Ik heb de Nord Stage nu al een paar maanden en ben helemaal weg van de piano-sounds. Een poosje geleden heb ik een Kurzweil 2600 in huis gehad, die ook bekend stond om zijn pianogeluiden, maar die heb ik toch maar weggedaan. Belangrijkste verschil is het 'zingen' ofwel resoneren van de verschillende 'snaren' dat de Nord Stage piano's heel levendig maakt. De Kurzweil had dat in de eerste seconde na het aanslaan, maar daarna valt het geluid dood. Zoals dat eigenlijk met de meeste stagepiano's gebeurt (overigens niet met The Grand, die heeft dat resonantie effect ook). Je hoort inderdaad ook dat resonantieefect als je het sustainpedaal indrukt.
Ik heb zelf een echte oude en hele mooie Hoffman piano ernaast staan, en ik moet zeggen dat een echte piano nog altijd mooier is, maar het verschil wordt wel heel klein.
Mijn favoriete piano is de Yamaha C7 closed mic, versie 2.1. Mooier dan de Steinway. De C7 is gebaseerd op 64 meg aan samples waardoor ik wat andere piano sounds eruit heb moeten gooien, maar ja, als je een C7 en een Steinway hebt, waarom dan nog een upright piano.....
Als je de vergelijking wilt maken met de Electro, vergeet dan niet dat de Stage eigenlijk twee electro's heeft, ofwel je kunt twee electro-sounds layeren. Dat lukt je met de Electro zelf niet.... Dacht ik.
De synth op de Stage is een zwaar ondergewaardeerd onderdeel. Ik krijg alle 'analoge' sounds die ik ermee wil maken eruit, zelfs zo goed dat ik mijn NOAH van Creamware eruit wil doen (iemand belangstelling? ;-). Prachtig staaltje is de unison knob, die je de afwezigheid van een tweede oscillator meteen doet vergeten.
In de band is de Stage onovertroffen. Komt er uitstekend door, het is echt een MUZIEK-instrument, waarop je kunt musiceren, je hebt het gevoel dat je het echte instrument gebruikt. In tegenstelling bijvoorbeeld met mijn Fantom S, daar bij blijf je het gevoel hebben te maken te hebben met een trukendoosje.
Ik gebruik de CP80 emulatie erg veel, ik voel met net Peter Gabriel on stage....
Mijn Stage gaat voorlopig niet meer weg.....!