Billen bloot: wie vindt patchen veel te ingewikkeld- hoge drempel?

Al die modulaire instalaties vind ik eigenlijk te groot en te lomp want hier is er nauwelijks ruimte voor. En tot nu toe alleen mono hier anders neemt het dubbele ruimte in.
Dit alweer een ouwetje maakte ik een tijdje terug. En ik kreeg er terecht veel kritiek op want er was weinig overzicht en uitleg in het filmpje.
Nu blijk ik die niet eens goed af te kunnen draaien want een kant van m`n computer luidsprekers doet het niet, waardeloos. Dat wordt weer vervangen opnieuw aansluiten.
Het liefst gebruik ik alleen ADSR en VCA en niet al die andere dingen zoals VCO want VCO zit vast aan CV `k zou het anders niet weten. En daar kun je maar een enkele toets gelijktijdig gebruiken. Terwijl elke synth als input kan dienen. En natuurlijk low-pass-filter is altijd goed te gebruiken.
 
my $0.02, ik heb ergens in België een redelijk grote 5U modulaire synth staan. Meeste waren MOTM, Oakley, JH en Tellun modules. 1 module deed 1 bepaalde functie en deed dat goed. Ik kende dat ding van binnen en van buiten.
Toen ik naar de US verhuisde heb ik die 120kg, sorry 264lb, achter gelaten. Staat nu in een studio ergens in het Antwerpse.
Ik was nog niet lang hier en kreeg heimwee naar die synth. Ik dacht, laat mij hier in Lalaland wat eurorack kopen. Nu zou ik over het formaat kunnen beginnen zaniken, maar dat ga ik niet doen. Echter wel over functionaliteit. Ik begrijp niet wat de meerwaarde is om zo veel mogelijk functionaliteit in een module te steken. Een envelop is een envelop, waarom moet daar een LFO in zitten die de envelop triggert? En zo kan ik nog wel enkele voorbeelden geven. Het intuïtieve is ver te zoeken. En dat doet het voor mij kapot.

Maar verder, op mijn 5U systeem heb ik nooit gevonden dat het te ingewikkeld of te hoog drempelig was. Beste advies dat ik kan geven is zorg dat je een paar simpele oscilloscopen hebt zodat je wat visuele feedback krijgt. Oo, en een draaiknop heeft meer dan 2 standen...
ToAd
 
Bliep,blub,blab.......Soft modulair lijkt me wel interessant zoals oa VCV Rack,softtube,CV-3,...Voor less kun je toch wat synth ervaring opdoen en je kunt in poly spelen en je bouwt zeker heel gave geluiden mee op.En je hoeft geen bijkomende atelier te bouwen in je tuin.🤔
En tegenwoordig kun je met die nieuwe synt's ook alles met elkaar morphen.
 
Laatst gewijzigd:
Herken me zelf er wel in.. op zich snap ik het best wel.
 
Vraag me af wie weg blijft van eurorack, semi modulaire synths (zoals de korg ms 20 of de moog grandmother) of nooit de patchbay gebruikt.

Ik zie namelijk zo vaak studios waar geen kabels zitten in een ms20. En merk zelf dat ik veel minder patch dan mogelijk. Is het een drempel? Is het luiaardij? Onwetendheid?

Jep, ikke..

Lijkt me wel leuk, maar geen tijd voor (over).
 
Ik begrijp niet wat de meerwaarde is om zo veel mogelijk functionaliteit in een module te steken. Een envelop is een envelop, waarom moet daar een LFO in zitten die de envelop triggert? En zo kan ik nog wel enkele voorbeelden geven. Het intuïtieve is ver te zoeken. En dat doet het voor mij kapot.
Ben het daar wel mee eens maar..
Ik heb dus heel veel simpele modules waar ik patches mee bouw.
Maar ik heb toch wel een aantal wat complexe modules.
BV de Dave Rossum Mob of Ebrus.... dat toch wel fijner dan 6 quantizer, lfo's of iets aan te schaffen.
Maar goed daarnaast een Squarp hermod en voor de rest alleen maar elementair spul.
Heel veel simpele modules kun je heel complexe patches mee maken.
Elke shift functie houd me enigszins uit mijn flow,

Maar goed je hebt ook mensen met een kleine case met alleen maar complexe modules erin.
Das gewoon een andere tak van sport.
Daarnaast heb je ook de groovebox aanpak. Ook weer anders.
Ga je heel elementair, nog meer basic dan Doepfer kom je in het Serge wereldje... ook tof.
 
