akkoorden voor dummies

Origineel geplaatst door Leudes

PS. wat bedoel je eigenlijk met 1e graad, 3e graad e.d. en wat is G(7) en B(7b5)?

wel, als je je toonladder nummert vanuit de grondtoon (do in dit geval) dan krijg je
Do=1 Re=2 Mi=3 Fa=4,...enz
dan wordt het akkoord van Do (-->do mi sol (ti)) de éérste graad genoemd, het akkoord van Re (re fa la (do)) 2e graad Mi 3e graad....enz

zo is het ook dat deze gradaties( in de majeur toonladder) altijd een specifiek akkoord hebben

1e gr : altijd majeur akkoord
2e gr : altijd mineur akkoord
3: mineur ( deze word in vierklanken genoteerd met een -7 na het akk vb E-7)
4: majeur
5: dominant ( deze word in vierklanken genoteerd met een 7 na het akk vb G7)
6: mineur
7: half verminderd ( deze word in vierklanken genoteerd met een 7b5 na het akk vb B7b5)

dit is een relatief systeem, dat wil zeggen dat je het kan transponeren naar eigen zin..
om een voorbeeld te geven, zou het nogal saai zijn moest iedereen heel zn leven in de C (do) toonladder blijven spelen.
Als je dan bv re (D) als grondtoon wil nemen en je houd rekening met de halve tonen (dit zijn de zwarte toetsen in de do maj. toonladder) krijg je de toonladder D E #F G A B C #D (#F wil zeggen een halve toon hoger dan fa & b wil zeggen een halve toon lager dan...)

gr jzz
 
Jah, dis leuk en handig! Thanx :okdan:
Die sleutelhanger is wel een echte musicians gadget! ook leuk :)
 
jazzman kun jij me vertellen waarom het eigenlijk is dat er voor een halve toon hoger en een halve toon lager aparte tekentjes bestaan? (# en b)
Aangezien ze altijd zijn te herschrijven naar een van beide
 
Nuttige bijdrage voor de niet-zo-muzikaal-geschoolden onder ons!
Het wordt trouwens tijd dat ik m'n kennis ook maar weer eens flink ga opvijzelen, waarschijnlijk ga ik over een half jaar weer pianolessen nemen om me de jazzimprovistatie beter eigen te maken en uit te diepen.
 
Origineel geplaatst door Pjotr G
jazzman kun jij me vertellen waarom het eigenlijk is dat er voor een halve toon hoger en een halve toon lager aparte tekentjes bestaan? (# en b)
Aangezien ze altijd zijn te herschrijven naar een van beide

Dat hangt er (volgens mij) van af vanuit welke richting je gaat wandelen over de piano van uit de C.

Als je begint bij het C akkoord en steeds 5 halve noten naar rechts gaat:
C-E-G -> F-A-C -> Bb-D-F -> Eb-G-Bb etc.

Of naar links:
C-E-G -> G-B-D -> D-F#-A -> A-C#-E

Ik laat de tussenliggende noten weg (daar zitten ook b en # tussen).

Ga je van C->F dan komen er steeds meer b-tjes.
Ga je van C->G dan komen er steeds meer #-jes.

Zie je een muziekstuk op notenschrift:
- 1x b geeft F
- 2x b geeft Bb
- 3x b geeft Eb
etc.

- 1x # geeft G
- 2x # geeft D
- 3x # geeft A
etc.

Natuurlijk zijn hier uitzonderingen op maar ik beschrijf effe de hele hap kort door de bocht.

Op gegeven moment maakt het niet uit of je van links of rechts komt, dan vallen de # weg en komen er b of andersom. Daarom heet dit idee de kwintencirkel. Een kwint is 7 halve noten, een kwart is 5 halve noten (ik loop met kwarten i.p.v. kwinten maar als je stappen van 7 neem gaat het precies zo).

Strikt genomen is een F#-toets ook een Gb-toets maar als je het goede # of b tekentje gebruikt vertel je meer over hoe de noot gebruikt wordt. Een F# duidt op bijvoorbeeld een nummer in G of D en een Bb kom je tegen bij nummers in F en Bb (etc.).

