dat is toch appels met peren vergelijken? excusez le mot, maar bij de 1e render kan je de kwaliteit van de klok niet vastleggen want je blijft digitaal. de klok beinvloedt enkel je afluisterings d/a. in je 2e render doe je een d/a/d loop die een stuk meer troep/artifacts/verandering oplevert dan het hebben van een andere masterklok je gaat helpen.
in mastering is het simpel: je moet een goede converter hebben om natuurgetrouw naar en van je analoge chain te gaan. een goede converter heeft een goede klok. alle andere klinken
anders. dat is subjectief, mooier of minder mooi. ik vind mijn hedd mooier als ie geklokt is door mijn weiss interface, en dat heeft enkel nut omdat die in mijn analoge chain zit. zonder de weiss is ie ook tof hoor...
bij in the box mixen doet het hebben van een goede klok er niet toe: het zal enkel je afluisteringsconverter qua sound aanpassen, maar iedereen die ergens anders luistert zal een andere klok hebben dus het is nogal vergankelijk. uiteraard wil je zo goed mogelijk afluisteren, maar zorg dan gewoon dat je een goede converter koopt en maak je niet druk over een aparte klok. een aparte klok is altijd dermate kostbaar, dat het goedkoper is om een benchmark ofzo te kopen ipv een motu iets met big ben.
bij out of the box mixen hoef je alleen maar je a/d converters te slaven, en dan heeft het wel nut ja. anders krijg je van die mooie tikken
(mijn afluisteringsda, een avocet, kan je daarom alleen syncen; die ontwerper snapt het...)
Ik weet dat de clock geen invloed heeft op een digitale render.
De bedoeling is om mijn digitale renders (los van met welke clock ik m'n sequencer sync) out-of-the-box te brengen, door een DA/AD-slag te maken.
In de toekomst ga ik hierbij een preamp tussen de IN en OUT hangen van de UA 2192 (merk moet ik nog kiezen, afhankelijk van de kleur die ik wil), om de AD te satureren (effect wat je op de HEDD kan instellen) en op die manier haalt de DA/AD-slag wél uit.
Momenteel test ik enkel het verschil tussen een ITB en OTB productie (op bovenstaande werkwijze). Ik post morgen resultaten.
Wat ik opmerkelijk vind en moeilijk te interpreteren:
- de tracks hebben praktisch dezelfde frequentiebalans
- de tracks hebben dezelfde RMS-levels
en toch zit ik met een residu, vooral in lage frequenties (50 - 100 Hz), wat ik eigenlijk niet zo fel terughoor als ik de twee versies vergelijk. Ik sum hierbij de OTB-file met een geïnverteerde ITB-file die op hetzelfde volume gebracht is (door de conversieslag verlies ik iets van een 0,15 dB volume).
Ik heb afgeluisterd door de DA van mijn MOTU (interne clock) en merk een erg subtiel verschil: de basregionen (kick + bas) klinken gedefinieerder, in de zin van: korter, duidelijker, strakker. Benieuwd wat het effect is als je niet enkel de eindmix maar ook individuele sporen door de converter haalt. Waarschijnlijk kom ik dan bij de eindconclusie van Dione, omdat al die DA/AD-slagen zich dan cumuleren.
Waarom doe ik dit? In principe, als je een productie afluistert door je converter, geeft deze zo eerlijk mogelijk weer wat er zich digitaal afspeelt. Maar jij luistert door de DA van je converter en als je wilt dat het ook zo
klinkt moet je die sound vastleggen. Vandaar een DA/AD-slag. Als hierin niets zou veranderen dan bewijs ik eigenlijk dat de UA kleurloos is, maar er verandert naar mijn mening toch wel iets, ook al is het heel subtiel.
Hierbij laat ik nog de harmonische kleuring die je verkrijgt door het oversturen van de inputs buiten beschouwing, want dit is enkel out-of-the-box mogelijk.
Hopelijk ben ik niet de enige die het hoort, want dan maakt het natuurlijk geen bal uit
.
