Naton.Rozenburg
Ouwe rot
- Lid sinds
- 5 oktober 2002
- Berichten
- 2.688
Ik vroeg me altijd al af hoe het komt dat muziek met melodie altijd zo [irritant] lang in m'n hoofd bleef zitten, en moderne stukken, met geluids expirimenten bijv. erin verwerkt, niet. Nu weet ik het, het zit in de hersenen [waar anders].
Een deel van een artikel op deze site:
.hier
heb ik vertaald voor het gemak. [snel vertaald]. Misschien wel interessant.
Door Amanda Onion
[ABCNEWS.com]
Dec. 13
Wat maakt dat een lied als 'jingle Bells' in je hoofd blijft hangen, terwijl een verkeerd gespeelde noot zo storend klinkt?
Nieuw onderzoek doet vermoeden dat de hersenen structuren hebben, en ontwikkelen, ontworpen om muzikale patronen te herkennen , en om die te onthouden.
Hoewel het brein verschillende gebieden aftapt om muziek te horen, stelde de studie vast dat diens muzikale 'oor' is samengesteld uit vaste 'circuits', waarvan velen zijn verbonden met de rostromedial[?] prefontale cortex, een gebied dat is gesitueerd vlak achter het voorhoofd.
Door het bestaan van deze circuits ontlenen mensen hun gevoel van melodie [sommigen meer dan anderen] en kunnen bekende muzikale harmonieen als 'jingle Bells' letterlijk in het brein 'gebrand' worden.
'Als een muziekstuk aan onze verwachtingen voldoet, of juist niet, draait het als het ware rond in die gebieden in de hersenen. En dat is de drijfveer voor onze reactie op muziek. ', zegt Petr Janata, een assistent Professor op Dartmouth College 'Center for Cognitive Neuroscience', in Hanover, N.H, en schrijver van de studie.
'Dus als we veel dingen horen die we niet verwachten te horen, komt het onplezierig op ons over. Maar, als we nooit verrast worden, is er kans dat het saai gaat klinken.'
Kijken hoe de hersenen luisteren.
Om de reactie van de hersenen op muziek in kaart te brengen, liet Janata en collega's acht studenten met muzikale ervaring luisteren naar een origineel gecomponeerd stuk. Een 'functionele magnetische resonantie scanner' legde gedetailleerde beelden van hun hersenen vast. De acht minuten durende melodie was gecomponeerd door een Dartmouth student, Jeffrey Birk, die de melodie had 'ontworpen' om door alle 24 majeur en mineur toon soorten te gaan.
[Muziek] studies laten zien dat de hersenen melodieen kunnen opslaan in de rostromedial prefontale cortex. Neurale circuits bedoeld voor muziek perceptie verschijnen ook in de temporale kwabben, met meer activiteit in de rechter temporale kwab.
Terwijl de studenten naar de muziek luisterden, liet Janata hen twee simpele taken doen. Hij noteerde hun hersen activiteit terwijl ze de handelingen verrichten, en gebruikte hen als 'markeerpunten' om vast te stellen hoe hun hersenen reageerden op toonsoort veranderingen in de muziek.
Janata ontdekte dat diverse gebieden in de hersenen oplichtten gedurende het luisteren, maar uitsluitend de rostromediale prefontale cortex regelmatig fluctuaties in de muziek bespoorde. Dit doet vermoeden dat dit het gebied is waar de hersenen lijsten van melodieen bewaart.
Het werk van Janata is het eerste dat bevestigt wat neurowetenschappers al sinds lang vermoedden, namelijk het gebied waar muziek door het brein wordt verwerkt. Mark Tramo, hoofd van het 'Music and Brain Science', op Harvard University, had in eerder werk beargumenteerd dat het waarschijnlijk was dat de rostromediale prefontale cortex een belangrijke rol speelt in het interpreteren en voorspellen van melodieen.
Een deel van een artikel op deze site:
.hier
heb ik vertaald voor het gemak. [snel vertaald]. Misschien wel interessant.
Door Amanda Onion
[ABCNEWS.com]
Dec. 13
Wat maakt dat een lied als 'jingle Bells' in je hoofd blijft hangen, terwijl een verkeerd gespeelde noot zo storend klinkt?
Nieuw onderzoek doet vermoeden dat de hersenen structuren hebben, en ontwikkelen, ontworpen om muzikale patronen te herkennen , en om die te onthouden.
Hoewel het brein verschillende gebieden aftapt om muziek te horen, stelde de studie vast dat diens muzikale 'oor' is samengesteld uit vaste 'circuits', waarvan velen zijn verbonden met de rostromedial[?] prefontale cortex, een gebied dat is gesitueerd vlak achter het voorhoofd.
Door het bestaan van deze circuits ontlenen mensen hun gevoel van melodie [sommigen meer dan anderen] en kunnen bekende muzikale harmonieen als 'jingle Bells' letterlijk in het brein 'gebrand' worden.
'Als een muziekstuk aan onze verwachtingen voldoet, of juist niet, draait het als het ware rond in die gebieden in de hersenen. En dat is de drijfveer voor onze reactie op muziek. ', zegt Petr Janata, een assistent Professor op Dartmouth College 'Center for Cognitive Neuroscience', in Hanover, N.H, en schrijver van de studie.
'Dus als we veel dingen horen die we niet verwachten te horen, komt het onplezierig op ons over. Maar, als we nooit verrast worden, is er kans dat het saai gaat klinken.'
Kijken hoe de hersenen luisteren.
Om de reactie van de hersenen op muziek in kaart te brengen, liet Janata en collega's acht studenten met muzikale ervaring luisteren naar een origineel gecomponeerd stuk. Een 'functionele magnetische resonantie scanner' legde gedetailleerde beelden van hun hersenen vast. De acht minuten durende melodie was gecomponeerd door een Dartmouth student, Jeffrey Birk, die de melodie had 'ontworpen' om door alle 24 majeur en mineur toon soorten te gaan.
[Muziek] studies laten zien dat de hersenen melodieen kunnen opslaan in de rostromedial prefontale cortex. Neurale circuits bedoeld voor muziek perceptie verschijnen ook in de temporale kwabben, met meer activiteit in de rechter temporale kwab.
Terwijl de studenten naar de muziek luisterden, liet Janata hen twee simpele taken doen. Hij noteerde hun hersen activiteit terwijl ze de handelingen verrichten, en gebruikte hen als 'markeerpunten' om vast te stellen hoe hun hersenen reageerden op toonsoort veranderingen in de muziek.
Janata ontdekte dat diverse gebieden in de hersenen oplichtten gedurende het luisteren, maar uitsluitend de rostromediale prefontale cortex regelmatig fluctuaties in de muziek bespoorde. Dit doet vermoeden dat dit het gebied is waar de hersenen lijsten van melodieen bewaart.
Het werk van Janata is het eerste dat bevestigt wat neurowetenschappers al sinds lang vermoedden, namelijk het gebied waar muziek door het brein wordt verwerkt. Mark Tramo, hoofd van het 'Music and Brain Science', op Harvard University, had in eerder werk beargumenteerd dat het waarschijnlijk was dat de rostromediale prefontale cortex een belangrijke rol speelt in het interpreteren en voorspellen van melodieen.
:confused:
