Information overload en GAS met mijn dawless setup

[Matt1]

Misschien leest dit bericht een beetje vaag. Maar ik wil iets delen en ik ben benieuwd of er mensen zijn die hetzelfde meemaken of hebben meegemaakt, en wat ze ertegen gedaan hebben.

Het afgelopen jaar heb ik me gefocust op het in elkaar zetten van een dawless-setup waar ik uiteindelijk gigs mee wil doen. Ik heb flink geïnvesteerd in hardware om een setup te bouwen waar ik mee aan de slag kan. Het bestaat momenteel uit de PĒRKONS HD-01, Erebus v3, 1010music Blackbox, Torso T1 en het Raindrops-pedaal voor FX.

Toch loop ik tegen iets aan wat ik alleen maar kan beschrijven als information overload en analysis paralysis. Het voelt alsof ik meer tijd spendeer aan het bekijken van overviews en tutorials dan aan het daadwerkelijk maken van muziek. Mijn jams klinken ook niet zoals ik het wil, en wanneer een jam niet lekker klinkt, duik ik weer in video’s en handleidingen.

Ik dacht altijd dat ik makkelijker leer door te doen dan door video’s te bekijken of handleidingen te lezen. Maar ik merk dat ik me alsnog moet verdiepen in de gear die ik heb, en dat vind ik lastig, vooral als ik mijn aandacht moet richten op één instrument per keer.

Ik merk ook dat ik snel neig om gear te verkopen om er iets anders voor terug te kopen. Soms zelfs met de gedachte om alles te verkopen en een compleet nieuw systeem te bouwen.

Muziek maken vind ik onwijs leuk, en ik vind het ook veel leuker om dit dawless te doen. Sommige gear, zoals de Erebus v3 en Torso T1 die ik oorspronkelijk weg wilde doen, ben ik meer gaan waarderen na het opdoen van nieuwe inzichten. Maar als we het hebben over oefensessies en jams, dan klinkt het niet zoals ik dat wil. Het is best frustrerend en een beetje demotiverend. De enige oplossing lijkt telkens nieuwe gear te zijn, maar ik wil ook niet toegeven aan het gear acquisition syndrome.

Het komt hierop neer: ik houd van muziek maken met hardware en ik wil dat naar het podium brengen. Maar ik heb het gevoel dat ik geen progressie maak, te veel tijd spendeer aan informatie opdoen in plaats van daadwerkelijk doen, en te snel neig naar het kopen of verkopen van gear. Het hele proces kan soms leiden tot frustratie en vermoeidheid vanwege alle informatie die ik denk op te moeten doen.

 

[3ddie]

Het klinkt eigenlijk of je het muziek produceren nog niet onder de knie hebt. Dat kun je natuurlijk DAW-less ontwikkelen maar misschien is het gewoon veel handiger om eerst eens met een DAW in de weer te gaan om te ontdekken wat jouw muziek nou eigenlijk is.... Probeer iets te maken dat ook daadwerkelijk zo klinkt als jij het in je hoofd hoort. En onderschat niet hoe lastig dat is. Dat is al een flinke horde om te nemen. Maar als je daar eenmaal bent en je weet hoe jij jouw sound kunt maken... dan kun je ook een goede afweging maken welke DAW-less gear je überhaupt nodig hebt om jouw geluid live op een podium kunt brengen.

Hoe je het ook gaat aanpakken ik wens je veel succes met jouw reis naar jouw doel.

 

[TheGroove]

Sowieso herken ik deze struggle, misschien heb je er alleen al wat aan om dat te horen.

Zomaar wat tekst:

Ik weet niet of dit is waar je mee zit, maar het is een valkuil om DAWless net zo gelikt te willen krijgen als een productietrack. Je "moet" behoorlijk drastisch schrappen in je sound design, mix, arrangement, etc., maar dat is prima, want je publiek krijgt er een mens van vlees en bloed voor terug, een muzikant, een performance, en de rauwheid is onderdeel van het vermaak. Ik vond het (en vind het nog steeds) moeilijk om daar een grens in te trekken. Wat mij helpt, is om me neer te leggen bij de limieten van de gear. Bijv.: ik heb 3 banden EQ, dus chirurgisch EQ'en zit er niet in, maar wat laag uit m'n lead zodat de kick plek krijgt is prima te doen. Good enough.
Bepaal wat de kern is van jouw performance. Beschouw alles naast die kern als bijzaak. Durf voor simpliciteit te kiezen.

