Waar zijn alle cd's en LP's gebleven?

Alleen is het een nadeel dat je na een korte tijd de hoofdprijs betaalt voor zo'n stukje vinyl.

Voor echte kwaliteit is dat onvermijdbaar, wet van schaarste etc. Maar het heeft ook wel een pluszijde, dat soort tracks komen dan ook op youtube en zijn breder toegankelijk. Ik geloof wel dat het kopen en verzamelen ook een cyclus is, die 20 jarige besluit op een gegeven moment zijn verzameling in te krimpen of heeft interesse verloren. Een gedeelte zal dan via hoge prijzen via discog verkocht worden, een ander gedeelte, de naamloze 12" bijv zullen dan vast wel via platenzaakjes weer in de roulatie komen. En zo blijft de cyclus bestaan :D
 
Het viel me wel op in de UK mediawinkel dat de prijzen van nieuwe LPs ridicuul hoog zijn, maar dat is natuurlijk niet verrassend gezien de bloedzuigersmentaliteit van de platenmaatschappijen. In mijn jonge jaren betaalde je zo'n 25 gulden voor een LP en 40 gulden voor een CD. Nu mag je 30 pond (of meer) neertellen voor zo'n zwarte plastic stofaantrekkende krasschijf! Zelfs met inflatie meegerekend vrij idiote prijzen, zeker omdat veel van de platen reissues zijn van 30-40 jaar oude albums die zichzelf al lang geleden ruimschoots hebben terugverdiend.
 
Voor echte kwaliteit is dat onvermijdbaar, wet van schaarste etc. Maar het heeft ook wel een pluszijde, dat soort tracks komen dan ook op youtube en zijn breder toegankelijk. Ik geloof wel dat het kopen en verzamelen ook een cyclus is, die 20 jarige besluit op een gegeven moment zijn verzameling in te krimpen of heeft interesse verloren. Een gedeelte zal dan via hoge prijzen via discog verkocht worden, een ander gedeelte, de naamloze 12" bijv zullen dan vast wel via platenzaakjes weer in de roulatie komen. En zo blijft de cyclus bestaan :D
Klopt, of je koopt een paar gekleurde Music on Vinyl of Maschina Records platen voor een paar tientjes en verkoop je ze over 2 jaar voor 100 euro per stuk. :D
 
Ik bestel ook zo af en toe het één en ander. Bij Bol, Marktplaats, Amazon etc. Byzondere krenten die je anders niet in de pap tegenkomt. Maar dit was afgelopen weekeinde bij mijn nichtje in de platenhal:
1721134023881.png
 
Ik heb na lang smeken een hele zak vol -goede- DVDs voor 10eur kunnen verkopen. Een wonder. Als je denkt dat de CD markt dood is, moet je DVDs proberen. Alleen VHS zal nog slechter verkopen.

Zelf gebruiken we nog altijd DVDs, handig op reis maar ook thuis.
 
DVD's heb ik ook: zo'n 800 titels. Ik wilde niet het risico lopen dat een goede film of serie niet meer bekeken of getoond kon worden. Zo heb ik een boel klassiekers die mijn kids nu ook leuk vinden en kunnen kijken. En net weer twee cd's besteld...uit de Sanctuary reeks van Robert Reed. Ongegeneerde kopie van Mike Oldfield, maar wel heel erg goed.
1727892526628.png
 

Attachments

  • 1727892511014.png
    1727892511014.png
    523,3 KB · Bekeken: 39
Robert Reed trek ik echt niet. Hij speelt goed, arrangeert goed, goed opgenomen...maar ik vind er eigenlijk nooit eens muziek in die boeiend is, ontroerend, meeslepend, beklijvend... Terwijl ik bij Oldfield zelve precies dat in overvloed terugvind. Die tovert met melodieën en akkoorden en dat vind ik bij Reed gewoon niet terug.

Let trouwens ook op met 50 jaar Tubular Bells live concerten: het staat niet duidelijk aangegeven, maar Oldfield is daar dus niet bij! Verder wel goed uitgevoerd, maar er blijft toch een "meeliften" nasmaak (Robin Smith in dit geval). Die met zijn eigen muziek wat mij betreft dus in hetzelfde bedje ziek is als Reed. Klinkt net als Oldfield minus alles wat Oldfield de moeite maakt.
 
Robert Reed trek ik echt niet. Hij speelt goed, arrangeert goed, goed opgenomen...maar ik vind er eigenlijk nooit eens muziek in die boeiend is, ontroerend, meeslepend, beklijvend... Terwijl ik bij Oldfield zelve precies dat in overvloed terugvind. Die tovert met melodieën en akkoorden en dat vind ik bij Reed gewoon niet terug.

Let trouwens ook op met 50 jaar Tubular Bells live concerten: het staat niet duidelijk aangegeven, maar Oldfield is daar dus niet bij! Verder wel goed uitgevoerd, maar er blijft toch een "meeliften" nasmaak (Robin Smith in dit geval). Die met zijn eigen muziek wat mij betreft dus in hetzelfde bedje ziek is als Reed. Klinkt net als Oldfield minus alles wat Oldfield de moeite maakt.
Ik denk dat ik je wel snap. Ik heb maanden op de wipwap gezeten, goed geluisterd en uiteindelijk de conclusie getrokken dat hij start met Oldfield-hommage/imitatie maar toch met een eigen Schwung komt. It grew on me, zogezegd. Het lustert prima weg tijdens grafisch werk of de afwas...
 
Back
Top