Wat ik weet is dat een juno 2 (en mks50 dus) een 5 stage envelope hebben en de 106 een normale 4 stage ADSR.
Je kunt in de juno 2 dus de toonhoogte een duikeling als het ware laten maken.
Van normale toonhoogte omlaag, met of je de pitchbender snel aantrekt en loslaat. De alpha juno heeft chord memory, hierdoor kun je met 1 vinger akkoorden spelen, of je gooit alle 6 stemmen op dezelfde noot. Dan krijg je dus echt dat vette unison geluid waar de juno 2 zo bekend om staat.
Ik vind de juno 106, voor zover ik hem uit heb kunnen diepen bij mijn maat thuis, wat warmer en meer geschikt voor rare effect geluidjes met LFO modulatie ofzo.
Doordat de 106 veel knoppen heeft kun je er beter mee tweaken en is ie levendiger.
De alpha juno heb je een parameter up/down toets en een value +/- toets en daarmee moet je de hele synth programmeren. Optioneel is de PG300 programmer waardoor je de alpha net als een juno 106 met schuifjes en schakelaars kan instellen.
Wat mij niet duidelijk is, is of je tegelijkertijd kunt werken met de PG300 en een inkomend midi signaal
De alpha beschikt ook over unieke oscillatoren die (naar mijn weten) niet in andere synths voorkomen.
Een zaagtand met pulsbreedtemodulatie, een pulse met pulsbreedtemodulatie en ook een subosc met diverse golfvormen.
Voeg daar de moddervette chorus aan toe en misschien een delay / echo via je mixer en voila! hardcore / hardstyle to da max max max max (DOEFFFDOEFFFDOEFFFDOEFFF)
Ik denk dat je meer kunt met een alpha juno 2, alleen moet je wel veel geduld hebben met het programmeren van het ding als je geen PG300 hebt.
Mijn advies is Alpha juno 2!
...iemand die de 106 kan verdedigen?...
-C-
