BonVoyage
Gedeactiveerd account
Na het album Alexander (2004) bleef het een tijd stil rond Vangelis op het gebied van nieuwe albums. Daar is net verandering in gekomen. Vandaag heb ik het album Blade Runner Trilogy naar aanleiding van het 25-jarige bestaan van Blade Runner uit Engeland gekregen. Joepie!
Ik ben benieuwd wat anderen hier er van vinden of gaan vinden de komende tijd. Als het goed is, komt het album in Nederland nog voor kerst hier uit.
Het album bevat 3 schijven, 1 cd met de bekende Blade Runner soundtrack uit 1994, de tweede cd met de filmmuziek die nooit op cd is uitgebracht en de derde is het interessantst; compleet nieuwe muziek van en door V (maar geholpen door Frederick Rousseau)
De tweede cd komt zo uit de jaren tachtig, en wat mij betreft lijkt de muziek (met nadruk op lijkt) op de improvisaties te horen in Beaubourg. Aardig wat arpeggio's, de CS-80, enz.
Op het derde album hoor ik allerlei stijlen door elkaar, eigenlijk heel prima zo en geheel van deze tijd, past mooi in het begin van deze 21ste eeuw! Stijlen van Jarre, Enigma, en aardig wat pop, her en der beetje jazz, funk, new age, ambient... het komt allemaal voorbij. Een soort cocktail! En vergeet de rustige pianomuziek niet (1 track).
Na Alexander een verademing, een verrassing, maar wat mij betreft geen hoogvlieger. Ben benieuwd naar andere meningen.
Ik ben benieuwd wat anderen hier er van vinden of gaan vinden de komende tijd. Als het goed is, komt het album in Nederland nog voor kerst hier uit.
Het album bevat 3 schijven, 1 cd met de bekende Blade Runner soundtrack uit 1994, de tweede cd met de filmmuziek die nooit op cd is uitgebracht en de derde is het interessantst; compleet nieuwe muziek van en door V (maar geholpen door Frederick Rousseau)
De tweede cd komt zo uit de jaren tachtig, en wat mij betreft lijkt de muziek (met nadruk op lijkt) op de improvisaties te horen in Beaubourg. Aardig wat arpeggio's, de CS-80, enz.
Op het derde album hoor ik allerlei stijlen door elkaar, eigenlijk heel prima zo en geheel van deze tijd, past mooi in het begin van deze 21ste eeuw! Stijlen van Jarre, Enigma, en aardig wat pop, her en der beetje jazz, funk, new age, ambient... het komt allemaal voorbij. Een soort cocktail! En vergeet de rustige pianomuziek niet (1 track).
Na Alexander een verademing, een verrassing, maar wat mij betreft geen hoogvlieger. Ben benieuwd naar andere meningen.
