Intervallen, toonladders en akkoorden

ja, dan heb je het als toetsenist wel weer makkelijker als bassist denk ik... ik denk (maar weet dat niet zeker) dat je je wat meer vrijheden kunt permitteren.

@Sander02: dank voor de tip, het is inderdaad goed om een truukje helemaal uit te melken en dan weer weg te laten zakken. Zo heb ik dat gedaan met slappen en met akkoorden spelen op de bas. Heel veel gedaan op allerlei plekken waar het niet hoorde, op een gegeven moment gelaten voor wat het is, tot het moment waarop je hoort dat het wel mooi zou klinken om een akkoord te spelen of een paar noten te hameren.
 
Origineel geplaatst door Bartology
Waarom vliegen dit soort discussies altijd uit de bocht??

Omdat dit een van de moeilijkste mentale instrumenten is waar je je op dit moment mee bedient: META-TAAL Muziektheorie heeft net zoveel met muziek te maken gelijk begrippen als 'spelling' en 'grammatica' met taal. Taal is gewoon het gesproken woord; klanken in een bepaalde volgorde die voor een andere taalgebruiker betekenis kunnen hebben. Het schrift ontstond en er werden onderzoeken gedaan naar de regels. Helaas werden er soms ook regels van bovenaf opgelegd, zoals het begrip: de juiste spelling. Let wel, in Nederland is de spelling vrij. Niemand kan mij arresteren als ik zindfoorem zo wil schrijven. Helaas ambtenaren en leerkrachten in het onderwijs dienen zich er wel aan te houden...

In ieder geval heeft de taal een aantal instrumenten, waarmee 'taal' op zich door mensen besproken kan worden. Semiotiek, de leer van de betekenisoverdracht, is daarbij voor mij de interessantste. In zo'n geval gebruik je een taal over de taal, de meta-taal.

Muziektheorie is eigenlijk ook zo'n meta-taal. Het maakt opvattingen, ontdekkingen en kritieken hanteerbaar en bespreekbaar. Dus het nodigt juist uit tot discussies en de verwarring is dan ook al om erg groot, want niet iedereen is op hoogte van het juiste gebruik van een meta-taal.

Er is wel degelijk een 'stroom' ideeën mogelijk vanuit de meta-taal naar het object, dus vanuit de muziektheoriën kan een beïnvloeding van de muziekpraktijk plaatsvinden.

Maar teruggrijpend op het voorbeeld van de Nederlandse taal, kan je je best voorstellen dat een goed gebruik ervan door het beheersen van de theorie ondersteund wordt, of, nog duidelijker gesteld: zal iemand die de grammaticaregels niet beheerst in staat zijn een behoorlijk gedicht te schrijven?

Wout
 
Laatst gewijzigd:
Origineel geplaatst door Wout Blommers

Maar teruggrijpend op het voorbeeld van de Nederlandse taal, kan je je best voorstellen dat een goed gebruik ervan door het beheersen van de theorie ondersteund wordt, of, nog duidelijker gesteld: zal iemand die de grammaticaregels niet beheerst in staat zijn een behoorlijk gedicht te schrijven?

Wout

Bedankt voor je mooie, duidelijke uitleg, Wout.
Ik vind zeker dat theorie bijdraagt aan het bespreekbaar maken van allerlei onderwerpen. Daarmee kun je kennis overdragen aan anderen. Ik ben het tevens eens met de stelling uit het voorbeeld, dat goed gebruik van taal wordt ondersteund door de theorie over taal.
Ik heb wel een opmerking: muziek en poezie zijn kunstuitingen en moeten misschien alleen met de "regelen der kunscht worden beoordeeld." Juist omdat deze vormen van (kunst)uitingen voor een ieder toegankelijk moeten kunnen zijn.
 
Origineel geplaatst door Bartology
Juist omdat deze vormen van (kunst)uitingen voor een ieder toegankelijk moeten kunnen zijn.

