Maar dan kan de ruis weer harder worden, waardoor het gaten weer lastiger wordt. En iemand moet wel heel zacht fluisteren wil die op hetzelfde db niveau als de ruis komen, tenzij er echt een bak ruis is.
Soms boek ik betere resultaten door eerst wat te compressen en daarna een gate met een bepaalde hysteresis in te schakelen.
Zo krijg je minder geshatter van de gate omdat (ondanks het dynamiekverlies) de gate regelmatiger open en dicht gaat.
Dus in dat geval blijkt de volgorde die je 99% van de tijd kiest geen goede volgorde.
Waarom is compressor post EQ
minder handig?
Neem het voorbeeld van een basgitaar.
Als je EQ na compressie / limiting gebruikt accentueer je bepaalde frequentiegebieden meer dan dat je andersom doet.
Waar je welke effect wil bereiken hangt af van nummer tot nummer, maar je kan toch niet spreken van
minder handig?
Meer van minder geschikt
in die situatie.
edit: fjoesz was me voor
Waar de topicstarter misschien wat aan heeft:
de-esser > EQ
*als je hoog oppompt met je EQ, dan gebeurt dit gecontroleerd, omdat je hoog dynamisch constanter wordt gehouden door de de-esser
*alle klanken met veel hoge frequenties in, beginnen op elkaar te lijken (ik vind het soms wel een buizeneffect hebben: het klinkt als het uitsmeren van de s-klanken door harmonische vervorming)
EQ > de-esser
*je kan de de-esser triggeren door bepaalde gebieden te boosten
*je doet EQ teniet
comp > EQ
*omdat je inputsignaal vrij constant wordt gehouden, accentueer je meer bepaalde frequentiegebieden
*je dynamiek is meer amplitude-afhankelijk
EQ > comp
*je doet EQ teniet
*je dynamiek is meer frequentie-afhankelijk
reverb > comp
*je smeert origineel en galm meer samen
*galm is meer amplitude-afhankelijk
comp > reverb
*galm is consistenter
*origineel en galm staan losser van elkaar
...
.
