hoe maak je goeie muziek?
- Thread starter Nightly Build
- Start date
Nightly Build
Go for what you know
Re: idool 2003
Re: idool 2003
Ik betwijfel of dat zo is.
Als je het antwoord niet weet wil dat nog niet zeggen dat het er niet is.
Maar als het er is, zal het zal waarschijnlijk geen simpel antwoord zijn
Ik vind niet per definitie iets goed als het goed verkoopt
tegendeel is vaak waar.
Sommige muziek is gewoon onmiskenbaar goed en doorstaat de tand des tijds.
Re: idool 2003
Ik betwijfel of dat zo is.
Als je het antwoord niet weet wil dat nog niet zeggen dat het er niet is.
Maar als het er is, zal het zal waarschijnlijk geen simpel antwoord zijn
Ik vind niet per definitie iets goed als het goed verkoopt
tegendeel is vaak waar.
Sommige muziek is gewoon onmiskenbaar goed en doorstaat de tand des tijds.
weer ff zoeken wat de Van Dale zegt...
Goe´de mu·´ziek~:
"Een variant van muziek die in ieder geval:
1. Niet bekend is bij het grote - idol-kijkende, yorin fm luisterende, breezer drinkende en top 40 singles kopende - publiek;
2. niet gedraaid wordt op de bekende radio en tv stations;
3. niet massaal wordt verkocht in de bekende muziekzaken en;
4. niet gemaakt is door Acda & de Munnik."
Goe´de mu·´ziek~:
"Een variant van muziek die in ieder geval:
1. Niet bekend is bij het grote - idol-kijkende, yorin fm luisterende, breezer drinkende en top 40 singles kopende - publiek;
2. niet gedraaid wordt op de bekende radio en tv stations;
3. niet massaal wordt verkocht in de bekende muziekzaken en;
4. niet gemaakt is door Acda & de Munnik."
ja ok...
maar de vraag was niet "wanneer zit je achter je knoppen ?"
integendeel. 't antwoord is héél simpel
Goede muziek maak je :
* met véél liefde
* met absolute toewijding
* met een geobsedeerde nieuwschierigheid naar nieuwe kennis & techniek
* als de drang om jezelf hierin te bewijzen niet groter is dan de voorgenoemde aspecten
* met een vleugje arrogantie
* & natuurlijk met een 303 & een 909
Laatst gewijzigd:
Mostatic
Just Dope Music Baby!
LOL, Great minds think together
kratarknathrak
All hail the dark lord!
Experimenten
Experimenten
Zoveel mensen, zoveel methoden...
Vanuit gevoel werk ik niet, althans, niet bewust. Ik ga gewoon experimenteren. Kijken wat er gebeurt als ik een drum&bass loop helemaal aan gort knip in Cubase, en de boel in de meest weirde volgorde weer aan elkaar plak in een 7/4e maat. Dat vind ik leuk, en dat geeft dan een basis om daar meer geschifte dingen bij te doen.
Ik trek me nooit wat aan van stijlen. Ik maak gewoon wat. Klinkt het leuk, dan klinkt het leuk, en wat voor stijl het is , boeit me eigenlijk niet. Hoewel het meestal richting IDM/Ambient/Industrial uitkomt. Soms probeer ik wel eens iets te maken. Dan denk ik: "Kom, ik ga eens een rete-commersjele trens-ketser maken". En dan kom ik tot de ontdekking dat een carriere als Tiesto voor mij niet is weggelegd. Arme ik.
Ook moet een idee snel postvatten. Binnen een half uur moet ik iets hebben wat ik "roff" vindt(een leuke pingel, een goeie loop, een vette bassline, iets wat kan dienen als een basis om een nummer op te bouwen). Als ik na dat halve uur nog aan het pielen ben, dan stop ik ermee, en ga ik op internet fora's flooden met onzin onder het genot van een bakje koffie, of sjokomelk. In dit kader nog een leuke kreet:
Goede muziek is 3% inspiratie, en 97% je niet laten afleiden door internet
Maar hoe ik het doe is eigenlijk heel simpel: Ik doe het gewoon. Ik denk er niet over na, ik ga achter die PC zitten. Zwengel de synths aan, start CuBase op, en ga gewoon werken. Ik hoef niet in een bepaalde stijl te werken, en ik ben niet op zoek naar een bepaalde sound. Ik ga gewoon frutten met geluid, want dat vind ik leuk. Ook doe ik alles door elkaar. Geluiden zoeken, arrangementen maken, drumloops bouwen. Eigenlijk is het net zoiets als met lego spelen. Daar was ik als kind ook zo zoet mee.
