Wat is er aan de hand in synthland

"En 90% van de mensen op het forum vinden dingen zonder beat of een westerse toonschaal geen muziek.'''
Er hoeft van mij niet per se een beat onder, maar zonder logica (die bereikt wordt d.m.v. tonen en harmonieen, daar is zo'n klavier dus zo handig voor...) vind ik het geen liedje. Slechts een repeterend geluid. Als je dat je ding is, prima. Maar voor mij is het klavier op de synthesiser onmisbaar, zoals de snaren op een gitaar.
 
Mja, kan natuurlijk hier en daar ook wel een vorm van smaak zijn.. om nu gelijk te gaan zeggen dat personen die alleen maar van popi top 40 muziek houden bekrompen zijn..
En al zou dat zo zijn... Who cares?
Ik ben best tevree met mijn 13 in een dozijn gear :)
 
Het gros van de synths wordt gebruikt in een groep en dan is het logisch dat je qua stemming mee kunt. Dat is het wat een synth tot gangbaar instrument heeft gemaakt. Anders zou het altijd een freak apparaat voor nerds zijn gebleven.
 
wow 6 pagina's in 1 dag tijd

als er een supervette synth uit zou komen die alles had zou het dan ook 6 pagina's binnen 1 dag halen

dus wat is er eigenlijk aan de hand in synthforumland :D
 
Dat is wel leuk dat je een 600 jaar ontwikkeling van het klavier noem.
Maar het klavier is echt er bij gehaald om meer te verkopen.
En ik ben geen klavier hater of zo het is mijn instrument niet.

Geen hater, maar je geeft er wel fors op af. Maar maakt niet uit. Ik vind andere controllers ook leuk: drumpads (SPD-serie) en LFO's inderdaad. En het is erbij gehaald om meer te verkopen, zeg je? Nou en? Misschien hebben ze het klavier erbij gehaald omdat dat al 600 jaar een goede controller is gebleken?

Sorry, maar op dat punt kun je me niet overtuigen.

Er is helemaal niks mis in synthesizerland hoor het gaat te gek.

Eens! Absouluut.

En 90% van de mensen op het forum vinden dingen zonder beat of een westerse toonschaal geen muziek.

Mjn conclusie is dat het gewoon de bekrompenheid van de meeste gebruikers is.

Het is goed dat jij deze uitspraak doet, mono... Anders zou ik het nog serieus gaan nemen. Maar om nou iedereen meteen weer bekrompen te noemen? Zoals jij het brengt, lijkt het alsof je alleen experimenten met obscure modulars kunt waarderen. En dat zou al net zo bekrompen zijn.
 
Geen hater, maar je geeft er wel fors op af. Maar maakt niet uit. Ik vind andere controllers ook leuk: drumpads (SPD-serie) en LFO's inderdaad. En het is erbij gehaald om meer te verkopen, zeg je? Nou en? Misschien hebben ze het klavier erbij gehaald omdat dat al 600 jaar een goede controller is gebleken?

Ik haal het alleen maar aan om aan te geven dat het anders kan.
Net zoals je bv geen envelope generators nodig heb.

Maar dat van die klavier bij de Moog modular is gewoone een feit en het is verder geen schande.
Maar het heeft net zo veel met synthese te maken als een lfo.

Voorheen waren die dingen er niet en werden er ook electronishe dingen gemaakt bv Forbidden Planet.


Het is goed dat jij deze uitspraak doet, mono... Anders zou ik het nog serieus gaan nemen. Maar om nou iedereen meteen weer bekrompen te noemen? Zoals jij het brengt, lijkt het alsof je alleen experimenten met obscure modulars kunt waarderen. En dat zou al net zo bekrompen zijn.

Wel fijn dat je zo een fijne opmerking maak jegens mij.
Ik heb genoeg cds die echt met een klavier ingespeeld zijn.

Maar ook van mensen die alleen dingen met hun stem doen met loopers of met circuit bended toys. Ik heb niet alleen maar muziek wat met obscure modulars gemaakt is. Hoewel ik hier niet vies van ben.

Punt is dat het absoluut niet aan het aanbod van synthesizers ligt maar aan de gebruikers.
Hoe denk je dat Brian Enno al die mooie ambient dingen gemaakt heeft of een Aphex Twin die dingen?
Door te experimenteren!
 
Wel fijn dat je zo een fijne opmerking maak jegens mij.

Ja, knipoog vergeten.