Ik patch graag met modulaire synths en met monosynths. Patches maken op poly's vind ik minder leuk, alhoewel ik ook niet helemaal snap waarom.
 
Patchen met grote jacks vind ik wel geinig, op voorwaarde dat het gevoel goed is. Wat ik bijvoorbeeld niet heb met neutrik patchbays. Op de Korg MS reeks voelt t prima aan.
Op de Stylophone GEN R8 (mini jacks) voelt t vreselijk.
Dit is bovendien de reden dat mijn MS20 mini weg gaat: minijack, brr. ik gebruik m nooit, ik heb de grote broers gekocht. En bespaar je de vraag, er is al n koper voor de mini :)
 
ik prefereer ook grote jacks. of banana.
Maar als ik mijn euro rack in 5u zou toveren dan neemt ie mijn halve woonkamer in beslag.
 
ik prefereer ook grote jacks. of banana.
Maar als ik mijn euro rack in 5u zou toveren dan neemt ie mijn halve woonkamer in beslag.
Ik ook.
maar die kleintjes en die grote zijn even duur. Dan heb ik liever die grote die kunnen meer hebben. Ik heb kleine en grote door elkaar heen (mono). Dat maakt het alleen nog maar puinhoperiger. Wat wel veel voor komt is aan weerskanten een tulp en dan aan beide kanten met verloopjes werken. Er bestaat een extra risico op slecht kontakt.
Nog maar eens een beetje in / uit / draaien om zeker te weten een goed kontakt te hebben
 
Recall kan alleen digitaal. Nog nooit anders gezien.
Bij de Pico System III kan je patches "opslaan" in de vorm van insteekkaarten. Dit is alleen de routing en niet de potmeter standen.
 
Naast alle nadelen en gedoe wat patchen met zich meebrengt wil ik toch ook wel zeggen dat we juist door de betaalbaarheid van eurorack met z'n minijacks heel veel mogelijkheden erbij hebben gekregen.
Was het vroeger een knetterdure aangelegenheid dan kan je nu voor een redelijk bedrag al leuk aan de gang en als je ziet wat er allemaal te koop is wat dat betreft dan is er gigantisch veel keus.
Maar het zijn vooral luxeproblemen natuurlijk en ook voor mij is de drempel wel hoog al heb ik wel wat staan zo bij elkaar, misschien verkoop ik het op een gegeven moment wel weer.
 
ik vind patchen heel stimulerend voor de geest/het brein. praktisch is het niet, maar daar gaat het voor mij dan ook niet om. niets moet, (bijna) alles kan.
liever echt dan virtueel patchen ook, de vergankelijkheid is een belangrijk aspect.
het is heel anachronistisch, in een tijd waar we alles automatiseren en opslaan. ook dat geeft het voor mij extra cachet.
 
Ik heb synths voor presets en om te werken aan meerdere projecten. Maar als ik met de modular aan de slag ga komen er hele andere dingen uit, dat vind ik leuk. Het is heerlijk om lekker "in the zone" te raken met modular. Alles loopt gewoon door en dan nieuwe laagjes er bovenop maken of modulaties toevoegen voor leuke veranderingen. Het is onthaasten, ontdekken en puzzelen. Bij een semi modular heb ik dat gevoel al minder, vaak omdat er aan 1 kant een grote patchbay zit met alle in/uitgangen. Dat vind ik een stuk minder inspirerend vergeleken met dedicated modules met duidelijke layout.