Terzijde:
Dit onderwerp is favoriet tussen geschoolde musici en niet-geschoolden (elke dag thuis). Op zich hebben we het over hetzelfde en de truc is gewoon dat de een de ander probeert te begrijpen.

Volgens mij is er ook al eens een discussie geweest over of een C6 nou ook een Am7 is, of zo. Ook hiervoor geldt: niet moeilijk over doen, de een snapt de ander en het heeft geen zin om elkaar om de oren te slaan met "blabla zo heet het eigenlijk niet".

Het kan wel nuttig zijn je eens te verdiepen (meestal gaat het mondeling achter de piano erg goed) omdat je dan zoveel meer inzicht krijgt in al die klanken die allemaal zo ingewikkeld lijken. Uiteindelijk is er maar een klein setje akoordjes waaar de "hits" (bahwoord) mee worden gemaakt.

Tot zover de les van woensdag. :Z
 
Origineel geplaatst door Pjotr G
jazzman kun jij me vertellen waarom het eigenlijk is dat er voor een halve toon hoger en een halve toon lager aparte tekentjes bestaan? (# en b)
Aangezien ze altijd zijn te herschrijven naar een van beide

wel dat komt omdat op partituren alle toonaarden gerefereerd worden naar do
Als men dan bijvoorbeeld een toonladder van re wil schrijft men eerst de noten van C-toonladder
--> D E F G A B C D
omdat in de C-toonladder tussen re & mi een hele toon zit & tussen mi & fa een halve, moeten we in de D-toonladder een aanpassing doen tusse de 2e & 3e graad.. of anders gezegd, moeten we F een halve toon verhogen om de juiste verhouding te krijgen... en krijgen we dus :
D E #F G A B #C D

hetzelfde geld voor bv de F-toonladder, maar i p v halve tonen te verhogen, moeten we deze aftrekken & krijgen we
F G A bB C D E F

op deze manier gebruiken we dus alle verschillende letters zodat er minder verwarring ontstaat, anders zouden we bv bij de D-toonladder : D E bG G A B bD krijgen

Dit maakt het ook makkelijker om partituren te lezen. Mits elke noot op of tussen een lijntje word geschreven, zet men gewoon op die lijntjes waar de toon moet verhoogd of verlaagt worden aan het begin & naast de solsleutel een # of b.
Zo is het dan als je bv een partituur krijgt waar 2 x b op die lijntjes staan, de muzikanten weten dat de toonaard van het nummer Bb is.

gr jzz
 
ah wesko was me voor.. :D

goed ..genoeg harmonie voor vandaag
nu ga'k op cafe :biertje:

voor k geen sociaal leven meer heb :)

gr jzz
 
Origineel geplaatst door Pjotr G
jazzman kun jij me vertellen waarom het eigenlijk is dat er voor een halve toon hoger en een halve toon lager aparte tekentjes bestaan? (# en b)
Aangezien ze altijd zijn te herschrijven naar een van beide

Ik heb de b gewoon afgeschaft... Al het overtollige smijt ik overboord!
 
JazzMann en Wesko bedanken voor de nuttige info

JazzMann en Wesko bedanken voor de nuttige info

Ik wilde even JazzMann en Wesko bedanken voor de nuttige info, meteen een vraagje Jazzman of Wesko zou een van jullie ook de progressie uit willen leggen dus bv 2,5,1 1,5,4 enz (trappen van tonica)
ThnX LecZ:)
 
Origineel geplaatst door JazzMann
wel dob, voor ik ging studeren zat ik met exact hetzelfde gedacht in mn hoofd.
maar daar ben ik nu van afgestapt.
Theoretisch gezien is het mogelijk, maar de resultaten van zulk programma zullen niet echt geweldig zijn.
Je zou het kunnen vergelijken met een programma waar de gehele nederlandse gramatica, woordenschat, zinsconstructie,...enz in staat beschreven. Als je daarna dit programma een random "verhaal" zou laten genereren, zou het per toeval moeten zijn dat er enige emotie in een stuk zit (het gaat daarentegen wel rare dingen met je hersens doen)
...het resultaat zal erg surrealistisch getint zijn

