Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Note: This feature may not be available in some browsers.
Vroeger kwam ik ‘s morgens mijn studio in en moest ik de multitrackrecorder demagnetiseren, koppen reinigen, synths opwarmen ( niet dat dat écht hielp, ze bleven zweven) en gitaren en drumkit stemmen.
Het opstarten van de console, amps, randapparatuur en recorders moest sequence-gewijs want anders knalden de zekeringen eruit.
Op zoek naar de oorzaak van een 60Hz brom, randaarde met gaffa afplakken als ik het gevonden had (hoe dom kon ik zijn?!) en wachten tot de klant kwam.
Dan in de sessie elk kwartier de synths stemmen, elk uur koppen reinigen en hopen dat het SMPTE spoor het zou houden.
Als de kwaliteit hetzelfde is gebleven (of misschien ook wel beter afhankelijk van welke normen je hanteert) maar het proces makkelijker en sneller is geworden, is dat toch ook winst? Daarnaast zit de kwaliteit volgens mij vooral in het creatieve werk/idee/verhaal/hoe-noem-je-het zelf en niet per se in de productie(middelen). Gemakzucht zegt voor mij vooral iets over een instelling van de maker, niet de manier waarop iets is gemaakt.Eigenlijk vind je dat het vroeger niet beter was vanwege alle ongemakken en is het nu beter omdat alles efficienter verloopt.
Maar dan is toch de conclusie dat we gewoon gemakzuchtiger zijn geworden zonder dat de kwaliteit er op vooruit is gegaan?
Als de kwaliteit hetzelfde is gebleven (of misschien ook wel beter afhankelijk van welke normen je hanteert) maar het proces makkelijker en sneller is geworden, is dat toch ook winst? Daarnaast zit de kwaliteit volgens mij vooral in het creatieve werk/idee/verhaal/hoe-noem-je-het zelf en niet per se in de productie(middelen). Gemakzucht zegt voor mij vooral iets over een instelling van de maker, niet de manier waarop iets is gemaakt.
Dank voor de grote glimlach die je me geeft.Ja ik snap je punt wel heel goed, en ik maak me dezelfde zorgen.
Maar als je puur vanuit “de mogelijkheid tot mooie muziek maken” kijkt leven we in hele rijke tijden. Overvloed ten top, dus als het je niet lukt iets moois neer te zetten dan kun je je niet beroepen op “die synth/compressor/desk/… kan ik gewoon niet betalen”.
Dat is wat Pim denk ik bedoelt ongeveer. Dat gezegd hebbend mis ik de tijd enorm dat ik naar Nederland Muziek ging en dat Pim enthousiast sprak over zijn soundset voor de toen voor mij onbereikbare Alesis AndromedaDie ik later zou vervloeken door z’n onmogelijke jumpy interface.
En daar strak Peter ook z’n hand over z’n hart en gaf me een veel te gulle inruilprijs voor een door mij gemodificeerde (=verprutste) Korg Poly 800 zodat ik die felbegeerde Yamaha CS-1x kon kopen.
Ishtar die in het synth hok z’n teennagels aan het knippen was en die me een JV-1080 verkocht met een expansion die eigenlijk alleen voor winkels was.
Brian die met een gouden glimlach achter de kassa stond daar “Mike wat heb je nou weer gekocht?”
Tja het menselijke mis ik toch ook echt wel, al zal er een behoorlijk stuk nostalgie bij komen kijken.
Ik begrijp het punt wel maar ik heb er mijn bedenkingen bij. Intentie vs inspanning, uitvoering vs concept etc. etc. Wat is beter, een goed liedje opgenomen met een telefoon of een slecht liedje opgenomen met een legendarisch tapedeck? Waarom is een banaan tegen een muur plakken wel kunst maar een vaardig geschilderd zigeunerinnetje niet (of toch weer wel), enfin, je kunt er uren over vollullen maar iedereen heeft er toch een ander idee bij.@Nap Het was maar een voorbeeld om mijn punt duidelijk te maken (voor zover het al niet duidelijk was).
Ik weet nou niet of je het expres verkeerd begrijpt of dat je het echt niet begrijpt.