Muziek maken, spelen, GAS, het creatieve process en jezelf ontwikkelen

flyweight

SinOsc.kr([1, 3]).exprange(100, 2e3)
Lid sinds
10 november 2010
Berichten
14.086
Locatie
outerspace
Gas kan uiteindelijk in de weg zitten.
Het volgen van de ontwikkelingen van gear en bv influencers kan er voor zorgen dat je te veel spullen hebt.
Zelf heb ik de laaste jare weinig muziek gemaakt, gespeelt en gejammed omdat ik door post/longcovid gewoon heel weinig energie had.
Die toestand van lage energie en wellicht ook ouder worden heeft me doen realiseren hoevel energie al die gear kost.
Daarom ga ik het nu anders aanpakken.

Een kleine core setup en de rest op zo een manier gestalt dat ik het er zo bij kan pakken.
Inmiddels is mijn energie weer terug en speel ik ook weer regelmatig op mijn gitaar.

Anyhow ik zie de volgende punten vaak terug.

- te veel nadenken.
Beter niet nadenken als je wat gaat spelen, schrijven of opnemen. Laat het kind zijn werk doen en waardeer de ruwe diamant en de weg.
- Verwacht niet dat iets ineens "van hoge" kwaliteit is maar maak iets af. again geniet van de weg.
- nadenken kan na het muziekmaken. Onder het maken zijn we Zen :-)
- Speel als een kind op je instrument. Ontwikkel die improvisatie spieren, maar geniet vooral
- Leer iets nieuws zolang het maar toepasbaar is in je muziek.
Onlange een simpele jazz standaard geleerd. En dt heeft al weer wat deuren geopent.
- Zelf vind ik muziek theorie en instrument spelen belangrijk. Daar leer ik en uiteindelijk resulteert dat in composities.
ik neem en schrijf veel met echte instrumenten. Maar als ik dan electro, noise, ambient ed maakt dan doe ik daar juist weer weinig tot niets mee.
- soms heeft het zin om muziek maken ff los te laten. ipv ff pingelen ofzo. Ik heb dan als ik weer terug kom ik ineens een stapje maak.

Anyhow iedereen heeft natuurlijk zijn eigen insteek.
 
Zoals ik opmerkte in een eerder draadje vandaag worstel ik al geruime tijd vooral met een soort muzikale identiteitscrisis die verder los staat van de hoeveelheid/aard van de gear of het beheersen daarvan. Vooral de laatste jaren is dit alleen maar erger geworden, omdat ik op muziekgebied enorm veel ben gaan opzoeken over de hele breedte van het spectrum. Aan de ene kant enorm inspirerend, maar tegelijk zie ik soms door de bomen het bos niet meer.

Ik hou van de beats en basslines van progressive house en trance. Ik hou van de DIY chops van hiphop.. Ik hou van de collages van 90s ambient. Ik hou van de explosieve drums en scheurende gitaren van metal. Ik hou van het opzwepende van breakbeat en rave. Ik hou van de dreigende zware riffs van doom / stoner. Ik hou van het psychedelische van ambient en minimal. Ik hou van de swing en spanning in blues en funk. Ik hou van het gelikte en lekker in het gehoor liggende van pop. Ik hou van het statige en lyrische van klassiek. Ik hou van het schurende tussen 'heavy' en het meer singer-songwriter-achtige van Americana, post-punk en post-metal. Ik hou van de verstilde schoonheid van een harp of een mooie zangstem. Ik hou van de energie van een live performance. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Mijn studio is al een tijd redelijk 'af'. Natuurlijk is er altijd GAS en de lol van iets nieuws, maar qua bronnen en processing is er echt niet per se iets nodig. Mijn skills zijn redelijk op orde, ik weet hoe mijn gear werkt, ik weet hoe ik een mix moet maken, ik speel tegenwoordig zelfs inmiddels goed genoeg gitaar om er een melodie en wat chords uit te persen in de tone die ik wens en ik heb ook wel voldoende kennis van muziektheorie om te begrijpen hoe je melodieën, progressies en spanningsbogen maakt.

