analoge synths uit de 70"

dries

Stamgast
Lid sinds
3 augustus 2004
Berichten
221
Locatie
oostenrijk
ok, ik dit thema is natuurlijk volledig doorgekookt, maar ik kan het niet laten.

waarom klinken die "oude rot-kasten"; ps3100, cs60 ms20 gewoon anders dan - en beter - dan dat nieuwe digi spul.

zitten we toch op een verkeerd spoor met onze nullen en eentjes?

is stroom toch een betere basis om klanken mee op te wekken?

luister toch eens hier: (yamaha cs60)

http://www.bluesynths.com/Sounds/cs60_crazy_mix_1.mp3

of hier: (ps3100)

http://www.bluesynths.com/Sounds/ps_pad.mp3

mijn virus c klink zeker niet slecht, maar is middelmaat in vergelijking met die oude kasten.

de mogelijkheden bij moderne techniek zijn natuurlijk wel groter, maar gaat het eigenlijk niet om klank?

ook het nut van digitaal als transport medium zie ik in, maar bij de geluidopwekking...

ik zie jullie reaktie met interesse tegemoet.
 
Re: analoge synths uit de 70"

Origineel geplaatst door dries
ok, ik dit thema is natuurlijk volledig doorgekookt, maar ik kan het niet laten.

waarom klinken die "oude rot-kasten"; ps3100, cs60 ms20 gewoon anders dan - en beter - dan dat nieuwe digi spul.

zitten we toch op een verkeerd spoor met onze nullen en eentjes?

is stroom toch een betere basis om klanken mee op te wekken?

luister toch eens hier: (yamaha cs60)

http://www.bluesynths.com/Sounds/cs60_crazy_mix_1.mp3

of hier: (ps3100)

http://www.bluesynths.com/Sounds/ps_pad.mp3

mijn virus c klink zeker niet slecht, maar is middelmaat in vergelijking met die oude kasten.

de mogelijkheden bij moderne techniek zijn natuurlijk wel groter, maar gaat het eigenlijk niet om klank?

ook het nut van digitaal als transport medium zie ik in, maar bij de geluidopwekking...

ik zie jullie reaktie met interesse tegemoet.

Tja, je opent hier een smaak en analoge synthfreak oorlog.

Het feit dat analoge synth vaak beter klinken heeft vindt ik vaak toch ook met het bedieningsgemak te maken.
Een Virus C heeft zo eindeloos veel mogelijkheden en knoppen dat je soms even niet meer weet waar je moet beginnen.
Toch zijn er gewoon te veel mensen die niet in de volledige capaciteiten van een Virus graven. Dan krijg je een bepaalde sound die er altijd uit lijkt te komen. Graaf je echter dieper gaat er een wereld aan mogelijkheden open.

Ik ben het met je eens dat veel analoge bakken echt strak klinken maar de mogelijkheid tot beheersbaarheid van het hele proces is voor mij echt onmisbaar.

Een andere insteek is deze: Waarom wil iedereen dat de nieuwe digitale synths exact zo klinken als de analoge bakken van weleer.

Maar ja...wie ben ik :)
 
gast, een virus C ga je toch niet vergelijken met jaren 70 analoog spul.
 
Die twee fragmenten illustreren inderdaad de wondermooie analoge mogelijkheden van toen. Maar je moet het nu niet zien dat er in digitale dingen geen mooie klanken te maken zijn. Of dat die sowieso minder goed zijn dan de analoge. Het is gewoon iets anders. Je kan van de fabrikanten ook niet verwachten dat ze jaar na jaar dezelfde dingen op de markt brengen.
Met auto's heb je dat toch ook? Neem nu een originele VW kever, die is toch veel mooier dan de moderne Beetle. En dan toch weer niet... die nieuwe is veel gladder, gestroomlijnder, sneller ook (belangrijk voor dit type product...)
Ik bekijk het als een normale evolutie, en als er door het verstrijken van de tijd alsmaar minder originele analoge bakken meer zullen zijn, en er nog (terug) een markt voor is, zullen de fabrikanten er weer op springen. Maar je mag zeker niet zeggen dat de digitale synths minderwaardig zijn aan de analoge. Ze zijn wel veel moeilijker geworden als je dezelfde creativiteit wil bereiken.
 
Ik blijf erbij, die Arturia CS-80v klinkt naar niets.
Okee, da's overdreven. Het klinkt naar Casio.
In ieder geval niet naar CS... maar goed.
 
nou ja zeg!

je laat twee DIGITALE opnames horen en daarmee wil je dan aantonen dat analoog beter is dan digitaal. :stupid

:)
 
Als je er een MP3 van kan maken dan kan je het ook samplen en als basis voor een ROMpler gebruiken.

wat ik hoor zijn mooie evolving geluiden. Veranderlijkheid. Middels nvelopes of dat er een knakker zelf aan de knoppen draait.

