Kyma X - Pacarana

Een andere manier om patronen te maken vanuit willekeur is met gebruik van z.g.n. seeds.
Seeds zijn startwaarden waar vanuit random nummers gegenereerd worden.
Dit lijkt misschien wat ingewikkeld, net als de Sample & Hold voorbeelden voor sommigen, maar wanneer je begrijpt waar dit inzetbaar is, geeft dit veel vrijheid in compositie.

Een voorbeeld met seeded drums:

 
Last edited by a moderator:
Net als met de Triadex Muse: https://www.synthforum.nl/forums/showthread.php?t=210037
kan algoritmische muziek in Kyma worden gegenereerd.
De posts hiervoor waren een inleiding.

Wanneer we naar de muziek van J.S. Bach kijken/luisteren, zie/hoor je dus ook 'seeds'.
Zo'n seed kan dus worden gezien als 'het idee' van het stuk.
Hierna volgen variaties, omkeringen en spiegelingen van de seed.

Een voorbeeld met een piano klank:



Muziek is een taal die zinnen maakt. Om een seed, hoe de informatie zal worden gebruikt en verder wordt behandeld, los te laten op een tekst hoor je hier:

 
Last edited by a moderator:
Vergeleken met dit soort systemen zijn de gangbare sequencers 'kleuter systemen'.
Met meer instrumenten:
Wanneer het Chaotic System een reset commando krijgt is het net of een dirigent het Misha Mengelberg orkest 'on hold' zet.

 
Last edited by a moderator:
Last edited by a moderator:
'Patterns that create string sounds' deed me aanvankelijk wel schrikken. ;-)

Momenteel studeer ik 'Vrije grafiek' aan het lokale kunstopleiding-instituut IKO in Hoogstraten /België en hier
bouw ik aan grafische werken die ofwel geluiden uitbeelden of voortbrengen, of beide.

Dit draadje is bij deze dus mijn absolute favoriet op het SF! :-))
 
Last edited by a moderator:
Dank Hyper5nic!
Door je opmerking over je studie merk ik dat je verbanden kunt leggen.
Een onmisbare eigenschap voor kunst en (elektronische) muziek.

Ik heb hier meerdere draden opgestart over ernstige (elektronische) muziek.
Dit i.t.t. draden over het wat meer populaire genre.
 
Last edited by a moderator:
Voordat mensen zich op hun p.. getrapt voelen door dat "ernstig".
"Ernstige muziek" is niet een term die ik bedacht heb, wel is het gewoon deze te bezigen.
Let wel:
"Zoals altijd bij cultuur, zijn hier gewoon mensen bezig op nogal agressieve wijze afstand van elkaar te nemen: eigen (groeps)superioriteit en andermans (groeps)inferioriteit af te kondigen. Er worden wel degelijk groepen mensen gedefinieerd en gevormd; maar de beschouwer doet er verstandig aan de aanwezige verschillen niet, zoals de groepen zelf doen, onmiddellijk te interpreteren als superioriteiten en inferioriteiten." - Jos Kunst

De posts die ik hier plaats gaan niet over onderbuik gevoelens en/of sentimenten. Wel over vormen van, synthese en de klassieke (ernstige) elektronische muziek en de vernieuwing in dit veld.
 
In het einde van het keyboard draad gaat het om andere vormen om tot compositie te komen dan de meesten kennen en andere besturings systemen om tot muziek te komen.

Aangezien de laatste posts over stochastische procedees gaan, mag de Markov Chain niet ontbreken.

Een Markovketen, genoemd naar de Russische wiskundige Andrej Markov, beschrijft een systeem dat zich door een aantal toestanden beweegt en stapsgewijs overgangen vertoont van de ene naar de andere (of dezelfde) toestand. De specifieke Markov-eigenschap houdt daarbij in dat populair uitgedrukt: "de toekomst gegeven het heden niet afhangt van het verleden". Dat betekent dat als het systeem zich in een bepaalde toestand bevindt, het toekomstige gedrag van het systeem, dus de komende overgangen, slechts afhangen van de huidige toestand en niet van de weg waarlangs deze toestand tot stand is gekomen. De successievelijke toestanden van het systeem worden beschreven door een rij stochastische variabelen π 0 , π 1 , π 2 , … {\displaystyle \pi _{0},\pi _{1},\pi _{2},\ldots \,} \pi _{0},\pi _{1},\pi _{2},\ldots \,, waarin πn de verwachte toestand van het systeem is na n stappen. De Markov-eigenschap wordt uitgedrukt in een eigenschap van de overgangskansen.(Wiki)

Een MIDI Markovketen op een Xenharmonic Oscillator toegepast:

 
Game of Life, soms kortweg Life genoemd, is een in 1970 door de Britse wiskundige John Conway bedachte cellulaire automaat, een tweedimensionaal raster met vierkante 'cellen' die 'levend' of 'dood' kunnen zijn, en die zich volgens vastgestelde regels ontwikkelen en daarbij allerlei patronen kunnen vormen.
Het "spel" werd bekend na publicatie in de rubriek Mathematical Games van Martin Gardner in Scientific American. Conway heeft veel geëxperimenteerd met verschillende sets met regels om een goede balans te vinden. Met de verkeerde regels zouden namelijk meer cellen 'geboren' worden dan 'dood' gaan waardoor het hele raster 'levend' wordt, of er gaan juist zoveel cellen dood dat het hele gebied 'dood' wordt.(Wiki)

Ganulair ten gehore gebracht:

 
Laatst gewijzigd:
De post hierboven is eigenlijk een soort 'index scanning'.
We weten dat een Sample & Hold module patronen afgeeft wanneer een stuurgolf als input dient. B.v. een LFO met sinus- of zaagtand golfvorm.
Bij wat uitgebreidere LFO modules kunnen we ook de fase instellen, of zelfs moduleren. In dit voorbeeld pakt de S&H module bepaalde punten uit een Drum sample:

 
Wat is dat nu, dat concept wat muziek heet.
Veel heeft te doen met onze waarneming. Met ons luisteren.
En vooral met onze manier van luisteren.
De één vind het al lastig om toonsafstanden en 3-klanken op gehoor te ontcijferen. Een ander kan complexere klanken aan.
Wanneer is iets nog herkenbaar en wanneer is het niet meer als muziek voor je?
Stel, iemand speelt in z'n eentje b.v. 'Het Wilhelmus', dat kunnen we wel aan. Maar kunnen we dat Wilhelmus nog volgen wanneer er 40 mensen dat Wilhelmus op een verschillende toonhoogtes en snelheden tegelijkertijd uitvoeren? Kan je dit aan? Ook wanneer dit 120 mensen doen? En is dit nog wel muziek?

Geen Wilhelmus maar wel dit van 1x naar 40x naar 120x:

 
Laatst gewijzigd:
Back
Top