@Missing Links: check ook eens de polyritmiekkeizer van de afgelopen zoveel jaar: Virgil Donati. Weckl zelf heeft ooit eens over de man (Donati) zoiets gezegd als: "I mean, look at Virgil and think how hard you have to practice to be that good!". 

Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Note: This feature may not be available in some browsers.

Origineel geplaatst door Missing Links
madr> het knappe aan Q is juist dat je inderdaad helemaal niet 'hoe doet 'ie dat' denkt... het klinkt allemaal heel natuurlijk. Maar wat ik bedoel met die 54 % swing (die inderdaad uit de MPC hetzelfde klinkt, maar voor mij geassocieerd is met het typische SP geluid van Dilla en de zijnen) is dat het maar een heel klein beetje swingt. een volle 100% jazz swing spelen is niet zo moeilijk, maar al die 8en die net maar een heeeeel klein beetje te laat komen, dat is echt fucking moeilijk om te spelen. Technisch heeft Q niets toegevoegd aan de drumgeschiedenis, maar hij heeft wel een bepaalde stijl 'uitgevonden'. Overigens is het laatste roots album een slecht referentiepunt vind ik. Op voodoo van D'angelo is 'ie verreweg op z'n sterkst.
Maar goed... ik denk dat we elkaars punt wel begrijpen.

Origineel geplaatst door Missing Links
Sander> wie bedoel je? John Pattituci?? zo niet, ga die ook maar eens checken![]()


of versnelling (4 x 3/
in de muziek, terwijl het werkelijke tempo hetzelfde blijft.

ik heb 't hier wel over live spelen btw, met je sequencer is het geen moeite
als het klinkt ghehe
Pff, werd gek van die opdrachten toendertijd

Naar mijn idee is dat geen polyritmiek: er is nog steeds maar 1 EEN in de maat.Origineel geplaatst door Sander02
Is het nu ook polyritmiek als je in een geshuffeld stukje muziek een aantal maten 'niet-shuffle' speelt?
Vind ik ook altijd wel mooi klinken zoiets; in een shuffled stuk ineens 16e strakke noten dwars erdoorheen spelen af en toe