Solfege is de sleutel tot muziek, waarom?
Ik heb pas piano les, en 1 van de eerste dingen die mijn leraar mij geleerd heeft, is dat het ongelofelijk belangrijk is de muziek niet uit het oog te verliezen.
Klinkt bijna debiel logisch, maar hij bedoelt ermee dat de meeste mensen muziek leren door vooral patronen te leren, zoals notenschrift lezen, tellen, en bijv. de toetsen op de piano. Voor ongeoefende mensen, en mensen zonder muzikale aanleg, is dat de intiutiefste manier. Sterker nog, ik had begrepen dat een groot gedeelte van afgestudeerde conservatorium studenten het op die manier aangeleerd hebben....
Ga maar na.
1) Noten lezen,
2) ritme hieruit analyzeren
3) de noten mappen naar het toetsenbord
en vooral: dit process voor je linker en rechterhand. Dus het is ontzettend moeilijk voor je hersenen dit allemaal realtime te verwerken. (visueel, motorisch, analytisch en ook nog een beetje wiskunde (tellen) ) Dus?
Kijk, oefenen oefenen en nog eens oefenen is slechts een gedeelte van het antwoord.
Solfege, of in ieder geval de kunst om muziek en noten eerst in je hoofd te horen, en het via die weg over te brengen naar het muziekinstrument is het andere gedeelte.
Wat blijkt nu? En ik vind het zelf best een wonder; is wanneer je dit proces muzikaal benadert, het opeens vanzelf lijkt te gaan. Het lijkt dat wanneer je het muziekje eerst zingt, en het daarna zonder notenschrift probeert te benaderen met de piano, alles via je "muzikale brein" gaat. En dan opeens komen er krachten naar boven, die je zelf versteld doen staan.
Dit gedeelte van je hersenen train je door solfege te doen. Muziek luisteren, en een instrument bespelen natuurlijk ook. Helaas kost het voor velen veel oefening om dingen muzikaal te benaderen, maar het is imho de enige echte weg om je gevoel te kunnen uiten in muziek.
Voor mensen zonder aanleg, is het raar om het zo aan tepakken. Het is ook niet makkelijk toegang te krijgen tot dit stukje onderbewustzijn.