Ik kan me ook nog herinneren dat we in 2000 in een grote boog rond de Zillion reden. Het had toen de naam van veel platte commerciële dance en trance te draaien. Mijn toenmalige kotgenoten van Surinaamse afkomst mochten er nooit binnen. Laat me dus hartelijk lachen dat je daar jezelf kon zijn op de dansvloer. Gelukkig had je veel fijnere clubs in de buurt. Café d'anvers was toen mijn favoriet, met dj prinz. Maar het geluidssysteem van de fuse in Brussel stak er toendertijd al bovenuit, daar zou ik nu nog met plezier binnen stappen.
Ik hoor nu vooral veel verheerlijking van die tijd, vooral door mensen die er niet bij waren, maar de gevreesde buitenwippers, het racisme, de weekendongevallen, drank- drugsmisbruik en het stigmatiseren door de toenmalige media worden hierbij graag vergeten of heel selectief vermeld.