Waar ik moeite mee heb is richting kiezen, 'mijn plek in het muzikale landschap'. Tussen al die genres en sounds die ik tof vind een eigen pad vinden. In de studio proberen die vibe terug te halen die ik voelde bij het laatste concert waar ik uit mijn dak ging. Welk verhaal te vertellen. Uiteindelijk werkt het het beste om gewoon aan de slag te gaan en kijken wat er gebeurt, maar ik loop hierdoor ook vaak al vroeg in het proces vast omdat ik alle kanten opzwabber. Ik weet nog niet of en hoe ik dit op kan lossen, of misschien is het wel iets dat hoort bij mij. Ik vraag hier ook niet echt om advies, alle tips uit het boekje en de 'creative cards' etc. om op gang te komen ken ik denk ik al. Ben wel benieuwd of anderen dit ook ervaren.
 
Laatst gewijzigd:
Energie hebben is wel belangrijk want muziek maken draait niet alleen om de leuke dingen, want je moet meestal ook door een paar zure appels heen wat eigenlijk gewoon vergelijkbaar is met "werken". Tenzij je natuurlijk je gitaartje naast de bank hebt staan en binnen 1 seconde lekker kan pingelen, dat is wel een favoriete bezigheid van mij maar daar maak je geen volle nummers mee. Ik denk dat het dan ook belangrijk is om fit te zijn om muziek te kunnen maken, ik doe aan hardlopen en tegenwoordig aan Tai Chi, het helpt deels wel maar ik zit momenteel even in een vervelende thuis situatie met scheiding etc.. dat slurpt dan juist al die energie er weer uit. Ik merk wel dat ik nog steeds muzikaal groei en beter wordt, ik denk dat dat komt omdat ik me puur met 1 genre bezig houdt, ik weet steeds beter hoe dit genre in elkaar zit en hoort te klinken voor mij. Maar makkelijk is het allemaal niet en gaat het ook niet worden, maar het blijft leuk om jezelf zo nu en dan eens goed uit te dagen. Teveel instrumenten en plugins is eigenlijk ook overbodig, ik heb er veel te veel maar merk dat ik toch telkens weer terug grijp naar dat selecte groepje instrumenten waar ik het beste mee uit de voeten kan.
 
Ik herken wat je zegt... ik kan ook helemaal meegesleept worden door iets wat ik goed vind, leuk vind om te luisteren, en dan wil ik dat zelf ook proberen: kijken hoe het werkt, of het klinkt, en vooral of het mij ook lukt. En ja, als je dan kijkt hoe veel muziek ik goed vindt, word je inderdaad een ongeleid, en vooral doelloos projectiel.

Voor mezelf heb ik het intussen teruggebracht tot... even tellen, een viertal genres (syntwave, post-punk, ambient en electro) waar ik me op probeer te focussen. Maar dan nog kom ik tijd te kort...

Een voordeel is wel dat ik intussen heel tevreden ben met mijn studiootje en set-up, dus ik ben amper nog tijd kwijt aan GAS, synthfluencers en eindeloze lijstjes met plugins en synths die je 'eigenlijk moet hebben'.
 
Laatst gewijzigd:
De hoeveelheid gear op zich hindert mij niet, maar ik let wel op het soort gear. Concreet: als ik nu nog bv iets standaard analoog subtractief zou toevoegen (in de wilde veronderstelling dat het iets toevoegt aan wat ik al heb), dan kost me dat nauwelijks energie om de werking te doorgronden. Ik ga echter geen Kurzweil of MPC toevoegen, want VAST en MPC werkwijze zijn een studie op zich en dat zou wel erg afleiden van werken met de setup die ik al heb.

Verder helpt voor mij: doelen zetten, en voor zover mogelijk elke dag wel iets met de hobby doen, hoe kort of onbenullig ook, dat houdt het in leven. En die twee gecombineerd: niet te hard vasthouden aan de doelen als je er maar mee aan de slag bent.

En nooit vergeten (bij mij): het is maar hobby.
 
Ik herken dat zoekende eigenlijk helemaal niet.
Misschien omdat ik nog niet zo lang bezig ben, of misschien omdat ik minder fanatiek ben dan de meesten hier, of misschien wel omdat ik er sowieso een beetje dommig/impulsief mee omspring. Als ik met muziek aan de slag ga, dan is dat omdat ik zin heb om muziek te maken... Ik denk nauwelijks na over wat t moet gaan worden... Tis idd voor mij ook maar hobby.

