Dr. RiPsaw
Ouwe rot
Ik maak de laatste tijd veel gebruik van een bepaalde afmix methode, en ik ben benieuwd of er nog meer mensen zijn die deze methode/techniek gebruiken. Een korte omschrijving:
1) Ik neem als de compositie af is alle externe instrumenten (synths, piano, gitaar etc.) via mengpaneel&geluidskaart op als losse audiotracks in sequence pakket (bij mij Cakewalk Sonar). Alle softsynths bounce ik ook naar losse audiotracks.
2) De losse audiotracks combineer ik in de software tot 6-8 subgroepen (of eigenlijk 3-4 stereosubs), en stuur deze uit via aparte outputs van geluidskaart naar analoge mixer.
3) Op de mixer maak ik van de binnenkomende 6-8 'subtracks' de uiteindelijke stereomix, welke ik weer opneem in de sequencer.
4) Eventueel bewerk ik de uiteindelijk stereomix nog wat na met plugins (multiband compressie, beetje eq etc.)
Voordelen:
- Extra analoge warmte aan de mix toevoegen (Soundcraft EQ op m'n mixer)
- 'Whay you hear is what you get' op je mixer... digitaal bouncen geeft (bij mij) niet altijd hetzelfde resultaat
- Geen digitale clipping bij oversturen van signaal (headroom)
- Externe effecten gebruiken via mixer
Nadelen:
- Grote mixer nodig
- Genoeg outputs nodig op geluidskaart
- Bij slechte bekabeling of slechte AD/DA converters mindere kwaliteit (bij mij gelukkig niet het geval)
De belangrijkste reden voor mij om dit te gaan doen was vanwege de headroom die je hebt op de mixer; niet dat ene ongelukkig moment dat de mix net even clipt als je de eindmix digitaal zou bouncen.
Zijn er meer mensen die deze methode gebruiken? Wat zijn de grote voor- en nadelen die jullie zijn tegengekomen? Wat was jullie reden om te kiezen voor deze methode?
Is dit overigens wat men noemt 'Analog summing'?
1) Ik neem als de compositie af is alle externe instrumenten (synths, piano, gitaar etc.) via mengpaneel&geluidskaart op als losse audiotracks in sequence pakket (bij mij Cakewalk Sonar). Alle softsynths bounce ik ook naar losse audiotracks.
2) De losse audiotracks combineer ik in de software tot 6-8 subgroepen (of eigenlijk 3-4 stereosubs), en stuur deze uit via aparte outputs van geluidskaart naar analoge mixer.
3) Op de mixer maak ik van de binnenkomende 6-8 'subtracks' de uiteindelijke stereomix, welke ik weer opneem in de sequencer.
4) Eventueel bewerk ik de uiteindelijk stereomix nog wat na met plugins (multiband compressie, beetje eq etc.)
Voordelen:
- Extra analoge warmte aan de mix toevoegen (Soundcraft EQ op m'n mixer)
- 'Whay you hear is what you get' op je mixer... digitaal bouncen geeft (bij mij) niet altijd hetzelfde resultaat
- Geen digitale clipping bij oversturen van signaal (headroom)
- Externe effecten gebruiken via mixer
Nadelen:
- Grote mixer nodig
- Genoeg outputs nodig op geluidskaart
- Bij slechte bekabeling of slechte AD/DA converters mindere kwaliteit (bij mij gelukkig niet het geval)
De belangrijkste reden voor mij om dit te gaan doen was vanwege de headroom die je hebt op de mixer; niet dat ene ongelukkig moment dat de mix net even clipt als je de eindmix digitaal zou bouncen.
Zijn er meer mensen die deze methode gebruiken? Wat zijn de grote voor- en nadelen die jullie zijn tegengekomen? Wat was jullie reden om te kiezen voor deze methode?
Is dit overigens wat men noemt 'Analog summing'?

Ik vind de discussie over compressie erg interessant, maar ik had graag ervaringen en voor-/nadelen gezien omtrent bovenstaande methode.