Vergeet niet dat de harmonieleer een abstragering is van de werkelijke "muziek" & daardoor nogal "utopisch" lijkt

Al moet ik toegeven dat'k zelf wel nieuwschierig ben van wat zo'n programmatje ervan zou bakken.

gr jzz


ja precies, of het bruikbaar is vind ik minder interessant, zal ook wel niet.
Maar het zijn gewoon richtingen waarop ik zit te denken, 's toch leuk om mee bezig te zijn.
Circuitbending leek me ook niet zo toepasbaar, maar een lol dat ik ermee heb!!

En lekker vals is niet vals, toch?! Terwijl zo'n prog'je nooit iets moedwillig vals zal doen...

Leuke links, Olaf :D
 
Re: JazzMann en Wesko bedanken voor de nuttige info

Re: JazzMann en Wesko bedanken voor de nuttige info

Origineel geplaatst door DJ_LecZ
Ik wilde even JazzMann en Wesko bedanken voor de nuttige info, meteen een vraagje Jazzman of Wesko zou een van jullie ook de progressie uit willen leggen dus bv 2,5,1 1,5,4 enz (trappen van tonica)
ThnX LecZ:)

Man ik weet niet eens wat het is... waarschijnlijk speel ik het al jaren maar 154? Klinkt als een huisnummer :confused:
 
2-5-1 progressie

2-5-1 progressie

Nou euh iets als Ami 7 D7 G een 2-5-1 prog.
ps. neem aan dat je inderdaad dat al jaren speelt,is namelijk een van de meest standaard progressies. Groeten Lecz
 
Origineel geplaatst door dob
ja precies, of het bruikbaar is vind ik minder interessant, zal ook wel niet.
Maar het zijn gewoon richtingen waarop ik zit te denken, 's toch leuk om mee bezig te zijn.
Circuitbending leek me ook niet zo toepasbaar, maar een lol dat ik ermee heb!!

En lekker vals is niet vals, toch?! Terwijl zo'n prog'je nooit iets moedwillig vals zal doen...

Leuke links, Olaf :D

Dob en Olaf: Intressant! Wiskunde in de muziek, die zoek ik ook... misschien begrijp ik het dan :D

serial music
Ik kwam toevallig een stuk tegen in een synthboek wat ik geleend had in de bib. Het ging over zgnm atonale muziek. Dat is muziek die NIET is gebaseerd op de normale en klassieke leer (o.a. wat jazzman uitlegd, majeur, mineur etc). Het heette serial-music, de composities zijn gebaseerd op de verhoudingen van de noten ONDERLING. Het werkt ongeveer zo: men maakt een matrix (12x12) van een set noten. Hieruit componeer je dan je stuk. Door bepaalde consistentie te blijven volgen zorg je ervoor dat de melodieen en harmonien bijelkaar blijven passen en dus niet vals gaat klinken.
Schoeberg, een componist van begin deze eeuw, bedacht deze methode om de uitgemolken melodien en harmonien uit die tijd te vermijden. Omdat schoeberg noten slechts als events binnen een muziek stuk zag, is zo'n matrix ook te gebruiken voor andere "events", zoals ritme, accents etc.
Ik als leek, weet er maar weinig van, en dus kan je beter wat rond snuffelen op het internet. Hier vind je o.a. een goede uitleg, en matrix-generator progjes etc.

Powerpoint presentatie met een goede uitleg over serial music
Website met theorie en matrix generatie progs en voorbeelden


PS: Weet iemand of er nog meer van zulke benaderingen van muziek bestaan?
 
Thanks Jazz,

Ik het bestudeerd en tot zover snap ik het nog. Ik heb nog een vraag, waarschijnlijk een hele domme maar ik stel 'm toch (zoals al eerder gezegd ben ik een absolute dummy op dit gebied).