Experimenten
Zoveel mensen, zoveel methoden...
Vanuit gevoel werk ik niet, althans, niet bewust. Ik ga gewoon experimenteren. Kijken wat er gebeurt als ik een drum&bass loop helemaal aan gort knip in Cubase, en de boel in de meest weirde volgorde weer aan elkaar plak in een 7/4e maat. Dat vind ik leuk, en dat geeft dan een basis om daar meer geschifte dingen bij te doen.
Ik trek me nooit wat aan van stijlen. Ik maak gewoon wat. Klinkt het leuk, dan klinkt het leuk, en wat voor stijl het is , boeit me eigenlijk niet. Hoewel het meestal richting IDM/Ambient/Industrial uitkomt. Soms probeer ik wel eens iets te maken. Dan denk ik: "Kom, ik ga eens een rete-commersjele trens-ketser maken". En dan kom ik tot de ontdekking dat een carriere als Tiesto voor mij niet is weggelegd. Arme ik.
Ook moet een idee snel postvatten. Binnen een half uur moet ik iets hebben wat ik "roff" vindt(een leuke pingel, een goeie loop, een vette bassline, iets wat kan dienen als een basis om een nummer op te bouwen). Als ik na dat halve uur nog aan het pielen ben, dan stop ik ermee, en ga ik op internet fora's flooden met onzin onder het genot van een bakje koffie, of sjokomelk. In dit kader nog een leuke kreet:
Goede muziek is 3% inspiratie, en 97% je niet laten afleiden door internet
Maar hoe ik het doe is eigenlijk heel simpel: Ik doe het gewoon. Ik denk er niet over na, ik ga achter die PC zitten. Zwengel de synths aan, start CuBase op, en ga gewoon werken. Ik hoef niet in een bepaalde stijl te werken, en ik ben niet op zoek naar een bepaalde sound. Ik ga gewoon frutten met geluid, want dat vind ik leuk. Ook doe ik alles door elkaar. Geluiden zoeken, arrangementen maken, drumloops bouwen. Eigenlijk is het net zoiets als met lego spelen. Daar was ik als kind ook zo zoet mee.
Zorg inderdaad dat je "altijd" een muzikaal kladblokje bij je hebt.
Ik heb bijvoorbeeld een Compaq iPaq 3970 (niet echt goedkoop maar gebruik hem ook voor zakelijke dingen) met Griff Pocket Studio. Synth and drum loopjes in my head, sample-tjes (refreintje, lijntje) via de ingebouwde mic opnemen, etc. Thuis sla ik dat weer op en/of werk het uit.
Eén belangrijk ding wat ik van een redelijk gevestigde house producer geleerd heb:
BLIJF NIET TE LANG OP EEN PUNT IN JE TRACK HANGEN!
Oftwel... ga niet gelijk in detail. Zet eerste de grove lijnen neer en laat je niet verleiden tot freaken! Dit laatste is wel leuk maar daar kun je beter aparte tijd voor "inruimen".
Heel vaak zit ik in de auto, of ergens anders, en dan krijg ik een idee in mijn kop en volgt er bijna een volledig nummer. Dan zou je het dus zo 'op papier' kunnen zetten. Vandaar die iPaq. Als je zoiets thuis hebt dan ga je teveel in detail en verstoor je het creatieve proces. Je blijft dan letterlijk in een loopje hangen.
Ben ook geen top producer maar weet wel dat dit wil helpen
.
Ik heb bijvoorbeeld een Compaq iPaq 3970 (niet echt goedkoop maar gebruik hem ook voor zakelijke dingen) met Griff Pocket Studio. Synth and drum loopjes in my head, sample-tjes (refreintje, lijntje) via de ingebouwde mic opnemen, etc. Thuis sla ik dat weer op en/of werk het uit.
Eén belangrijk ding wat ik van een redelijk gevestigde house producer geleerd heb:
BLIJF NIET TE LANG OP EEN PUNT IN JE TRACK HANGEN!
Oftwel... ga niet gelijk in detail. Zet eerste de grove lijnen neer en laat je niet verleiden tot freaken! Dit laatste is wel leuk maar daar kun je beter aparte tijd voor "inruimen".