Zei ook alleen dat het er "schijn" van had. Man, weet heus wel beter, was geen aanval op jou, of op je muzieksmaak. En ik ben zelfs niet vies van die "dreumissen" van jou. ;)

Trouwens, back ontopic: wat is de situatie in synthesizerland?

Vaak wordt zo'n vraag afgemeten aan het aantal baanbrekende modellen, of (technische) ontwikkelingen. Je kan ook kijken naar de quantiteit. Soms kijk ik met verbazing naar de grote aanbod prosumer synthesizers, inclusief al die groovebox-synths. En dan heb je nog softsynths... Ook veel aanbod. En daarnaast houd je de serieuzere liefhebbers (modular-bouwers of andere hardware-freaks) en professionals.

Ik houd niet alles precies bij, maar over het algemeen ben ik de laatste jaren steeds het meest onder de indruk geweest van de synthesizers van Clavia. Als ik het dan heb over performance-synthesizers (of modules van dien aard.) Softsynths houd ik al helemaal niet bij, behalve dat het er heel veel zijn. En wat er op modalar gebied zoal gebeurd... heel af en toe kijk ik wel eens op sites van fabrikanten omdat ik vast ook uren zou kunnen pielen met verschillende modules etc etc... maar ik ken mezelf: ik zou in eindeloze geluids-trips blijven hangen terwijl ik diep in mijn hart gewoon een nummer had willen maken. :dubbel:
Dus geen idee wat de status daar is.
 
Laatst gewijzigd:
shortwave schreef:
maar ik ken mezelf: ik zou in eindeloze geluids-trips blijven hangen terwijl ik diep in mijn hart gewoon een nummer had willen maken.
~
;)
 
Last edited by a moderator:
I love Nintendo. Vraag niet waarom. Maar wees blij dat synth-makers het eindelijk beginnen te snappen tegenwoordig. Anders zouden we nog altijd met die eeuwige M1-D20,... geluiden te maken hebben. Ik vind het nu wel goed. Het werd stilaan tijd.
 
Toch blijf ik de stelling opponeren dat er geen veruitgang meer mogelijk is! Die pessimistische gedachte is fataler voor de creativiteit dan welk ander argument (klavier of EnvelopeGenerator) dan ook.
Het lijkt allemaal commerciëel, maar ook André Rieu heeft een functie. Commerciëliteit is een argument, want de instrumentbouwer wil ook graag eten :)
Een groter probleem is de hoeveelheid informatie, vooral sinds de groei van het Internet. De wereld is beslist kleiner geworden. Als voorbeeld geef ik dat ik sinds een aantal jaren vrienden heb gemaakt over de gehele wereld, die ik 'vrij regelmatig' in den lijve ontmoet. Deze vriendschappen hebben de electronische muziek als basis: er is een gemeenschappelijke interesse. Mono kan dit bevestigen.

Maar wat is het neven effect van deze kleinere wereld? Dat is de beperking van keuzes die juist daardoor optreedt! Zie het als een waanzinnige supermarkt. En wat kies je daar? Dat wat je altijd koopt.

De synthesizer is ook zo'n supermarkt: wat een mogeljkheden heb je niet met zo'n muziekinstrument! Wat doet de muzikant? Die wil een leuk basje :) Of mooie 'strings' (niet het kledingstuk ;))

Mijn conclusie. Vooruitgang is altijd mogelijk, alleen moet er rekening gehouden worden met de menselijke beperkingen.

Een anedote. Eens op een open dag in een creativiteitscentrum in Den Haag (op zulke plekken gebeurt het toch, of niet ;)) demonstreerde ik de mogelijkheden van een synthesizer (rompler) in combinatie met CuBase (Versie 1.10). Een toehoorder uitte enthousiast dat zo de vijfde van Van Beethoven gemaakt kon worden. Ik antwoordde dat er een beter muziekinstrument voor was bedacht. De man verwachtte een openbaring. Ik vertelde hem over het symfonie orkerst. Zie daar de menselijke beperking...

Wout
 
Hmmmm ik krijg sterk de indruk dat meneer Hostage hier topic aangever is.
Je kunt mij lastig wijsmaken dat je een topic opent, hier 6 pagina's discussie uit ontstaat en dat de topicstarter dan niet 1 keer meer reageert. Apart!

Verder denk ik gewoon dat het een kosten/baten plaatje is.

