Microbrute vs. Bass Station II

[DjunaSaurus]

Des goûts et des couleurs. Ik vind de BSII net iets te steriel en 'normaal' klinken ten opzichte van de Brutes, en klank (in samenspraak met synthesemogelijkheden) is voor mij het belangrijkst. Maar de éne afschrijven ten voordele van de andere lijkt me wat kortzichtig, het zijn beide echt goeie synths. De BSII heeft meer mogelijkheden, de Mini/microbrutes zijn meer "you hear what you see" - wat ik trouwens mis bij digitaal aangestuurde synths; een mogelijkheid om de synth te bespelen zoals hoe de standen van de knoppen en sliders effectief al staan. Moet toch echt niet moeilijk zijn om te integreren? Dan moet je geen rekening houden met het vervelende van presets.

 

[Nap]

De Voyager heeft zoiets als 'use real panel parameters', echt superhandig om de sound in de stand te zetten die het bedieningspaneel op dat moment heeft, bijvoorbeeld na het al dan niet per ongeluk inlezen van een preset. Zou op alle synths moeten zitten. In principe zouden alle synths met digitale bediening (zoals de Voyager) het makkelijk moeten kunnen zou je zeggen.

 

[klinkske]

Ik vind de minibrute (micro heeft dezelfde filter) zo slecht klinken dat ik na de bs2 te horen snel de mb verkocht. Ik vind de bs2 roland achtig klinken, best veel sweetspot.
De minibr had amper sweet spot. Heel blij dat ie weg is. Enige goeie was keys en de bouwindruk. Maar dat kan je niet als voordeel noemen bij de micro...

Ivm dat manual: de juno 2 heeft die manual stand: zoals je faders en knoppen dus effectief staan)via de pg200 (300?) en de moog sub en sub 37 hebben dat ook.