Heel vaak zit ik in de auto, of ergens anders, en dan krijg ik een idee in mijn kop en volgt er bijna een volledig nummer. Dan zou je het dus zo 'op papier' kunnen zetten. Vandaar die iPaq. Als je zoiets thuis hebt dan ga je teveel in detail en verstoor je het creatieve proces. Je blijft dan letterlijk in een loopje hangen.
Ben ook geen top producer maar weet wel dat dit wil helpen
.
Nightstorm
Ouwe rot
Vroeger als ik tracks maakte dan begon ik bij het begin en eindigde ik bij 't eind. Ik kreeg 't zo nooit voor elkaar om een interessante track te maken. Ik heb ontdekt dat ik 't beste eerst heel globaal de basis neer kan zetten: muziek is namelijk vooral een momentopname van hoe je je op dat moment voelt. 't Is dus belangrijk dat je eigenlijk in één klap het belangrijkste deel van de track hebt staan, nl. het deel waarin je gevoel zit. Zelf heb ik ervaren dat als ik een dag later er melodietjes bij wil gaan spelen ofzo dat 't dan totaal niet lukt en je je halve track eigenlijk beter weg kan gooien.
Ik ga dus eerst een paar uurtjes lekker met m'n virus kloten, zet er vast een bassdrum achter (da's 't enige wat ik tot dan toe aan de percussie doe) en maak een basistrack. Een intro maak ik evt. later of ook al meteen. Daarna laat ik alles ff rusten en ga een dag later verder kloten met details, ritmes afwisselen, stemmetjes toevoegen, evt. wat in de opbouw wijzigen etc. Dit is een tijdrovend proces en erg belangrijk, maar hier komt 't vooral aan op heel goed analyseren enzo en minder op gevoel, dus minder een momentopname.
Ik ga dus eerst een paar uurtjes lekker met m'n virus kloten, zet er vast een bassdrum achter (da's 't enige wat ik tot dan toe aan de percussie doe) en maak een basistrack. Een intro maak ik evt. later of ook al meteen. Daarna laat ik alles ff rusten en ga een dag later verder kloten met details, ritmes afwisselen, stemmetjes toevoegen, evt. wat in de opbouw wijzigen etc. Dit is een tijdrovend proces en erg belangrijk, maar hier komt 't vooral aan op heel goed analyseren enzo en minder op gevoel, dus minder een momentopname.
Nightstorm
Ouwe rot
Oh ja, wat je dus ook niet moet doen is je al te druk maken over "is dit wel goed of niet goed?" Gewoon die basis gaan maken, opslaan, desnoods begin je daarna weer met iets anders en kun je achteraf terugluisteren en besluiten of je 't waard vindt om de track helemaal uit te gaan bouwen of dat 't inderdaad bagger is.
Want vaak heb je ook dat de vertwijfeling toeslaat "is dit nou wel goed of niet goed?". Gewoon relaxed verder gaan, want vaak heb je tijdens 't maken 't idee "dit is helemaal niks", maar als je 't later terugluistert klinkt 't nog niet eens zo heel gek
Want vaak heb je ook dat de vertwijfeling toeslaat "is dit nou wel goed of niet goed?". Gewoon relaxed verder gaan, want vaak heb je tijdens 't maken 't idee "dit is helemaal niks", maar als je 't later terugluistert klinkt 't nog niet eens zo heel gek
Joozt
Just music...
Ben ik dus nu ook hard mee bezig.
Er is niks zo frustrerend als; iets willen doen, maar niet weten hoe, terwijl het wel kan...
Ik maak volledig nummers, geen probleem, en ze klinken aardig ook, maar telkens als ik dan weer wat nieuws uit mn programmaatjes weet te halen gaat er een wereld voor me open. Je eigen tracks krijgen weer wat nieuws en zo langzamerhand groei je in het proces.
Ik heb zoiets over me van "gewoon gaan maken" en langzamerhand groei je er vanzelf in.
Tsja ik ken de problemen heel goed. Ik maak vaak samen muziek met een vriend van mij. Vroeger spraken we altijd af "Van t weekend gaan we weer even muziek maken" Het gevolg was vaak dat we een heel weekend naar onze apparatuur zaten te staren en op keyboards zaten te raggen terwijl er gewoon nix uit kwam.
Nu komt de ene vaak met een idee/ schets aan zetten waar de andere dan helemaal enthausiast van word en zijn eigen ideeën in brengt. Zo kunnen we in 1 dag wel bijna een compleet nummer in elkaar zetten.
