Vind het allemaal nogal subjectief..
Ik lees bijvoorbeeld veel kritiek over mixes waarbij die genoemde 'fouten' juist een beetje de genre gebonden stylen van mixen zijn.
Is een perfecte mix een saaie mix?
Mee eens.
Al ben ik ervan overtuigd dat er wel slechte mixen bestaan - ik heb er in mijn eigen loopbaan er genoeg van gemaakt
-, hoor ik deze niet zo vaak op commerciële releases.
Ik denk ook dat of een mix goed/slecht wordt ervaren veel te maken heeft met de verwachting van de luisteraar.
Als ik, bijvoorbeeld, een latin/salsa/merengue productie zou moeten mixen voor een westers publiek, zou ik het heel anders mixen dan voor een zuidamerikaans publiek.
Voor de eerste groep zou de percussie veel minder prominent met minder rauwe eq moeten, terwijl de heupwiegende zuidamerikaan juist losgaat op die 'edgy' klanken en een gepolijste sound als saai en slap ervaren.
Dus de perfecte mix is die mix die aansluit bij de (verwachting van) de doelgroep; wat voor de ene groep perfect is, zal voor de andere groep als saai worden ervaren.
Sterker nog; een mix die je lekker vind om op uit je dak te gaan, kun je totale herrie vinden als luistermuziek.
Iets anders dat ik heb ondervonden is dat ik bij muziek de gewoonte heb om de muzikanten en hun instrumenten in te beelden wanneer ik naar muziek luister en als ik deze, in grote lijnen, niet kan inbeelden, ik de muziek/mix niet kan volgen/waarderen.
Een tijd geleden liet ik mij door een zeer enthousiaste jongeling (I'm becoming an old fart
) wat nieuwere muziek stromingen/stijlen uitleggen.
We kwamen op zo'n stijl genaamd "tripping?" of zo; ik realiseerde mij dat ik de klanken die ik hoorde. probeerde te plaatsen in de context van traditionele muziekinstrumenten en de manier dat een mens/muziekant dat zou spelen.
Maar ik hoorde wel degelijk een soort hihat, kick, etc, maar kon in de speelwijze en mixbalans geen mens inbeelden achter de muziek en mix, dus vond ik mij totaal ongeschikt voor die muzieksoort.
Terwijl ik effecten in de muziek zeker kan waarderen, denk ik dat ik moeite zou hebben met een muziekstuk waarin elke partij zou zijn gespeeld door een "niet-instrument"; dus bijvoorbeeld een dichtslaand autoportier i.p.v. de kickdrum, het geluid van het inslaan van een ruit als snare, een -al dan niet gesampelde- boer als baslijn, etc.
Ik verwacht dat, hoe goed zoiets ook gemixed zou zijn, ik het niet zou kunnen beoordelen.
Wat ik hiermee wil zeggen ik dat ons oordeel over een goede of slechte mix voor een groot deel afhangt van onze verwachting alsook onze referentie.
.......En toch; wij herkennen allemaal een "amateuristische" mix als wij die horen, maar vaak is de muziek ook ingespeeld door amateuristische muzikanten, dus moeilijk te oordelen of het helemaal/alleen aan de mix ligt.
Nooit van gehoord, van Experimental Products. Doet me denken aan New Order. En die snare-clap vind ik eigenlijk wel lekker. Zoals iemand anders hier zegt: misschien had er wat meer bass drum in gemogen.
