Ik durf niet in een band te gaan....

Archaos

podium-duiker
Lid sinds
24 februari 2004
Berichten
299
Locatie
Martini-town
Ik loop al bijna twee jaar met het idee rond om in een band te gaan, maar ik lijk het gewoon niet te durfen. De drempel lijkt gewoon te hoog te liggen. Ik zou wel keyboard-synthesizer willen gaan doen, maar ik ben bang dat ik afga als een gieter... Ik heb ook eigenlijk niet dat ik echt complete nummers kan spelen. Ik speel dus niet echt fantastisch. Wat ik ook altijd zo moeilijk vind in een band is de veelzijdigheid; in elk nummer moet je weer een ander idee stoppen en ik vraag mij af of ik die capiciteit wel heb. Ik zit er zelfs aan zitten denken om basgitaar te gaan spelen, zodat ik alleen hoef te ondersteunen bij nummers. Ik vind het zo moeilijk, maar ik wil zo graag. Zijn er meer hierzo die dit probleem kennen? En hoe zou ik deze blokkade nou kunnen omzeilen?
 
blokkades moet je niet omzeilen, maar moet je nemen..

Je lijkt niet te durven, maar je weet het niet zeker, iets houd je tegen, maar je weet niet wat.

In een band gaan is een ding, daarna optreden is weer een ander ding, zo blijf je altijd blokkades tegen komen, gewoon doen. Geniet van het leven! :biertje:
 
nuff said, kan er me alleen maar bij aansluiten....
 
onderschat die basgitaar ook maar niet...

Zo'n band gaat toch nooit onvoorbereid het podium op? Ik bedoel, er moet toch altijd eerst gerepeteerd worden, dus waarom het niet proberen? Op een repetitie ga je voor veel minder mensen af...:D

Gewoon doen joh! Of denk je dat al die andere bandleden van dag 1 op dag 2 ineens konden spelen? Als je in een groep komt waar ze je de kans niet geven om 1: je te laten uitleven en 2:te leren van hen, dan zoek je gewoon een andere band.
 
Ga eens naar een jam-sessie, of nodig een paar vrienden uit en ga gewoon jammen. Spelen wat er in je opkomt en meer niet. Is wel goed voor je zelfvertrouwen. Verder: neem muziekles en oefen tot je een ons weegt.

En wat betreft je plan bas te gaan spelen: bedenk goed dat je als bassist een enorme verantwoordelijkheid hebt binnen de band. Als jij de soep ingaat, dan gaat iedereen de soep in. Als je dus al niet al te zeker bent over je muzikale kunnen zou ik me toch wel twee keer bedenken voor ik zou gaan bassen.

[EDIT] hoezo kwam ineens iedereen op het idee gelijktijdig te gaan reageren op deze post? Bizar... zit net mijn berichtje te tikken, staan er ineens vijf nieuwe... [/EDIT]
 
Origineel geplaatst door Triphonius Z
hoezo kwam ineens iedereen op het idee gelijktijdig te gaan reageren op deze post? Bizar... zit net mijn berichtje te tikken, staan er ineens vijf nieuwe...

Ga eens naar een keyboard-jam-sessie. Daar leren ze snel die vingers gebruiken.:D
 
Ik heb er ook wel eens aan zitten denken,

maar ALS ik in een band ga, ga ik gitaar spelen...veel makkelijker, gitaar mee met een Boss ME50 en inpluggen..

Synths is (live) veel te veel gedoe met DI's, submixer enz enz...
 
Origineel geplaatst door hermax
Ga eens naar een keyboard-jam-sessie. Daar leren ze snel die vingers gebruiken.:D

ik had toch mijn Schoevers af moeten maken, ik wist 't... :D
 
Verwacht niet dat je alléén hele nummers moet spelen. Een band is samenwerken.

Een anekdote (ja daar gaan we weer):

Het was 1993, ik was een knappe jonge god en deed mee aan een popworkshop in een buurtgebouwtje alhier.
De opkomst was behoorlijk goed en we zaten dus ook met 2 groepen. Beginners en gevorderden.
Ondergetekende had zichzelf de gevorderdengroep ingewerkt :D. In de beginnersgroep zat een jongen die had een PSR400 meegenomen om op te spelen.

De workshopleraar, Tye Wijnterp (een behoorlijk bekende flamenco gitarist) telt, na elke muzikant wat instructies gegeven te hebben, af "One... Two... One Two Three Four" en op dat moment begint de hele band te spelen. Ook die jongen met zijn PSR400, die had braaf op start gedrukt van de interne begeleidingsbox :D. De hele band stopte spontaan met spelen, Tye's mond viel wagenwijd open en het keyboard draaide nog lustig zijn riedeltjes af. Na zeker 10 seconden kwam de anders rapgebekte Tye weer bij kennis en vroeg wat die PSR jongen in godsnaam deed. Hoe het verder liep weet ik niet meer omdat ik mezelf zowat bezeken heb van het lachen.

