roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
Muziek zonder toon
Met alleen aanblazen en klep tikken en ruisen:
Met alleen aanblazen en klep tikken en ruisen:
Het einde van het keyboard?
- Thread starter roland kuit
- Start date
- Status
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
In deze video zie je de componist van de muziek hierboven in de weer met een MAX/MSP patch en zijn sopraansax:
De combinanitie van instrument - elektronica opent nieuw wegen.
Deze link is naar een PDF waarin Cort Lippe, een andere componist dan die uit dit fragment, beschrijft over zo'n instrument- elektronica relatie.
In dit geval een clarinet:
http://www.music.buffalo.edu/lippe/pdfs/milan.pdf
De combinanitie van instrument - elektronica opent nieuw wegen.
Deze link is naar een PDF waarin Cort Lippe, een andere componist dan die uit dit fragment, beschrijft over zo'n instrument- elektronica relatie.
In dit geval een clarinet:
http://www.music.buffalo.edu/lippe/pdfs/milan.pdf
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
Polymorphia is a musical composition for 48 string instruments (twenty-four violins and eight each of violas, cellos and basses) composed by the Polish composer Krzysztof Penderecki in 1961. The piece was commissioned by the North German Radio Hamburg. It premiered on April 16, 1962 by the radio orchestra and was conducted by Andrzej Markowski. Polymorphia is dedicated to Hermann Moeck, the first of Penderecki’s editors in the West.
At the end of the 1950s and in the early 1960s (Penderecki’s post student years), he sought out new sonic and technical possibilities of instruments, particularly strings,https://en.wikipedia.org/wiki/Polymorphia#cite_note-Mirka2-1 by unconventional means of articulation and peculiar treatment of sound-pitch.https://en.wikipedia.org/wiki/Polymorphia#cite_note-2 In doing so, Penderecki abandoned the traditional notation system and invented his own graphic notation, which was inspired by electroencephalograms. His earlier composition, Threnody to the Victims of Hiroshima (1960), received the first success of this type of work. Polymorphia was composed soon afterward as a result of his continuation with such experimental innovation.
In Greek, poly means "many" and morph means "shape" or "form" (from the Greek morphe), therefore Polymorphia can be understood as “many shapes or forms.” Polymorphia literally means “the same meaning in many different forms.” The “forms” here do not refer to musical forms but sound effects. Penderecki’s biographer Wolfram Schwinger associates the title Polymorphia, with “the broadly deployed scale of sound...the exchange and simultaneous penetration of sound and noise, the contrast and interflow of soft and hard sounds.”https://en.wikipedia.org/wiki/Polymorphia#cite_note-3 Similar to Threnody to the Victims of Hiroshima, Penderecki constructed the piece by sound events. Instead of “melody”, dense clusters, microtones and glissandi are heard. Perhaps most notable, the dissonant sonorist piece ends with a C major triad.(Wiki)
At the end of the 1950s and in the early 1960s (Penderecki’s post student years), he sought out new sonic and technical possibilities of instruments, particularly strings,https://en.wikipedia.org/wiki/Polymorphia#cite_note-Mirka2-1 by unconventional means of articulation and peculiar treatment of sound-pitch.https://en.wikipedia.org/wiki/Polymorphia#cite_note-2 In doing so, Penderecki abandoned the traditional notation system and invented his own graphic notation, which was inspired by electroencephalograms. His earlier composition, Threnody to the Victims of Hiroshima (1960), received the first success of this type of work. Polymorphia was composed soon afterward as a result of his continuation with such experimental innovation.