Als ik t niet weet, of t gaat nergens naar toe dan zit ik een kwartier later waarschijnlijk te gamen, of ik kijk een filmpje of doe een bordspelletje met de familie... Altijd wel iets beters te doen.
Maar als t wel loopt, dan kan ik maar zo tot 3 uur snachts op een doordeweekse dag zitten prutsen in ableton of achter de quantum! (Altijd spijt de volgende ochten 😅).

Maar ja nogmaals - ik bevind me waarschijnlijk ook heel ergens anders in t leer process. Als ik @Nap zijn verhaal lees dan is dat gewoon een feit ook... Ik kan wel redelijk overweg met mn synths, maar ik kan nog veel leren ook... Instrumenten spelen kan ik helemaal niet en ga ik waarschijnlijk ook nooit kunnen door die neiging om me in obsessieve en passieve fases door mijn hobbies te bewegen.

Wel is het zo dat het muziek maken me nu voor mijn doen al best wel lang heel erg boeit en me bezig houd. Die passieve periodes waarin ik ff niks of weinig doe met mn hobbies heb ik met muziek maken veel minder dan in andere hobbies.
Ook omdat t zo afwisselend kan zijn. Een avondje muziek maken kan zoveel dingen betekenen: synth patches maken, beetje live prutsen met hardware, arrangeren en experimenteren in ableton, drumloops maken op de analog rytm, allemaal onderdeel van de hobby, maar allemaal zo anders.

Toen ik net begon (eerste twee jaar) had ik overigens wel milde twijfel over wat ik ermee moest... Om een of andere reden liet ik me beetje beinvloeden door mn omgeving:

Toen ik vertelde dat ik beetje muziek ging maken kreeg ik vaak vragen/opmerkingen over wat ik daar dan mee wilde... Optreden, doorbreken. Wat voor artiesten naam heb je. Ik hoor t wel als je je eerste album uitbrengtm..

Complete onzin weet ik nu, maar ik liet me er wel een klein beetje door beinvloeden en dacht town wel dat ik mn best moest doen om gehoord te worden...
Nu weet ik; Ik doe t voor mezelf, onder mn eigen naam. Mn luisteraars zijn een handjevol synth forummers die 1x per jaar de contest inzending luisteren en mn vrouw. Thats it. En die horen zelfs maar een fractie, want de meeste effort eindigd als 1 avondje lol met zeer matig muziekaal resultaat (maar dat geeft dus niks).

Maar dat is eigenlijk ook weer een hele andere vorm van richting zoeken. Niet muziekaal, maar meer plek vinden voor muziek maken in mn leven en de rol bepalen die het voor me gaat vervullen.

Ik zit nu eigenlijk op een hele goede plek met de hobby en ik ben ook gewoon best wel te spreken over wat er muziekaal uitkomt, zelfs als er geen kip naar luistert of het klinkt ruw en onaf.

Misschien moet ik over 20 haar deze topic weer ff necro-en en kijken hoe ik er dan in zit ^^
 
Wat ik vaak bij studenten merk is dat ze muziek als een klus benaderen, als een methode. Ik vind het geen klus het is meer een bewegende taal, een ontwikkeling die sterk verweven is met hoe je groeit in je hoofd en in de samenleving.
 
Waar ik moeite mee heb is richting kiezen, 'mijn plek in het muzikale landschap'. Tussen al die genres en sounds die ik tof vind een eigen pad vinden. In de studio proberen die vibe terug te halen die ik voelde bij het laatste concert waar ik uit mijn dak ging. Welk verhaal te vertellen. Uiteindelijk werkt het het beste om gewoon aan de slag te gaan en kijken wat er gebeurt, maar ik loop hierdoor ook vaak al vroeg in het proces vast omdat ik alle kanten opzwabber. Ik weet nog niet of en hoe ik dit op kan lossen, of misschien is het wel iets dat hoort bij mij. Ik vraag hier ook niet echt om advies, alle tips uit het boekje en de 'creative cards' etc. om op gang te komen ken ik denk ik al. Ben wel benieuwd of anderen dit ook ervaren.

Het zou mooi zijn als je al die invloeden zou weten te combineren, en het voor de luisteraar dan ook nog te volgen is. ;-)
 
  • Duimpje
Duimpjes: Nap
Energie hebben is wel belangrijk want muziek maken draait niet alleen om de leuke dingen, want je moet meestal ook door een paar zure appels heen wat eigenlijk gewoon vergelijkbaar is met "werken".