Over talent; ik zat op mijn 3e nog niet op dingen te rammen etc. sterker nog ik heb me tot mijn 12 eigenlijks niet echt voor muziek geinteresseerd. Nu ben ik echt dagelijks bezig met muziek en op heel veel verschillende dingen (Radio, Eigen producties, Opnames voor bands, live geluidstechniek) Ik weet dat ik geen muzikaal talent heb maar ik merk wel dat je door veel doen en oefenen de basis kan creëren.
Hoe ik aan mijn inspiratie kom; vaak luister ik naar andere muziek en krijg ik in mn hoofd een spontaan idee. Vaak als ik dit uitwerk klinkt het totaal anders dan ik in mn hoofd had. En als ik in mn studiootje zit ga ik gewoon met 1 synth lkker geluidjes maken samen met mn masterkeyboard. Vaak krijg ik dan spontaan melodieën (of stemmen
) in mn hoofd
Nu komt de ene vaak met een idee/ schets aan zetten waar de andere dan helemaal enthausiast van word en zijn eigen ideeën in brengt. Zo kunnen we in 1 dag wel bijna een compleet nummer in elkaar zetten.
Over talent; ik zat op mijn 3e nog niet op dingen te rammen etc. sterker nog ik heb me tot mijn 12 eigenlijks niet echt voor muziek geinteresseerd. Nu ben ik echt dagelijks bezig met muziek en op heel veel verschillende dingen (Radio, Eigen producties, Opnames voor bands, live geluidstechniek) Ik weet dat ik geen muzikaal talent heb maar ik merk wel dat je door veel doen en oefenen de basis kan creëren.
Hoe ik aan mijn inspiratie kom; vaak luister ik naar andere muziek en krijg ik in mn hoofd een spontaan idee. Vaak als ik dit uitwerk klinkt het totaal anders dan ik in mn hoofd had. En als ik in mn studiootje zit ga ik gewoon met 1 synth lkker geluidjes maken samen met mn masterkeyboard. Vaak krijg ik dan spontaan melodieën (of stemmen
) in mn hoofdNaton.Rozenburg
Ouwe rot
- Lid sinds
- 5 oktober 2002
- Berichten
- 2.688
goede muziek maken is gewoon heel moeilijk, en slechts weinigen lukt het ... meestal merk je achteraf: jezus, dat is goed, en ben je verbaasd hoe dat toch gegaan is. daar komt het op neer .
6 trak
?ILLEGAL QUANTITY ERROR
- Lid sinds
- 20 september 2002
- Berichten
- 33.894
ik ben van mening dat er in een nummer iets 'magisch' moet zitten, een soort van oergevoel...
er zijn nummers waar je eerst voor in een bepaalde stemming moet zijn maar als muziek een stemming
kan beinvloeden dan is dat nog beter! het maakt verder ook niet uit welk genre eigenlijk...
er zijn nummers waar je eerst voor in een bepaalde stemming moet zijn maar als muziek een stemming
kan beinvloeden dan is dat nog beter! het maakt verder ook niet uit welk genre eigenlijk...
pcoene
Ingeburgerd
Onbekendheid met de materie is vaak het probleem: je weet niet wat je doet. Meer kennis is dus het antwoord, maar kennis vergaren kost wel moeite. Een kast vol apparatuur helpt je daar niet bij, ook niet het weer aanschaffen van nieuwe spullen. Dan ben je alleen maar met gereedschappen bezig zonder dat je er wat mee doet. Vandaar dat eindeloos pielen.
Ook de keuze voor een apparaat is niet echt belangrijk. Wat wel telt is: kan dat ding doen wat je wilt?
En de keuze: wat wil je, impliceert antwoord op de vraag dat je ongeveer weet waar je naar toe wilt. Alleen dus: HOE?
Hoe leer je voetballen? Door het te doen, of door goed op te letten hoe voetballers het doen om het daarna zelf te doen? Je wilt immers zeker scoren!
Hoe leer je pizza’s bakken? Door het te doen, of door goed op te letten hoe pizzabakkers het doen om het dan daarna zelf te doen? Je wilt immers een goede pizza!
In de zelfde strekking ligt het met muziek: door het te doen? Of door goed op te letten hoe musici/muzikanten het doen om het daarna zelf te doen? Je wilt immers gepakt worden.
