Noten 'af laten glijden' - Theorie gezocht

[demian]

Ik ben op zoek naar wat theorie die me een beetje verder vooruit kan helpen bij het ontwikkelen van mijn speeltechniek vwb het laten afglijden van noten.

Deze techniek is waarschijnlijk op toetsen het meest gespeeld op de rhodes piano en hammond orgel en daar ook volgens mij bekend mee geworden (denk ik)

In ieder geval, ik kan dit wel een klein beetje, heel langzaam, maar om het goed en snel te kunnen moet ik gewoon wat meer kennis hebben van de theorie, maar ik weet niet precies waar ik die het beste vinden kan.

Dit soort jazzy stuff bedoel ik dus :

Moet ik gewoon opzoek gaan naar bladmuziek van bepaalde songs of is er ook meer iets algemeens, qua lesstof..?



Iemand?

 

[DaVince]

Ik denk niet dat je hiervoor makkelijk bladmuziek o.i.d. van kunt vinden. Je kan er namelijk wel een leuk theoretisch verhaal omheen proberen te verzinnen, maar het blijft een kwestie van gewoon doen op de plekken waar het goed klinkt. Vaak gebruik je in dit soort solo's de bluesladder en zijn die ghost-notes/voorslagen dan de blue-notes, maar dit hoeft niet. Is eigenlijk spanning oplossen, dus dissonant naar minder dissonant of consonant. Denk ook aan bv blazers en gitaristen die benden. Dit is iets soortgelijks.
Tip, luister eens naar oudere opnames van bv Jimmy Smith op Hammond en speel dit na.

 

[sunny pedaal]

inderdaad, oefenen, met toonladders , mee spelend /improviserend bij bv blues.
( naar beneden gaat de toonladder wat makkelijker ? dan naar boven, ivm vingersovernemen/vingerzetting )

 

[Manu]

+1 wat betreft de bovenstaande reacties. Daar is geen theorie voor dus gewoon doen wat de meeste instrumentalisten juist te weinig doen omdat ze allemaal een eigen stijl en sound willen (why I don't know) maarrrrre:

luisteren, naspelen, immiteren, interpreteren, toepassen

Dat is naast je speeltechniek en algemene theorie toch de beste leerschool. Vaak zit er bij dit soort dingen meer een timings-& ritmisch ding achter dan harmonisch.

 

[demian]

Aha! Gewoon veel oefenen, naspelen en improviseren dus, doen we het zo!

Dank voor de reacties!

 

[zmooc]

Volgens mij speelt ie gewoon een pentatonische toonladder. Kwestie van oefenen inderdaad. Op toetsen kan dat heel makkelijk: gewoon alleen de zwarte toetsen gebruiken met wat ghosty b en e nootjes erdoorheen over een accoordenschema in a mineur (als ik het goed heb?). En op een Rhodes klinkt het natuurlijk meteen superjazzygroovyfunky, dat maakt het wel wat makkelijker

Youtube staat ook vol met lesjes en voorbeelden. Zoeken op dingen als piano, blues, jazz, improvisation, pentatonic, lesson, tutorial. Of googlen op "pentatonic scale piano tutorial".

Wil je er echt diep in duiken, dan kan ik je The Jazz Theory Book van Mark Levine aanraden.

 

[Dnomyar]

Een doosje talent halen..
Of ff een pb naar tyros sturen, hij is een meester keyplayer!

 

[vanballen]

Gewoon lekker rammen op die knoppen..je gehoor kan wel bepalen of t vals of niet klinkt.. Dan doe je dat een aantal keren.. en dan leer je vanzelf wat wel en niet kan..

Ik kan geen noten lezen.. heb geen piano/keyboard les ofzo gehad.. maar ik doe gewoon wat ik lekker vind klinken, en met een sequencer kan je zelf ook layeren, zodat je ingewikkelde melodien niet in 1 keer helemaal goed hoeft in te spelen..

Zoiets kan je niet even uit een boekje halen... je moet gewoon ervaring krijgen.. Als je er echt goed in wilt zijn, is de enige optie lessen nemen, maar ik vind dat overdreven voor gewoon lekker muziek maken als hobby..