Dit vind ik heel herkenbaar, energie hebben. Daar loop ik ook tegenaan. Nu scheelt het al een hoop dat het langer licht is en de zon weer volop schijnt.

Nummers echt goed afmaken is ook gewoon werk. Mixen, overgangen, eindeloos sleutelen aan de drop. Ik merk dat ik daar na een dag werken vaak ook gewoon geen zin meer in heb. En dan komt de overdaad aan muziek er voor mijn gevoel nog bij, nu zeker met AI. Waar doe je het allemaal voor?

Onlangs ben ik gevraagd voor een groot dancefeest dit jaar en dat geeft gelukkig weer een boost. Daar doe ik het dus voor en dat geeft weer nieuwe energie.
 
Ik maak af en toe een genre waar ik me al dan niet eerder aan waagde... Deadlines qua optredens (van een ander wel te verstaan haha grapjurk) of zo iets als vb 303 day (808 day 909 day) werken ook wel...
Ik zit echter te lullen want mijn laatste 'track' is alweer begonnen in september en klaar rond de synth contest. Dat is euh 4,5 maand geleden en ik had elke maand zeker 2 weken vrij...
Vorige week zette ik alles aan en er kwam alweer niet veel. Broer op bezoek en dat was eerder technisch geklooi dan geluid opnemen... en toen was de namiddag om.

Diep in gear duiken ben ik al lang mee gestopt, da's een enorme handrem in productiviteit. Simpel moet t zijn of t mag verkocht worden. Werkt ook tegen GAS (soms)
@Nicolas 2000 pedaaltje kopen? heeft teveel instelligen en n display, bah =) Het aansluiten en testen gaat toch niet gebeuren
 
@Nap het is eigenlijk heel simpel
je hebt een dikke buizenamp nodig, een hele dure
als je daar eenmaal op gaat gitaren dan ben je de komende 3 jaar wel zoet
een carr ampje met attenuator om geen ruzie te hoeven maken kan, maar liefst eentje die heel hard gaat en dat je wel ruzie moet maken
 
Zo herkenbaar allemaal ik hou ook van zoveel alle soorten muziek. Van postrock/metal, folk, punk tot triphop ambient en techno. Probeer ook al die genres te spelen. Speel gitaar, basgitaar, drums een beetje toetsen. Ben geen virtuoos maar goed genoeg om alles in te spelen voor mijzelf. En toch zou wat richting beter zijn.

Verder vind ik het veel te leuk om heel diep in veel onderwerpen te duiken van synthese tot mixen en masteren. Tot opnametechnieken. tot gitaarpedalen maken, muziektheorie enzovoort.

Maar ik merk dat ik de laatste tijd gewoon te moe ben door werk, opleiding, gezin om echt nummers te maken en focus en puf te hebben.
Ook geen zin in een band. Kost allemaal teveel energie.

Ik heb zelfs geen last van Gas ik heb een aantal synths en genoeg andere spullen. Dat andere gear mij niet productiever maakt of betere producties oplevert. En ik heb voor even besloten dat het wel even genoeg is.
 
Nummers echt goed afmaken is ook gewoon werk. Mixen, overgangen, eindeloos sleutelen aan de drop. Ik merk dat ik daar na een dag werken vaak ook gewoon geen zin meer in heb. En dan komt de overdaad aan muziek er voor mijn gevoel nog bij, nu zeker met AI. Waar doe je het allemaal voor?
Wat mij helpt is de gedachte dat ik niks verplicht ben, als ik een nummer wil afmaken bepaal ik zelf wanneer ik dat doe, al duurt het een jaar, het moet wel hobby blijven denk ik, en geforceerd muziek maken helpt niks aan inspiratie. Ik ben sowieso altijd wel bezig met muziek, voornamelijk doelloos liedjes spelen op de akoestische gitaar dan, net zo leuk.
 
Deze topic is al in ontelbare vormen van vraag al gesteld, maar enfin m'n kan intussen van gedacht zijn veranderd.

Hoe minder gear je hebt,hoe beter je weet welke richting je wilt ingaan.Teveel mogelijkheden leid tot stress.
Je bent dan meer producer dan een muzikant.De focus ligt dan meer op techniek dan op de muziek.
Hoe minder je hebt,hoe meer je de tijd ontwikkeld om echt iets te doen met melodie, harmonie,je maakt meer nummers.
Beperking stimuleert vaak de creativiteit.
Natuurlijk kan het ook anderen aanleiding geven dat meer gaar je creatie meer vuur kan vatten.Maar ik persoonlijk zet m'n studiobezoek in met direct spelen van muziek.
Muziek maken doe je met je hoofd.
 
