Gaan we meer over "links" dan: Meer overheidssteun voor kunst en cultuur, omdat de overheid ongelijkheid moet verkleinen en cultuur als publiek goed ziet.
Kunst en cultuur moeten voor iedereen toegankelijk zijn en niet afhankelijk van marktwerking,
Steun voor nieuwe makers en experimentele kunst, omdat creativiteit vernieuwing stimuleert.
Kunst en muziek zijn belangrijk voor onze samenleving.
Ze helpen ons anderen te begrijpen, houden cultuur levend, zorgen voor nieuwe ideeën en dragen bij aan ons welzijn.
Omdat ze taal overstijgen, kunnen ze mensen makkelijk verbinden.

Daarom is het belangrijk om een brede groep kunstenaars te ondersteunen. Hoe groter de groep, hoe meer talent zich kan ontwikkelen.
Zo ontstaat een creatieve omgeving waar nieuwe makers kunnen groeien.

Bijvoorbeeld in Den Haag investeert de gemeente om “Den Haag Popstad” te behouden.
Zo is er geld voor artiesten, pop podia en oefenruimtes.
Dat is een belangrijk onderdeel van de Haagse culturele identiteit— net zoals in Ierland wordt geïnvesteerd in kunst en muziek maar dan om het globaal te supporten.
 
Ok ok, I'll bite

Tekort? bedoel je de slob op spotify ed?
Iig wel een best "rechts" argument van je. Kritischer kijken naar subsidies, minder overheids steun, markwerking etc,
Ik ben ook best rechts, ik prefereer eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid vele malen boven aan de tepel van de staat zuigen tenzij het écht nodig is.

Met tekort bedoel ik: ervaren mensen dat zij niet genoeg kunst en cultuur tot hun beschikking hebben in hun omgeving? Dan heb ik het niet over de kwaliteit van muziek op Spotify, maar bijvoorbeeld of er voldoende musea en podia in de regio zijn (met een voldoende gevarieerde programmering), is er een bibliotheek, is er iets van een cultureel centrum, theater of andere gelegenheid waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en waar open mic nights, exposities of artmovie avonden etc. gehouden kunnen worden. Zijn deze goed bereikbaar, is er bijvoorbeeld fatsoenlijk openbaar vervoer (ook ná afloop van een evenement) beschikbaar? Wordt er voldoende ruchtbaarheid gegeven aan het aanbod dat er is? Indien de gemeente eigen advertentiekanalen exploiteert (bijvoorbeeld Abri's of andere outdoor), zouden zij dan een X percentage kunnen reserveren voor promotie van lokale kunst- en cultuur tegen een laag tarief of zelfs gratis op dalmomenten? Is er een sufferdje dat ondersteund kan worden in ruil voor meer aandacht voor lokale initiatieven, bijvoorbeeld door de gezamenlijk kunst/cultuursector met eventuele steun van de gemeente permanent een pagina 'in te laten kopen'? Indien mensen financieel niet de ruimte hebben om van het aanbod gebruik te maken, is er iets van een 'dorpspas' of ander systeem waardoor zij korting kunnen krijgen?

Met andere woorden, zorg dat de infrastructuur er is, dat het bekend is bij de mensen en dat je de vraag-kant gaat pushen door bereikbaarheid en toegankelijkheid te verbeteren. Dan volgt het aanbod vanzelf.
 
@Nap de discussie om wat zelfredzaamheid is en inhoudt is lang en breed beschreven in de wetenschap als meer een geloof dan daadwerkelijk iets wat je echt zelf in de hand hebt. Alles valt of staat bij toegang tot de infrastructuur, of je nu verpleger wordt of kunstenaar. Gezond bent of niet, alles valt of staat bij toegang.

Kansengelijkheid is hierin ook heel belangrijk. Je hebt helemaal gelijk als je stelt dat fysieke ruimtes en events enorm belangrijk zijn, dat is ook toegang. Voor veel mensen is die toegang er niet genoeg, er zijn heel veel (vaak financiele drempels) die mensen tegenhouden. En dan ook nog eens de weg weten in het domein van aanvragen voor subsidies en grants van organisaties zoals de verre bergen. Een basisinkomen lost een groot deel van die financiële kant op persoonlijk vlak op. Dan kan de energie in de rest van de infrastructuur. Zo ook die ruimtes die er nodig zijn en het in leven houden van die ruimtes.
 
Wederom kijk je enkel naar de aspirant-kunstenaar die iets wil, en niet of en welke behoefte er in de samenleving bestaat.
 
Met andere woorden, zorg dat de infrastructuur er is, dat het bekend is bij de mensen en dat je de vraag-kant gaat pushen door bereikbaarheid en toegankelijkheid te verbeteren. Dan volgt het aanbod vanzelf.
Waar denk je dat die subsidies heen gaan? Idd ook naar podia ed.
Zonder subsidies redden veel kleinere podia en festivals het niet en dat zijn nou juist de plekken waar veel talent begint.
Valt dat weg dan word ergens optreden dus minder laagdrempelig.
Daarom stem ik niet op jouw :-)
 
Status
Er kan niet meer gereageerd worden.
Back
Top