Een synthfabrikant zit helemaal niet te wachten op het uitbrengen van een experimentele synth die misschien goed gaat verkopen. Dan maken ze gewoonliever de zoveelste opvolger die gergarandeerd goed verkoopt.

Daar kun je allerlei theorieen en formules op loslaten maar het is een kwestie van overleven in een krimpende markt. Een markt waar software )of we het nu wille of niet) langzaam maar zeker dichterbij komt en prijstechnisch er concurerrend is. Een markt waar zelfs budget apparaten tegenwoordig dusdanig goed zijn dat de noodzaak om duur te investeren voor veel mensen kleiner wordt.

Ik denk dat elk merk wel eens een modelletje op de markt heft gebracht dat uiteindelijk niet aan te man te krijgen was. Daar leert men van en een berijfs winstgevend maken betekent nog wel dat hetgeen wat je aanbied verkocht moet worden.

Het is een beetje zoals een auto op de markt brengen met 5 wielen. Leuk idee maar als auto's met 4 wielen zich prima hebben bewezen en ook gewoon goed verkopen is je slagingskans erg klein.
 
Een synthfabrikant zit helemaal niet te wachten op het uitbrengen van een experimentele synth die misschien goed gaat verkopen. Dan maken ze gewoonliever de zoveelste opvolger die gergarandeerd goed verkoopt.
Maar juist in een krimpende markt moet je iets unieks meegeven aan je synth om op te vallen en een marktaandeel te winnen. Een experimentele interface kan dus juist in een krimpende markt goed werken. De nord modular is wellicht wel een passend voorbeeld; clavia verkoopt geen synth, maar alleen de tools om een synth te bouwen. In een tijd van preset-hits verwacht je weinig van dit concept en toch heeft de nm niet slecht verkocht.
 
1 tav discussie over klavier wel/niet als optimale controler, ben ik net bezig in het boek "analog days " van pinch en trocco. hierin wordt ook beschreven waarom de buchla het niet maakte en de moog wel . een van de redenen was dat de mensen gewoon de voorkeur gaven aan het iets bekendere/ 12toons tonale, het voelde gewoon beter en sloot beter aan bij wat de grote massa beviel. je kunt vanalles bedenken maar als ze het niet eten dan is dat ook een gegeven en niet perse een domheid of beperktheid an sich.

2 over DE SYNTH ( niet te verwarren met de Sint in deze dagen voor de hand liggend).
ik vraag me af hoe de ideale synth eruit zou zien ? en ook of wij als synthforumleden eruit zouden kunnen komen om 1 voorstel te maken voor een volgens ons ideale apeteitelijk synth die kan voldoen aan vrijwels ieders wensen en ook beschikbaar zou zijn , met wat moeite misschien, voor de meerderheid van eenieder.??
( en dan centjes verzamelen en hem/haar laten bouwen !!)
 
Veel mensen zijn ook niet klaar he voor een buchla zonder klavier.

Als ze dan een Buchla willen kopen moet die bv wel een minimoog of prophet sync sound maken.

Daar koop je dus NIET zo een instrument voor!
 
Wat zou dan wel een goede manier van input geven zijn aan een synth als je gewoon standaard westerse muziek wilt maken met melodieen en de hele hatseflats?

Dat met die zwarte toetsen heb ik nooit helemaal begrepen eigenlijk, wat is er zo belangrijk aan c majeur dat daar de hele layout van de toetsen naar aangepast moet worden?
 
... De nord modular is wellicht wel een passend voorbeeld; clavia verkoopt geen synth, maar alleen de tools om een synth te bouwen. In een tijd van preset-hits verwacht je weinig van dit concept en toch heeft de nm niet slecht verkocht.
Heb je een idee van het aantal verkochte exemplaren? De Micro buiten beschouwing gelaten is het geproduceerde aantal niet boven de 2500 gekomen! Cijfers over de Micro zijn wat hoger, maar niet erg veel. De NordLead kent veel hogere getallen! De grote verliezer is de NordLead3, want deze verkocht hoegenaamd niet, tot grote verbazing van Stockholm.

Het idee dat de NordModular zo goed verkocht komt doordat er een zeer actieve gebruikersgroep ontstond die via de beruchte NordModular e-mail lijst een waanzinnige stroom creativiteit genereerde. Ook vriendschappen (zie hierboven) ontstonden daar. Mensen als Rob Hordijk (zie dat leuke kastje waarvan Mono hier een foto plaatste) hadden daar een belangrijke rol.

