Tja, het verhaal kan jaren lang blijven doorgaan, maar de marketing van Clavia is toch wel een speciaal verhaal.
In de eerste plaats willen ze innovatief zijn, wat betekent dat er gezien de verkoop veel risico’s moeten worden genomen.
In de tweede plaats maken ze zeer degelijke apparaten die niet aan de goedkope kant zijn.
Welke uitstraling hebben ze? Ongeacht het geluid, vormgeving en bedieningsgemak zijn het instrumenten waarmee een artiest graag gezien wil worden. Ze zijn objects of desire, die nog redelijk bruikbaar zijn ook. Een G2 heeft de uitstraling van: “Die muzikant weet er wat van!” De rode gloed van Clavia geeft een speciaal effect. Stap een muziekwinkel binnen en kijk op de keyboard afdeling. Staat er iets Clavia rood bij dan schat je de winkel beter in dan wanneer die er niet staan. Korg, Roland en Yamaha hebben die uitstraling minder. Dat komt ook omdat die producenten een veel uitgebreidere product range, die voor velen onoverzichtelijk is, hebben. Clavia heeft maar zo’n zes bakken op de markt.
Daarbij is de doelgroep van Clavia ook de middel en top groep bij de muzikanten. Daar werken ze speciaal naar toe.
Echter, dit moet ook nog eens verkopen. Waar hebben ze nog een gaatje? De Nord Piano! Die zal inderdaad rond de prijs van de Electro 3 uitkomen, dus veel eenvoudiger bereikbaar voor muzikanten. En die spelen dan ook met iets Rhodes [

] onder de vingers.
Via een foutje in een tooltje dat ze me ooit stuurden wist ik in 2008 al van het bestaan van de Nord Piano. Die stond daar als optie aangegeven.
En Clavia komt de winter weer door.
En ik krijg natuurlijk weer de hoofdprijs, omdat ik een Stage zonder orgel voorspelde. Nee, dat ik de synth en de Layers vergat is bijzaak. Dat ik voorkennis had natuurlijk ook…
Wout