Natuurlijk wordt nu, net als in 1976, prima muziek gemaakt. Wat ik alleen niet begrijp is dat daardoor alle muziek ouder dan 5 jaar plotseling 'af' zou zijn. De uiterste houdbaarheidsdatum geldt voor voedsel, niet voor muziek!
Als je Jarre niet (meer) kan hachelen, prima. Ook in die tijd werd z'n muziek doodgespeeld (vooral in tv-programma's die futuristisch wilden klinken). Het was ook nog eens gemakkelijk behapbare muziek voor de massa (wat volgens de puristen absoluut niet door de beugel kon/kan).
WMB zijn met name Oxygene en Equinoxe mijlpalen in de elektronische muziek, het bewijs dat met synths zo veel meer mogelijk is dan alleen begeleiding van 'echte' muzikanten. Waanzinig ook dat hij met betrekkelijk beperkte middelen (deels in zn keuken) zoiets kon maken. Ook echt de start en doorbraak naar de massa van synthmuziek, weg van novelty als Popcorn of Autobahn.
Ja, hij werd al snel ingehaald door anderen (ben eigenlijk na Zoolook afgehaakt) en ja, niet alles is wmb meer houdbaar (Zoolook weer). En wat ik de afgelopen jaren van hem hoor en zie, hoeft van mij ook niet (maar hij maakt iig nog nieuwe muziek itt Kraftwerk). En zien hoef ik hem niet meer (zeker niet op een klapstoel van 160 euro). Maar ik zet af en toe de eerste drie, vier albums integraal op om er even helemaal in mee te gaan, alhoewel nostalgie daar ook een rol bij speelt.
Lang verhaal kort vind ik nieuwe muziek ontdekken (alhoewel ik zeker de helft van wat @Takegawa noemt niet boeiend vindt) nog altijd net zo leuk als naar ouwe muziek luisteren. Leeftijd speelt daarbij geen enkele rol.
Als je Jarre niet (meer) kan hachelen, prima. Ook in die tijd werd z'n muziek doodgespeeld (vooral in tv-programma's die futuristisch wilden klinken). Het was ook nog eens gemakkelijk behapbare muziek voor de massa (wat volgens de puristen absoluut niet door de beugel kon/kan).
WMB zijn met name Oxygene en Equinoxe mijlpalen in de elektronische muziek, het bewijs dat met synths zo veel meer mogelijk is dan alleen begeleiding van 'echte' muzikanten. Waanzinig ook dat hij met betrekkelijk beperkte middelen (deels in zn keuken) zoiets kon maken. Ook echt de start en doorbraak naar de massa van synthmuziek, weg van novelty als Popcorn of Autobahn.
Ja, hij werd al snel ingehaald door anderen (ben eigenlijk na Zoolook afgehaakt) en ja, niet alles is wmb meer houdbaar (Zoolook weer). En wat ik de afgelopen jaren van hem hoor en zie, hoeft van mij ook niet (maar hij maakt iig nog nieuwe muziek itt Kraftwerk). En zien hoef ik hem niet meer (zeker niet op een klapstoel van 160 euro). Maar ik zet af en toe de eerste drie, vier albums integraal op om er even helemaal in mee te gaan, alhoewel nostalgie daar ook een rol bij speelt.
Lang verhaal kort vind ik nieuwe muziek ontdekken (alhoewel ik zeker de helft van wat @Takegawa noemt niet boeiend vindt) nog altijd net zo leuk als naar ouwe muziek luisteren. Leeftijd speelt daarbij geen enkele rol.