Wat kan je nu precies doen met een toonladder in C danwel D of anders. Is het de bedoeling dat een akkoorden-patroon in een muziekstuk altijd binnen de gekozen toonladder moet blijven, of niet?? Tot nu toe zat ik gewoon net zo lang te pielen totdat ik een aantal accoorden had gevonden die in mijn oren wel goed bij elkaar pasten (is natuurlijk niet de juiste manier, daarom ben ik ook geinterresseerd in de theorie hierachter).

Gr. Leudes.
 
Origineel geplaatst door Leudes

Wat kan je nu precies doen met een toonladder in C danwel D of anders. Is het de bedoeling dat een akkoorden-patroon in een muziekstuk altijd binnen de gekozen toonladder moet blijven, of niet?? Tot nu toe zat ik gewoon net zo lang te pielen totdat ik een aantal accoorden had gevonden die in mijn oren wel goed bij elkaar pasten (is natuurlijk niet de juiste manier, daarom ben ik ook geinterresseerd in de theorie hierachter).

Gr. Leudes.

je kan (...maar hoeft niet) zeker van toonaard wisselen binnen een nummer, dit word dikwijls gedaan om bepaalde wendingen te geven.
Dan worden de melodien wel ietsje complexer om te verzinnen
..& dat je accoorden vind die in je oren goed klinken, dat is het belangrijkste. Harmonie is op zich een theorie die je bepaalde wegen opent.. je moet r zelf iets moois mee maken & je eigen interpretatie ervan weergeven

hier nog een handige link... van alle chords & scales

http://www.looknohands.com/chordhouse/piano/

gr jzz
 
Origineel geplaatst door Pjotr G
jazzman kun jij me vertellen waarom het eigenlijk is dat er voor een halve toon hoger en een halve toon lager aparte tekentjes bestaan? (# en b)
Aangezien ze altijd zijn te herschrijven naar een van beide

Als mijn geheugen me even niet in de steek laat:
dit had toch ook iets te maken met het stemmingssysteem dat gebruikt wordt?
Hedentendage is elke halve noot in frequentie precies de 12e-machts-wortel van 2 hoger.
Als je dan bijv. een kwint neemt (7 halve tonen) dan kom je op een verhouding
2^(7/12)=1.4983, wat dus vrij precies 1.5 is.
Deze combinatie van tonen klinkt heel goed, omdat veel harmonischen van de twee tonen
ongeveer hetzelfde zijn (de 3 harmonische is gelijk aan de 2e van de kwint, enzovoort).
Goed klinkende accoorden zijn vrijwel altijd terug te rekenen uit netjes op elkaar liggende
harmonischen van de gecombineerde tonen.

Echter: dit systeem van de twaalfdemachts wortel is er niet altijd geweest. Er zijn in het verleden
allerlei andere stemmingssystemen geweest die wel heel dichtbij het huidige systeem zitten,
maar niet precies het zelfde zijn. Phytagoras heeft bijv. ook ooit een stemmingssysteem ontworpen.
Wat bijvoorbeeld werd gedaan vroeger: de kwint werd niet op 1.4983 gezet, maar precies op 1.5.
Probleem is dan wel: je kunt dit van C naar G doen, en weer van G naar D, enzovoort:
alleen op het laatst (als je bijna rond bent) dan is 1.5^(12) weer niet precies een macht van 2:
ofwel de laatste kwint 'past' niet. Dit werd de 'wolfkwint' genoemd.

Om even terug te komen op de bessen en kruizen: ik dacht dat er vroeger stemmingssystemen
werden gebruikt waarbij hierdoor C# en Db NIET hetzelfde waren. Door keuze van andere intervallen
waren die noten een klein beetje verschillend. Dat is met een piano-keyboard natuurlijk niet
goed voor te stellen, maar met snaarinstrumenten (die vroeger uiteraard veel gebruikt werden)
kan je die wel anders spelen.
 
Back
Top