Laat ik het zo zeggen: ik heb in het verleden diverse Ensoniq synths gehad. Een TS10, ESQ1 en MR61 om precies te zijn. Van die drie vond ik de TS10 de makkelijkst bedienbare. De ESQ was gewoon goed (zeker voor een apparaat uit die tijd). De MR viel me zwaar tegen, omdat hij goed klonk maar alleen via de computer écht te editen was. Bij de Fizmo is dat tot op zekere hoogte ook het geval. Dat weet ik. Maar die heeft nog een heleboel knoppen, wat het bedienen een stuk eenvoudiger maakt. Een compromis in feite, waar mee te leven valt.
Daarnaast heb ik de Transwaves van Ensoniq wegens het evoluërende karakter ervan altijd interessant gevonden. En die zaten in zowel de TS als de MR. Bij de TS kon ik er wél wat mee, bij de MR niet. Omdat ik er niet dol op ben om een computer te moeten gebruiken voor editing. Voelt gewoon niet goed; te afstandelijk. De kwaliteit van de Transwaves in de MR was weer veel beter. Voor zover ik weet, zijn het dezelfde (of een selectie) als in de Fizmo. Kortom, ik hou van Transwaves. En dat is precies waar het in de Fizmo om draait. Het feit dat het een Ensoniq synth is, helpt ook. Ik heb een zwak voor dat merk.
Aan de andere kant weet ik dat Transwaves niet veel anders zijn dan een variant op de wavetables van PPG/Waldorf. Vandaar dat ik die apparaten toch als een alternatief zie. In mijn MicroQ KB Omega zitten er ook een paar, maar da's toch te beperkt.
Tot slot heb ik een voorkeur voor muziekinstrumenten met toetsen. Wederom omdat ik van toegankelijkheid hou. (Alle rackinstrumenten zijn al lang geleden de deur uit gedaan.) Vandaar dat ik bij een Fizmo keys of anders een MicroWave XTk uitkom. Iets anders kan ik zo snel niet bedenken.