de Miljoen-Signalen Mixer

(1) als tikken.. hard - zacht - hard - zacht .. maar het ligt er maar net aan hoe snel je het afspeelt, bij hoge snelheid zal het schel en iel zijn en weinig lading bevatten

(2) Zal denk ik doffer klinken vanwege vloeibaarheid in het signaal, maar wel met meer (bas)lading

(3) denk het wel, dan zou ik 9 speldenknoppen naast elkaar zetten als: hoogst-laagst-hoogst-laagst..
Dan valt na 9 posities de hoogste speldenknop op de laagste speldenknop en zullen ze elkaar uitfaseren.. verschuif je alles 1 positie verder / terug, heb je weer signaal terug.
 
Je "weet" dat analoog veel harder dreunt dan welke digitale samples ook, zeg je.

Ik zet dat "weet" tussen aanhalingstekens omdat je met weten hier niets anders kunt bedoelen dan waarneming, beleving. Dat is toch weer een ander soort "weten" dan weten dat 2+2 gelijk is aan 4 of dat Amsterdam de hoofdstad van Nederland is. Die eerste vorm is, laten we zeggen, perceptief en subjectief, de laatste twee zijn nuchter, objectief, feitelijk.

Als alle theorie je nou wat minder worst zou zijn geweest, dan je had je nu vermoedelijk ook nog een paar andere dingen geweten, en dan bedoel ik dat objectieve, nuchtere weten. De ervaring leert dat juist dat objectieve weten je wat sceptischer maakt tegenover dat meer subjectieve, gevoelsmatige "weten".

En juist dat nuchtere, objectieve weten is het onderwerp van deze draad:

Niet echt. Je insteek is alles behalve objectief. Je neemt een stelling in en zoekt alleen naar bewijzen die je stelling bewijzen. Maar je past geen falsificatie toe.

Maar maak je geen zorgen. De meeste mensen en ook onderzoekers weten het verschil niet tussen een causaal verband en correlatie. En met audio is het helemaal pittig omdat we gewoon niet precies weten waarom dingen zo klinken zoals ze klinken. Het is vooral ervaring waar we het moeten doen bij gebrek aan kennis.

Verder weet ik te weinig van digitaal zoals jij dus kan ik er weinig over zeggen. Wel weet ik dat ik genoeg digitale en analoge spullen heb en dat analoog vaak vetter klinkt en de andere keer vindt ik digitaal genoeg in de richting komen en soms zelfs vetter dan analoog.

Een 808 uit een dr660 vindt ik vet genoeg. Een FM bas uit een tx81z vindt ik ook vet. Alle bassen uit VA synths vindt ik niet vet genoeg.

Qua mixen weet ik het nog niet. Alles wat ik met een analoge tafel doe op dikke PA's klinkt vaak beter in mijn optiek maar ik denk dat digitaal heel erg in de buurt komt tegenwoordig. Ik denk dat zodra de bit rate van de mixbus hoger wordt dat het beter klinkt iig. Volgens mij komt dat omdat de tussenwaarde die ontstaat in een mix met 1 bit voor de mix te weinig is.

Maar hier is te weinig info over te vinden dus ik kom niet verder dan het enigsinds aannemelijk maken voor mijzelf.

En als laatste snap ik totaal niet wat je doet met die kopieën en schuiven. Dat kan aan mijn gebrekkige kennis liggen. Of misschien omdat je het niet goed inzichtelijk kan maken.

Voor de rest respect voor je passie.
 
Nu ik zo weer eens terug lees.. lijkt het toch beetje op een resynthesis techniek, zoiets als dat CamelAudio spul.. is dat de kant waar je met S.S.M. op wilt gaan? resynthesis? (aldanniet van een losse basis-golfvorm of complete sample)

Ben sowieso benieuwd waar het met deze thread heengaat, of je techniek/product nu eigenlijk soortvan af is.. maar je houdt ons in spanning? Of is het een groeiend iets waarbij je ons op de hoogte houdt?
 
Niet echt. Je insteek is alles behalve objectief. Je neemt een stelling in en zoekt alleen naar bewijzen die je stelling bewijzen. Maar je past geen falsificatie toe.

Maar maak je geen zorgen. De meeste mensen en ook onderzoekers weten het verschil niet tussen een causaal verband en correlatie. En met audio is het helemaal pittig omdat we gewoon niet precies weten waarom dingen zo klinken zoals ze klinken. Het is vooral ervaring waar we het moeten doen bij gebrek aan kennis.

