Billen bloot: wie vindt patchen veel te ingewikkeld- hoge drempel?

Ik heb op zich niets tegen patchen, maar ik heb wel een hekel aan obscure panels met onleesbare symbolen en/of vele button combo's om bepaalde modus te selecteren. Zodra ik elke keer weer de manual moet pakken, omdat ik niet intuitief kan werken, dan vergaat vaak snel de lol. Dat heb ik trouwens met alle apparatuur, niet alleen modulair.
 
Ben het eens met die cryptische faceplates.. maarja

Dit vind ik wel een top kabel omdat 1 kant haaks is. Komt vaak toch wel lekker uit om te kiezen.

IMG_6695.jpeg
 
Ik vond de patchbay van de Korg MS10 al niet al te makkelijk.
 
Ik ben juist gek op patchen (hardware en software) en weer rare combinaties proberen. Het helpt om simpel te beginnen.
Bijna alle monosynths hebben een VCO gaat in VCF gaat in VCA structuur, met een envelope en LFO erbij. Zoiets patchen in eurorack is heel simpel.
Als je dan langzaam meer toevoegt blijft het begrijpbaar en overzichtelijk.
 
Een jaar of vijf geleden dacht ik: voortaan ga ik alleen maar modulair spul kopen, maar ik ben van gedachten veranderd. Op een gegeven moment kwam ik tot het besef dat ik wel aan de gang kan blijven met modules kopen en bedacht ik me dat ik met de bestaande spullen de rest van mijn leven wel zoet kon zijn. Ik maak er geluiden die ik niet met hardwired synths kan maken. Helaas hoor je dat er zelden aan af want elk geluid lijkt wel op iets wat eerder is gemaakt, maar dat maakt me niet uit. Alle patches leg ik vast op papier met balpen om de waarden te noteren en een pakje viltstiften om de verbindingen vast te leggen, zonder de illusie te hebben dat ik ze volledig kan reproduceren. Ik ben eind 1989 begonnen met de Korg MS-20 en 50 en SQ-10, waarvan ik veel heb geleerd en die ik nog steeds gebruik. Het meeste plezier beleef ik aan de Mini Meanie 2600 kloon omdat die zo goed is ontworpen en aan de Fénix 2 (zie achter op mijn profielfoto) omdat die zo eigenaardig is. Wat me vooral aanspreekt aan het werken met modulaire synthesizers is dat je de signaal- en controlepaden letterlijk kunt volgen. Maar ik kan me ook voorstellen dat muzikanten ervan wegblijven, zoals een paar goede vrienden van me.
 
Patchen is niet voor mij.
Met al die kabelspaghetti kan je helemaal niet doelgericht en pragmatisch te werk gaan.
Leuk voor sounddesign misschien maar om muziek te maken staat overzicht en gebruikersgemak bij mij hoog in het vaandel.
 
Ik ben geen hardcore modular-gebruiker, maar ik heb wel een leuke set met Korg MS-spullen en een M5 ernaast om lekker wat te patchen als ik daar zin in heb. Deze spullen zijn niet echt complex vind ik dus te moeilijk....nee. Ik kan me voorstellen dat dit met sommig Eurorackspul wel wat anders kan zijn als ik naar bepaalde modules kijk. Het patchen op zich en bepaalde dingen uitproberen kan soms rustgevend werken en is haast een soort meditatie; je ben al gauw een paar uur "kwijt" als je lekker bezig bent. Dat is alleen maar leuk en met mijn spullen kom ik meestal ook wel uit op muzikaal bruikbare geluiden (al moet ik zeggen dat ik de laatste tijd maar weinig complete tracks maak).
 
Ik vind het denken in modules niet ingewikkeld (misschien door ervaring met programmeren) en het maken van modulaire patches leuk en ontspannend, maar gebruik deze patches zelden voor het daadwerkelijk maken van muziek; meer om te verkennen en zo dicht mogelijk bij geluiden in mijn hoofd te komen. Ik heb geen 'echte' modulaire gear. Vroeger Nord Modular, nu BARP 2600 en VCV Rack zijn meer dan voldoende voor me.
 