Hoe doen musici/muzikanten het? Door te luisteren en zich af te vragen wat er gebeurd. Als je daarop antwoord hebt, en dat kost moeite, kun je dat zelf na doen. Begin met het na doen (zonder er direkt rechten aan te ontlenen: het is niet van jou). En probeer er variaties op los te laten. Luister dat dan terug. Bevalt het niet: een andere variatie, of naar iets anders luisteren en daar weer variaties op los te laten.
Hoe komt het dat beroemde komponisten beroemd werden? Zij hadden geniale vondsten en soms blijkt dat voor een geniale vondst je helemaal geen genie hoeft te zijn. Het ging immers om de vondst en die kan iedereen krijgen, als je er de moeite maar voor neemt. Het is buiten kijf dat die beroemde komponisten niet op een zondagmiddag aan het werk waren.
Mijn eigen gear houd ik eenvoudig, ik heb slechts enkele keyboards. Twee MS 20 voor de effecten, een PSR 4550 (speelautomaat) die mij direkt aan een demo helpt, een YS 200 voor de leading, een digitale nagalmbak, het nodige aan mixers, recorders, eindtrappen en luidsprekers. Dat plukje moet het doen. En daar heb ik al wat mee gemaakt, kompleet met speelfouten, opname fouten etc. Maar het idee ligt dan al vast.
Is het echt de moeite waard? Dan houd ik de instellingen bij: administratie. Hoor ik iets nieuws? Dan probeer ik het na tedoen, als het voor mij waarde heeft.
Die PSR is voor mij een grote hulp omdat er vrijwel onmiddellijk iets mee kan worden opgezet. Verder doe ik moeite om mij de harmonischen aan te leren. Precies, ik neem les. Beethoven, Bach, Ravel zijn daarbij grote voorbeelden. Daar schaam ik mij helemaal niet voor want ze kunnen mij vertellen wanneer en waarom ik iets geslaagd vind en ik “luister” graag naar “adviezen”. Breng ik een melodie terug naar de essentie, meestal twee of drie tonen, dan zou het gevoel wat ik eerst had nog terug moeten komen. In dat geval heb ik het geheim bij zijn staart en kan ik er zelf wat mee als ik er wat in zie. Walter/Wendy Carlos deed dat. Hij kwam er achter dat de muziek het belangrijkst is. Zo belangrijk dat de uitvoering daar aan ondergeschikt was. Toen hij klaar was had hij drie Brandenburgse concerten (Beethoven) met Moog synthesizers op band staan. De plaat die hij uitbracht sloeg in als een bom. Prompt werd hij beroemd. Isao Tomita deed ongeveer hetzelfde.
Een stap verder is de frasering in muziek. Wanneer klinkt iets als een soort climax, of als een anticlimax. Pink Floyd en bovenstaande ed. vertellen mij dat. Dacht je nu echt dat Pink Floyd niet zelf eerst goed heeft geanaliseerd? Of al die anderen? Ze weten echt precies wat ze doen! Weten, kennis dus. En kunnen spelen. Oefenen dus.
Dan komt de hele structuur ter sprake: de muzikale emoties van het volgende stuk moeten passen op het vorige etc. Want, wat wil je zeggen?
Wanneer klinkt iets stoffelijks, zoals wolken, landschappen of dieren? Mussorgski en Saint Saëns vertellen mij dat. Wanneer klinkt iets als van deze tijd? White Noise, Jarre, Vangelis, Schulze, Kraftwerk vertellen het mij. Gratis en voor noppes. Ik hoef er alleen maar over na te denken. En hoe vaker ik dat doe, des te beter gaat het mij af. Er is immers een tijd geweest dat ik er helemaal niets mee kon. Maar toen ik besloot om er eens over te gaan nadenken, weer terug luisteren, na doen, na spelen etc., toen ging ik het zien. En dat ben ik blijven doen.
Inderdaad, dat krijg je niet meteen vandaag, maar als je er nu aan begint, dat analyseren, dan heb je het binnen de kortste tijd onder de knie.
Aftrappen maar…
pcoene
Ook de keuze voor een apparaat is niet echt belangrijk. Wat wel telt is: kan dat ding doen wat je wilt?
En de keuze: wat wil je, impliceert antwoord op de vraag dat je ongeveer weet waar je naar toe wilt. Alleen dus: HOE?
Hoe leer je voetballen? Door het te doen, of door goed op te letten hoe voetballers het doen om het daarna zelf te doen? Je wilt immers zeker scoren!