Daaruit vloeit voort: ik merk dat ik wel een minimum heb wat betreft de features van m'n gear. Ik probeer dat minimum zo laag mogelijk te houden, maar ook niet te laag. Dit blijft een persoonlijk en langdurig proces. Het helpt mij om dit proces naast het maken van muziek te zien, niet als iets wat perfect moet zijn voor ik mag beginnen. Kaderen helpt mij ook: af en toe een paar uurtjes alleen maar muziek maken met de tools en vaardigheden die ik heb, "verboden" om op zo'n moment te gaan lezen of video's kijken. Prima als het niet productief is, prima om niet te bewaren. Puur om vertrouwd raken met het proces.

Ook hieraan gerelateerd: soms ligt het ook gewoon wel aan de gear. Voorbeeldjes:
Op papier biedt bijv. de Perkons precies wat jij wilt: het minimale aan tools om DAWless muziek te maken. Wel heel erg gericht op gruizige, ietwat donkere (techno)muziek. Wil je buiten die kaders, dan ga je snel tegen de geest in van de machine en gaat ie tegen je werken. Alle hardware heeft frictie, maar het is ok om toe te geven dat een apparaat teveel frictie voor je heeft.
Belangrijk is dat je kunt duiden wat die frictie voor jou is. Wat jij in je hoofd hebt, moet je kunnen vertalen naar de tools die je tot je beschikking hebt, pas dan kun je bepalen of een apparaat je die tools biedt en hanteerbaar maakt.
De Erebus is een subtractieve synth, die in principe alles kan wat iedere subtractieve synth kan. Kun je daar niet uithalen wat je voor ogen hebt, dan is het waarschijnlijker dat je ofwel niet zoekt naar het palet van een subtractieve synth, danwel dat je nog niet alle mogelijkheden van een subtractieve synth voor jezelf helder hebt. Of het ding klinkt gewoon niet naar je smaak. Maar probeer te bepalen welk van die dingen het is, voor je een andere subtractieve synth koopt die waarschijnlijk 95% hetzelfde is. Of koop juist die andere subtractieve synth en ontdek zelf dat ie 95% hetzelfde is, en ontdek de 5% die hem verschillend maakt. Je koopt hem dan niet voor de GAS, maar om jezelf de skill van het onderscheiden bij te brengen.

In mijn ervaring ontdek je pas echt de geest van een machine als je er zelf een poos mee werkt. In die zin accepteer ik dat ik af en toe een duur ding koop, wat vervolgens toch niet helemaal bij me past. Frustrerend, maar het is wat dat betreft "part of the game". Als ik kijk naar de apparaten uit m'n vroegere periode, dan zie ik heel goed dat ze nu niet meer bij me passen. Maar in dat stadium was het logisch dat de keuze daarop gevallen is. Ik had dat toen niet kunnen weten. Juist daar zie ik mijn eigen groei in terug. Nu moet ik wel eens wat dingen gaan verkopen...

Je belangrijkste tool is geduld. Ik vind lezen en videos kijken over gear ook gewoon leuk, dus het maakt mij niet uit dat daar veel tijd aan opgaat. Het lijkt alsof je oneindig kunt analyseren, maar die analyse valt ook wel degelijk op z'n plek als ik muziek maak. Als ik muziek maak is daar de kern: zo nu en dan moet ik mezelf daar gewoon toe dwingen.
Lange tijd heb ik hetzelfde proces als jij doorgemaakt. Maar zo nu en dan merk ik dat m'n hoofd spontaan op en neer beweegt als ik muziek aan het maken ben. Dat ik helemaal in het moment zit. En dat komt vanuit een balans van techniek en spontaniteit. Weet dus dat zo'n moment ook gewoon uit de lucht kan komen vallen, al voelt het alsof je eeuwig wat in het rond zwemt. Als je het niet verwacht, valt alles soms toch onverwacht op z'n plek. En.. het kost gewoon veeeeel tijd.

 

[Matt1]

Sowieso herken ik deze struggle, misschien heb je er alleen al wat aan om dat te horen.