Verder weet ik te weinig van digitaal zoals jij dus kan ik er weinig over zeggen. Wel weet ik dat ik genoeg digitale en analoge spullen heb en dat analoog vaak vetter klinkt en de andere keer vindt ik digitaal genoeg in de richting komen en soms zelfs vetter dan analoog.

Een 808 uit een dr660 vindt ik vet genoeg. Een FM bas uit een tx81z vindt ik ook vet. Alle bassen uit VA synths vindt ik niet vet genoeg.

Qua mixen weet ik het nog niet. Alles wat ik met een analoge tafel doe op dikke PA's klinkt vaak beter in mijn optiek maar ik denk dat digitaal heel erg in de buurt komt tegenwoordig. Ik denk dat zodra de bit rate van de mixbus hoger wordt dat het beter klinkt iig. Volgens mij komt dat omdat de tussenwaarde die ontstaat in een mix met 1 bit voor de mix te weinig is.

Maar hier is te weinig info over te vinden dus ik kom niet verder dan het enigsinds aannemelijk maken voor mijzelf.

En als laatste snap ik totaal niet wat je doet met die kopieën en schuiven. Dat kan aan mijn gebrekkige kennis liggen. Of misschien omdat je het niet goed inzichtelijk kan maken.

Voor de rest respect voor je passie.

Niet echt. Je insteek is alles behalve objectief. Je neemt een stelling in en zoekt alleen naar bewijzen die je stelling bewijzen. Maar je past geen falsificatie toe.


Natuurlijk neem ik stelling!
Ik hoef helemaal geen "falsificatie toe te passen"; dat laat ik graag aan jou over ;)

Het enige waartoe ik (in deze draad) verplicht ben is: komen met argumenten die zodanig zijn dat anderen kunnen zeggen òfwel: "ja, dat is waar", òfwel "ho ho, dat klopt niet." Dus argumenten die vatbaar zijn voor hetzij verificatie, hetzij falsificatie.

Wat iemand voelt, vindt, beleeft, ervaart, is, zeker in de muziek, uiteindelijk het enige waar het op aankomt. Maar dat subjectieve domein vormt, op zichzelf, geen verifieerbaar of falsifieerbaar argument in een technische discussie. Het is juist de kunst om je subjectieve gevoelens en meningen te onderbouwen met objectieve, verifieerbare of falsifieerbare argumenten.

En dat is precies wat ik probeer te doen in deze draad. Inmiddels gaf ik tien concrete voorbeelden in https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1776993&postcount=77. Dat zijn allemaal nuchtere, technische, objectieve argumenten die illustreren wat langs analoge weg niet mogelijk is en langs digitale weg wèl. Dat zijn bepaald geen pietluttige achterhoede-dingetjes maar stuk voor stuk mijlpalen in de geschiedenis van de electronische klankopwekking en -bewerking. Mag ik opmerken dat tot nu toe, ruim 40 posts later, nog niemand, ook jij niet, iets tegen die tien punten heeft ingebracht?


En als laatste snap ik totaal niet wat je doet met die kopieën en schuiven. Dat kan aan mijn gebrekkige kennis liggen. Of misschien omdat je het niet goed inzichtelijk kan maken.

Ongetwijfeld het laatste ;)
 
(1)
Als je samples van een sinustoon neemt (zoals we hier gedaan hebben) en je plaatst ze op een leeg digitaal geluidsspoor, maar met tussen elke twee samples van de sinus steeds negen lege plaatsen ("nul-samples") dan hoor je natuurlijk geen sinustoon meer, maar een ratel ("gatenkaasssignaal"). Hoe klinkt die?


Hangt van de frequentie van het signaal af..


(2)
Na de Schuif-Mix operatie krijg je dat geblokte signaal. Hoe klinkt dàt? Zal het doffer klinken dan de rateltoon of scherper?


Ik denk identiek, er zijn immers geen andere frequenties aanwezig in het nieuwe signaal.


(3) geluid+geluid+geluid+geluid+geluid+.... = stilte ???
Is het mogelijk om zonder nul-samples tussen te voegen tonen te maken, zodanig dat deze Kopier-Schuif-Mix bewerking stilte oplevert? Zo ja, voorbeelden?


Zeker, als het een fase verschil heeft van precies Pi. Tegenfase.
 
(1)
Als je samples van een sinustoon neemt (zoals we hier gedaan hebben) en je plaatst ze op een leeg digitaal geluidsspoor, maar met tussen elke twee samples van de sinus steeds negen lege plaatsen ("nul-samples") dan hoor je natuurlijk geen sinustoon meer, maar een ratel ("gatenkaasssignaal"). Hoe klinkt die?