Beste Bartology,

Wil je zo'n opmerking nooit tegen een medewerker van een kunstmuseum zeggen!!! :D

Alsjeblieft, zeg... Dan zouden we nu nog met een tentoonstelling van broeken ooit gedragen door André Hazes zitten (misschien zelf ongewassen...). Kunst is voor iedereen toegankelijk, maar iedereen moet er wel een beetje moeite voor doen... En 'de regelen der kunst' verschillen niet zoveel van andere regels, zelfs niet van de verkeersregels ;)

Wout
 
Ik heb wel een opmerking: muziek en poezie zijn kunstuitingen en moeten misschien alleen met de "regelen der kunscht worden beoordeeld."

Ik dacht dat kunst zich nu juist niet door regels liet beperken....?


Grtz,
Jeroen
 
Wat ik eigenlijk probeerde te zeggen is, en dat is misschien niet geheel correct geformuleerd, dat de regelen der kunst misschien regels zijn, die geen regels zijn.....:confused:
Ik bedoel dat muziek (en poezie) zich niet laat vangen in regels, als het gaat om de vrijheid van uitvoering i.t.t. de theoretische benadering, maar nogmaals ik kan "regelen der kunst" verkeerd hebben begrepen, hoor.

Zoiets? :)
Hoe langer, hoe verstrooider
 
Lekker, zo Off Topic :)

Regelen der Kunst zijn niet regeltjes die je uit het hoofd kunt leren of zo. Dat moet je veel breder zien. Het is ingebed in een context. Neem eenvoudig de 'dance'. Er zijn ongeschreven afspraken hoe dat geproduceerd, gepresenteerd en zelfs beleefd wordt. Er is zelfs een heel taaltje omheen ontstaan, dat lachwekkend wordt als twee omaatjes dat in een reclame ook gaan bezigen. Daarintegen is die reclame eigenlijk in zijn eigen context volledig volgens de regelen der kunst gemaakt.

Om kunst te kunnen ervaren is een bepaalde kennis nodig en die kennis bepaalt ook de beleving (mooi of lelijk?). Waarom vinden veel mensen oude meesters zo mooi? Simpel omdat ze ook wel eens geschilderd hebben (minstens op de kleuterschool) en dat vonden ze behoorlijk moeilijk, dat naar de werkelijkheid werken. Het is een bepaalde ervaring, een stukje kennis. Natuurlijk kunnen ook andere factoren meespelen dan alleen werkelijkheidsgetrouw zijn. Dat veel schilderkunst uit de 17e eeuw niets met de werkeljkheid te maken had, dat is dan weer een ander 'weetje'.

Regelen de kunst wil eigenlijk zeggen dat de beschouwer aan alles kan merken dat men met een kunstwerk te maken heeft, of juist een gebruiksvoorwerp. En die regels staan een beetje vast binnen de cultuur.

De vraag waar ik het meest mee geconfronteerd raak in een kunstmuseum: horen daar eigelijk wel synthesizers thuis? Uberhaupt muziekinstrumenten?

Wout
 
Daar ben ik het wel mee eens ja.. die regeltjes der kunst komen -denk ik- vaak van mensen met veel ervaring, mensen die succes hebben geboekt. Veelal denk je dus gauw: als je je aan die regels houdt, dan komt het wel goed :)
Het klinkt wat krampachtig, en dat is het misschien ook wel een beetje; maar als jij denkt dat het anders kan, anders moet, doe het, probeer het!

Als jij een manier gevonden hebt om c-mineur goed samen te laten klinken met b-mineur, 8D ookal staat dat niet in de 'regeltjes' dan ben jij een ervaring rijker.

Als jij een manier vind om met streepjes ipv spikkeltjes of stipjes op optische wijze een meesterlijk schilderij te maken, waarom niet?

IMO zijn regelen der kunst vaak ervaringen/methodes die (soms krampachtig/braaf) worden nageleefd om maar hetzelfde succes te behalen als degene van wie ze af komen
 
Laatst gewijzigd:
En het mooie van de harmonieleer is dat een Cmin met een Bmin ook weer te verklaren is!