Hoe leer je pizza’s bakken? Door het te doen, of door goed op te letten hoe pizzabakkers het doen om het dan daarna zelf te doen? Je wilt immers een goede pizza!
In de zelfde strekking ligt het met muziek: door het te doen? Of door goed op te letten hoe musici/muzikanten het doen om het daarna zelf te doen? Je wilt immers gepakt worden.
Hoe doen musici/muzikanten het? Door te luisteren en zich af te vragen wat er gebeurd. Als je daarop antwoord hebt, en dat kost moeite, kun je dat zelf na doen. Begin met het na doen (zonder er direkt rechten aan te ontlenen: het is niet van jou). En probeer er variaties op los te laten. Luister dat dan terug. Bevalt het niet: een andere variatie, of naar iets anders luisteren en daar weer variaties op los te laten.
Hoe komt het dat beroemde komponisten beroemd werden? Zij hadden geniale vondsten en soms blijkt dat voor een geniale vondst je helemaal geen genie hoeft te zijn. Het ging immers om de vondst en die kan iedereen krijgen, als je er de moeite maar voor neemt. Het is buiten kijf dat die beroemde komponisten niet op een zondagmiddag aan het werk waren.
Mijn eigen gear houd ik eenvoudig, ik heb slechts enkele keyboards. Twee MS 20 voor de effecten, een PSR 4550 (speelautomaat) die mij direkt aan een demo helpt, een YS 200 voor de leading, een digitale nagalmbak, het nodige aan mixers, recorders, eindtrappen en luidsprekers. Dat plukje moet het doen. En daar heb ik al wat mee gemaakt, kompleet met speelfouten, opname fouten etc. Maar het idee ligt dan al vast.
Is het echt de moeite waard? Dan houd ik de instellingen bij: administratie. Hoor ik iets nieuws? Dan probeer ik het na tedoen, als het voor mij waarde heeft.
Die PSR is voor mij een grote hulp omdat er vrijwel onmiddellijk iets mee kan worden opgezet. Verder doe ik moeite om mij de harmonischen aan te leren. Precies, ik neem les. Beethoven, Bach, Ravel zijn daarbij grote voorbeelden. Daar schaam ik mij helemaal niet voor want ze kunnen mij vertellen wanneer en waarom ik iets geslaagd vind en ik “luister” graag naar “adviezen”. Breng ik een melodie terug naar de essentie, meestal twee of drie tonen, dan zou het gevoel wat ik eerst had nog terug moeten komen. In dat geval heb ik het geheim bij zijn staart en kan ik er zelf wat mee als ik er wat in zie. Walter/Wendy Carlos deed dat. Hij kwam er achter dat de muziek het belangrijkst is. Zo belangrijk dat de uitvoering daar aan ondergeschikt was. Toen hij klaar was had hij drie Brandenburgse concerten (Beethoven) met Moog synthesizers op band staan. De plaat die hij uitbracht sloeg in als een bom. Prompt werd hij beroemd. Isao Tomita deed ongeveer hetzelfde.
Een stap verder is de frasering in muziek. Wanneer klinkt iets als een soort climax, of als een anticlimax. Pink Floyd en bovenstaande ed. vertellen mij dat. Dacht je nu echt dat Pink Floyd niet zelf eerst goed heeft geanaliseerd? Of al die anderen? Ze weten echt precies wat ze doen! Weten, kennis dus. En kunnen spelen. Oefenen dus.
Dan komt de hele structuur ter sprake: de muzikale emoties van het volgende stuk moeten passen op het vorige etc. Want, wat wil je zeggen?
Wanneer klinkt iets stoffelijks, zoals wolken, landschappen of dieren? Mussorgski en Saint Saëns vertellen mij dat. Wanneer klinkt iets als van deze tijd? White Noise, Jarre, Vangelis, Schulze, Kraftwerk vertellen het mij. Gratis en voor noppes. Ik hoef er alleen maar over na te denken. En hoe vaker ik dat doe, des te beter gaat het mij af. Er is immers een tijd geweest dat ik er helemaal niets mee kon. Maar toen ik besloot om er eens over te gaan nadenken, weer terug luisteren, na doen, na spelen etc., toen ging ik het zien. En dat ben ik blijven doen.
Inderdaad, dat krijg je niet meteen vandaag, maar als je er nu aan begint, dat analyseren, dan heb je het binnen de kortste tijd onder de knie.
Aftrappen maar…
pcoene