In Greek, poly means "many" and morph means "shape" or "form" (from the Greek morphe), therefore Polymorphia can be understood as “many shapes or forms.” Polymorphia literally means “the same meaning in many different forms.” The “forms” here do not refer to musical forms but sound effects. Penderecki’s biographer Wolfram Schwinger associates the title Polymorphia, with “the broadly deployed scale of sound...the exchange and simultaneous penetration of sound and noise, the contrast and interflow of soft and hard sounds.”https://en.wikipedia.org/wiki/Polymorphia#cite_note-3 Similar to Threnody to the Victims of Hiroshima, Penderecki constructed the piece by sound events. Instead of “melody”, dense clusters, microtones and glissandi are heard. Perhaps most notable, the dissonant sonorist piece ends with a C major triad.(Wiki)
marcmarc
Ouwe rot
Boeiende hoop lawaai.
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
"His earlier composition, Threnody to the Victims of Hiroshima (1960), received the first success of this type of work. Polymorphia was composed soon afterward as a result of his continuation with such experimental innovation."
Hier gaat het in deze draaid om.
Edgard Varèse was hem al voorgegaan, evenals Xenakis, Eimert en anderen.
Compositie volgens 'tonale' systemen was niet toereikend genoeg om verkregen nieuwe inzichten te noteren volgens de gangbare notatie.
De toen gangbare notatie (en denken) is eigenlijk een impotent systeem omdat er hier anders 'gerekend' moet worden om dit soort resultaten te krijgen.
Niet meer in noten maar in Hz.
Hierover meer in de volgende post.
Hier gaat het in deze draaid om.
Edgard Varèse was hem al voorgegaan, evenals Xenakis, Eimert en anderen.
Compositie volgens 'tonale' systemen was niet toereikend genoeg om verkregen nieuwe inzichten te noteren volgens de gangbare notatie.
De toen gangbare notatie (en denken) is eigenlijk een impotent systeem omdat er hier anders 'gerekend' moet worden om dit soort resultaten te krijgen.
Niet meer in noten maar in Hz.
Hierover meer in de volgende post.
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
In tegenstelling tot mensen die synthesizers 'temmen' door de klanken wohltemperierd in een mal te stoppen, zeg even voor het gemak kwintencirkel, is Krzysztof Penderecki is een goed voorbeeld van een componist die door het denken in elektronische muziek tot nieuwe wegen is gekomen. Hij behandeld het orkest als een elektronische studio. We weten dat de fundamentele de frequentie is waarop we een toon horen. Het timbre wordt bepaald door de harmonische inhoud. De boventonen.
En eigenlijk ook te samen met de 'ruis' die akoestische instrumentklanken met zich meebrengen. Denk aan aanblaas geluiden of strijkstok ruis.
Hij creëert prachtige verlopen van boventonen. Spectrale muziek.
Dit is het Synthforum, dus hier een voorbeeld van zijn elektronische muziek uit 1961.
Krzysztof Penderecki: Psalmus
En eigenlijk ook te samen met de 'ruis' die akoestische instrumentklanken met zich meebrengen. Denk aan aanblaas geluiden of strijkstok ruis.
Hij creëert prachtige verlopen van boventonen. Spectrale muziek.
Dit is het Synthforum, dus hier een voorbeeld van zijn elektronische muziek uit 1961.
Krzysztof Penderecki: Psalmus
exel
Ouwe rot
Mooie soundscape. Maar als je muziek uit 1961 aanstipt in een thread over 'het einde van het keyboard' dan is dat ineens wel een héel langzaam proces gebleken. Beetje zoals het uitdijen van het universum. 
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
Blijkbaar is bewustwording een zeer langzaam proces 
Zowel dit elektronisch, als het akoestisch werk zijn door Penderecki in het zelfde jaar gemaakt.
Dit om te laten zien dat de elektronische muziek ook een 'umdenken' kan teweegbrengen in het compositie proces.
En we zijn er nog niet.
Innovatie gaat verder, ook te lezen in deze draad.
Wanneer deze werken uit 1961 iets zeggen, dan is dat het heel moeilijk is voor de massa om vooruit te komen.
Wat wel goed is om te zien dat deze 'moeilijke' en 'oude' muziek nog steeds inspirerend kan werken voor jonge muzikanten.
B.v. voor Johnny Greenwood van Radiohead:
http://www.theguardian.com/music/2012/feb/23/poles-collide-jonny-greenwood-penderecki
Deze draad heet "Het einde van het keyboard?" , dit is met vraagteken en was hypothetisch bedoeld.
https://www.synthforum.nl//nl.pinterest.com/pin/create/extension/
Zowel dit elektronisch, als het akoestisch werk zijn door Penderecki in het zelfde jaar gemaakt.
Dit om te laten zien dat de elektronische muziek ook een 'umdenken' kan teweegbrengen in het compositie proces.
En we zijn er nog niet.
Innovatie gaat verder, ook te lezen in deze draad.
Wanneer deze werken uit 1961 iets zeggen, dan is dat het heel moeilijk is voor de massa om vooruit te komen.
Wat wel goed is om te zien dat deze 'moeilijke' en 'oude' muziek nog steeds inspirerend kan werken voor jonge muzikanten.
B.v. voor Johnny Greenwood van Radiohead:
http://www.theguardian.com/music/2012/feb/23/poles-collide-jonny-greenwood-penderecki
Deze draad heet "Het einde van het keyboard?" , dit is met vraagteken en was hypothetisch bedoeld.
https://www.synthforum.nl//nl.pinterest.com/pin/create/extension/
Laatst gewijzigd:
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
De Polymorphia linkwerkt niet meer. Bedankt voor het attenderen Hubird.
Hier is een andere link van het stuk:
Hier is een andere link van het stuk:
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
Prachtige flute controller Celia
Een uitvoering door Bruce Gremo:
Een uitvoering door Bruce Gremo:
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
Met controllers kun je muziek maken.
Muziek die je als zodanig herkent en muziek wat misschien niet als muziek in het gehoor ligt:
2 voorbeelden van 1 controller, 2 manieren van denken. Er wordt onmiskenbaar een instrument bespeelt:
Muziek die je als zodanig herkent en muziek wat misschien niet als muziek in het gehoor ligt:
2 voorbeelden van 1 controller, 2 manieren van denken. Er wordt onmiskenbaar een instrument bespeelt:
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
Iannis Xenakis - La légende d'Eer - instrumental version
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
MATRIX MR4
Masumi Nagasawa: Pedal Harp and electronics.
Composer: Roland Kuit.
Word premiere European Harp Symposium 1995.
Rode Hoed, Amsterdam.
http://soundcloud.com/roland-kuit/sets/matrix-mr4
Masumi Nagasawa: Pedal Harp and electronics.
Composer: Roland Kuit.
Word premiere European Harp Symposium 1995.
Rode Hoed, Amsterdam.
http://soundcloud.com/roland-kuit/sets/matrix-mr4
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
Natuurlijk kunnen we niet om John Cage heen.
Hij maakte niet alleen een eind aan de piano zoals we deze kennen,
maar ook verrijkte hij het klankidioom van dit instrument
john cage prepared piano
John Cage - Sonata II For Prepared Piano
Een Game changer" deze man.
Hij maakte niet alleen een eind aan de piano zoals we deze kennen,
maar ook verrijkte hij het klankidioom van dit instrument
john cage prepared piano
John Cage - Sonata II For Prepared Piano
Een Game changer" deze man.
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
Leon Michener aka Klavicon is een componist die door David Tudor en John Cage beïnvloed is. Zonder hun grensverleggend werk had de muziek van Leon anders geklonken. Is het nog piano? Ja, maar......euh.....anders.
Het lijkt op elektronische muziek.
Het lijkt op elektronische muziek.
marcmarc
Ouwe rot
Om John Cage kan je inderdaad niet heen als je geschiedenis van de experimentele muziek wilt begrijpen.
