Ik zal wel van alles herhalen, maar ik ben wel de eerste met deze combinatie:
Zoals al gezegd werd: 20% inspiratie, en 80% transpiratie (misschien eerder 10-90?). In de meeste gevallen draait een nummer (vooral in de dance, maar daar gaat het hier vooral om; progrock is iets anders natuurlijk

) om één geniaal idee. De rest is allemaal vulling om dat maar zo mooi/gaaf mogelijk te laten uitkomen. En dat is gewoon geploeter, vaak ook ronduit vervelend: einde bedenken, intro ervoor, rustig tussenstuk, enz. Het moet, maar het is transpiratie en bijna een verplichting, en lang niet zo gaaf als dat ene idee opeens krijgen, onthouden en invoeren (de inspiratie dus). Zo'n idee kun je niet sturen of oproepen. Drie uur naar je spul staren helpt niks (je raakt er juist eerder geblokkeerd van). Ga van alles doen, van een uur wandelen tot een nacht zwaar stappen, en het idee komt vanzelf (zo niet, en zelfs nooit: zoek een andere hobby...

). Maar als je echt niks kunt bedenken: neem iets (melodie, zanglijn, bas) van een ander nummer, en probeer daar eens iets mee om te kijken of het dan wel lukt (zoals Gigi D'Agustino met The riddle, of die Trancemix van de Villa Volta van de Efteling).
Wat wel is: zodra je een nummer gaat maken rond je idee is ervaring erg prettig. Overgangen zijn bijvoorbeeld erg moeilijk, maar heb je er al weetikhethoeveel gemaakt, dan lukt het wel. Daarbij is het goed om veel muziek te kennen, dat levert ideeën op. Dat houdt niet in dat je kopieert, maar het geeft je een brede 'woordenschat' waaruit je kunt putten als je een muzikale 'zin' wilt bouwen (wat een metafoor zo uit het niks!

). Nee, geen plagiaat, maar achtergrondkennis. Het is nergens voor nodig dat iedereen opnieuw het wiel zou gaan uitvinden. Uiteindelijk is het nu eenmaal zo dat heel veel gaat via bepaalde routines, of je dat nou leukt vindt of niet (en muziek wordt er echt niet minder creatief van). Als je moeite hebt met overgangen: luister binnen je genre eens hoe anderen het doen (echt analyseren dus), kijk hoe het werkt, en pas je kennis toe. Zelfs als je zelf weet waar je het idee vandaan hebt (wat meestal niet zo is), dan heeft niemand anders het door. Uiteindelijk is geen enkel element van een nummer nieuw, alleen de combinatie van elementen.
Veel apparatuur is wel en niet nodig: een goed idee en een goede gesequencete song kun je met wat low-budgetspul ook in elkaar draaien. Wil je echter de perfecte geluiden en een echt vette sound, dan moet je óf ontzettend creatief en handig zijn met je gear, óf veel en duur spul hebben. Uiteindelijk kun je met een Andromeda nu eenmaal meer dan met een CS1X.
Iets anders trouwens: ik wil die 5/5, 6/6 en 7/7 weleens horen, dat moet echt heel apart klinken...

Of moet je dan tel relatief nemen of zoiets? :confused: In ieder geval: andere maatsoorten werken niet in dance, want dan valt er weinig te 'dancen'; dat draait vaak om symmetrie en strakheid, en dat mis je toch een beetje met een 7/4 (en precies daarom ben ik sterk vóór dat soort maatsoorten, maar ja, dat is mijn afwijking... Progrock rules!

)