Hoe maakbaar is muziek smaak / tolerantie?

[klinkske]

Stel: ik laat mijn kinderen al vanaf kleuters luisteren naar valse muziek. Maar ook naar gewone muziek. Ik speel de platen af of positieve en negatieve pitch.
Zal dat kind later als muziek hobby een grotere tolerantie hebben tov afwijkende toonhoogte en noten combinaties dan de gemiddelde andere leeftijdsgenoten?

En tot welke leeftijd is die tolerantie kneedbaar? Stel dat je als begin 20er elders gaat wonen, verse cultuur, andere muziek, andere scales. Je bent aanwezig in de omgeving en die muziek komt dagelijks ruim aan bod.

Ik vraag dit omdat ik me afvraag of ik als oude dj, die niet beroerd was om platen te mixen met dik afwijkende pitch, al sinds jongsaf minder me stoor aan wat afwijkends. Zwijgen we nog over de bijna lege batterijen in de walkman die de tape trager deed spelen. Kylie klonk als Rick Astley.
En meer nog: als dat zo is kan het dus heel goed zijn dat wat ik goed vind klinken, voor heel veel andere mensen dan bijvoorbeeld vals klinkt. Natuurlijk heb je mensen die geen toonaard kunnen onderscheiden maar daar heb ik het niet over.

Spoiler: we wijken af

Word lid van Synthforum om deze tekst te zien!

 

[krautrock1958]

Ik denk wel dat als kinderen/volwassenen blootgesteld worden aan allerlei soorten muziek dat ze daarna meer openstaan voor allerlei muziek maar dat wil niet zeggen dat je die muziek ook leuk vindt.
Vroeger op de radio kreeg je ook Nederlandstalige muziek en programma's zoals op volle toeren maar ik heb er niet veel mee, dwz schlagers en zo want goede muziek met Nederlandstalige tekst kan ik wel waarderen, Ramses, Spinvis enz dat kan ik wel waarderen, Toontje lager, Het Goede Doel, Frank Boeijen enz dat vond ik ook wel leuk.
Als klein jochie van m'n zesde tot m'n tiende hoorde ik vaak klassiek bij de buren maar ik heb verder nooit naar klassiek geluisterd.

 

[klinkske]

Juist, Walt Disney zit vol klassiek. Ik herinner me als kind het stuk waar Mickey een spreuk deed en de bezemstelen werden gek en als kind kon ik de spanning niet aan.

Denk dat het de notenkraker is.
EDIT
niet dus
hehe dik 40 jaar later nog traumatisch

 

[Harry S.]

Ik denk dat 'kinderen' veel meer van elkaar oppikken dan van hun ouders/volwassenen, zeker als ze ouder worden, ms vanaf 10 al, maar zeker in de pubertijd. Afzetten tegen wat je ouders luisteren speelt wmb ook nog steeds.

 

[Nap]

Ik denk dat het wel helpt als je in je jonge jaren een gevarieerde muzikale opvoeding krijgt omdat je misschien wat meer openstaat voor nieuwe dingen, maar smaak en interesse moeten toch ook uit jezelf komen. Dus een inhaalslag op latere leeftijd of juist volkomen desinteresse in muziek komt denk ik ook best vaak voor.

 

[ano260823]

Super interessant onderwerp. Muziek is toch grotendeels cultureel, zie bv veel indiaase ragas. Voor mensen die opgroeien met muziek ingedeeld in 12 semitonen kan dat best moeilijk te behappen zijn, als je er mee opgroeit is dat anders.

Brian Eno zei ooit eens voor de grap dat hij graag iemands kind zou adopteren en muzikaal wou opvoeden met enkel in onze ogen valse en microtonale muziek. Grote kans dat 12 semitonen dan verschrikkelijk klinken.

 

[flyweight]

? Valse muziek

Ik kan prima naar allerlei microtonale muziek luisteren. Indias, arabisch.. vind dat heel vet.
Om dat valse muziek te noemen....
Probeer het eens, geef jezelf de kans om die muziek op je in te laten werken en wellicht word je ook fan.





Er is die video van Rick Beato die zijn kind vanaf de geboorte 'high information music' laat horen. Complexe muziek, jazz klassiek.. dat kind ontwikkelt perfect pitch.

Ik heb ook wel eens gehoord dat muzikanten een perfect pitch op een niet goed gestemde piano aanleren en er daarna voor altijd aan vast zitten.

 

[BasicSystem]

Ik kan ook wel naar zo'n Habititi Ensemble luisteren maar wel analytisch en ik voel er niet hetzelfde bij als iemand die in deze cultuur is opgegroeid. Voor mij klinkt het namelijk ontzettend klagerig en jammerlijk.

 

[ano260823]

? Valse muziek

Ik kan prima naar allerlei microtonale muziek luisteren. Indias, arabisch.. vind dat heel vet.
Om dat valse muziek te noemen....