 

[Sander02]

Tip : niet alleen filmpjes van pianisten (op youtube of dvd of video) zijn interessant om van te leren, vergeet niet de filmpjes van de 1000-en gitaristen.

Die zitten vaak boordevol informatie die net zo handig is voor toetsenisten.

De laatste die ik had gekeken (al een tijdje terug hoor) was die lesband van Frank Gambale.. prachtig, wel wat gedateerd, maar niettemin zeer zeer handige info. Vooral de manier waarop gitaristen hun solo's benaderen is interessant, vaak wordt van gitaristen wel het nodige solo-werk verwacht.. goed om naar te kijken/luisteren dus.

Een ladder is een ladder, of het nu voor gitaar of toetsen is, dat wil ik er mee zeggen.

Verder schroom je niet om stukjes solo die je niet goed hoort, of die te snel gaan in je wave editor te laden en te pitchbenden zodat je het wel hoort. Zo doe ik het bijna altijd, nummer 3 a 4 semitones naar beneden, keyboard uiteraard ook mee pitchen en uitdoktoren.

Als je er echt goed in wilt zijn, is de enige optie lessen nemen, maar ik vind dat overdreven voor gewoon lekker muziek maken als hobby..

Ik vind dat eigenaardig.. voor je werk doe je van alles en nog wat, cursussen, opleidingen etc etc om je boterham te verdienen.
Maar als het om je hobby gaat, je passie, je 'echte' eigen ik.. dan is het ineens overdreven.

Kan je vertellen dat het spelen wel degelijk leuker wordt naarmate je nieuwe dingen leert (via les)

 

[vanballen]

Tip : niet alleen filmpjes van pianisten (op youtube of dvd of video) zijn interessant om van te leren, vergeet niet de filmpjes van de 1000-en gitaristen.

Die zitten vaak boordevol informatie die net zo handig is voor toetsenisten.

De laatste die ik had gekeken (al een tijdje terug hoor) was die lesband van Frank Gambale.. prachtig, wel wat gedateerd, maar niettemin zeer zeer handige info. Vooral de manier waarop gitaristen hun solo's benaderen is interessant, vaak wordt van gitaristen wel het nodige solo-werk verwacht.. goed om naar te kijken/luisteren dus.

Een ladder is een ladder, of het nu voor gitaar of toetsen is, dat wil ik er mee zeggen.

Verder schroom je niet om stukjes solo die je niet goed hoort, of die te snel gaan in je wave editor te laden en te pitchbenden zodat je het wel hoort. Zo doe ik het bijna altijd, nummer 3 a 4 semitones naar beneden, keyboard uiteraard ook mee pitchen en uitdoktoren.


Ik vind dat eigenaardig.. voor je werk doe je van alles en nog wat, cursussen, opleidingen etc etc om je boterham te verdienen.
Maar als het om je hobby gaat, je passie, je 'echte' eigen ik.. dan is het ineens overdreven.

Kan je vertellen dat het spelen wel degelijk leuker wordt naarmate je nieuwe dingen leert (via les)

Wat ik ermee wil zeggen.. is dat je pas lessen moet nemen als je er echt iets mee wilt bereiken.. Als je bijvoorbeeld (die mensen zijn er zat) niet kan horen welke tonen bij elkaar passen.. of wanneer iets wel of niet klinkt, lijkt lessen nemen een oplossing, maar lessen leren je niet of het klinkt of niet.. Je leert spelen, maar je moet ook een beetje talent hebben..

Het komt nogal eens voor dat iemand denkt ik neem les.. koop apparaten waarvan ik mooie demo's heb gezien.. en hupla ik kan muziek maken, zo simpel is t niet..

Niets mis met lessen, maar pas doen als je er zeker van bent dat t nut heeft!

 

[Manu]

Tip : niet alleen filmpjes van pianisten (op youtube of dvd of video) zijn interessant om van te leren, vergeet niet de filmpjes van de 1000-en gitaristen.

Die zitten vaak boordevol informatie die net zo handig is voor toetsenisten.