Moraal van dit verhaal. Ook als toetsenist doe je niet alles in een band. Je doet het samen :D.

Meestal volg je het akkoordenschema van het nummer met wat orgel of string geluiden, afhankelijk van de soort muziek.
Als je ook goed luistert hoor je dat er heel vaak een wisselwerking is tussen Zanger en Toetsenist. Waarom? Ze zitten in hetzelfde gebied qua klank, en het is veel boeiender om te horen.
Wat bedoel ik? De zanger zingt bijvoorbeeld 2 maten en houdt dan 2 maten zijn klep. Daarna weer 2 maten zingen en weer stilte. In die stilte zit heel vaak de toetsenist een tegenmelodie te spelen. Op die manier zijn zanger en toetsenist een vraag en antwoordspelletje aan het spelen.

Maar heel plat gezegd, maak je er niet druk om. Leuke riedeltjes zijn meestal niets anders dan een beetje de akkoorden breken en als losse noten spelen, met hier en daar wat franje (dus andere nootjes ;)). Dat is een beetje de basis, later kun je hier veel verder van afwijken naarmate jij, en je band, beter worden.

Maak je niet druk, je kunt het :D.

-C-

Martini-town... kom je uit groningen?
 
Gewoon doen !

Het hele leven is 1 grote afgang, dus waarom bang zijn voor een groepje gelijkgestemde zielen die samen met je een potje muziek willen maken ?
Het mooie aan een band is dat je leert inspelen op rare fratsen (maar ook fouten) van een ander. Je moet simpelweg wat "losser" worden in je muzikale denken en doen, om mee te komen in een nummer met de rest. Ook is het absoluut niet zo dat je er met je toetsjes alleen voor staat. Of je nou alleen maar wat begeleiding doet of heftig aan het soleren slaat, ondersteuning heb je altijd.
 
Tip 1: Zoek een aantal mede-beginners en ga daarmee (veel & vaak) oefenen.

Als je met gevorderden gaat werken, kan 't wel voorkomen dat je je wat 'ongemakkelijk' voelt, en leg je de lat misschien wel wat te hoog om er plezier aan te hebben (daar gaat 't voornamelijk toch om?).

Tip 2 : Begin makkelijk.

Begin gewoon met simpele nummers/melodieën en voer 't dan langzaam op.

Tip 3 : Durf te doen.

Neem gewoon die stap om live te gaan spelen een keer, als je 1,2 of 3 nummers redelijk kan spelen.
Kijk gewoon es rond voor Jam-sessies en/of 'open podia' waar je (gratis) een keer over P.A. kan spelen.
Daar leer je veel van en word je steeds zekerder als je 't vaker doet.
Wees niet bang voor wat foutjes: 't gaat vrijwel nooit 100% zoals je gepland hebt!

Tip 4 : (beetje) Jenevermoed.

;) Beetje alcohol helpt soms wel.



Aan wat voor stijl zat je te denken, btw?
 
Aansluitend bij Zoidsity:

Zoek een band die speelt op hetzelfde niveau. Ik bedoel daar niks negatiefs mee, maar je zou wel heel snel ontmoedigd kunnen raken, mocht je te hoog willen grijpen meteen ...
 
Zoals iedereen al zegt: Gaan met die banaan!!!
Ik had hetzelfde probleem.. Dacht dat ik lang niet goed genoeg was voor een bandje.. Na 'auditie' meteen aangenomen, na het eerste optreden een eervolle vermelding als beste drummer van de avond..
Niet om mezelf een veer in mn reet te steken, wel om te laten zien dat je zelf soms te kritisch over jezelf kan zijn..

En in een band spelen is gewoon leuk! Ouwehoeren, musiceren, herrie maken, optreden...

Groupies :engel:

Niet dat ik daar last van heb, maar wie weet :mega:
 
WAUW!!! Wat een reacties allemaal zeg. Nou ik denk dat ik het er toch maar op moet gaan wagen. Wellicht moet ik gewoon maar eerst even '2e viool' gaan spelen. Om zelf al gelijk met hele nummers te komen lijkt me wat te lastig. Qua akkoorden ben ik nog wat beperkt (tsja de bekende dingen) dus daarom zal ik wat meer met toonladders en loopjes bezig moeten gaan. Ik ben allang blij als het op persoonlijk vlak klikt en dat er voldoende begrip voor elkaar is.
 
Back
Top