Mischien, maar dat is wellicht vergezocht, is er met de komst van het geheugen op een synthesizer wel het een en ander veranderd. Voor die tijd moest je je synthesizer door en door kennen om het zelfde geluid weer te reproduceren, erna kon je gewoon je geluid uit het geheugen halen.
 
wat ik bedoelde is te stellen dat geluidsopwekking met stroom anders klinkt als geluidsopwekking via de digitale weg - ik meen een duidelijk verschil in klank en dynamiek waar te nemen.

ik denk dat daarom een kombinatie van analoge en digitale instrumenten zinvol kan zijn om een arrangement meer kontrast te geven.

digitale techniek heeft natuurlijk ook veel voordelen - alleen al in mogelijkheden, omvang en gewicht.

ik denk daarom dat "oude" analoge techniek nooit zal verdwijnen en een prima toevoeging is aan moderne techniek.
 
Dat digitaal slechter klinkt is echt onzin. Het klinkt niet hetzelfde, maar dat hoeft geen probleem te zijn. Voor veel hedendaagse muziek (trance/techno etc) zijn digitale synths, de VA's (vindt ik) makkelijk toe te passen en wordt het ook al haast niet meer anders gedaan.

Ook de effectunits (delay, reverb, chorus) die tegenwoordig heftig hun werk doen, doen het geluid van analoog/digitaal meer op elkaar laten lijken.

Met de VA is het bedieningsgemak soms niet even makkelijk omdat er toch menu's in zitten waar je bij moet om instellingen te veranderen en filters die je apart moet instellen e.d., maar dat is natuurlijk een kwestie van even de handleiding (RTFM) erbij pakken en er even voor gaan zitten.
Bij menig analoge synth is het bedieningsgemak ook niet al te handig. Wat te denken van geheugen om je presets op te slaan, geen midi en patchkabels die je om moet pluggen.

Conclusie: ieder doet zijn eigen ding met z'n voordelen en nadelen.
 
Je moet denk geen aap zijn om in te zien dat digitaal volledig afhangt van de programmeur. Bepaalde firma's hebben al aangetoond dat digitaal enorm goed kan klinken, zelfs zo goed dat iemand bij een A/B vergelijk niet kan zeggen wat nu wat is. Als je digitaal met analoog gaat vergelijken , vergelijk dan aub geen virus met een CS60 ... Als ik m'n Korg MS20 vergelijk met de software MS20 kan ik enkel beamen dat ze op de goede weg zijn. Oscillatoren klinken gewoon hetzelfde enkel het filter is ietsje minder goed gemoddelleerd bij resonantie settings.

Digitale klankopwekking mag dan al een andere techniek zijn, wat er uit je computer komt of VA is nog altijd een puur analoog signaal. Nogmaals een aanduiding dat het de programmeur is die iets goed of iets slechts doet, niet de digitale techniek!
 
puur op softsynth?
Laat je oren maar eens nazien of er geen geel prop in hangt dan....8D
 
Komt nog eens bij dat jaren '70 synths nog niet eens hetzelfde klinken als jaren '80.
Discrete VCO's versus DCO's etc.

En anders is niet hetzelfde als beter denk ik dan maar.
 
Vertel mij maar eens wat nu soft is en wat echt. Het zijn de 3 basisgolfvormen van de ms20 die je hoort elk door de soft en echte gespeeld. Wat een verschil in dynamiek hé :D

1:
2:
3:
 

Attachments

  • ms20_test.mp3
    748,9 KB · Bekeken: 79
Slechts een gedachte...

Vaak wordt door synthesizer 'wetenschappers' als oorzaak het technisch perfecte aangegeven, maw de analoge bakken waren niet zo goed als de huidige digitale en de voorkeur gaat uit naar het imperfecte.

Hetzelfde gebeurde in de 70'er met Duitse en Japanse fotografie-lenzen. De Duitse waren wat scherpte-onderzoek slechter dan de Japanse, maar de overgang van scherp naar onscherp, ongeacht het diafragma, was bij de Duitse veel prettiger... En dat is een eigenschap die ook wel belangrijk is.

Bij analoge synths zijn het vooral de filters die de klank zo lekker analoog maken.

Wout
 
Deze gedachte is juist Wouter.