Sander:
als tikken.. hard - zacht - hard - zacht .. maar het ligt er maar net aan hoe snel je het afspeelt, bij hoge snelheid zal het schel en iel zijn en weinig lading bevatten

Arv:
Hangt van de frequentie van het signaal af..


Het antwoord is nogal verbijsterend...
De "ratel" blijkt een mix van tien pure sinustonen die allemaal hetzelfde volume hebben!
De frequenties van die sinussen zijn 1000, 3410, 5410, 7820, 9820, 12230, 14230, 16640, 18640 en 21050 Hz.
Zie je het patroon? ;)
En de afhankelijkheid van de frequentie, zoals Arv terecht opmerkt?
Er bestaat ook een afhankelijkheid van het aantal nulsamples!

Het patroon is verklaarbaar door de combinatie van die twee afhankelijkheden.
(Lig er niet van wakker als je het niet ziet. Dit is echt pittige signaalverwerking! :geslaagd: )
 
Als je nu echt 1.000.000 geluidssignalen zou mixen, houd je dan niet gewoon ruis over,
ook als de resoluties voor amplitude en tijd oneindig hoog zouden zijn ?

Leuk om te onderzoeken,: hoeveel sporen kan je mengen totdat het signaal ruis wordt, ook al is de oorsprong 1 muziek stuk.
(waarbij we ervan uitgaan dat het harmonische kwaliteiten heeft)

> n*tracks = noise :)
 
Als je nu echt 1.000.000 geluidssignalen zou mixen, houd je dan niet gewoon ruis over,
ook als de resoluties voor amplitude en tijd oneindig hoog zouden zijn ?

Je kunt simpelweg uitrekenen waarom dat niet zo is en concluderen dat je aan een eindig aantal bits genoeg hebt om een miljoen signalen zonder de minste vervorming te mixen.

https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1770552&postcount=188:
Stel dat je werkt met digitale signalen van N bits.
En stel dat je M van zulke signalen wilt mixen zonder dat er afrondingsruis kan plaatsvinden, dus totaal vervormingsvrij. Dan heb je een rekennauwkeurigheid nodig van N + log(M)/log(2) bits.

Voorbeeld:
Je signalen zijn 16 bits en je wilt 1.000.000 signalen vervormingsvrij mixen, dan is heb je een woordbreedte nodig van:
Code:
N  + log(M)/log(2) =
16 + log(1.000.000)/log(2) = 
16 + 6/0,30103 = 
16 + 19,93 = 36 bits.

Werk je met 64 bits floating point, dan is het fractionele deel 53 bits. Stel dat je voorafgaand aan de mix alle 16-bits signalen ook een 16-bits schaalfactor geeft, hoeveel signalen kun je dan vervormingsvrijd mixen?
Nu is N = 16+16 = 32:
Code:
32 + log(M)/log(2) = 53
log(M)/log(2) = 53 - 32 = 21
log(M) = 21*log(2) = 6,3216
M = 2.097.152 signalen. 
Ruim 2 miljoen dus.

Je kunt ook wat simpeler zeggen: bij een 53-bits heb je een "headroom" van 53*6 = 318 dB signaal-ruisverhouding. We raken inmiddels zo gewend aan "64-bits" dat we wel eens vergeten hoe ziekelijk nauwkeurig dat is!

Stel dat je de afstand van de aarde tot de maan (384.000 km) uitdrukt in een 53-bits getal, dan krijg je een lengte-eenheid die kleiner is dan een twintigste deel van een micron (= 1 duizendste millimeter)!

Met zulk rekenbeul-gereedschap kun je heel bijzondere geluidseffecten maken! Wat we in deze draad dan ook gaan doen ;)
 
Het gaat mij om chaos, niet om afrondingsruis of een ander soort bijproduct van welke techniek dan ook.
 
#127
Als je nu echt 1.000.000 geluidssignalen zou mixen, houd je dan niet gewoon ruis over,
ook als de resoluties voor amplitude en tijd oneindig hoog zouden zijn ?

#129
Het gaat mij om chaos, niet om afrondingsruis of een ander soort bijproduct van welke techniek dan ook.