Zomaar wat tekst:

Ik weet niet of dit is waar je mee zit, maar het is een valkuil om DAWless net zo gelikt te willen krijgen als een productietrack. Je "moet" behoorlijk drastisch schrappen in je sound design, mix, arrangement, etc., maar dat is prima, want je publiek krijgt er een mens van vlees en bloed voor terug, een muzikant, een performance, en de rauwheid is onderdeel van het vermaak. Ik vond het (en vind het nog steeds) moeilijk om daar een grens in te trekken. Wat mij helpt, is om me neer te leggen bij de limieten van de gear. Bijv.: ik heb 3 banden EQ, dus chirurgisch EQ'en zit er niet in, maar wat laag uit m'n lead zodat de kick plek krijgt is prima te doen. Good enough.
Bepaal wat de kern is van jouw performance. Beschouw alles naast die kern als bijzaak. Durf voor simpliciteit te kiezen.

Daaruit vloeit voort: ik merk dat ik wel een minimum heb wat betreft de features van m'n gear. Ik probeer dat minimum zo laag mogelijk te houden, maar ook niet te laag. Dit blijft een persoonlijk en langdurig proces. Het helpt mij om dit proces naast het maken van muziek te zien, niet als iets wat perfect moet zijn voor ik mag beginnen. Kaderen helpt mij ook: af en toe een paar uurtjes alleen maar muziek maken met de tools en vaardigheden die ik heb, "verboden" om op zo'n moment te gaan lezen of video's kijken. Prima als het niet productief is, prima om niet te bewaren. Puur om vertrouwd raken met het proces.

Ook hieraan gerelateerd: soms ligt het ook gewoon wel aan de gear. Voorbeeldjes:
Op papier biedt bijv. de Perkons precies wat jij wilt: het minimale aan tools om DAWless muziek te maken. Wel heel erg gericht op gruizige, ietwat donkere (techno)muziek. Wil je buiten die kaders, dan ga je snel tegen de geest in van de machine en gaat ie tegen je werken. Alle hardware heeft frictie, maar het is ok om toe te geven dat een apparaat teveel frictie voor je heeft.
Belangrijk is dat je kunt duiden wat die frictie voor jou is. Wat jij in je hoofd hebt, moet je kunnen vertalen naar de tools die je tot je beschikking hebt, pas dan kun je bepalen of een apparaat je die tools biedt en hanteerbaar maakt.
De Erebus is een subtractieve synth, die in principe alles kan wat iedere subtractieve synth kan. Kun je daar niet uithalen wat je voor ogen hebt, dan is het waarschijnlijker dat je ofwel niet zoekt naar het palet van een subtractieve synth, danwel dat je nog niet alle mogelijkheden van een subtractieve synth voor jezelf helder hebt. Of het ding klinkt gewoon niet naar je smaak. Maar probeer te bepalen welk van die dingen het is, voor je een andere subtractieve synth koopt die waarschijnlijk 95% hetzelfde is. Of koop juist die andere subtractieve synth en ontdek zelf dat ie 95% hetzelfde is, en ontdek de 5% die hem verschillend maakt. Je koopt hem dan niet voor de GAS, maar om jezelf de skill van het onderscheiden bij te brengen.

In mijn ervaring ontdek je pas echt de geest van een machine als je er zelf een poos mee werkt. In die zin accepteer ik dat ik af en toe een duur ding koop, wat vervolgens toch niet helemaal bij me past. Frustrerend, maar het is wat dat betreft "part of the game". Als ik kijk naar de apparaten uit m'n vroegere periode, dan zie ik heel goed dat ze nu niet meer bij me passen. Maar in dat stadium was het logisch dat de keuze daarop gevallen is. Ik had dat toen niet kunnen weten. Juist daar zie ik mijn eigen groei in terug. Nu moet ik wel eens wat dingen gaan verkopen...

