Intussen heb ik de film gezien en ik moet zeggen ... het was het wachten waard.
Het was een druilerige vrijdagmiddag toen ik samen met m'n vriendin op de parking van de bioscoop arriveerde. Tijdens de heenrit had ik "1492" in de autoradio zitten, om alvast in de stemming te komen.
Even langs de automatische kassa passeren voor 2 kaartjes...ff pinnen en enkele seconden later rolt er netjes een toegangsbewijs voor 2 personen uit de donkere Dell-printer. Via de toegangscontrole gaan we nog snel langs de balie om een grote emmer popcorn en 2 grote frisdranken mee te graaien. Grote porties zijn echt wel nodig want de film duurt bijna 3 uur. In de zaal zitten ongeveer 30 personen "Zo, niet veel animo voor deze film?" Whatever, we nestelen ons ergens achteraan in het midden. We zitten nog maar net in onze comfortabele fauteuil als de zaallichten volledig worden gedoofd. "Merde, hebben we toch wel de reclameboodschappen gemist", die vind ik in de bios altijd beter tot hun recht komen dan thuis op de buis.
Jezus, tot 3 keer toe worden er verschillende logo's van filmmaatschappen e.d. getoond met o.a het obligateTHX logo. "Mooi, laat het nu maar beginnen want ik brand van verlangen".
We krijgen al direct een mooie Intro te horen en al gauw worden we geteletijdmachined; ruim 2000 jaar terug in de tijd, een paar honderd jaar B.C. naar Macedonie waar Ptolomeus (Anthony Hopkins) zijn verhaal begint.
Enkele mooie doch ingetogen muzikale passages ondersteunen her en der conversaties tussen Alexander en z'n moeder. Een jonge Alexander weet een ontembaar paard te berijden en kan voor een eerste keer triomferen. Hij noemt het paard Bucephalus. (sterk en koppig). En dat wordt netjes in de verf gezet door een mooi streepje muziek.
Alexander is intussen koning en staat met een 'handjevol' soldaten (enkele tienduizenden) tegenover het Perzische leger (250.000 man sterk) dat aangevoerd wordt door Darius. "Waar heeft Oliver Stone 250.000 figuranten gevonden? Sterk hoor
". De ochtend breekt aan, het is zover. Ze gaan elkaar de kop inslaan
. De muziek komt stilaan aanzwellen en het geluid van duizenden marcherende soldaten maakt een enorme indruk. Met een enorme dreun komt het legioen tot halt. Alexander schouwt z'n troepen en spoort hen aan met de nodige peptalk. ... en ..."Vooorrrr Griekenlaaaaaaaaaaaaaand". De film neemt een enorme vaart en de nodige geluidseffecten zuigen je als het ware mee in het wapengekletter. Wat een geluiden trouwens: je hoort iemand op een speer gespiest worden, anderen worden doormidden gekliefd door een van de strijdwagens die voorzien zijn van messen op de wielassen. Ja, toen was de wapenindustrie ook al inventief
. Ik graaide nog wat dieper in de popcorn emmer en nam nog maar eens een slokje. Fantastische scene.
De intrede in Babylon wordt muzikaal netjes verzorgd. We krijgen ook de harem van Darius te zien maar Alexander heeft blijkbaar oog voor 'ander' schoon volk
. De muziek krijgt nu ook een meer exotisch getint karakter.
Het mysterieuze India ligt voor ons. Wellicht had Alexander het weerpraatje gemist want hij werd geconfronteerd met de moessonregens. Uiteindelijk is het nog eens zover. In een beboste omgeving wacht z'n leger bang de komst af van de vijand die angstaanjagende olifanten in de strijd gooit als ware het tanks. Iemand wordt met een enorme dreun verpletterd onder de voet van zo'n kolos - BLAF (zeker 7 op de schaal van Richter), de fiere olifant laat trompetterend weten dat je maar beter kan uitkijken. Ook Alexander komt niet zonder kleerscheuren uit de strijd en z'n trouwe strijdros, Bucephalus, is gesneuveld. Emotionele muziek doet vermoeden dat Alexander naar de Hades is vertrokken. "Hij zal toch niet dood zijn?". Iemand strompeld in een tent naar buiten."Het is Alexander... hij leeft nog!" Jongens, we gaan naar huis.
Een heildronk...even later zakt Alexander in elkaar ... de ring valt ... een groot veldheer is niet meer. Ptolemeus maakt zijn verhaal af, "Magnus Alexander, hij was echt de grootste van allemaal en mag gerust een plaats innemen naast Achilles". De arend verschijnt weer ... the end. Iedereen begeeft zich naar de uitgang maar we blijven nog even zitten om te genieten van de eindgeneriek en vooral van de muziek.
Terug in de auto kan ik m'n vriendin verrassen want ik heb nu de soundtrack "Alexander" in de autoradio steken. Tijdens de terugrit komen de beelden weer terug tijdens het beluisteren van de muziek.
Fantastisch verhaal, goeie film en prachtige muziek.