Soft modulars meerdere keren aan begonnen, krijg ik persoonlijk nul voldoening van en geen leuke resultaten. Het is niet tastbaar, de eindeloze mogelijkheden maken ook het puzzelen vaak overbodig, toch weer een scherm en een muis. Nu heb ik soms momenten zoals: "Hey ik heb geen envelopes en triggers meer, maar ik zou een sequencer door een slew limiter heen kunnen halen voor een ritmische envelope". Dat soort dingen brengen mij dan weer op nieuwe ideeën. Of geen lfo's meer en dan kijken of een osc laag genoeg gaat om als lfo te dienen, en dan blijkt dat juist op hogere settings er prachtige audio-rate modulaties ontstaan. noem maar wat. Bij een soft modular had ik er gewoon nog een envelope of osc bij geplaatst.

Maar het heeft ook nadelen. Ik heb een hekel aan un-patchen, en de draadjes kunnen soms in de weg zitten van de knoppen en schuifjes. M'n rack zit al jaren vol dus als er iets nieuws komt gaat er eerst iets anders uit, dan blijven de kosten goed te overzien.
 
Ik heb synths voor presets en om te werken aan meerdere projecten. Maar als ik met de modular aan de slag ga komen er hele andere dingen uit, dat vind ik leuk. Het is heerlijk om lekker "in the zone" te raken met modular. Alles loopt gewoon door en dan nieuwe laagjes er bovenop maken of modulaties toevoegen voor leuke veranderingen. Het is onthaasten, ontdekken en puzzelen. Bij een semi modular heb ik dat gevoel al minder, vaak omdat er aan 1 kant een grote patchbay zit met alle in/uitgangen. Dat vind ik een stuk minder inspirerend vergeleken met dedicated modules met duidelijke layout.
Ik moet zeggen dat ik jou nou juist een van de mensen vindt die hele goede tracks maakt met modular die verder gaan dan een beetje bliep-bloop.
Je hoort ook duidelijk dat jij goed in "the zone" kan raken met modular, schijnbaar heb jij een goede basis structuur gevonden om van daaruit lekker op avontuur te gaan en daar ontbreekt het bij mij nog wel 'ns aan, dan zit ik toch teveel te pielen voor er wat aardigs uitkomt want een leuk geluid is nog niet een leuke track.

Het is voor mij veel gefriemel en gedoe voor ik een beetje in the flow kom met zoiets en dan begint de weerstand flinke vormen aan te nemen en komt het meestal niet tot een leuke track omdat ik niet zo snel een aantal dingen dan bij elkaar heb om er een goed geheel van te maken.
De veelheid van mogelijkheden kan je de voordelen geven maar soms betekent het ook frustratie in mijn geval omdat het weer 'ns niet zo soepel loopt allemaal.
 
Ikzelf.

Als ik op mijn Moog Grandmother zit te pielen, dan vind ik het gebruik van patch kabels niks.

En ja, ik ben een preset player en soms maak ik wel wat geluiden, maar niet veel.
 
Ik heb synths voor presets en om te werken aan meerdere projecten. Maar als ik met de modular aan de slag ga komen er hele andere dingen uit, dat vind ik leuk. Het is heerlijk om lekker "in the zone" te raken met modular. Alles loopt gewoon door en dan nieuwe laagjes er bovenop maken of modulaties toevoegen voor leuke veranderingen. Het is onthaasten, ontdekken en puzzelen. Bij een semi modular heb ik dat gevoel al minder, vaak omdat er aan 1 kant een grote patchbay zit met alle in/uitgangen. Dat vind ik een stuk minder inspirerend vergeleken met dedicated modules met duidelijke layout.

Dit heb ik ook. Modular geeft mij echt een andere benaderingswijze, veel minder gericht op songs, en juist meer op experimenteren. Gewoon wat klooien en dan komt er vaak wel iets aardigs uit, soms zelfs iets geweldigs.
Ook heb ik door al dat gepuzzel en geprobeer het gevoel dat ik veel kennis opdoe over muziektheorie. Soms werken dingen niet en er dan achter komen waarom niet heeft me al veel gebracht.

De eindeloze discussie over format: 3U; 4U; 5U en alle uitzonderingen... 4U heb ik al afgezworen, daar begin ik niet meer aan. Momenteel heb ik veel 3U, maar dat 5U format met die grote knoppen en dikke kabels blijft me intrigeren. Misschien komt het er ooit nog van.
 
Back
Top