Je belangrijkste tool is geduld. Ik vind lezen en videos kijken over gear ook gewoon leuk, dus het maakt mij niet uit dat daar veel tijd aan opgaat. Het lijkt alsof je oneindig kunt analyseren, maar die analyse valt ook wel degelijk op z'n plek als ik muziek maak. Als ik muziek maak is daar de kern: zo nu en dan moet ik mezelf daar gewoon toe dwingen.
Lange tijd heb ik hetzelfde proces als jij doorgemaakt. Maar zo nu en dan merk ik dat m'n hoofd spontaan op en neer beweegt als ik muziek aan het maken ben. Dat ik helemaal in het moment zit. En dat komt vanuit een balans van techniek en spontaniteit. Weet dus dat zo'n moment ook gewoon uit de lucht kan komen vallen, al voelt het alsof je eeuwig wat in het rond zwemt. Als je het niet verwacht, valt alles soms toch onverwacht op z'n plek. En.. het kost gewoon veeeeel tijd.

Ik kan me in bijna alles vinden wat je zegt. Geduld is iets waar ik in alle eerlijkheid niet veel van heb. Ik verwacht snel iets in elkaar te zetten dat in mijn oren goed klinkt. Dat lukt niet altijd.

Wat betreft gear en stijl. Ik maak vooral Techno, EBM, Post-punk en Industrial-achtige muziek. Ik produceer al heel lang, en ik moet inderdaad niet verwachten dat ik een dawless project net zo gelikt kan krijgen als een van m’n projecten die ik binnen een daw gemaakt heb. De menselijkheid en rauwheid van dawless is juist wat ik opzoek.

De PĒRKONS heb ik gekocht vanwege de hands-on bediening, wat tot op de dag van vandaag de basis vormt van mijn workflow. Hij past goed bij Techno en stijlen met een grimmig randje. Toch merk ik dat ik het sound palette, met name de digitale wavetables, niet altijd lekker vind klinken. De PĒRKONS wordt vaak beschreven als meer dan een drummachine, en daar ben ik het mee eens. Maar binnen mijn setup gebruik ik hem vooral voor drums en dan voel ik me soms gelimiteerd. Limitatie kan creativiteit brengen, maar met de PĒRKONS voelt het soms alsof ik tegen dezelfde geluiden aanloop en niet durf iets anders te proberen, omdat het al snel “too much” klinkt.

Ik dacht eraan om de HEXDRUMS te kopen, maar dan mis ik modulatie, LFO en parameter locking. Even speelde ook het idee om een Roland R8 te kopen, omdat die de industriële kwaliteit heeft die ik zoek en destijds veel werd gebruikt door industrial bands. Maar dan lever ik het zelf kunnen “synthesizen” van drums weer in, wat met de PĒRKONS en HEXDRUMS juist wel kan. Keuzes maken en accepteren wat je opgeeft blijft lastig.

De Erebus v3 vind ik oprecht heel leuk, vooral de semi-modulaire functies. Eerst wilde ik hem wegdoen, tot ik me er meer in ging verdiepen. Toch merkte ik dat alleen de Erebus v3 en PĒRKONS niet genoeg waren. Ik had behoefte aan een tweede synth met een eigen plek in de setup, bijvoorbeeld één voor leads en één voor bas. Toen kwam het idee om de 1010music Blackbox te kopen als live looper. Het plan was om de Erebus live te loopen en geluiden te stacken, en daarnaast samples te gebruiken om de PĒRKONS aan te vullen. Ik heb de Blackbox nu ongeveer anderhalve maand en het blijft wennen. Loopen gaat snel, maar één synth voor bas, leads en riffs blijft lastig, ondanks het loopen en stacken.

Nu denk ik weer aan de Hades van Dreadbox of de SH-01a van Roland voor bas, in plaats van de 1010music Blackbox. Een setup waarin elk apparaat een duidelijke, dedicated functie heeft, is wat ik voor ogen heb.

Ik neem soms overhaaste beslissingen. Na een paar demo’s op YouTube kan ik snel enthousiast worden en pas later merken dat het toch niet helemaal mijn ding is. Soms voelt het alsof ik denk dat nog één apparaat mijn setup echt compleet maakt. En ik voel me dan ook schuldig als ik iets weer verkoop.

Ik ben het met je eens dat dat part of the game is. En muziek maken en het proces van dawless onderscheiden is iets wat ik eerder nog niet aan gedacht heb. Ik ben bang voor happy accidents, zelfs tijdens het jammen en durf niet altijd buiten mijn comfort zone te gaan. Eindstand zit ik met de setup wat naar mijn gevoel op een mengelmoes lijkt, terwijl het ook kan zijn dat ik zelf de gear niet goed beheers of te veel verwachtingen heb.