De laatste die ik had gekeken (al een tijdje terug hoor) was die lesband van Frank Gambale.. prachtig, wel wat gedateerd, maar niettemin zeer zeer handige info. Vooral de manier waarop gitaristen hun solo's benaderen is interessant, vaak wordt van gitaristen wel het nodige solo-werk verwacht.. goed om naar te kijken/luisteren dus.

Een ladder is een ladder, of het nu voor gitaar of toetsen is, dat wil ik er mee zeggen.

Verder schroom je niet om stukjes solo die je niet goed hoort, of die te snel gaan in je wave editor te laden en te pitchbenden zodat je het wel hoort. Zo doe ik het bijna altijd, nummer 3 a 4 semitones naar beneden, keyboard uiteraard ook mee pitchen en uitdoktoren.


Ik vind dat eigenaardig.. voor je werk doe je van alles en nog wat, cursussen, opleidingen etc etc om je boterham te verdienen.
Maar als het om je hobby gaat, je passie, je 'echte' eigen ik.. dan is het ineens overdreven.

Kan je vertellen dat het spelen wel degelijk leuker wordt naarmate je nieuwe dingen leert (via les)

W8 ff...ehm +1.000.000!

Dat is heel goed, wel als je een beetje je keys onder controle hebt, maar instructional dvd's en vids van andere type instrumentalisten zou ik nog meer aanraden, ook als het om melodie en harmonie gaat. Verbreedt je referentiekader enorm. Frasering, timing, gekke voicings/liggingen, trucjes die te vertalen zijn naar interessant toetsenwerk. Expressie middelen zoals bijvoorbeeld glijden van noot naar noot komt ook door het willen simuleren van slides op bijvoorbeeld gitaar en het 'insinueren' (klopt dat in dit verband?! hahaha) van noten die niet op je pianootje zitten.

nice dat iemand er hier mee kwam, iemand anders dan ik! Sander

 

[hermax]

Leer je toonladders!

Stap 1: Je pikt eerst een toonladder en gaat dan wat pielen daarin. Concreet: met de linkerhand speel je een lage C op een of ander ritme. Niet te moeilijk maken want je rechterhand moet nu gaan improviseren. In C. Bijzonder gemakkelijk want alle witte toetsen zijn goed. Probeer melodietjes te maken. Doe dat voor een redelijke tijd. Voor de ene persoon kan een uur volstaan, een andere kan dagen nodig hebben.

Dan stap 2; je doet hetzelfde maar vanaf de F. Dus ritmische F in linkerhand en melodietjes maken in F rechterhand. We beginnen weer gemakkelijk en nemen de majeurtoonladder van F, dus [F, G, Bb, C, D, E] Het is iets moeilijker want je mag de witte toets B niet gebruiken, wel de zwarte Bb eronder.
Improviseren maar!

Stap 3: hetzelfde, maar vanaf G. Te gebruiken noten zijn [G, A, B, C, D, E , F#]

Na uren of dagen of weken oefenen op deze dingen gebruik je nu aantal leuke dingetjes die je had gevonden bij elke toonladder mooi achter mekaar. In de bas speel je een ritme gaande van C naar F naar G en weer terug naar C. Rechts schakel je natuurlijk mee over met de toonladder.

Vanaf dan begint de fun eigenlijk, want nu blijf je verder oefenen met andere toonladders, die je zelf samenstelt. Ik oefen bvb graag op de C in de bas, met rechts alleen maar de noten C, Eb, G en Bb. (Eigenlijk gewoon Cm7 akkoord) Gewoon vingervlugheid nastreven met deze noten. Ze klinken toch altijd. De noten F en A kunnen er altijd tussenvallen als overgang.

Kies regelmatig een andere toonladder om te oefenen en na een tijdje kan je gaan improviseren in heel veel muziek want je kent de mogelijkheden van elke toonladder.

 

[quifster]

oefenen en naspelen is inderdaad een goeie tip. echter in de loop der jaren ben ik toch ook wel wat aardige boeken tegengekomen die echt wel helpen bij het opdoen van ervaring hiermee. Ik bedoel, je kan wel oefenen, maar wat moet je oefenen als je geen idee hebt hoe je het aan moet pakken?

Het jazz theorie boek van mark levine is inderdaad een topper en eigenlijk wel een must read.