Dat staat er dan ook niet, die twee blokjes staan los van elkaar (en ik vind veel Arabische muziek sowieso erg tof). Eno vroeg zich af of je iemand kon laten opgroeien met dissonante muziek zonder de eerste 15/20 jaar andere muziek te horen en hoe die persoon hedendaagse muziek dan zou ervaren.

 

[Sjaak]

Als ik naar mijzelf kijk, is mijn basis gelegd in de jaren 70 en 80. In eerste instantie progressive rock, en later new wave, alternative, electronica, en ambient.

Het begon met het luisteren naar de radio. Daarna het draaien van LPs en singles met mijn neef. Op de middelbare school ben ik platen gaan kopen, en later CD's. Later Plaatjes Mijn ouders, ooms, tantes, opa's en oma's zijn/waren totaal niet muzikaal, en ook niet heel erg geïnteresseerd in muziek. Mijn zus en ik wel. Het is zeker zo dat je muzikale voorkeur voor een groot gedeelte wordt beïnvloed door cultuur. En met wie je omgaat, en wat je mooi vind of niet. Ik kan muziek uit andere culturen soms wel, en soms niet waarderen. Dus ja, ik denk wel dat wat ik in de jaren 70 en 80 heb geluisterd, mij voor het grootste deel heeft gevormd.

Ik heb wel eens gehoord dat je zo rond je 15e wat dat betreft bent geprogrammeerd. Dat zou verklaren waarom ik sommige early 80s nog steeds leuk vind. Aan de andere kant, je hebt ook een bepaalde smaak. Sommige muziek kan ik niet heel erg waarderen. Maar dat zit meer op genre-niveau.

Terug naar het topic (leuke vraag trouwens): je kunt jezelf wel "trainen" om andere muziek meer te gaan waarderen, of beter te leren begrijpen. Bijvoorbeeld atonale muziek, of muziek met veel dissonante elementen. Ik ben daar zelf ook een tijdje mee aan het experimenteren geweest, met verrassende resultaten. Je maakt ineens tracks met een hele andere vibe.

 

[L3N]

Ouders kunnen daar zeker invloed op hebben.
Onderschat niet, dat er al het één en ander wordt meegegeven voor de geboorte.

Mij is verteld zodra ze zijn geboren kunnen ze bepaalde melodieën en ritmische elementen herkennen. Mogelijk daardoor ook een voorkeur hebben ontwikkeld.

 

[Grumble]

Ik ben geboren halverwege de 50er jaren, dus ik denk dat mijn muzieksmaak vooral gericht is op de jaren 70/80, maar ik heb wel mijn hele werkzame leven een radio naast me gehad tijdens het werk.
Wat had ik een ergernissen toen hardrock, metal en house in zwang raakte....heel erg vond ik dat.
Het grappige is dat rondhangend op het synthesizer forum mijn smaak ook veranderd is: ik kan nu genieten van een lekkere drone, zelfs happy hardcore kan ik met een glimlach naar luisteren terwijl ik dat vroeger verschrikkelijk vond.
Hardrock, metal e.d. vind ik nog steeds nix
Mijn vader vond doedelzak muzieksmaak de bom, en dat vind ik ook prachtig, zolang het in een band speelt. Hij speelde lange tijd jachthoorn in een drumband, ik heb ook laren in een tamboer, trompetter pijper- korps gespeeld (tamboer).

 

[JugJug]

Als ik zie noe huidige veertigers zich uitlieten op een recent concert van de meidemgroep K3 in Gent, volledig in gedechten bij de kindertijd, samen met de volgende generatie, vrees ik dat de vroege vormende jaren een heel grote invloed .hebben.

 

[flyweight]

Ik zie dat minder bij mensen die een instrument spelen en eigen muziek maken.
In dat stramien ga je op ontdekking en luister je heel veel muziek.

Er is zoveel muziek dat niet volgens de reine 12 toon stemming gaat.

Maar vals is vals daar ga je niet van genieten. Muziek gaat vaak om de resolutie van dissonant naar harmonie. Ik denk dat zo iemand muziek als onwenselijk zal ervaren als hij alleen maar valse dingen hoort to zijn 15e.

 

[krautrock1958]

Ik ben geboren halverwege de 50er jaren, dus ik denk dat mijn muzieksmaak vooral gericht is op de jaren 70/80, maar ik heb wel mijn hele werkzame leven een radio naast me gehad tijdens het werk.
Wat had ik een ergernissen toen hardrock, metal en house in zwang raakte....heel erg vond ik dat.
Het grappige is dat rondhangend op het synthesizer forum mijn smaak ook veranderd is: ik kan nu genieten van een lekkere drone, zelfs happy hardcore kan ik met een glimlach naar luisteren terwijl ik dat vroeger verschrikkelijk vond.
Hardrock, metal e.d. vind ik nog steeds nix