 

[deathspell]

Het leest ook een beetje als uitstelgedrag. Ik bedoel, je staat aan het begin van iets en alle begin is moeilijk, alle begin is zoeken, proberen, mislukken, opnieuw proberen. Dat kan heel lastig en frustrerend zijn, en vaak is het dan makkelijk om - in plaats van geconfronteerd te worden met je eigen beperkingen of (nog) onkunde - jezelf te verliezen in nieuwe gear, reviews, instructiefilmpjes. Die geven namelijk een positieve impuls, terwijl vechten tegen je eigen beperkingen en een steile leercurve vaak vooral frustratie oplevert.

Maar daar zit wel de oplossing, in mijn bescheiden mening... je moet blijven oefenen, proberen, mislukken en opnieuw proberen - gewoon spelen met wat je hebt. En niet 'the easy way out' nemen door te focussen op wat je allemaal niet hebt of nog zou kunnen hebben. Hoe verleidelijk ook, is dat gewoon geen alternatief voor alle uren die je in een instrument moet stoppen - of dat nu een fysiek instrument zoals een gitaar, piano, hobo is, of een DAWless elektronische setup.

 

[pip]

Ik denk dat iedereen wel herkent dat, als je je workflow nog niet op orde hebt, een extra instrument dat wel gaat oplossen. Maar meestal maakt het weinig verschil…

Misschien dat een deel van de complexiteit is ontstaan juist door DAWless te werken… Ik merk bij mezelf dat ik snel aan de slag kan met synths, maar alles dat op een drumcomputer of groovebox lijkt vind ik vrij lastig. Al die features in menu’s of met shift keys. Ik heb het zelf opgegeven en gebruik iPad als sequencer en drumcomputer… al dan niet met externe synths. Voor mij heeft het de complexiteit wat teruggebracht en ik kan me meer concentreren op de muziek zelf.

 

[whenheco]

Veel mensen leren sneller/beter door zelf actief te werken met apparatuur in plaats van filmpjes kijken en lezen. Het zelf uitvoeren van handelingen zorgt ervoor dat je het ook beter onthoud.

Heel veel gear in een korte tijd kopen helpt ook niet om intstrumenten echt te beheersen. Je moet focussen op veel dingen tegelijk waardoor je gauw vastloopt. Idealiter zou je veel tijd aan 1 apparaat besteden om in iedergeval de basics onder de knie te krijgen voordat je iets toevoegt.

Het kan dan leuker zijn om gewoon te experimenteren, zo spelende wijs te leren en niet meteen hoge verwachtingen te hebben.

 

[ProgHead]

Niet te veel willen. Ook niet te weinig natuurlijk, maar het probleem zit er meestal in dat we veel te veel willen. Ik zie zelf ook geregeld wel dingen die mij leuk lijken, maar ik heb nu eigenlijk al te veel gear en programmatuur om dat allemaal echt goed te leren kennen en bespelen, naast alle andere dingen die ik in het leven ook nog wil of moet doen. Hopelijk wordt dat na mijn pensioen (dat er snel aan komt) beter, maar het punt blijft gewoon staan dat je hoe dan ook moet kiezen. Bedenk ook als je vooral muziek wil maken dat het 'm niet zit in de hoeveelheid gear die je hebt, er zijn ook muzikanten die met enkel een gitaar al iets moois en indrukwekkends neerzetten. Kies iets en focus je daarop, en accepteer dat andere dingen dan niet kunnen. Zaken aanschaffen waar je nu al van weet dat je er nooit aan toe gaat komen is contraproductief.

 

[Nap]

Jezelf verliezen in filmpjes, manuals en GAS is vooral afleiding van wat je probeert te bereiken denk ik. Uiteindelijk is weinig gear perfect en bijna alle gear bruikbaar. De kans is groot dat je zelf de zwakste schakel bent in je setup. Mijn advies zou dan ook zijn om weg te blijven van YouTube en de webwinkels, vooral heel veel muziek te maken met de spullen die je al hebt en de manual alleen maar te pakken als je iets wilt doen met gear die je al hebt maar je weet niet hoe. Verder onderstaand tegeltje in gedachten houden:

 

[vinnieq]

En zet daarbij dit petje op

 

[vinnieq]

En serieus: gebruik eerst de simpelste instrumenten die bij je passen, geen ingwikkelde meuk die je helden gebruiken. Gewoon bas, gitaar, simpel keyboard of synth (zonder menus) en een simpele drumdoos. Simpel effect pendalen erachter en gaan met die banaan. Als je daarna nog puf hebt zet dan eens een tutorial videootje op. Het muzikale leven is te kort voor frustratie.

 

[klinkske]

Wat ik eens doe is loss gaan, uit de comfortzone, op t einde van een jam (opname) en vaak is dat deels t beste stuk uit t hele gedoe… ik heb geen idee hoe ik 5 minuten iemand live zou vermaken met een jam, laat staan 30 minuten. Ik denk dat ik oude bakken die bewezen hebben te werken zou volproppen met patterns.. zowat al wat je noemt ken ik niet. De perkons alleen als drum lijkt me inderdaad heel gewaagd. Maar ik denk dat een tr8s beter is dan n r8 voor je…

 

[BasicSystem]

Het 1 sluit het ander niet uit toch?
Op je DAW kan je werken aan gladde producties en met je live setup kan je
werken aan je live set.

 

[Montfrooij]

Iedereen is anders, maar ik denk dat velen dit (in meer of mindere mate) deels wel zullen herkennen.
Ikzelf iig wel.
Als ik mijn bevindingen uiteen zet, zie je mss wat overlap met jouw situatie.

Doel :
De belangrijkste les voor mij is : het gaat voor mij om de reis, niet om de eindbestemming.
Ik bouw al 6 jaar aan een DAWLess setup, maar heb er nog geen track mee gemaakt (wel heel veel jams die in de buurt komen, maar geen Spotify ready track).
Dat is voor mij ook niet het doel, ik wil gewoon lol hebben achter m'n setup en natuurlijk mag het lekker klinken (graag zelfs), maar het hoeft van mij niet perfect.
M'n setup is heel erg gebaseerd op jammen. Lekker 'in the moment' zitten en niet over details piekeren.
Misschien wil ik ooit meer (optreden, tracks maken etc), maar voor nu is dit genoeg.
Mijn punt is : bedenk goed wat je doel is, is dat haalbaar, op welke termijn en houd de lol er in, want het is (voor mij iig) hobby.

Gear:
Gear is een middel, geen doel. Gear is vaak een nieuw probleem, geen oplossing voor een probleem.
Als ik jou een dure zaagtafel geef, ben je nog geen timmerman. Je bent een 'doe het zelver' met een dure zaagtafel.
Het kost tijd om te leren hoe je zo'n ding gebruikt. Wanneer wel en wanneer niet. etc. etc.
Gear != talent en ervaring. Je hebt gear nodig om 'iets te doen', maar uiteindelijk is talent en ervaring veel belangrijker.
Ik kan je een heel dure camera geven, maar je maakt dezelfde crappy foto's als met je telefoon.
Omgekeerd kan iemand met talent en ervaring met een crappy telefoon prachtige foto's maken.
Maar dat vertellen ze er niet bij als ze een gelikte video maken waarin iets prachtigs uit de Perkons oid komt.

Ik ben 2 jaar aan het strugglen geweest omdat ik een sampler wilde in m'n setup, maar dat was gebaseerd op wat ik 'anderen zag doen met een sampler'.
Er kwamen er twee en die gingen na avonden vol frustraties weer weg. Ik wist gewoon niet goed hoe ik moest doen wat ik wilde doen met een sampler.
Toen besloot ik om dit eerst in de DAW te proberen, minder hands on dan met hardware, maar wel makkelijker om te prutsen (omdat de DAW dit gewoon kan).
Uiteindelijk ontdekte ik hoe ik wilde werken en kon ik m'n brein omzetten naar 'ik wil dit en denk dat een sampler dat kan voor mij' naar 'ik moet leren hoe ik met een sampler om moet gaan'.
De gear was niet de oplossing, het was een tool. Ik moest m'n brein eerst trainen in het gebruik van een sampler.

Mijn punt is : elke stuk gear vereist (veel) tijd om te leren en aanpassing van je brein / workflow en dat is niet altijd leuk.

Uitstelgedrag:
Is al genoemd, maar heel reëel in deze tijd met eindeloos veel informatie en opties. Uiteindelijk moet je het gewoon zelf doen. Niet over praten. Gewoon doen (zoals @Nap mooi samenvat).
Ik herken dit zo goed, maar val er toch steeds voor.