#127 ging over ruis als bijproduct van een signaalverwerkingsproces.
Onder chaos wordt verstaan het onvoorspelbare gedrag van deterministische systemen (bijv. een aangedreven slinger die over de kop kan slaan); daarin is de onvoorspelbaarheid (ruis) geen bijproduct, maar juist de essentie, het "ingeboren gedrag", van het systeem.
Dus #127 en #129 gaan over twee heel verschillende dingen.
In elk geval gaat deze draad niet over chaos.
 
Wat ik probeer te zeggen;
Mijn toepassing voor de miljoen-signalen mixer zou zijn: op zoek naar de grens van het aantal kanalen dat je kan mengen waarbij het totaal product door de hersenen worden ervaren al ruis.
 
Wat ik probeer te zeggen;
Mijn toepassing voor de miljoen-signalen mixer zou zijn: op zoek naar de grens van het aantal kanalen dat je kan mengen waarbij het totaal product door de hersenen worden ervaren al ruis.

die grens hangt af van de woordbreedte van je signalen (zoals je uit #128 kunt afleiden).
 
Laatst gewijzigd:
Het antwoord is nogal verbijsterend...
De "ratel" blijkt een mix van tien pure sinustonen die allemaal hetzelfde volume hebben!
De frequenties van die sinussen zijn 1000, 3410, 5410, 7820, 9820, 12230, 14230, 16640, 18640 en 21050 Hz.
Zie je het patroon? ;)
En de afhankelijkheid van de frequentie, zoals Arv terecht opmerkt?
Er bestaat ook een afhankelijkheid van het aantal nulsamples!

Het patroon is verklaarbaar door de combinatie van die twee afhankelijkheden.
(Lig er niet van wakker als je het niet ziet. Dit is echt pittige signaalverwerking! :geslaagd: )
Ik zie het patroon wel, 2410+2000+2410+2000..., maar ik ben nu wel het spoor bijster mbt wat je eigenlijk gedaan hebt, Hoe kan de uitkomst anders zijn dan jij verwacht, gezien je zelf alles hebt ingevoerd?

"hangt van de frequentie van het signaal af" < welk signaal? het invoersignaal of de gatenkaas?
 
Ik zie het patroon wel, 2410+2000+2410+2000..., maar ik ben nu wel het spoor bijster mbt wat je eigenlijk gedaan hebt, Hoe kan de uitkomst anders zijn dan jij verwacht, gezien je zelf alles hebt ingevoerd?

"hangt van de frequentie van het signaal af" < welk signaal? het invoersignaal of de gatenkaas?

Dat is inderdaad 'n manier om het patroon te beschrijven, maar de relatie met die twee afhankelijkheden wordt er niet direct helder door. Wat dacht je van de volgende omschrijving:

Code:
0*4410 + 1000 = 1000

1*4410 - 1000 = 3410
1*4410 + 1000 = 5410

2*4410 - 1000 = 7820
2*4410 + 1000 = 9820

3*4410 - 1000 = 12230
3*4410 + 1000 = 14230

4*4410 - 1000 = 16640
4*4410 + 1000 = 18640

5*4410 - 1000 = 21050

'n stelling uit de signaaltheorie: als je een tijdsignaal uitrekt met een factor 10 (wat we hier doen), dan krimpt het spectrum met een factor 10.
We hadden oorspronkelijk een sinus van 10.000 Hz. Die gingen we uitrekken zo dat de samples op 10 sample-afstanden van elkaar komen te liggen (dus 9 nulsamples tussen elke twee oorspronkelijke sinussamples). We krijgen daardoor die gatensinus van 1000 Hz. Dat is die 1000 die je hierboven in het patroon steeds terugziet, de eerste afhankelijkheid.
Die tweede afhankelijkheid zit 'm in spectrumkrimp met factor 10. Het oorspronkelijke spectrum strekte zich uit van 0 Hz tot de samplingfrequentie 44100 Hz. Dat is nu dus ineengeschrompeld van 0 Hz tot 4410 Hz. Combineren we dat met een ander feit uit de signaaltheorie, nl. dat het spectrum van een digitaal signaal periodiek is, dan kunnen we die kopieën verklaren; dus tien kopieën tot aan de oorspronkelijke samplingfrequentie van 44100 Hz. Bovendien bevat elke kopie een spiegelsymmetrie, vandaar telkens die plus 1000 en min 1000.