Grtz,
Jeroen
 
Dat zeker..en nieteens zozeer met harmonieleer
De combinatie Bmin-Cmin zou bijv een moment-opname kunnen zijn van een vlotte 16e noots overgang van C#-min naar B-min via C-min :)

De meest wrange combinaties zijn mogelijk als ze maar heel even zijn.
 
volgens mij werkt t beste als je de grondtoon eerst bepaald (bv C) en dan de accoorden die daar bij horen dus cdefgab (hele) en daarin weer de toonladder noten per acoord .
 
ook een van de ongeschreven regelen der kunst is, dat sommigen menen er autoritair en moeilijk over te moeten doen.

Om kunst te kunnen ervaren is een bepaalde kennis nodig en die kennis bepaalt ook de beleving (mooi of lelijk?).

als voorbeeld, toen piet Mondriaan's Broadway boogie woogie in het Gemeentemvsevm hing, was ik daar toevallig en ben ik er even langs gelopen. en daar stonden allemaal 'kunstluizen' heel moeilijk kijken en interessant te doen over het schilderij. gelukkig ken ik dit verschijnsel heel goed, maar begrijpen doe ik het nog steeds niet echt.

het begrip 'kunst' betekent niets meer voor mij. je vind iets mooi of je vind van niet :eureka:



bij deze mijn lichte lijk offtopic rant over het begrip Kunst.
 
ook een van de ongeschreven regelen der kunst is, dat sommigen menen er autoritair en moeilijk over te moeten doen.
als voorbeeld, toen piet Mondriaan's Broadway boogie woogie in het Gemeentemvsevm hing, ...
Even voor de duidelijkheid: 'Broadway Boogie Woogie' heeft nog nooit in het Gemeentemuseum gehangen; 'Victory Boogie Woogie' wel (zelfs permanent).
... was ik daar toevallig en ben ik er even langs gelopen. en daar stonden allemaal 'kunstluizen' heel moeilijk kijken en interessant te doen over het schilderij. gelukkig ken ik dit verschijnsel heel goed, maar begrijpen doe ik het nog steeds niet echt.

het begrip 'kunst' betekent niets meer voor mij. je vind iets mooi of je vind van niet :eureka:
Is er ooit iets anders beweerd, dan? Is het nu echt alleen maar gevoel waar het hier over gaat? De frase: "Ik voel het zo en daarmee is het zo." werkt voor meisjes van 16 jaar in een vertwijfelde periode in hun leven, maar een mens kan zich best eens afvragen waarom iets mooi of lelijk is, voor zichzelf, uiteraard.

Zie het zo.
Ik hou niet zozeer van appelstroop op mijn brood noch los op een lepeltje.
Echter, een flinke kwak op een stukje rijpe Herve kaas is een lekkernij, tenminste, voor mij. Dan ervaar ik grote tegenstellingen in smaak en dat is in mijn mond volledig te volgen; verschillende momenten laat het voedsel bepaalde delen van het smaak spectrum los. Pure sensatie. Goudse jong-belegen werkt toch iets anders :)
(Herve kaas, ook wel Limburger genaamd, is de sterkste stinkkaas die er op de wereld bestaat. Wordt gemaakt in de buurt van Luik en ruikt naar zware zweet sokken.)

Mag men de zeefdrukken van Andy Warhol van auto-ongelukken en hun slachtoffers 'mooi' vinden, of is 'schokkend' beter op z'n plaats? Al die schilderijen uit de late middeleeuwen van de martelingen van heiligen zijn niet bepaald prettig om te zien, maar het is wel kunst...

Op zich is 'mooi of lelijk' een te romantische benadering van kunst, althans, dat is mijn mening.

Wout

PS laat de Herve kaas wel een kwartiertje op kamertemperatuur komen, zodat'ie lekker gaat 'lopen' :p
 
Laatst gewijzigd:
Even voor de duidelijkheid: 'Broadway Boogie Woogie' heeft nog nooit in het Gemeentemuseum gehangen; 'Victory Boogie Woogie' wel (zelfs permanent).

eh ja ok dan, al die boogie woogies ook :)
 
Back
Top