Hardware vs DAW:
Hardware is leuk, vooral om op te spelen. Maar ook onpraktisch, want je kunt niet ff wat testen zonder de spullen te hebben.
Als je niet weet wat je doet of wilt, is een DAW een perfecte leerschool. Kost 1x 'iets' en daarna kun je 'alles' leren en proberen.
Ik heb 20 jaar 'in the box' gewerkt, voordat er een synth kwam.
Hardware ook 'goed voor socials', omdat het er aantrekkelijker uitziet dan een DAW schermpje.
Voor live gebruik zal 99% van je publiek het geen drol interesseren of je een Perkons of Ableton Live gebruikt.
Hardware gebruik je vooral voor de lol (mijn mening) van het spelen.

Conclusie:
Iedereen is anders, dus neem dit niet als 'de enige weg naar muzikaal geluk', maar voor mij werkt 'stapje voor stapje' heel goed.
Niet teveel tegelijk. Eerst verdiepen i.p.v. verbreden.
Het besef dat gear maar een tool is, je brein maakt de muziek!
No shortcuts hier. Maar dat zou ook niet nodig moeten zijn, zoek datgene wat je leuk vindt om te DOEN. Dan kost het minder moeite en totaal geen 'geduld'. Want het is LEUK!
Als je snel tracks wilt maken, zou ik niet met hardware aan de slag gaan, maar met een DAW.
De kracht van hardware is vooral dat het leuk is om op te spelen. Niet om snel een track te maken.

 

[krautrock1958]

Beperken van je instrumenten en vlieguren maken met het spul zodat je al je gear grondig leert kennen en probeer vandaar uit een beetje je signature sound te vinden, die "zone" die voor jou kenmerkend is.
Zoals al eerder gezegd werd; live is wat anders dan een complete track maken, als je je apparatuur goed kent dan weet je op een gegeven moment wel hoe je een lekkere basic track maakt en van daaruit bouw je het op en dat is een kwestie van experimenteren, dan gaat het meer om de sfeer die je neerzet dan een gelikte afgeronde track.

Zorg dat je op een gegeven moment wat lekkere templates kan maken en van daaruit je experimenten gaat doen, soms zal het te gek gaan en een andere keer net wat minder maar het gaat om de reis en niet het einddoel want als je juist de semi modulaire functies leuk vindt dan gaat het om het avontuur heb ik 't idee.
Begin niet meteen met teveel ritmes en sounds maar begin bijv rustig met een kick en een snare of zo en dan weer een sound er bij en bouw je het op maar laat ruimte en in die ruimte vind je dan de spaces waarin je lekker met sounds je kan uitleven en wordt het vol dan fade je een sound weg zodat er weer ruimte is en dan kan je met wat anders aan de gang om weer die ruimte te vullen en zo hou je 't spannend.

Ik weet niet of je met een mixer werkt want dan kan je makkelijk even een channel wat uitfaden en wat anders beginnen en dan kan je later dat spoor weer infaden bijv, op die manier kan je als je een basic ritme hebt van daaruit opbouwen en later fade je behalve je basic set andere channels uit, je verhoogt/verlaagt 't tempo iets en dan bouw je opnieuw wat op zodat je een afwisseling krijgt maar wel aan het einde steeds terugkeert naar de basic groove.
Op die manier kan je een paar templates van te voren alvast klaar hebben wat het begin van je track vormt en met dat in- en uitfaden kan je experimenteren en je kan thuis vanuit die templates alvast wat oefenen zodat je een beetje weet wat goed gaat met elkaar, dat geeft je tijdens een live gig toch wat houvast waardoor je makkelijk durft te experimenteren want je weet dat je altijd terug kan naar de basis.
Gewoon goed voorbereiden maakt het makkelijker on stage.

Ik heb je nog een pb gestuurd.

 

[decadance]

vraagje in vredestijd...
Is het ook niet een beetje een mindset gebeuren?
Toen ik opgaf om mijn idioot hoge eisen na te streven en gewoon te gaan 'doen' is het er allemaal wel leuker op geworden.
En door het vele 'doen' ook veel beter mijn bestaande gear leren kennen.