Om creativiteit te ontwikkelen moet je activiteiten in de breedte moet doen. Dus ook heel andere dingen doen dan muziek maken. Het totale pakket aan prikkels, indrukken en ervaringen is wat je nieuwe inzichten geeft en creativiteit een boost.
 
Mijn kennismaking met muziek ging via piano en keyboard. Ik leerde piano spelen, eerst auto-didact, daarna les, en ging van basics naar pop maar jazz en in bands spelen in verschillende genres. Vaak was het dan vrij duidelijk wat ik wilde leren - bepaalde pianostijlen, improviseren, arrangementen schrijven, etc. Ondertussen waren daar ook andere instrumenten bijgekomen: Rhodes, Hammond en de eeuwige zoektocht naar leuke synths. Ook al kan het leerproces frustrerend zijn, vaak had ik een idee van wat ik wilde leren en heel veel dingen zijn gelukt. (Maar fatsoenlijk be-bop spelen bijvoorbeeld niet… ;) evenals snel van blad lezen van uitgeschreven pianopartijen.)

Wat ik lastiger vind zijn alle “producerachtige” zaken. Ik doe het te weinig om echt in een goede flow te komen. Ook produceer ik wat groove-achtige dingen die op zichzelf wel leuk zijn om te doen en horen, maar niet mijn keuze zijn als ik met een band zou optreden. Al veel DAWs en grooveboxen geprobeerd. Hier zit GAS dus wel in de weg denk ik, want het is allemaal heel leuk en krachtig speelgoed, maar omdat ik niet zo’n duidelijk doel heb zit ik maar wat aan te klooien. Een track afronden is op zichzelf wel weer leuk, maar wat dan? Het leuke van een instrument spelen ten opzichte van tracks maken is voor mij het “in het moment zijn” dat je hebt.
 
Waar ik uiteindelijk echt stappen heb gemaakt is met onbekenden muziek maken, en enkel improvisatie. In mijn geval ambient drone, experimental stuff. Met een paar simpele grenzen kun je dan verschillende experimenten doen. Bijvoorbeeld: max 2 noten of geluiden per minuut. In het begin dacht ik...wat is dit voor een Jomanda sessie :halleluja Maar in zo'n setting wordt je gedwongen om in functie van het geheel te denken, te luisteren en te spelen. Het gaat niet eens om de muziek. Het gaat om het proces in je hoofd. Stoppen kan niet, je moet door, want anders verkloot je het voor iedereen. Wat je afspreekt maakt niet uit, je kunt dit eindeloos varieren. Het genre maakt ook niet uit, dat is meer een kwestie van smaak en technische skills. Maar je kunt dit evengoed met jazz, electro, dance, techno..... doen. Boeit niet. Je kunt een techno live setup op deze manier perfect voorbereiden. Je zal zien dat je ook meer gaat nadenken over improvisatie. Wat werkte goed, wat niet, en waarom? Hoe kan ik mij beter voorbereiden?

Wat je thuis in je eentje kunt doen: neem alles op. Minimaal 2 sporen stereo, maar in ieder geval met een limiet (bv 8). Dus geen 32 want dan ga je daarna weer helemaal los op die 32 individuele kanalen, mixen, plugins proberen etc. Grenzen aanbrengen maken mij productiever. Ik heb gemerkt dat dat een bepaalde focus creeert, een bepaalde druk die enigzins vergelijkbaar is met een live optreden. En je dal zien dat daar super toffe dingen uitkomen, bagger, en bizarre stukken die je van te voren niet had kunnen bedenken.

Puur praktisch: wat mij verder heeft geholpen is een goede plug-and-play workflow in de studio. Ik wil zo veel mogelijk muziek maken, en met zo min mogelijk met technisch gedoe te maken hebben. Dus de studio aan met 1 knop, een mixer met automated faders en setting , synths en FX bakjes die aangesloten zijn en werken, fijne sfeer. Niet eerst een uur ompluggen. Verder: minder en betere gear. Ik heb liever 1 top synth of FX bakje dan 3 die het dan (net) niet zijn. Want die verkoop je dan toch weer. Het bespaart overigens geen geld, wel ruimte.
 
Back
Top