De oude lijst leeft nu voort in electro-music.com, waar nog wel de spirit en de hulpvaardigheid doorleeft, maar die ook een meer gesloten karakter heeft gekregen. Zij die vroeger gewoon actieve leden waren, zoals ondergetekende, zijn daar ge-upgrade tot moderatoren en site-administrators. Aan de ene kant logisch, want zij hebben de kennis opgebouwd en worden door de andere leden voldoende vertrouwd, aan de andere kant is het gevoel van 'gelijkheid' verdwenen.

Clavia heeft de G2 eigenlijk een beetje opgedragen aan die oude e-mail lijst gemeenschap: de belangrijkste leden hebben een bijdrage kunnen leveren aan het ontwerp, vooral Hordijk en cs. Nog altijd mijn hulde voor Hordijk, Punter, vd Maarel, Doornekamp, Moscowitz, Busia, Peck, Clark, Kuit, Harris, Lindell, Röhrig, Bradley, Naggle, Browl, Maier, Dahlstedt, Patterson, Zzzzra, Fournel, Ransom, Niess, Jarl, Kassen, Joker, SilenceDeLuxe, Wikström, vd Wal, Pulver, Liska, Lyon, Kemper, Hoppe, Karneel, Pyles, Singer, Marco, Regebro, Sasso en ondergetekende. De Nederlanders zijn rood aangegeven, omdat zij de eerste ontmoetingen hebben georganiseerd.

Nog even terugkomend op de discussie over het klavier. Op de voorpagina staat weer eens een variant op het klavier http://www.c-thru-music.com/cgi/?page=layout_kbdmap, het voordeel is dat een akkoordgreep geen kramp in de hand geeft. Nadeel is het feit dat dezelfde greep rechts een majeur akkoord geeft, terwijl links een mineur ontstaat :) Ook een vierklank met het oktaaf erbij is eigenlijk een ramp...

Wout
 
1 tav discussie over klavier wel/niet als optimale controler, ben ik net bezig in het boek "analog days " van pinch en trocco. hierin wordt ook beschreven waarom de buchla het niet maakte en de moog wel . een van de redenen was dat de mensen gewoon de voorkeur gaven aan het iets bekendere/ 12toons tonale, het voelde gewoon beter en sloot beter aan bij wat de grote massa beviel. je kunt vanalles bedenken maar als ze het niet eten dan is dat ook een gegeven en niet perse een domheid of beperktheid an sich. ...
En dat is nu precies wat ik tegen Pinch en Trocco heb: het zijn twee journalisten met weinig passie voor het instrument zelf en hun conclusies liggen wel erg voor de hand. Iedere VMBO theoretische leerweg leerling zou die ook kunnen verzinnen... Het is een leuk boek, maar nog niet 'HET' boek over dit onderwerp.

Wout
 
... Dat met die zwarte toetsen heb ik nooit helemaal begrepen eigenlijk, wat is er zo belangrijk aan c majeur dat daar de hele layout van de toetsen naar aangepast moet worden?
Tja, dat moet je historisch zien, natuurlijk. Misschien dat je het niet kunt geloven, maar vroeger, toen de mensen nog niet zo ver waren als wij nu, gebruikten de instrumentbouwers hele rare oscillatoren. Dat waren, meestal van ijzer of staal gemaakte draadjes en die werden dan, geloof me of niet, met een hamertje of een pennetje aangeslagen of getokkeld. Hoe kwamen ze er op, toch? Die snaren, want zo werden die draadjes genoemd, zaten naast elkaar op lengte in een kast, die dus ook nooit mooi recht was, maar aan de ene kant langer dan de andere zijde - wat een stom gezicht, hè -, en om toch met een toetsje die hamertjes te kunnen bedienen moesten die toetsen dus ook naast elkaar liggen. En omdat toetsenisten het nu eenmaal zo geleerd hebben en die kunnen dat niet meer afleren, zitten we er nog steeds mee... :D

Maar als je wilt kunnen de toetsen ook anders aangegeven worden, hoor. Weg met C-majeur! Leve B majeur. Dan krijg je voor de witte toetsen B-C#-D#-E-F#-G#-Bb-B en voor de zwarte C-D-G-A-B.
Het gaat niet over de toonsoort, maar over waar de hele en de halve toonafstanden in het toonsysteem zitten :)

Sorry voor het sarcasme...

Wout

PS Bb is natuurlijk Aïs, maar het staat zo heerlijk verwarrend :)
 
Back
Top