De drang naar perfectie is de doodsteek voor goed genoeg.

 

[Phontaq]

Leg jezelf vooral niet teveel druk op, dat je muziek moet maken, naar het podium moet gaan, omdat je succesvol moet worden. Dat werkt alleen maar frustrerend en averechts.

Mensen overschatten vaak wat ze in een jaar kunnen bereiken, maar onderschatten daarentegen wat ze in 5 jaar kunnen bereiken. Een goed fundament en echte progressie hebben tijd nodig, op allerlei niveau's: muziek(theorie), productiekennis, instrumentenkennis, techniek, live-ervaring, etc. De arbitraire vuistregel dat je 10.000 uur nodig hebt om ergens goed in te worden is niet helemaal uit de lucht gegrepen. Het vergt ook serieuze volharding en geduld, en de gedrevenheid om nieuwe dingen te leren terwijl je van het proces geniet. Daarmee maak je het verschil.

Misschien moet je de tijd tot de zomer gebruiken om je huidige gear helemaal te doorgronden, en dan in de tweede helft van dit jaar met die gear de basis van een eerste liveset te creëren. Dan heb je op het einde van het jaar iets tastbaars gemaakt dat je kan opvoeren, waar je hopelijk trots op bent. En dan weet je ook beter welke gear voor je werkt, en welke tegen. Veel instrumenten hebben nu eenmaal een flinke leercurve, of het nu een viool, gitaar of synth is.

Een avondje sound designen om een machine beter te leren kennen kan heel ontspannend zijn, ook al komt er geen track uit voort. Het klinkt bijna als daten.

 

[GuidoR]

Ik hik een beetje tegen hetzelfde aan. Ik maak vooral muziek met een DAW en daar knoop ik dan mijn hardware aan. Maar eigenlijk wil ik ook DAW-less jammen, en idd... ooit ook wel gaan optreden. Ik probeer alleen DAW-less teveel na te doen wat ik met DAW maak. Maar ik denk idd dat je dat volledig los moet trekken.

 

[rasz]

Sorry, ik wil je GAS niet aanwakkeren maar je set up bestaat uit allemaal apparaten die ik zou scharen in de categorie niche sounds.

Er werd al een mixer genoemd maar ik mis ook nog een soort van main sequencer ofzo. Want het is namelijk wel zo handig als je vanaf 1 plek alles kan aansturen of daar een systeem voor hebt.

Met een computer heb je natuurlijk je daw en dat is het brein van je set up. Dat mis ik nog in je verhaal.

Zorg dat je dat brein goed onder de knie hebt en ga dan vanuit daar verder uitbreiden, dat kan gewoon met dingen die je al hebt natuurlijk. Denk aan een MPC of een Elektron achtig iets. Ik denk wellicht dat de blackbox dat ook kan zijn?

 

[Matt1]

Ik wil jullie allemaal ontzettend erg bedanken voor jullie berichten. Het is fijn om te weten dat ik niet de enige ben die hiermee struggeld.

Ik merk inderdaad dat ik het proces wil versnellen, terwijl het in de werkelijker veel meer tijd kan kosten om gear te beheersen en er uiteindelijk live sets mee te doen. Ik eis en verwacht veel van mezelf. Ik produceer zo’n 11 jaar muziek “in the box.” Het is pas sinds 2024 dat mijn muziek beter en professioneler is gaan klinken. Dawless is inderdaad een apart vakgebied, maar ik wil niet opgeven want ondanks mijn frustraties vind ik het heel leuk en ook veel leuker werken dan in een DAW.

Om wat meer duidelijkheid te creëren rondom mijn setup. De Torso T1 is de master tempo van de gehele setup en sequencet de Erebus v3. De Allen & Heath ZEDi-10 is mijn mixer. Met mijn dawless setup wil ik vooral live jammen en improviseren, niet zozeer tracks produceren.

Misschien moet ik mezelf wat meer tijd gunnen om mijn huidige gear te beheersen. Het is alsnog heel verleidelijk om de Blackbox te verkopen en de Hades of SH-01a ervan te kopen. Maar voordat ik dat doe zal ik mezelf meer tijd moeten geven om met mijn huidige mengelmoes van een setup een workflow te vinden. In de toekomst zou ik eventuele problemen beter kunnen identificeren.