Kan een CD slechter gaan klinken na verloop van jaren ?

Bass

Gepokt en gemazeld
Lid sinds
11 oktober 2002
Berichten
10.063
Even een oubollige vraag waar ik al eens een tijd terug over heb zitten denken.
Iedereen weet dat CD digitaal opgeslagen data bevat, voorzien van een glaslaag ter bescherming. En dan heb ik het over een gewone CD zoals je in de winkel koopt, geen zelfgemaakte CD dus.

Maar mijn vader heeft een CD uit ongeveer 1985 met romantic popsongs ofzo en als ik die opzet zou ik zweren dat het geluid "anders" is dan toen die nieuw was. Nu bedoel ik niet glitches of dropouts door krassen ofzo, maar ik kreeg het idee dat er in stille passages meer ruis zat en dat het laag en hoog ook minder goed en minder strak klonk. CD's die ik zelf heb stammen van na 1990 maar die heb ook niet allemaal even goed en grondig beluisterd de laatste tijd...

Beeld ik me nou dat in omdat de CD zo oud is dat ie anders klinkt of is het echt mogelijk dat een CD "anders", lees minder Hifi, gaat klinken na zoveel jaren?
 
http://en.wikipedia.org/wiki/Disc_rot

http://en.wikipedia.org/wiki/CD_bronzing
 
Zolang er geen krassen op zitten is dat niet mogelijk.
En gebrande CD kan onder invloed van UV licht wel degraderen maar een geperste CD is daar niet gevoelig voor. Luister je die CD ook nog steeds op dezelfde installatie als in 1985?
 
Zolang er geen krassen op zitten is dat niet mogelijk.
En gebrande CD kan onder invloed van UV licht wel degraderen maar een geperste CD is daar niet gevoelig voor.

Incorrect.
En verslechtering uit zich niet direct in 'onspeelbaar' worden maar kan eerst naar voren komen als een 'verhoogde ruisvloer'.
 
Wat is de staat van je gehoor, zit 27 jaar tussen.
Hoe ben je zelf gaan luisteren naar geluid?
etc etc, de tijdsspanne is gewoon te groot om daar uberhaupt een antwoord op te kunnen geven.
 
hmm de CD zit altijd in het doosje op een normale temperatuur, en uiterlijk is er dus ook niets te zien...
de installatie is ook hetzelfde, maar misschien luister ik er meer gedetailleerd naar dan vroeger ook.. maar ik heb het dan puur over alleen de frequentiekarateristiek en ruis in stiltes...
er is ook geen sprake van krassen of uitvallen van het geluid...
misschien omdat je meer kennis hebt let je meer op de kwaliteit dan vroeger IDD

maar als de ruisvloer hoger wordt zou toch veel meer data veranderen?
 
Niet noodzakelijk. Wat je dan hoort is het optreden van leesfouten die niet meer kunnen worden weggewerkt door foutcorrectie.

Overigens is de kans dat je inderdaad 'anders' bent gaan luisteren waarschijnlijk erg groot.
En in je herinnering worden dingen nog wel eens mooier.
Zeker als je Bass heet... :D
 
tja ik denk ook dat het meer tussen mn oren zit misschien..
want ja cassettebandjes zijn geen cd's..
maar toch, kan me niet voorstellen dat geperste cd's moeiteloos 25+ jaar meegaan zonder kwaliteitsverlies, en als dat wel zo is, valt me dat gewoon mee haha
 
Popballads uit 1985 natuurlijk kan je dat niet meer aanhoren. en zo n plastic ding zal vast ook degraderen . . . maar de muzieksmaak is je redder on dit geval. :)
 
Tja, een bit wordt gelezen of niet gelezen, dat klopt.
Maar het wegvallen van een of meerdere bits wil niet zeggen dat het gehele signaal verdwijnt.
Door middel van foutcorrectie kunnen een paar weggevallen bits / bytes nog altijd 'recht worden getrokken'. Hoe meer bitjes er 'omvallen', des te moeilijker het wordt voor foutcorrectie, en hoe meer samples uit het audiosignaal vervolgens incorrect worden gelezen / weergegeven.
Een paar foutjes hoor je wellicht niet. Daarna klinkt het als 'ruis'. Maar hoe meer het er worden, hoe duidelijker het wordt, vanaf een bepaald niveau kan de cd helemaal niet meer gelezen worden en hoor je 'skips' of slaat de cd af.

http://en.wikipedia.org/wiki/Compact_Disc
 
maar toch, kan me niet voorstellen dat geperste cd's moeiteloos 25+ jaar meegaan zonder kwaliteitsverlies, en als dat wel zo is, valt me dat gewoon mee haha

