Rrrobb
Ingeburgerd
Niet zo heel lang geleden had ik een interessante correspondentie met Dorian. Het ging over teksten in de muziek. En zo kwam ook de tekst van dit nummer ter sprake. Het is een tekst die ik gemaakt heb toen ik een jaar of 25 was rond 1988. En in die context moet je het ook lezen. In die tijd was ik nog werkloos en had ik de ambitie om mijn geld te gaan verdienen met muziek en kunst. Ik vond toen van mezelf dat ik goed bezig was en ik wilde niets met die saaie maatschappij om me heen te maken hebben.
Ik had uiteraard geen digitale file van de tekst, dus ik heb hem voor Dorian speciaal gereconstrueerd en er ook een uitleg bij geschreven. En zo kwam ik ook op het idee, dat er misschien wel meer mensen zijn die het ook leuk vinden om dit te lezen.
In de tekst worden vier groepen mensen beschreven die een alledaags en saai leven leiden.
Gepensioneerden die in het park zitten te vissen.
Huisvrouwen die alleen maar aan het shoppen zijn en vreemdgaan.
Gastarbeiders die in de fabriek werken.
En kantoormensen die klakkeloos doen wat hun baas zegt.
Alle vier de coupletten hebben een vaste opbouw waarbij op kunstzinnige en symbolische manier hun leven beschreven wordt.
En daarnaast zijn er dan de kunstenaars die 24 uur per dag bezig zijn met het creëren van nieuwe dingen.
Het refrein staat symbolisch voor een dag van 24 uur en het begin en einde van het leven.
Nacht - donker - het einde van het leven.
Dag - licht - het begin van het leven, wanneer de kinderen verwekt worden onder de lakens.
Het laatste couplet is op een vage en mysterieuze manier beschreven en is een soort conclusie van de tekst.
Het gaat erover dat dingen nu eenmaal gaan zoals ze gaan terwijl daar eigenlijk geen logische verklaring voor is. En zo hebben wij als maatschappij een leven gecreëerd waar we nooit meer onderuit kunnen komen.
UNDER THE SHEETS, IN THE FIRE
Tekst nummer :
Quiet life for old men, re-acting nervously
In parks on benches, sunshine training
fishing nets - fish hats
Rude life for housewifes, shopping
Opening doors for milkmen, housewife training
dust head - dust bed
Western life for Turkish guests, sweating in factory fashion
Nostalgia training
sheep lands - cheap hands
Sleepwalking life for paper men, the phone rings
An order with rules, Goodbye training
get lost - yes boss
And the painters paint all day until the night falls
The black over earth when life stops
Colors will find their way on the virgin canvas
The white over earth when life starts
Under the sheets, in the fire
Boiling the water that never has been burned, brings out a smell that no-one can resist
It looks as if someone has torn out a way, to build up the island from which there’s no escape.
En een vriend heeft een paar jaar later toen het nummer in 1992 was uitgebracht op het album "The sound of blue light" een video gemaakt van hoe ik het nummer thuis playback. Ik wist eigenlijk niet eens meer van het bestaan af toen hij het een paar jaar geleden had gedigitaliseerd. Helaas heeft de oude videoband de tand des tijds niet goed doorstaan en zijn er alleen nog maar wat fragmenten van de video te zien. Maar ik vond het zelf wel leuk om het terug te zien. Echt een tijdsbeeld. Ook hoe ik er toen uitzag.
Ik ben benieuwd naar jullie reacties.
Groeten Rob
Ik had uiteraard geen digitale file van de tekst, dus ik heb hem voor Dorian speciaal gereconstrueerd en er ook een uitleg bij geschreven. En zo kwam ik ook op het idee, dat er misschien wel meer mensen zijn die het ook leuk vinden om dit te lezen.
In de tekst worden vier groepen mensen beschreven die een alledaags en saai leven leiden.
Gepensioneerden die in het park zitten te vissen.
Huisvrouwen die alleen maar aan het shoppen zijn en vreemdgaan.
Gastarbeiders die in de fabriek werken.
En kantoormensen die klakkeloos doen wat hun baas zegt.
Alle vier de coupletten hebben een vaste opbouw waarbij op kunstzinnige en symbolische manier hun leven beschreven wordt.
En daarnaast zijn er dan de kunstenaars die 24 uur per dag bezig zijn met het creëren van nieuwe dingen.
Het refrein staat symbolisch voor een dag van 24 uur en het begin en einde van het leven.
Nacht - donker - het einde van het leven.
Dag - licht - het begin van het leven, wanneer de kinderen verwekt worden onder de lakens.
Het laatste couplet is op een vage en mysterieuze manier beschreven en is een soort conclusie van de tekst.
Het gaat erover dat dingen nu eenmaal gaan zoals ze gaan terwijl daar eigenlijk geen logische verklaring voor is. En zo hebben wij als maatschappij een leven gecreëerd waar we nooit meer onderuit kunnen komen.
UNDER THE SHEETS, IN THE FIRE
Tekst nummer :
Quiet life for old men, re-acting nervously
In parks on benches, sunshine training
fishing nets - fish hats
Rude life for housewifes, shopping
Opening doors for milkmen, housewife training
dust head - dust bed
Western life for Turkish guests, sweating in factory fashion
Nostalgia training
sheep lands - cheap hands
Sleepwalking life for paper men, the phone rings
An order with rules, Goodbye training
get lost - yes boss
And the painters paint all day until the night falls
The black over earth when life stops
Colors will find their way on the virgin canvas
The white over earth when life starts
Under the sheets, in the fire
Boiling the water that never has been burned, brings out a smell that no-one can resist
It looks as if someone has torn out a way, to build up the island from which there’s no escape.
En een vriend heeft een paar jaar later toen het nummer in 1992 was uitgebracht op het album "The sound of blue light" een video gemaakt van hoe ik het nummer thuis playback. Ik wist eigenlijk niet eens meer van het bestaan af toen hij het een paar jaar geleden had gedigitaliseerd. Helaas heeft de oude videoband de tand des tijds niet goed doorstaan en zijn er alleen nog maar wat fragmenten van de video te zien. Maar ik vond het zelf wel leuk om het terug te zien. Echt een tijdsbeeld. Ook hoe ik er toen uitzag.
Ik ben benieuwd naar jullie reacties.
Groeten Rob
trouwens nu met VSTs te bereiken haha 