Voor mijzelf geldt dat de drempel om muziek te maken momenteel laag moet zijn.
Anders heb ik er de puf niet voor.
Ik zou graag een lege agenda en uren tijd voor experimenteren hebben, maar zo zit mijn leven op dit moment niet in elkaar.
Dus alles is aangesloten.
Ik kan met de XR18 bepalen welke synth naar welk pedaal gaat en 'that's it'.
Ja, dat leidt vaak tot 'soortgelijke' muziek en 'verandering van spijs doet eten', maar het betekent dat ik zelfs 15 minuten niks kan gebruiken om muziek te maken op de setup .
2 knoppen om en de dustcovers er af en een minuut later ben ik 'up and jamming'.
 
De eerste synthesizer die ik had, was mijn zelfgebouwde en grotendeels zelfontworpen niet patchbare synthesizer, een beetje a la mini moog, met oscilatoren, filters, adsr generator en vca.
Daarna kwam ik in aanraking met modulaire synthese, en dát vond ik toch mooi! Als ik daar eerder over had gelezen, was ik gelijk met het bouwen van synthesizer modules begonnen en had ik de eerste synthesizer overgeslagen.
Patchen is gewoon het leukste wat er is aan synthesizers
😎👍🏻
 
Misschien voor sommigen een idee: Als je dan al het patchwerk hebt gedaan, multi-sample het :) dan vergroot je de opbrengst van je werk en het is niet 100% "weg" als je een nieuwe patch maakt.

Dr zijn fijne apps -1 enkele of een combinatie van apps- die je geluid samplen: ze spelen simpelweg de midi-noten van onder naar boven zo lang als je wilt of met velocity-lagen en nemen het op terwijl je bakje koffie doet.

Importeer in bijv Kontakt en je hebt je mono-patch ineens vol polyfoon, dat klinkt geweldig! Doe dat multi-timbraal met meerdere multi-samples van je modular (of links / rechts true stereo), enz. :)

Kontakt heeft op zichzelf weer volop nieuwe mogelijkheden, om toch nog verder te editten, loopen, filteren, of middels die scripts je mono Lead van je Modular een mooie legato te geven (zie Kontakt legato script)

Toegegeven, dit werkt beter bij bespeelbare geluiden op een klavier, maar ook plingel-plongels is mogelijk (dat scheelt weer sample opslag ruimte).
 
Laatst gewijzigd:
Ik heb een kabel allergie, dus geen modular voor mij ;)
 
Ik vind het superleuk om te patchen en geluiden te maken die ik anders absoluut nooit zou (kunnen) maken. Kabels heb ik geen probleem mee en patches lostrekken ook niet.

Voor mij is modulaire synthese niet een manier om tracks te maken daar heb ik software voor en gewone synths, maar echt verloren gaan in de modulaire geluiden werkt erg ontspannend en betoverend. Zeker wel de moeite waard.
 
Ik heb recent al mijn Eurorack gear verkocht. Ik kon mijzelf er zeker mee vermaken. Maar uiteindelijk kost het mij relatief veel tijd, en dat heb ik nu niet. Modulars zijn gewoon complex. Mijn muscle memory was daarom onvoldoende ontwikkelt. In de praktijk gebruikte ik synths en FX pedaaltjes veel vaker dan mijn Eurorack. Eigenlijk gebruik ik mijn FX pedalboard als modular. Die ken ik wel goed, en is ook makkelijker qua gebruik. Dus ja…..dat dus.
 
Misschien voor sommigen een idee: Als je dan al het patchwerk hebt gedaan, multi-sample het :) dan vergroot je de opbrengst van je werk en het is niet 100% "weg" als je een nieuwe patch maakt.

Dr zijn fijne apps -1 enkele of een combinatie van apps- die je geluid samplen: ze spelen simpelweg de midi-noten van onder naar boven zo lang als je wilt of met velocity-lagen en nemen het op terwijl je bakje koffie doet.

Importeer in bijv Kontakt en je hebt je mono-patch ineens vol polyfoon, dat klinkt geweldig! Doe dat multi-timbraal met meerdere multi-samples van je modular (of links / rechts true stereo), enz. :)

Kontakt heeft op zichzelf weer volop nieuwe mogelijkheden, om toch nog verder te editten, loopen, filteren, of middels die scripts je mono Lead van je Modular een mooie legato te geven (zie Kontakt legato script)

Toegegeven, dit werkt beter bij bespeelbare geluiden op een klavier, maar ook plingel-plongels is mogelijk (dat scheelt weer sample opslag ruimte).
Kan je een website oy yt kanaal aanbevelen, waarin helder wordt gemaakt hoe je je eurorack samples kan omzetten naar een kontakt lib?
 
Back
Top