Daarmee is het patroon verklaard vanuit de twee afhankelijkheden:
(1) de frequentie van de oorspronkelijke 10 kHz sinustoon;
(2) de strek/krimpfactor 10.

maar ik ben nu wel het spoor bijster mbt wat je eigenlijk gedaan hebt, Hoe kan de uitkomst anders zijn dan jij verwacht, gezien je zelf alles hebt ingevoerd

Toen ik de vraag stelde (in post #120) had ik me dat allemaal nog niet zo gerealiseerd. Toen jij en Arv met antwoorden kwamen ging ik zelf pas het geluid eens maken en beluisteren. Ik was nogal verbaasd dat ik een niet-harmonische toon hoorde en kon die niet een-twee-drie verklaren, want een pulstoon (= gaten-toon met alle samples even hard) is harmonisch en dat hoor je direct. Pas toen begon ik er echt erover na te denken... ;)

Je kunt dus die gatensinus op twee manieren maken; de tweede manier is: tien precies even harde sinustonen met de frequentiereeks van hierboven bij elkaar mixen!

Om nu terug te keren naar het onderwerp, we wilden uit een sinustoon van 10 kHz een sinustoon van 1000 Hz afleiden. Als eerste benadering maakten we die gatensinus. Nu blijkt dat we daarmee in feite tien sinussen met verschillende toonhoogten hebben opgewekt! Als we die al die sinussen, op de eerste na, kunnen wegfilteren, zijn we klaar, want dan houden we de 1000 Hz-sinus over. We hebben daar een heel bijzonder filter voor nodig, nl. een zg. interpolatiefilter.

Maar hoe komen we aan dat interpolatiefilter? Wel, we hoeven alleen maar op een heel speciale manier te Schalen, Schuiven & Mixen!!! Dus een van die ontelbaar vele mooie dingen die we met SSM kunnen doen is dit heel bijzondere interpolatiefilter realiseren! I love it when a plan comes together! :biertje:

Tot nu toe hebben we alleen nog maar geschoven en gemixt. Daar moet ik nog een paar dingen over zeggen. Als we daarna ook nog gaan schalen, ontstaat er een heel nieuwe situatie die de kern van de signaaltheorie blootlegt 8)
 
Dit deed me even terugdenken aan de som- en verschilfrequenties die ontstaan bij een ringmodulator.
Just a thought...

Die som- en verschilfrequenties zijn inderdaad terug te voeren tot de symmetrieën die je bij sinusgolven aantreft. Net zoals die spectrale symmetrieën.
 
Hoe maak je een gatensinus en hoe klinkt die?

Hoe maak je een gatensinus en hoe klinkt die?

Hier de WaveWizard code.
Op spoor S1 wordt de sinustoon van 10.000 Hz gemaakt.
Dan wordt S1 gekopieerd naar S2 met een strek-factor 10.
Spoor S2 is de gatensinus.


Code:
!******************
! Preset gatensinus
!******************

Declareer Freq; w; N

Wis buffers
  Wis buffer (F1...F32, S1, S2, S3)   S1 | S2| S3

!------------------------------------------------
! Maak op spoor S1 sinustoon van 10000 Hz
! die 10 seconde duurt:

Freq = 10^4
w    = 2*pi*Freq*Ts
Bewerk signaal
  n0          0
  n1          10*Fs
  Bewerking   S1[n] = 8000*cos(w*n)

!------------------------------------------------
! Rek sinus uit met factor 10; zo krijg je een
! gatensinus. Zet die op spoor S2:

N = 10
Bewerk signaal
  n0          0
  n1          3*Fs
  Bewerking   S2[N*n] = S1[n]

Je had natuurlijk ook direct op S1 die gatensinus kunnen zetten. Maar nu staan ze op verschillende sporen zodat je ze kunt vergelijken.

Let op die "ringmodulatie"-klank van de gatensinus! Wat je hoort is dus die mix van tien "gewone" sinussen met frequenties volgens de niet-harmonische reeks hierboven.
 
Dank voor de heldere uitleg!

Mag ik dat uitrekken van het tijdsignaal 1-op-1 vergelijken met het proces van transponeren (pitch+speed)? daar treden volgens mij dezelfde effecten op mbt het krimpen van het spectrum.. als ik me niet vergis > bij omlaag transponeren krimpt het aan de onderkant, bij het omhoog transponeren aan de bovenkant. Zoja, zou een (door-ontwikkeld) SSM een methode kunnen bieden om dergelijk "beschadigd" materiaal te kunnen repareren? Of loop ik al te hard van stapel hier :) 't is mss wat vergezocht. Aard van de vraag : Tijdens een experiment van mezelf, waarbij ik (live) galmen ging transponeren ten einde de ruimte groter te laten lijken, liep ik tegen dit type probleem aan (het onherroepelijke signaal-verlies door spectrumkrimp).
 
