Vraag over majeur / mineur akkoorden

Origineel geplaatst door Cheimoon
Dit gaat over bladmuziek. Je moet even een notenbalk voor je zien. Qua muziekverloop loopt die van links naar rechts (horizontaal). Akkoorden staan er echter verticaal in genoteerd. Nu zijn er blijkbaar mensen die zeggen dat het horizontale alleen op melodie betrekking heeft en dat die dus alleen beweegt (want noten na elkaar impliceert tijdsverllop), en dat de harmonie alleen in het verticale zit (dus alleen zichtbaar per moment). Maar volgens deze auteur is dat onzin, omdat de harmonie ook horizontaal 'meebeweegt', omdat je akkoordenprogressies hebt. Ofwel: de harmonie is niet constant hetzelfde.

Nou, het blijft vaag klinken geloof ik, maar het is ook een beetje een onzinnige discussie als ik het zo zie (of weet iemand hier een relevante context voor?). In de context van deze thread is het in ieder geval een paar bruggen te ver (Zwolle of zo).



Hier wordt gezegd dat er geen melodie in akkoorden zit en dat alleen melodieën een verhaal kunnen vertellen. Wil je dus muziek hebben die iets zegt tegen de luisteraar, dan moet je een melodie hebben om dat te vertellen, en dus is het niet voldoende om alleen akkoorden te hebben, omdat die alleen ondersteunen en zelf niks vertellen. Volgens deze tekst dan. Volgens mij is dit onzin; een mooie akkoordvolgorde kan heel veel zeggen, maar goed, daar gaat het niet om.

Maar wederom: als je gewoon wilt weten hoe noten bij elkaar klinken dan is dit wel een tikje aan de te technische kant.

Bedankt :)
 
Origineel geplaatst door isnieZot
ik heb een vraagje voor wout blommers.
ik heb 3 jaar notenleer gedaan,2 jaar saxofoon en dan nog 2 jaar gitaar. dus ik
heb een klassieke muziekale opvoeding gehad. maar bij het maken van mijn muziek
let ik nooit op wat voor akkoorden of welke noten in gebruik. ik ben die akkoorden toch
al allemaal vergeten ik doe het allemaal puur op gehoor. mijn vraag is nu, ik heb hier een
track van mezelf waarvan ik eens graag zou willen dat je eens te gebruikte noten of
akkoorden eens zou willen analyseren (als dat niet te lastig is)? ik zou eens willen weten
in hoeverre ik nog onbewust bepaalde klassieke akkoorden of wat dan ook toepas in mijn muziek.
of klinken die melodieën allemaal vals? :D veel mensen vinden dat ik nogal rare melodieën heb. daarom dat ik dit eens wil vragen aan iemand met veel muziekale kennis.

Of ik nu zo'n grote autoriteit ben op muziek gebied, dat waag ik te betwijfelen. Theoretisch ben ik best wel lang aan het studeren, maar dat is een ander verhaal.

Over de track. Heel spannend. Omdat je bassline nogal vaag is en er geen sterke akkoorden gespeeld worden, kan je melodie alle kanten op en dat doet'ie ook! Heerlijke vrijheid. Naar deze muziek kan ik luisteren. Na zo'n 1:20" stap je over van je 'vaste' deel (F#min - C#) over naar het vrije deel, dat begint met een harde modulatie naar Bb, maar dat blijkt niet een nieuwe toonsoort te zijn, want hoewel de pattern gelijk blijft, huppelt'ie gewoon z'n eigen weg. Dankzij de zachte begeleiding kan je dit maken en is het beslist niet vals. Voor valsheid is een referentie nodig, meestal akkoorden. Onverwacht en onbekend zou hier beter op z'n plaats zijn. Maar het houdt wel mijn aandacht, mede omdat het niet het hele nummer gebeurd.

Hierbij een duidelijk bewijs dat HOREN het belangrijkste gereedschap in de muziek is. Let op, niet 'luisteren', maar echt HOREN: weten en voelen wat er moet gebeuren. Daarmee je keuzen maken.

Ik wil best meer van je horen :)

Wout
 
weet niet of deze link al gegeven is. Volgens mij gaat hij ook niet zo diep als dat sommige mensen hier gaan, maar tohc wel interresant

www.musictheory.net/
 
Origineel geplaatst door Cheimoon
Dit gaat over bladmuziek. Je moet even een notenbalk voor je zien. Qua muziekverloop loopt die van links naar rechts (horizontaal). Akkoorden staan er echter verticaal in genoteerd. Nu zijn er blijkbaar mensen die zeggen dat het horizontale alleen op melodie betrekking heeft en dat die dus alleen beweegt (want noten na elkaar impliceert tijdsverllop), en dat de harmonie alleen in het verticale zit (dus alleen zichtbaar per moment). Maar volgens deze auteur is dat onzin, omdat de harmonie ook horizontaal 'meebeweegt', omdat je akkoordenprogressies hebt. Ofwel: de harmonie is niet constant hetzelfde.
Nou, het blijft vaag klinken geloof ik, maar het is ook een beetje een onzinnige discussie als ik het zo zie (of weet iemand hier een relevante context voor?). In de context van deze thread is het in ieder geval een paar bruggen te ver (Zwolle of zo).
Hier wordt gezegd dat er geen melodie in akkoorden zit en dat alleen melodieën een verhaal kunnen vertellen. Wil je dus muziek hebben die iets zegt tegen de luisteraar, dan moet je een melodie hebben om dat te vertellen, en dus is het niet voldoende om alleen akkoorden te hebben, omdat die alleen ondersteunen en zelf niks vertellen. Volgens deze tekst dan. Volgens mij is dit onzin; een mooie akkoordvolgorde kan heel veel zeggen, maar goed, daar gaat het niet om.
Maar wederom: als je gewoon wilt weten hoe noten bij elkaar klinken dan is dit wel een tikje aan de te technische kant.

Harmonie is pas aan het eind van de Middeleeuwen ontstaan. Dit gebeurde in de Borgondische tijd en waar? Nederland! Jawel, Gildebroeders :) Mwajah... Eigenlijk Vlaanderen, maar dat hoorde nog bij elkaar, toch? De Nederlandse School, zoals die genoemd wordt, die bestond uit figuren als Obrecht, van Ockengem, Josquin des Pré, Binchois, Dufay en veel meer. Vast wel een straat in je stad naar genoemd :) Het begon allemaal in Luik en via Parijs kwamen deze lui en leerlingen in Italië, vooral Venetië terecht.

De muziek die ze maakte, kerkelijk en wereldlijk, werd polyfonisch genoemd: minstens vier 'zang'stemmen zongen verschillende melodiën. Deze melodiën kwamen in een bepaalde verhouding tot elkaar te staan en vanuit die wijze van 'HOREN' ontstonden de harmoniën en dus de akkoorden. Dit is wat anders dan het beruchte 'contra-punt'.

Er is dus altijd een horizontale, of liever 'lineaire' harmonie geweest. Van die lijntjes werden een soort snapshots gemaakt, de akkoorden. Er is een aantal jaren geleden een discussie afgesloten, waarin muziek theoretisch werd verdedigd (vertikaal) dat het 'welluidend' klinken van een akkoord te maken had met het aantal gelijke boventonen (harmonischen) van de onderlinge tonen. Dat klopt redelijk, maar dat is niet de werkelijke reden, al vinden mensen bewijzen met getalletjes veel leuker. Dat we D-F#-A zo mooi vinden, dat hebben we gewoon geleerd :) Vertikaal wil zeggen dat de onderlinge tonen van een akkoord in een bepaalde relatie tot elkaar staan.

Dat alleen akkordenreeksen saai zijn, dat is vaak waar, maar dat hoeft echt niet. Wat ik me wel afvraag is dat muziek iets te 'vertellen' moet hebben. Dat zal alleen bij de programma-muziek het geval zijn: "Aan het Hollandse Strand", voor 30 synthesizers :)

Komt er...!

Wout
 
Origineel geplaatst door Wout Blommers
Of ik nu zo'n grote autoriteit ben op muziek gebied, dat waag ik te betwijfelen. Theoretisch ben ik best wel lang aan het studeren, maar dat is een ander verhaal.

Over de track. Heel spannend. Omdat je bassline nogal vaag is en er geen sterke akkoorden gespeeld worden, kan je melodie alle kanten op en dat doet'ie ook! Heerlijke vrijheid. Naar deze muziek kan ik luisteren. Na zo'n 1:20" stap je over van je 'vaste' deel (F#min - C#) over naar het vrije deel, dat begint met een harde modulatie naar Bb, maar dat blijkt niet een nieuwe toonsoort te zijn, want hoewel de pattern gelijk blijft, huppelt'ie gewoon z'n eigen weg. Dankzij de zachte begeleiding kan je dit maken en is het beslist niet vals. Voor valsheid is een referentie nodig, meestal akkoorden. Onverwacht en onbekend zou hier beter op z'n plaats zijn. Maar het houdt wel mijn aandacht, mede omdat het niet het hele nummer gebeurd.

Hierbij een duidelijk bewijs dat HOREN het belangrijkste gereedschap in de muziek is. Let op, niet 'luisteren', maar echt HOREN: weten en voelen wat er moet gebeuren. Daarmee je keuzen maken.

Ik wil best meer van je horen :)

Wout

dankuwel :)
ik heb er wel al aan gedacht om bijvoorbeeld piano ofzo te gaan spelen en daarmee ook
wat wat theorie en techniek op te frissen maar ik denk dat ik dan teveel theorie in de muziek
zal gaan willen steken. en dat speelse achterwege ga laten.
ik heb wel wat meer van dit spul online staan. (een review hoeft niet :) )
hier
en hier
 
pianoles neem je om piano te spelen en niet om gekke IDM achtige muziek te maken :D
forget about it, creativiteit is veel belangrijker en die heb je wel (en ik minder, want mijn perfectionisme zit m'n creativiteit in de weg)
 
Origineel geplaatst door Bahamut
pianoles neem je om piano te spelen en niet om gekke IDM achtige muziek te maken :D
Wat moet je dan daarom nemen? LSD? *D
 
Piano les is zeker handig met wat akoorden leer erbij.
Maar uiteindelijk s het belangrijkste je oren leren gebruiken.
 
Iemand nog goede boeken om akkoordenleer te leren voor piano?
 
Origineel geplaatst door Sander02

neem Lydisch, dit vind ik altijd een hele spannende mode
F-G-A-B-C-D-E-F

wat zou je hier nu op spelen?

Je zou een F in de bas aan kunnen houden terwijl je met je rechterhand wisselt tussen F majeur en G majeur
en je hoort al waar het heen gaat... :D waarschijnlijk naar E mineur of een halve hoger naar G# lydisch (3 hoger is altijd mooi vooral bij fusionmuziek)

Ik vind modes fantastisch omdat het me helpt in m'n solo's. Ik weet heel snel welke noten er wel /niet gespeeld kunnen worden dankzij de modes. Heel overzichtelijk en duidelijk.

Moet je eens dit van maken:

F | G | F | C# | F en dat allemaal over F ;) welk akkoord zou jij nu pakken ipv. de G? zo creer je een onzekere mood...
 
Origineel geplaatst door Slipperman
Moet je eens dit van maken:

F | G | F | C# | F en dat allemaal over F ;) welk akkoord zou jij nu pakken ipv. de G? zo creer je een onzekere mood...

Als je van die G een Bb maakt, die aan het eind weer terugkomt, waarna weer F, dan kan je deze eenvoudigen cadens afsluiten met C. G-mineur ipv Bb zou een optie kunnen zijn. Maar je bent je onzekerheid wel kwijt, met deze overgangen.

Wout
 
Origineel geplaatst door Wout Blommers
Als je van die G een Bb maakt, die aan het eind weer terugkomt, waarna weer F, dan kan je deze eenvoudigen cadens afsluiten met C. G-mineur ipv Bb zou een optie kunnen zijn. Maar je bent je onzekerheid wel kwijt, met deze overgangen.

Wout

tja dit zijn de vage chordprogressies die banks altijd doet/deed... die gaat echt wiskundig overgangen maken tussen akkoorden als bridges etc. in nummers... veel harmonischen toevoegen etc... neem de synth solo van in the cage... zulke vage akkoorden heb ik nog nooit gespeelt. (daarom is het zo moeilijk. als je denkt eindelijk de rechterhand onder te knie te hebben wat al een aardige klus is mag je dat nog es met wat vage akkoorden voor links leren...)
 
Kan iemand me het verschil uitleggen tussen melodie ( horizontaal) & harmonie (verticaal) en hoe het in het werk gaat.
 
Let wel, dit is geen muziektheorie, maar een opvatting, een mening. Zoiets als meisjes met blonde haren zijn ... (vul maar in :)

Een melodie lijn ontrolt zich in de tijd: vanaf het begin naar het einde. Daar is niets tegen in te brengen. Dat zou je kunnen opvatten als een horizontale lijn, tenminste, als je kijkt naar het meest gebruikte notatie-systeem, het vijf lijnige notenschrift. (Bij Claviscribo is het juist vertikaal opgeschreven :)

Er is echter wel een muzikale waarde tussen de tonen onderling. In de toonsoort C vraagt het spelen van de toon B om de toon C; als je aan het eind van een lied komt, dan kan de dalende afsluiting C - G - C, dus achter elkaar en dalend, een duidelijk afsluiting zijn. Vooral als de laatste C nog hard is en lang wordt aangehouden met een uitsterven.

In akkoorden worden alle tonen tegelijk gespeeld, op hetzelfde moment. Ook hier hebben de tonen een bepaalde waarde ten opzichte van elkaar. In het notenschrift staan ze boven elkaar genotereerd, dat zou je vertikaal kunnen zien. Zelf vind ik dit wat overdreven, althans, zelf kan ik niet veel met deze kennis. De akkoorden hebben ook een lineraire opvolging, er is een relatie tussen een akkoord met z'n voorganger en z'n vervolger, dus harmonie heeft ook een horizontaal element.

Er zijn theoretici die maat vertikaal noemen en ritme horizontaal...
Dynamiek zou ook vertikaal zijn en klankkleur weer horizontaal...
Maar waar is diagonaal eigenlijk gebleven :)
Het wordt me te veel dominee Schoenmaker (de theoreticus achter Piet Mondriaan...)
Het hele verhaal van horizontaal versus vertikaal is duidelijk iets van uit het begin van de vorige eeuw (+/- 1910)

Hou één belangrijk iets voor ogen (of oren, wat je wilt) Al deze zaken dienen alleen maar om de muziek bespreekbaar te maken, zodat ideeën aan elkaar kunnen worden medegedeeld. Wetenschap is alleen maar een beschrijving van de wereld, niet de wereld zelf!!! Zo ook de muziektheorie, die is niet de muziek...

Wout
 
"Hou één belangrijk iets voor ogen (of oren, wat je wilt) Al deze zaken dienen alleen maar om de muziek bespreekbaar te maken, zodat ideeën aan elkaar kunnen worden medegedeeld. Wetenschap is alleen maar een beschrijving van de wereld, niet de wereld zelf!!! Zo ook de muziektheorie, die is niet de muziek... "


Inderdaad, hier sluit ik me volledig bij aan!


Grtz,
Jeroen
 
Origineel geplaatst door Jeroen
"Hou één belangrijk iets voor ogen (of oren, wat je wilt) Al deze zaken dienen alleen maar om de muziek bespreekbaar te maken, zodat ideeën aan elkaar kunnen worden medegedeeld. Wetenschap is alleen maar een beschrijving van de wereld, niet de wereld zelf!!! Zo ook de muziektheorie, die is niet de muziek... "


Inderdaad, hier sluit ik me volledig bij aan!


En toch!!!!Kun je bijna ieder werkje van elkeen hier in een toonladder stoppen,dus improvisatie is toch nog altijd elementaire kennis van toonladders en akkoorden,hoe meer het klinkt,hoe meer je het kunt passen in een bepaalde toonladder(met de akkoordenreeks van die toonladder).Dus?! Waarom het moeilijk maken?leer die toonladders en akkoorden van buiten!Kleine moeite en minder zoeken naar de juiste klank,in mineur en majeur.Speel iets opgewekts zoek het in majeur toonladder.Wil je iets droevigs componeren,zoek de mineur,.Bepaal een toonladder en hop,je bent vertrokken.Ok,talent heb je of heb je niet.Laat je synth niet bepalen wat je wilt spelen,(getuige dezelfde (virus abcde..reeks-oneindige grooves hier).Hoe meer je iets van harmonie kent,hoe meer je iets anders laat horen,dan de doorsnee-seuten hier die denken dat ze talent hebben,maar eigenlijk jatten van één van de duizenden instant voorgeprogrammeerde grooves van een synth.



Grtz,
Jeroen
 
waarom zou ik nu perse iets helemaal in mineur moeten maken? tis de afwisseling van diverse sleutels die nummers apart en uniek maken. Je kan wel een compleet nummer in F hebben maar goed het word pas geinig als je dat gaat afwissellen met een andere sleutel. om ff in de genesis regionen te blijven.

je hebt in the air tonight die helemaal in F is (Dm | C | Bb | C |)

maar je kan bijvoorbeeld die Dm door een D vervangen. Krijg je beetje zoals On the Shoreline... (is eigenlijk die ;) ).

Daarmee ga je van een G majeur naar een C mineur (verderop krijg je nog andere akkoorden waardoor het stuk C mineur word). Je kan door verschillende keychanges een nummer opbouwen met veel sfeer erin. Verschillende moods.
 
Origineel geplaatst door Slipperman
je hebt in the air tonight die helemaal in F is (Dm | C | Bb | C |) maar je kan bijvoorbeeld die Dm door een D vervangen.

Allereerst, nogmaals, muziektheorie is alleen maar iets waarmee het bespreekbaar wordt gemaakt.

Het voorbeeld stat natuurlijk in Dmineur (zelfde voorteken, nl 1 b).
In de renaissansemuziek is een mineiurstuk afsluiten in het tonica akkoord in majeur heel normaal. Dat wordt de Picardische terts genoemd. Je ziet, het is allemaal al een keertje verteld :)

Natuurlijk is moduleren van toonsoort een zeer spannend iets. Mijn favoriet is nog steeds Westeriks 'Dikkertje Dap'. Zoek daar de akkoorden maar eens bij...

Hier een voorbeeld gedaan door een zeer muzikale kennis van mij...

Wout

 
Origineel geplaatst door Slipperman
waarom zou ik nu perse iets helemaal in mineur moeten maken? tis de afwisseling van diverse sleutels die nummers apart en uniek maken.

Dit is wel erg pop/rock/enz-georienteerd. Je gaat nu namelijk vooral uit van chord-based nummers. Klassieke muziek is veel vaker in één sleutel per nummer. Dat is niet beperken; het is een kwestie van goed met je toonsoorten om kunnen gaan (betrek er vooral ook extratonaliteit bij :) ). In zekere zin geeft werken vanuit akkoordenprogressies eerder blijk van beperkingen bij de muzikanten (maar dit wordt een beetje vergezocht).

En ja, klassieke muziek boeit ook! 8)
 
Iets wat iik gedeeltelijk hier voorbij heb zien komen is de benaming van de akkoorden. Die is in de electronische muziek haast niet van toepassing.
Als je niet weet hoe je akkoorden moet verbinden en hoe melodien in songs zijn opgewbouwd kun voor jezelf wel muziek maken die leuk klinkt, maar echt creatief bezig zijn met componeren kun je pas als je de mogelijkheden van componeren/ produceren onder de knie hebt.
Ik studeer compositie aan het conservatorium en heb veel theory hierover gehad. En het wordt alleen maar interessanteren. Klassieke theory lbehandelt laddereigen akkoorden en akkoordvebindingen i.t.t. de licht muziek studenten bij me op school die leren het vanuit akkoordsymbolen.
Een akoorden schema die ik voor een tracne trackje wil gebruiken en met julllie deel is deze:

F A C F/===/===/ G Bes C E /A C F(F verdubbelen!)/A C F(F verdubbelen!)/A C F(F verdubbelen!)/A C F(F verdubbelen!)/Bes D F A/Bes D F A/G D F Bes/G D F Bes/C E G Bes/C E G Bes/C E G Bes/C E G Bes/F C F A/

Ik volg wat regeltjes zoals de 7 daalt trapsgewijs naar de terts van I, terts in V stijgt naar grondtoon I. Dr zitten wel wat cliche verbindingen in maarja. Mp3tje komt later. Ik heb Bes maj7 niet gebruikt:stupid
 
Laatst gewijzigd:
Back
Top