Kan makkelijk hoor, maar het hangt ook wel van af hoe je er mee omgaat natuurlijk. Ik weet nog dat ik bij een presentatie van de CD was in het Evoluon te Eindhoven. Was toen natuurlijk allemaal nog onbekend en high-tech. Als je eens weet wat er allemaal voor onzin over werd gezegd....niets kon er met die schijfjes gebeuren. Je kon er zelfs honing op smeren en dan werd het nog probleemloos afgespeeld :stupid :D

Ik heb hier ook aardig wat oude CD's uit de jaren '80, en gelukkig doen ze het nog allemaal perfect :okdan:
 
voorzien van een glaslaag ter bescherming
geen glas, maar polycarbonate (dus niet een cd met aceton proberen schoon te maken! (alcohol zou geen probleem moeten zijn))


Zolang er geen krassen op zitten is dat niet mogelijk.En gebrande CD kan onder invloed van UV licht wel degraderen maar een geperste CD is daar niet gevoelig voor.
polycarbonate heeft ook niet het eeuwige leven en flink in de zon laten liggen (= UV) zal de levensduur zeker niet verlengen.
 
Laatst gewijzigd:
cd´s kunnen zeker gaan rotten....heb hier een paar cd´s uit den begin tijd en die klionken toch echt niet meer zo lekker...en dan nog maar niet te spreken over kopieen....sommige spelern gewoon helemaal niet meer.....het is precies wat Hanz zegt...
 
oja truukje.....je hebt van dat spul wat plastic weer laat opleven...bv voor auto interieur....deze in de lucht laten nevelen en de cd erdoorheen halen en laten drogen...dit geeft dan een nieuwe laag waardoor de bits weer beter worden afgelezen...cd´s met krassen kan je ook voorzichtig weer oppolijsten...niet te hard drukken btw...
 
cd´s met krassen kan je ook voorzichtig weer oppolijsten
de digitale variant van kaarsenvet dus

dit geeft dan een nieuwe laag waardoor de bits weer beter worden afgelezen...
als ik er over nadenk, dan kan dat eigenlijk niet, over de beschadigde laag polycarbonaat wordt dan gewoon een extra laagje (vet denk ik) aangebracht, maar de 'fouten' in de toplaag (waardoor het licht van de laser wordt 'afgebogen' en/of 'gediffuseerd' = ruis en/of errors) blijven gewoon bestaan...
 
Wat ik erover heb gelezen is dat door krassen (al dan niet in het oppervlak) de laser kan afbuigen waardoor hij de cd dan niet goed afleest dus glitches of tikjes kan veroorzaken....
 
nog wat tips voor zover niet bekend:
als je echt diepe krassen hebt in de toplaag, waardoor de cd onleesbaar wordt, deze bestiften met groene marker (aan de bovenkant dus) , het rode licht van de laser wordt hierdoor weerkaatst en leest gewoon verder. je hoort wel een tik maar de muziek gaat tenminste door.
mijn ervaring met haperende / error cd's; als je deze copieerd, klinkt het copietje doorgaans wel ok
wat het eigenlijke topic betreft, ik denk dat er teveel andere factoren een rol spelen om er iets zinnigs over te zeggen, (componenten in je stereoset verouderen, je gehoor wordt minder, je perceptie veranderd etc)
 
Wat ik erover heb gelezen is dat door krassen (al dan niet in het oppervlak) de laser kan afbuigen waardoor hij de cd dan niet goed afleest dus glitches of tikjes kan veroorzaken....
lijkt mij een gebakken lucht product, want de krasjes blijven bestaan en daarmee dus het 'afbuigen' van de laser. Elke phaseovergang (lucht naar glas, glas naar plastic, etc.) geeft namelijk dat effect (iedereen kent wel het plaatje van de indiaan met een speer en een vis die op een andere plek zwemt dan hij van boven af lijkt te doen)

5132324856_6c90352b3d.jpg


Als je de krasjes opvult met iets, zal de laser dus 4 keer afbuigen (lucht>opvulmateriaal & opvulmateriaal>polycarbonaat en dat maal 2 (want het licht moet ook weer terug)). Natuurlijk kan de bewerking een positief effect hebben, maar het fundamentele probleem is er niet mee opgelost. Het beste zou inderdaad zijn om de bekraste toplaag er afschuren, maar dat moet dan wel zo uniform gebeuren, dat het waarschijnlijk goedkoper is om de band thuis uit te nodigen om de CD live te spelen.
 
Back
Top