Lynxxx
8 bit is de shit!
Zo. Eindelijk is het zo ver. Mijn SH1000 die jaren geleden door brand zwaar beschadigd raakte krijgt een nieuw bestaan in de vorm van een gemod monofoon monster, geinspireerd door mijn oranjerode kat, die op het balkon ongeveer even hard schreeuwt als dit monstertje van Roland 
De SH1000 is een van de eerste fabrieksmatig geproduceerde analoge synthesizers van Roland en is een beetje een ondergeschoven kindje door zijn spuuglelijke uiterlijk dat meer doet denken aan een bejaardenorgeltje dan een volwaardige synth. Hij maakt gebruik van een frequency divider chip waarmee Roland op slimme wijze de oscillator voorzag van blok en zaag tandjes van verschillende "lengtes" die bij elkaar opgeteld een soort getrapte golfvormen opleveren. Verder is de synth voorzien van tremolo, vibrato, growl en een ADSR die aan het filter kan worden toegewezen en heeft ie een mooi schreeuwende cutoff/resonance knoppies. De synth is tevens voorzien van een aantal ronduit verschrikkelijk klinkende presets die naar ik inmiddels heb uitgevogeld bestaan uit een matrix met een zooitje weerstanden dus wellicht dat ik er zelf nog een mooie preset manager voor kan bakken voor mijn eigen soundjes ofzo. Al met al dus een redelijk beperkte en spuuglelijke synth met een eigen karakter.
Waarom geen nieuwe kopen?
Dit is de enige synth die ik na de brand niet weggeflikkerd heb ondanks het feit dat ie totaal onbruikbaar was geworden. Het is ook mijn laatste "herinnering" aan een behoorlijke klote tijd. Toen ik twee jaar geleden op t punt stond om m toch naar het grof vuil te brengen en ik 'm als laatste herinnering nog 1 keertje inplugde in de veronderstelling dat de stoppen eruit zouden gaan, sputterde hij echter zo zielig om hulp dat ik het niet meer over mijn hart kon verkrijgen om m weg te gooien. It's ALIVE! Dit soort vintage electronica verdient het om te blijven leven vind ik. Weggooien voelt een beetje als doodmaken.
In eerste instantie was ik van plan om er een MIDI enabled rack module van te bakken maar na een weekend lang schuren, polijsten en plamuren blijkt het klavier best aardig bruikbaar en de behuizing biedt plaats voor een aantal leuke modificaties. Dat zal me ongetwijfeld vuile blikken van echte vintage fanboys doen opleveren, maar geloof me, wat ik er ook aan sloop op modificeer, het kan alleen maar beter worden dan de staat waarin de synth nu verkeert (zie foto)

De SH1000 is een van de eerste fabrieksmatig geproduceerde analoge synthesizers van Roland en is een beetje een ondergeschoven kindje door zijn spuuglelijke uiterlijk dat meer doet denken aan een bejaardenorgeltje dan een volwaardige synth. Hij maakt gebruik van een frequency divider chip waarmee Roland op slimme wijze de oscillator voorzag van blok en zaag tandjes van verschillende "lengtes" die bij elkaar opgeteld een soort getrapte golfvormen opleveren. Verder is de synth voorzien van tremolo, vibrato, growl en een ADSR die aan het filter kan worden toegewezen en heeft ie een mooi schreeuwende cutoff/resonance knoppies. De synth is tevens voorzien van een aantal ronduit verschrikkelijk klinkende presets die naar ik inmiddels heb uitgevogeld bestaan uit een matrix met een zooitje weerstanden dus wellicht dat ik er zelf nog een mooie preset manager voor kan bakken voor mijn eigen soundjes ofzo. Al met al dus een redelijk beperkte en spuuglelijke synth met een eigen karakter.
Waarom geen nieuwe kopen?
Dit is de enige synth die ik na de brand niet weggeflikkerd heb ondanks het feit dat ie totaal onbruikbaar was geworden. Het is ook mijn laatste "herinnering" aan een behoorlijke klote tijd. Toen ik twee jaar geleden op t punt stond om m toch naar het grof vuil te brengen en ik 'm als laatste herinnering nog 1 keertje inplugde in de veronderstelling dat de stoppen eruit zouden gaan, sputterde hij echter zo zielig om hulp dat ik het niet meer over mijn hart kon verkrijgen om m weg te gooien. It's ALIVE! Dit soort vintage electronica verdient het om te blijven leven vind ik. Weggooien voelt een beetje als doodmaken.
In eerste instantie was ik van plan om er een MIDI enabled rack module van te bakken maar na een weekend lang schuren, polijsten en plamuren blijkt het klavier best aardig bruikbaar en de behuizing biedt plaats voor een aantal leuke modificaties. Dat zal me ongetwijfeld vuile blikken van echte vintage fanboys doen opleveren, maar geloof me, wat ik er ook aan sloop op modificeer, het kan alleen maar beter worden dan de staat waarin de synth nu verkeert (zie foto)
Laatst gewijzigd:
Elco's op de voedingsprints voor alle zekerheid vervangen


Dus dat zal toch moeten wachten tot een eventuele versie 2.0 denk ik