In de natuur komen perfecte bronnen niet voor. Rechte lijnen bestaan niet, alles is gebogen of vervormd. Zo is het ook met geluid. Elk signaal dat we horen is een vloeiende lijn met vervormingen. En ons gehoor is daar enorm aan gewend en zelfs op ingesteld, we weten immers niet beter. Klanken die met een computer opgewekt worden zijn bijna perfect te noemen, maar daardoor juist saai, oninteressant en kil. Ons gehoor is erg gevoelig voor veranderingen en dat schijnen we nou juist prettig te vinden. Een DSP-klank leeft eenvoudig niet (of in elk geval een stuk minder), omdat de klank ten eerste te clean en perfect is en ten tweede uit losse stapjes bestaat die ons brein aan elkaar moet knopen om er een begrijpelijk signaal van te maken. Er vind dus een vertaalslag plaats in onze hersenen, die ervoor zorgd dat we eerder moe worden zodra we gaan luisteren. Vooral bij MP3 bestanden met een lage bitrate is dit duidelijk aantoonbaar, maar ook bij CD vindt deze vertaalslag plaats.

De meeste digitale synths werken op 44.1 kHz en we weten inmiddels de beperkingen daarvan. Alles boven de 20 kHz valt weg, maar daarmee ook de verschilfrequenties in de boventonen tussen bijvoorbeeld 38 en 40 kHz. Alles boven de 20 kHz horen we toch niet zou je zeggen, maar die 2 kHz die tussen de 38 en 40 zit ben je ook kwijt, en mis je ten opzichte van een originele klank wel degelijk. Daarom vinden violisten ook altijd dat hun viool op CD zo anders klinkt dan in het echt. Met een analoge bandopname krijg je (afgezien van de ruis) een veel beter resultaat. Een goede platenspeler en een maagdelijke LP kunnen daardoor veel beter klinken dan een 16 bits CD. In dit voorbeeld is digitaal dus zelfs nog niet nauwkeurig genoeg.

Digitaal is een gebruiksvriendelijk medium, maar "we" zijn er nog lang niet. Op naar SACD zou ik zeggen. Ben benieuwd wanneer de eerste DSD-softsynths hun intrede zullen doen...

Wat ik echter niet begrijp is de hunker naar analoge synths in softsynth-vorm. Waar blijven de echt vernieuwende synthesevormen? Daar zit naar mijn mening de kracht van digitaal en niet in het nabootsen van analoog.
 
Origineel geplaatst door De Toverkoning
Deze gedachte is juist Wouter.

In de natuur komen perfecte bronnen niet voor. Rechte lijnen bestaan niet, alles is gebogen of vervormd. Zo is het ook met geluid. Elk signaal dat we horen is een vloeiende lijn met vervormingen. En ons gehoor is daar enorm aan gewend en zelfs op ingesteld, we weten immers niet beter. Klanken die met een computer opgewekt worden zijn bijna perfect te noemen, maar daardoor juist saai, oninteressant en kil.



een staande golf in een pijp levert een perfecte sinus op. Zie een kerkorgel. Of denk aan een trillende snaar...
een slag op een pauk levert ook nagenoeg een perfecte sinus op.

kristallen hebben hele mooie rechte en hoekige vormen.
de natuur zit vol met symmetrie en perfecte osscilaties.

Een DSP-klank leeft eenvoudig niet (of in elk geval een stuk minder), omdat de klank ten eerste te clean en perfect is en ten tweede uit losse stapjes bestaat die ons brein aan elkaar moet knopen om er een begrijpelijk signaal van te maken.

ons brein hoeft helemaal geen losse stapjes aan elkaar te knopen.

een geluidssignaal is ALTIJD analoog. Als een digitaal signaal analoog is gemaakt dan zijn de discrete waarden uit een sample verworden tot een continue geheel. Een electronische schakeling kan geen perfecte blokgolven maken, een spanningsval is altijd een functie van de tijd. Dus als er tussen 2 discrete stappen in een digitale representatie van een signaal een verschil zit dan zal het spanningsnivo behorende bij die eerste stap veranderen in die van de tweede stap.

Er vind dus een vertaalslag plaats in onze hersenen, die ervoor zorgd dat we eerder moe worden zodra we gaan luisteren. Vooral bij MP3 bestanden met een lage bitrate is dit duidelijk aantoonbaar, maar ook bij CD vindt deze vertaalslag plaats.

wat een amateuristische theorietjes allemaal.
 
Origineel geplaatst door joriz
een staande golf in een pijp levert een perfecte sinus op. Zie een kerkorgel. Of denk aan een trillende snaar...
een slag op een pauk levert ook nagenoeg een perfecte sinus op.
waarom zeg je het woordje nagenoeg? ;)

een trillende snaar een sinus? LOL! Dan zitten er wel wat voorwaardes aan.. :)

Pas op met iemand een amateur noemen. :)
 
Back
Top