Ik ben van 1958 en luisterde als kind in de sixties al graag naar Beatles, Stones, soul en Motown, hippie en psychedelic muziek vanaf 67/68 zo'n beetje en toen hardrock in kwam met oa Sabbath en Deep Purple vond ik dat ook goed dus het heeft niet zoveel te maken met leeftijd denk ik?
In de loop van de jaren 70 kwamen daar funk, jazz enz bij, ik hield wel van veel verschillende soorten muziek en pas later electronische en ambiënt muziek, da's een beetje vanaf de jaren negentig.
En ik ga eind juli naar een concert van Lovebites, m'n eerste concert sinds ik denk 20 jaar of zo terwijl ik vroeger in de 70/80ties heel veel naar concerten ging maar Lovebites vind ik een geweldige band dus nu rij ik ervoor naar Tilburg op m'n oude dag.

 

[Grumble]

Jij bent 4 jaar jonger dan ik, weet niet of dat wat uitmaakt
In je hele rijtje van muziekstromingen kan ik me wel in vinden, behalve hardrock en metal, alhoewel daar ook mooie nummers tussen zitten, maar als geheel....
Ik heb ook chinese muziek op mijn telefoon staan en toen ik dat op m'n werk afspeelde vanaf m'n werk pc, kreeg ik weleens vreemde blikken

 

[Tom 32]

Als kind uit een gezin waar veel muziek werd gedraaid kreeg ik veel mee van de smaak van vooral mijn vader.
Die was heel breed. Van The Shadows en The Spotnicks tot James Last en Nana Mouskouri, maar ook Aïda van Verdi, The Beatles en The Rolling Stones.
Veel van die muziek kan mijn goedkeuring niet wegdragen, maar sommige dingn van Neil Diamond kan ik best aanhoren en ook The Beatles kan ik waarderen en van de muziek van ABBA ben ik zelfs een groot liefhebber.

Mijn eerste langspeelplaat was 'Plaatje draaien, liedje zingen' van kinderkoor de Karekieten met evergreens als Ozewiezewoze, maar als ik die even buiten beschouwing laat was de eerste muziek waarvan ik onder de indruk was Oxygene IV van Jarre toen ik zes jaar oud was.
Een aantal jaren later kocht ik het album van mijn zakgeld en het is typisch zo'n plaat waar mijn ouders niets mee kunnen.
Mijn moeder kan er geen melodie, maat en ritme in horen.
Ze hoort alleen klanken die op geen enkele manier verband met elkaar lijken te houden en dan vanwege het elektronische karakter ook nog eens onaangename klanken.
Ook mijn vader, de muziekliefhebber kan weinig met elektronische klanken en vind het allemaal maar weinig muzikale herrie.

Mijn conclusie is dus dat de muziek die ik in mijn jeugd hoorde wel van invloed is geweest op mijn eigen muzikale ontwikkeling, maar dat dat uiteindelijk geen belemmering is geweest voor het onderzoeken en ontwikkelen van eigen voorkeuren en smaak.

 

[Grumble]

Wat ik erg leuk vind is dat mijn 11 jarige kleindochter me vroeg om een paar cd's te branden (ze had een cd speler voor haar verjaardag gekregen). Behalve de K-pop cd's waar ze om vroeg wilde ze ook graag "oude" muziek hebben, dus ik heb wat ballades/nummers van Michael Jackson, Neil Diamond e.d. meegegeven.
Dat werd gewaardeerd.

 

[rvanommen]

Ik kwam jaren geleden op een feestje aan en had muziek opstaan terwijl ik binnenkwam.

Op dat feestje was ook een meisje van 5-6 jaar oud (ze had een praat achterstand ze sprak nog niet - ze bleek jaren later autistisch). Ik gaf haar voor de grap de hoofdtelefoon.
Het was black metal (Immortal, als ik me niet vergis). Dat is muziek waarvan ik tot die tijd dacht dat je het moest leren luisteren...
Maar het werd door haar direct als muziek herkent en ze begon direct met een blije kop een dansje te doen.

Grappig, maar ook wel opmerkelijk vond ik.
N=1 natuurlijk en geen standaard kindje, maar misschien dat we ons toch met de tijd steeds verder afsluiten voor wat we niet kennen. Leuke anekdote blijft het in elk geval wel.

 

[Nap]

Ik ben ook wel benieuwd waarom zo veel mensen hun nieuwsgierigheid naar nieuwe muziek verliezen. Dat ze ergens tussen de 18 en 28 onbewust beslissen dat waar ze op dat moment naar luisteren het hoogtepunt van de muzikale geschiedenis is, en alles afwijzen wat daarna komt, tot het onvermijdelijke zure "vroeger was alles beter" en "de jeugd snapt niets meer van muziek" hun muzikale waarheid wordt. Volkomen vastgeroest in een tijdsgewricht of genre. Zelfs op dit forum waar je muzikaal toch wat verlichtere geesten zou verwachten zie ik het regelmatig.