Waar je daarintegen wel heel goed omheen heen kan is een potsierlijke uitvoering anno 2010 als deze:
Waar je daarintegen wel heel goed omheen heen kan is een potsierlijke uitvoering anno 2010 als deze:
Laatst gewijzigd:
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
Over John Cage's 4'33'' zijn veel artikelen geschreven (Google maar even).
Ik ben het zeker met je eens Marc dat deze uitvoering 'over the top' is.
Dat rokkostuum en de persoonlijkheid van deze man stroken niet met wat Cage bedoelde.
Het krijgt een Clowneske tintje hierdoor.
Ik ben het zeker met je eens Marc dat deze uitvoering 'over the top' is.
Dat rokkostuum en de persoonlijkheid van deze man stroken niet met wat Cage bedoelde.
Het krijgt een Clowneske tintje hierdoor.
roland kuit
ローランド・クイト：音楽、科学、アートが交わる革新の場
In een vorige post zagen/hoorden wij een theatrale uitvoering van John Cage's muziek.
Muziek en theater ligt dicht bij elkaar.
We konden in deze uitzending Dick Raaijmakers en Godfried Raes muziek/theater horen:
https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1834642&postcount=233
Meer over theater en muziek/klank/geluid:
Intona, uit Dick Raaijmakers, Monografie.
Intona vormt een tegenhanger bij Drie ideofonen (1973). Wordt in Drie ideofonen de luidspreker aan het woord gelaten, in Intona krijgt de microfoon de kans zich te uiten. In de wereld van de muziek wordt de microfoon gewoonlijk gebruikt voor reproductieve doeleinden, namelijk om muziek zo getrouw mogelijk op te nemen. Er bestaat ook een alternatief gebruik, dat subversiever van aard is en uit de jaren zestig stamt. De stabiel opgestelde microfoon werd toen voor het eerst van z'n standaard gerukt en gemobiliseerd. Dat werd gedaan door popmuzikanten bij hun zaaloptredens, maar ook door een componist als Karlheinz Stockhausen, die een aantal microfoons volgens vooraf uitgekiende routes als straaljagers over het oppervlak van een immense tamtam liet bewegen. Zijn intentie was nieuwe, 'open' muziek te maken door de bewegingen van microfoons aan compositorische wetmatigheden te onderwerpen en ze aldus een onderdeel te laten zijn van het totale compositieplan. Niet als effect, maar om de microfoon als muziekinstrument te gebruiken. De 'microfonist' als 'instrumentalist'.
Bron: V2_
Muziek en theater ligt dicht bij elkaar.
We konden in deze uitzending Dick Raaijmakers en Godfried Raes muziek/theater horen:
https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1834642&postcount=233
Meer over theater en muziek/klank/geluid:
Intona, uit Dick Raaijmakers, Monografie.
Intona vormt een tegenhanger bij Drie ideofonen (1973). Wordt in Drie ideofonen de luidspreker aan het woord gelaten, in Intona krijgt de microfoon de kans zich te uiten. In de wereld van de muziek wordt de microfoon gewoonlijk gebruikt voor reproductieve doeleinden, namelijk om muziek zo getrouw mogelijk op te nemen. Er bestaat ook een alternatief gebruik, dat subversiever van aard is en uit de jaren zestig stamt. De stabiel opgestelde microfoon werd toen voor het eerst van z'n standaard gerukt en gemobiliseerd. Dat werd gedaan door popmuzikanten bij hun zaaloptredens, maar ook door een componist als Karlheinz Stockhausen, die een aantal microfoons volgens vooraf uitgekiende routes als straaljagers over het oppervlak van een immense tamtam liet bewegen. Zijn intentie was nieuwe, 'open' muziek te maken door de bewegingen van microfoons aan compositorische wetmatigheden te onderwerpen en ze aldus een onderdeel te laten zijn van het totale compositieplan. Niet als effect, maar om de microfoon als muziekinstrument te gebruiken. De 'microfonist' als 'instrumentalist'.
Bron: V2_
- Status