Hoi Roland,
Jij hebt intussen ook niet stil gezeten, daar in Zweden:
https://www.synthforum.nl/forums/showthread.php?t=184127 :okdan:


Dank voor de heldere uitleg!

Mag ik dat uitrekken van het tijdsignaal 1-op-1 vergelijken met het proces van transponeren (pitch+speed)? daar treden volgens mij dezelfde effecten op mbt het krimpen van het spectrum.. als ik me niet vergis > bij omlaag transponeren krimpt het aan de onderkant, bij het omhoog transponeren aan de bovenkant. Zoja, zou een (door-ontwikkeld) SSM een methode kunnen bieden om dergelijk "beschadigd" materiaal te kunnen repareren? Of loop ik al te hard van stapel hier :) 't is mss wat vergezocht. Aard van de vraag : Tijdens een experiment van mezelf, waarbij ik (live) galmen ging transponeren ten einde de ruimte groter te laten lijken, liep ik tegen dit type probleem aan (het onherroepelijke signaal-verlies door spectrumkrimp).

Dat galm-experiment en bijbehorende draad "Zomaar een galm-idee" https://www.synthforum.nl/forums/showthread.php?t=48349 herinner ik me nog goed! Was een interessante breinkraker!

Mag ik dat uitrekken van het tijdsignaal 1-op-1 vergelijken met het proces van transponeren (pitch+speed)? daar treden volgens mij dezelfde effecten op mbt het krimpen van het spectrum.
Absoluut.

Zoja, zou een (door-ontwikkeld) SSM een methode kunnen bieden om dergelijk "beschadigd" materiaal te kunnen repareren? Of loop ik al te hard van stapel hier 't is mss wat vergezocht.
Klopt ook.

Samengevat:
(1) tijdsignaal uitrekken:
Je kunt een willekeurig signaal (in ons voorbeeld was dat die sinus van 10.000 Hz) uitrekken door er een gatenkaassignaal van te maken. Door die gaten krimpt het spectrum en er ontstaan spectrale, spiegelsymmetrische kopieën, zeg maar "aliassen", schaduwspectra. De gaten kun je opvullen m.b.v. een interpolatiefilter zodat een vloeiende kromme ontstaat. Tevens verwijdert het interpolatiefilter de spectrale aliassen en er blijft een lage frequentieband over. Het resulterend geluid is in tijd uitgerekt klinkt zompig laag, net zoals een ouderwetse audiotape die je op lagere snelheid afspeelt. Stemmen klinken alsof reuzen spreken ("Darth Vader" effect ofwel formantverschuiving omlaag. Merk op dat "Darth Vader" dus niks anders is dan dat ingekrompen, afgefilterde spectrum).

(2) tijdsignaal samenpersen:
Dit is precies het omgekeerde en de twee bewerkingsstappen zijn ook in volgorde omgekeerd. Eerst filtert het interpolatiefilter het hoge deel van het spectrum weg, zodat een laagfrequent tijdsignaal overblijft. Nu doe je precies het tegenovergestelde van het gatensignaal; in plaats van nulsamples in te voegen, wandel ja langs de sample-getallen van het signaal en selecteert bijv. elk tiende, of elk zevende, of elk tweede sample-getal. Het spectrum wordt nu uitgerekt en formanten verschuiven naar boven: stemmen klinken als Donald Duck, i.p.v. Darth Vader.

Ondertussen zijn we over een extreem interessante vraag heengestapt. Om bij het sinusvoorbeeld te blijven: hoe "weet" het interpolatiefilter welke waarden de nul-samples van de gatensinus moeten krijgen om er een perfecte sinustoon van te maken???? Nog raadselachtiger wordt het wanneer je die sinustoon vervangt door een willekeurig signaal. Denk aan een spraaksignaal dat we uitbreiden tot een gatenspraaksignaal. Hoe, in vredesnaam, kan het interpolatiefilter "weten" welke waarden de nul-samples moeten krijgen om een volkomen vloeiend, tijd-gerekt Darth Vader spraaksignaal te krijgen?

Dat we hier op iets heel fundamenteels stuiten, wordt duidelijk als je bedenkt dat dit tevens een klassiek probleem is in computer graphics: gegeven punten (samples in 2D en 3D) doorverbinden tot vloeiende krommen of oppervlakken. De oplossing van dit meetkundige probleem is te vinden in de... signaaltheorie, nl. het interpolatiefilter!!
Kortom: great stuff! :mega:
 
Back
Top