Maar daarnaast is het handig om gewoon gerichte oefeningen (patterns) te leren die je eigen toolkit (verzameling van basis patterns waar je al improviserend op terug kan vallen) flink uit te breiden.

Ik vind een goed boek hiervoor het boek van Andy Laverne, genaamd Tons of runs for the contemporary pianist.
[ame="http://www.amazon.com/Tons-Runs-Contemporary-Andy-LaVerne/dp/094374895X"]Amazon.com: Tons of Runs: For the Contemporary Pianist (0029156991475): Andy LaVerne: Books

In dit boek staan onder andere allerlei patterns, licks en mooie passing melodieen tussen akkoorden die je direct kan toepassen op het al improviserend spelen. Je krijgt dus korte regels die je makkelijk kan oefenen en uit je hoofd kan leren (liefst in elke toonsoort natuurlijk). Hierdoor krijg je een enorme hoeveelheid variatie via oefeningen waarmee je je eigen gevoel op een gemakkelijke manier uitbreidt voor het improviseren zoals getoond in het filmpje van de openingspost.

Natuurlijk kan je het ook wel leren door filmpjes na te spelen, maar dit is toch wat gestructureerder en scheelt denk ik wel veel tijd. Ik vond het toen in ieder geval vrij nuttig.

 

[Wout Blommers]

... Het jazz theorie boek van mark levine is inderdaad een topper en eigenlijk wel een must read. ...

Grappig dat je hem noemt. Hij is een vriend van mijn broer, maar ik realiseer me niet dat hij redelijk bekend is in het wereldje.

Misschien een tip, maar ik begrijp dat Mark altijd zijn mails beantwoordt als de vragen en opmerkingen serieus genoeg zijn. Zie contact op zijn site. Hij houdt van lesgeven, maar is ook wel aardig oud (dit niet schrijven aan hem , dus internet is voor hem een mogelijkheid.

Wout

 

[Manu]

oefenen en naspelen is inderdaad een goeie tip. echter in de loop der jaren ben ik toch ook wel wat aardige boeken tegengekomen die echt wel helpen bij het opdoen van ervaring hiermee. Ik bedoel, je kan wel oefenen, maar wat moet je oefenen als je geen idee hebt hoe je het aan moet pakken?

Het jazz theorie boek van mark levine is inderdaad een topper en eigenlijk wel een must read.

Maar daarnaast is het handig om gewoon gerichte oefeningen (patterns) te leren die je eigen toolkit (verzameling van basis patterns waar je al improviserend op terug kan vallen) flink uit te breiden.

Ik vind een goed boek hiervoor het boek van Andy Laverne, genaamd Tons of runs for the contemporary pianist.
Amazon.com: Tons of Runs: For the Contemporary Pianist (0029156991475): Andy LaVerne: Books

In dit boek staan onder andere allerlei patterns, licks en mooie passing melodieen tussen akkoorden die je direct kan toepassen op het al improviserend spelen. Je krijgt dus korte regels die je makkelijk kan oefenen en uit je hoofd kan leren (liefst in elke toonsoort natuurlijk). Hierdoor krijg je een enorme hoeveelheid variatie via oefeningen waarmee je je eigen gevoel op een gemakkelijke manier uitbreidt voor het improviseren zoals getoond in het filmpje van de openingspost.

Natuurlijk kan je het ook wel leren door filmpjes na te spelen, maar dit is toch wat gestructureerder en scheelt denk ik wel veel tijd. Ik vond het toen in ieder geval vrij nuttig.

Dat naspelen van filmpjes en andere wordt echt onderschat. De halve, bizar goede, black gospel scene in the States speelt op die manier. Ook wel educated, maar veel mond op mond overdracht, shed-sessions met je medemuzikanten.


Verder ben ik het zeker wel met je eens hoor, alleen vind ik de tips die je geeft bijna niet van toepassing op het niveau van de TS (uitgaande van taalgebruik, gebruikte voorbeeld qua vid etc...)

