Roland JD-XA .. ja of nee?

Velen klagen over de vingerafdrukken op het zwart en de gebrekkige leesbaarheid van de prints.
 
De vinger afdrukken zijn hopelijk geen probleem meer met die overlays.. ? Maar de overlays zelf zijn nu ook niet bijzonder aantrekkelijk. Roland heeft zich duidelijk in de voet geschoten met dat glanzend plastiek..
 
Kan een eigenaar bevestigen dat de JDXA sequence transpose heeft (single key transpose) and arpeggiator/sequence latch?

De user manual schijnt geen woord te reppen over een sequence transpose..
 
Latch als in "key hold" ? Jazeker!

Sequence transpose is aanwezig, maar niet via de keys, enkel via het menu. (zie ook deze post)
 
De vinger afdrukken zijn hopelijk geen probleem meer met die overlays.. ? Maar de overlays zelf zijn nu ook niet bijzonder aantrekkelijk. Roland heeft zich duidelijk in de voet geschoten met dat glanzend plastiek..

Die overlays doen echt wel hun ding.
Ze liggen goed (hebben van die zelfklevende stickertjes in de hoeken die je zonder al teveel sporen weer zou moeten kunnen weghalen), zijn mat met een zeer lichtkorrelige structuur, en hebben duidelijk leesbare witte opschriften.
Imho een elegante oplossing!

Dat klein LCDke met de + en - data entry vind ik maar niks.

Wat betreft het menu moet ik hier toch wat nuanceren:
  • het menu is geen echte boomstructuur met diepe subcategorieën maar behoorlijk vlak. Er is maar 1 toplevel structuur nl. system, program edit, part edit, tone edit, effects edit, ... maar daaronder is het een ellenlange lijst aan parameters, weliswaar gegroepeerd in categorieën maar je hoeft dus niet telkens te enteren.
  • hou shift ingedrukt en je springt meteen naar de volgende categorie
  • hou shift ingedrukt en je springt met values van 10
  • wanneer je de andere button mee indrukt (- of +) dan scroll je doorheen de values in razend tempo.
  • wanneer je een frontpanel knop aanpast, dan springt het menu meteen naar die locatie. Alle relevante parameters zitten dus meteen in de buurt.
  • er zijn heel wat shortkeys voor panning, assigneren van de modwheel, split ranges, enz. Het loont enorm de moeite om deze vanbuiten te leren.
Kortom, imho is heel de menu problematiek zwaar overroepen. Ja, het display mocht wat groter, vooral om de naburige categorieën te kunnen zien.

De enige ergernis die ik momenteel nog heb is bij het selecteren van een digitale waveform (een zogenoemde variation). Dat is een ellenlange lijst van 450 waveforms zonder indeling in categorieën!


Het blijft een bangelijke synth, een multitimbraal monster met 4 analoge monosynths en (4x3 = ) 12 digitale single-osc synths met elk hun eigen filter, envelopes, lfo's, ...
 
Voor degenen die mss ook in de JD-XA interesse hebben.. hier een wel heel vernietigende review van de sequencer (in tegenstelling tot de altijd-gehypte informatie van de Roland vertegenwoordiger): (scroll down naar public comment van ene David Maximus).
 
Die David Maximus lijkt vooral een (minofmeer) monotimbrale performance synth met een quasi eindeloos multitimbraal workstation te verwarren...Hij vergelijkt met een Motif en verwacht dat soort gedrag terwijl dat dus gewoon fysiek onmogelijk is. De manual zal vast crap zijn en de sequencer kan best een onlogisch monster zijn, maar de man zelf lijkt me toch ook deel van het verhaal hoor. Ik heb de JD-XA nooit van dicht of ver bestudeerd maar simpel door het aantal analoge kanalen wist ik bij voorbaat al dat wat hij verwacht onmogelijk is.

En dat een program uit parts bestaat, dat doet Roland nog maar sinds 1730.
 
Back
Top