Sander02
Gepokt en gemazeld
Helemaal mee eens, goed topic ook!Je moet dit niet uren per dag zitten doen.En het zit in mijn muzikale passie om het te doen, dat is een soort gymnastiek voor de vingers, het leert je om vlug en accuraat te spelen.
Iedereen heeft zo zijn eigen methode en in hoeverre wil je bekwaam zijn zoals je zei.Ik wil goed zijn en dat vergt de nodige oefeningen, geduld,karakter en je creëert er pleziere in een doel te bereiken.
Nee,ik persoonlijk kan niet tevreden zijn met wat beetje tokkelen op een synth,piano.
Daarom dat ik me zo erger met die YT filmpjes waarop velen echt nauwelijks kunnen spelen, soms op zeer dure synth's.
Hoeveel mooier zou het zijn als je echt goed kunt spelen.Maar ja het vergt wilskracht en tijd en saaie oefeningen.
En toonladders leren zou ik wel doen als je van plan bent te gaan componeren.
Een voordelig aspect dat zeker niet mag ontbreken, is het sociale deel: zonder m'n muziek(interesse) was ik nooit in contact gekomen met heel veel mensen. Het heeft me veel gekost, maar zoveel opgeleverd. Klopt helemaal wat je schrijft, die eerste jaren zijn zwaar en dat moet ook zo zijn.. die meters moet je maken, netals de 'kruipfase' die je zgn niet moet overslaan. En liefst zonder foute dingen aan te leren, daar krijg je later last van.. zoals iemand die zonder metronoom heeft geoefend, en vaak stopt na een foutje: gefeliciteerd, je hebt jezelf aangeleerd te stoppen, en onstrak te spelen. Een getraind speler kan ongemerkt een 16e noot overslaan, om een fout te verdoezelen/voorkomen.
Daarna wordt het alleen maar leuker, niet perse makkelijker. Speel nu 37 jaar en voel nog lang niet dat ik 'er ben', hopelijk gebeurt dat ook nooit.
Wat voor mij hielp om het leuker te maken, beter gezegd, om nieteens te beseffen dat het mss niet leuk is: Kies een nummer naar je hart en ga bronzoeken. Zoek alles maar dan ook alles op waarom jij dat stukje zo tof vind, wat gebeurt daar allemaal, wat voor instrumenten hoor je, wat doet diegene daar en wie is het eigenlijk? Wat zijn zijn/haar roots? En duik ook in die roots om te analyseren hoe diegene ertoe gekomen is, dat zo en zo te spelen (style-figuur).. ook als dat betekent dat je door Gospel moet ploegen, of muziek die je nooit zou opzetten. Gospel / A Capella is trouwens supergoed voor je harmonie-brein!
Zo behoudt je een stuk context en focus in de moeilijke leerweg, je liefde voor al die kippenvelstukjes. Je moet dat harde en soms saaie werk eigenlijk ongemerkt doorkomen..
Voorbeeld: Probeer eens een periode (of gewoon altijd
) de bas mee te neurien van alle nummers die je hoort.. dan ben je 'ongemerkt' toch aan het leren, tijdens je werk, thuis, etc
Laatst gewijzigd:
af en toe best aardig hoor, zou er alleen geen 'CD' van kopen, maar muzikaal zijn ze wel ja.