 

[loveyourjunos]

is me niet helemaal duidelijk wat je nu met afglijden bedoelt maar voor de jazzy feel kan je als je een bluestoonladder speelt C Eb F F# G Bb speelt zo goed als altijd van een F naar de F# glijden (en vaak ook van de D naar de Eb) Bijna tegelijkertijd aanslaan dus. Of gewoon een beetje lafjes aanslaan maar wel met de juiste fééling - ook heel belangrijk, en werkt gegarandeerd
(ik ben zelf geen prof of goede pianospeler maar mag het graag doen )

 

[Snaek]

Goeie thread, ik zit ook al tijden te zoeken naar een manier voor het maken van goeie funk basslijnen. Ik kan alleen nog niet echt eens toetsen bespelen dus het is best lastig

 

[demian]

Verder ben ik het zeker wel met je eens hoor, alleen vind ik de tips die je geeft bijna niet van toepassing op het niveau van de TS (uitgaande van taalgebruik, gebruikte voorbeeld qua vid etc...)

Hehe, het niveau van de TS..

Denk dat je dat niet kan aflezen aan mijn taalgebruik, het filmpje is enkel een snel gekozen voorbeeldje, maakt allemaal niet uit, wat ik bedoelde kwam over, daar ging het om.

Verder, ik kan vrij aardig klassiek piano spelen, kan ook redelijk improviseren en eigen songs spelen in verschillende toonsoorten, muziek van notenschrift lezen heb ik ook weinig problemen mee, maar ik mis net dat stukje om echt jazzy te klinken, en ik weet dat dat niet alleen in akkoorden- kennis zit, maar ook in speel techniek.

Ik ben oa saxofoon gaan spelen (heb ik ook les in) om mijn horizon te verbreden, ik weet zeker dat wat ik daarmee leer ook weer kan gebruiken als toetsenist.

Het Jazz theorie boek wat werd genoemd ken ik ook, ik zal dat binnenkort maar eens bestellen, ik denk idd dat ik met dat soort theorie een stuk verder kom dan met alleen maar na proberen te spelen, want soms weet je ook niet wat je hoort, dus wat moet je dan na spelen..

is me niet helemaal duidelijk wat je nu met afglijden bedoelt maar voor de jazzy feel kan je als je een bluestoonladder speelt C Eb F F# G Bb speelt zo goed als altijd van een F naar de F# glijden (en vaak ook van de D naar de Eb) Bijna tegelijkertijd aanslaan dus. Of gewoon een beetje lafjes aanslaan maar wel met de juiste fééling - ook heel belangrijk, en werkt gegarandeerd
(ik ben zelf geen prof of goede pianospeler maar mag het graag doen )

Dit is exact wat ik bedoel, als je een akkoord wilt gebruiken kan je ipv het akkoord gelijk aan te slaan van mineur naar majeur afglijden (bijv) waarbij je de noot waar je van afglijdt heel kort en licht raakt.

Maar dit kan op heel veel verschillende manieren, ik ben dus op zoek naar goed werkbare voorbeelden.

 

[loveyourjunos]

Maar let op, van een kleine naar een grote terts schuiven is niet jazzy maar bluesy
F# is de bluenote (jazzy ) in C en D# is de bluenote in G wacht dat klopt niet ...eeeh ...

Je kan het ook zo benaderen dat je naar de 1 toespeelt (funky ) : stel, over een maat en nog wat tellen gaat je akkoordenschema van G naar C. Dan wil je in de meeste gevallen een C spelen op die eerste tel om het akkoord te bevestigen. Als je de toonladders een beetje in je vingers hebt (wat soms ook is: weten welke noten je in ieder geval NIET moet spelen) kun je in een mooie vloeiende melodie naar die C spelen. Komt het niet uit dan speel je er wat niet-verboden nootjes tussen.

 

[Manu]

Ging me ook niet om dat ik er uit opmaakte dat je slecht was en er niets van begreep, maar met een beetje achtergrond zou je toch duidelijker moeten kunnen verwoorden wat je nou precies bedoelde of zie ik dat verkeerd? En wat je noemt in je laatste post zegt mij net zo min iets over je niveau van spelen.

Mensen in deze thread hebben ook tig verschillende dingen genoemd en komen met scales etc terwijl je dat mijns inziens niet eens bedoeld, maar goed ik kan er naast zitten. Als je maar geholpen bent met de info die je hebt gehad.