Dynamiek

MadDonna

Juventus nieuwste fan
Lid sinds
8 juni 2006
Berichten
1.029
Locatie
Alkmaar
Ik zit nu met laptop op schoot te kijken, en te luisteren naar nederland 2. Waar Bernard Haitink een stuk van Gustav Mahler opvoert, 7de symphonie.
Wat mij opvalt, in vergelijking met onze muziek (pop, metal, electro etc etc) is de enorme dynamiek die klassieke muziek heeft. Van bijna stilte naar disco/mötorhead achtige volumes.
Hoe komt dat? Kunnen we dat niet? Ik snap echt wel dat er populaire muziek is waar wel dynamiek in zit, maar dat zijn er niet zoveel. En ik snap ook wel dat je met een symphonie orkest met afmetingen waar Mahler normaal gesproken zijn muziek mee uitvoerde heel "makkelijk" met dynamiek kunt spelen, of is dynamiek niet interessant in populaire muziek.
 
denk dat compressors hier een grote rol spelen :)

dat heb je over klassieke muziek niet (toch? :P)

over de meeste populaire muziek zitten bijna altijd compressors .. waardoor de stiltes minder opvallen en doe boel sneller plat gaat klinken.. dynamiek is idd niet zo belangrijk in de hedendaagse muziek, zolang t maar luid en duidelijk uit de speakers komt.. just my 2 cents..
 
klassiek vs pop idd.
 
Precies wat resonance zegt: pop en dance moeten altijd knallen schijnt het.
Ik heb een behoorlijke vinylcollectie met voornamelijk techno en electro, maar er zit maar een handjevol platen bij die wat dynamiek betreft echt interessant geproduceerd zijn. :erm:
 
Die topic gaat, ik heb niet alles gelezen, toch voornamelijk door verlies van dynamiek door opname technieken? en niet zozeer over dynamiek in de muziek zelf? Ik zal hem eens helemaal lezen.
 
Dynamiek is bij uitstek het element om verhaal aan je track te geven luister voor de grap eens naar Morgenstimmung van Peer Gynt en bedenk er zelf even een tekenfilmpje bij.

Probeer nu hetzelfde eens met een gemiddelde dance-productie. Dan merk je al snel dat je je fantasie minder de loop kan laten gaan.

Wel jammer, want ik ben van mening dat ook in dance producties je veelvuldig gebruik kan maken van dit element zonder dat het afdoet daan het genre (op een enkel subgenre na dan).
 
interessante observatie. Echter moet en kun je geen oliebollen met appelflappen vergelijken. DANCE muziek (zij het electronisch, indie, pop etc.) is bedoelt voor de dansvloer. Je kunt dan .. ehh. hoog en laag springen maar dergelijke muziek heeft toch echt de intentie om mensen aan het dansen te krijgen / houden. Extreme verschillen in dynamiek helpt je niet dit doel te bereiken. Het KAN overigens wel, dan denk ik bijv aan projecten als super collider of ander werk van christian vogel.
 
Origineel geplaatst door nomore
interessante observatie. Echter moet en kun je geen oliebollen met appelflappen vergelijken. DANCE muziek (zij het electronisch, indie, pop etc.) is bedoelt voor de dansvloer. Je kunt dan .. ehh. hoog en laag springen maar dergelijke muziek heeft toch echt de intentie om mensen aan het dansen te krijgen / houden. Extreme verschillen in dynamiek helpt je niet dit doel te bereiken. Het KAN overigens wel, dan denk ik bijv aan projecten als super collider of ander werk van christian vogel.

Hier ben ik het 100% mee eens. Dit heeft helemaal niets te maken met tekortkomingen in opname techniek maar puur met verschillen in uitvoering, benadering en doelstelling van muziek.
 
Origineel geplaatst door nomore
interessante observatie. Echter moet en kun je geen oliebollen met appelflappen vergelijken. DANCE muziek (zij het electronisch, indie, pop etc.) is bedoelt voor de dansvloer. Je kunt dan .. ehh. hoog en laag springen maar dergelijke muziek heeft toch echt de intentie om mensen aan het dansen te krijgen / houden. Extreme verschillen in dynamiek helpt je niet dit doel te bereiken. Het KAN overigens wel, dan denk ik bijv aan projecten als super collider of ander werk van christian vogel.

Om mensen zeven minuten in beweging te houden heb je nou eenmaal een zo goed als constante beat nodig waar men in kan haken en blijven hangen. Een goede dansplaat verliest nooit zijn drive.

Pas als je electronische muziek gaat maken, muziek gemaakt met synthesizers voor de luisterstoel heb je de mogelijkheid om met grote dynamische verschillen te werken. Vroeger toen er min of meer met echte componisten gewerkt werd, of geschoolde mensen in ieder geval, zoals Wendy Carlos, Jean Michel Jarre en Vangelis toen werd er wel muziek gemaakt die op klassiek leek (of het zelfs gewoon was), maar er bestonden toen te weinig instrumenten die dezelfde dynamiek in hun spel konden leggen, laat staan dat het voor hen zelfs betaalbaar was om het op orkestschaal met die dynamiek te doen.

Nu bestaan die mogelijkheden wel, maar is het 90% dance / ambient-achtig wat er gemaakt wordt, en zijn mensen het gewoon vergeten.

De enige plaats waar electronische muziek met veel dynamiek gemaakt wordt, is de filmindustrie.

Op veel gebieden is de filmindustrie nog onaangetast als het om dynamiek gaat in geluid en muziek. Daar durven ze zacht nog zacht en hard nog hard te laten zijn. Maar hoe lang nog, met BOSE surround-system bezittende semi-dove consumenten?
 
Persoonlijk maak ik het liefste dynamische muziek (check bv Jewel of the Arctic maar eens). Het is een manier om emoties los te weken. Dit kan perfect met de electronische instrumenten die we nu (en ook vroeger al) ter beschikking hebben. Dit werd ook zo in het verleden reeds gedaan, denk maar aan Hans Zimmer, Vangelis en andere componisten van het filmgenre. Volgens mij is het gewoon de manier waarop gecomponeerd wordt en hoe de mix wordt samengesteld.

Daarentegen voelt dansmuziek veel lekkerder als de beat constant is en hoe luider de muziek, hoe leuker het is om je 'te laten gaan'. Dit gebeurt eveneens door de mix en compositiemanier.

Hoedanook heeft het volgens mij weinig te maken met beperkingen van electronische instrumenten.

Dit voor mijn 2cts.

:doei:
 
Muziek voor de dansvloer behoeft geen dynamiek.

Muziek om te luisteren wel.
 
Ja maar ze compressen ook luistermuziek kapot. luister maar eens goed naar bv nora jones en meer van dat soort new soul troep.

producers van vandaag snappen niet meer dat stilte ook een geluid is. en dat niet alles uit je speakers hoeft te knallen.

vroegha had je daar radio edits voor, deze waren korter en meer compressed, voor de bouwvakkers en hun werk radiotje.
(sjek je oud vinyl maar)

nu is het de standaard harder is beter en iedereen wil gehoort worden!
 
Origineel geplaatst door plieuw
producers van vandaag snappen niet meer dat stilte ook een geluid is. en dat niet alles uit je speakers hoeft te knallen.
De producers, engineers en masteraars snappen het vaak wél, maar de platenbonzen echter niet; die willen dat de muziek op de radio boven de rest uitknalt en willen daarom de mix zo hard (lees: plat / dynamiekloos) mogelijk hebben.
 
Als je echt dynamiek wilt ervaren moet je eens een keertje kaartjes proberen te scoren van het Concertgebouworkest of het Rotterdams philharmonisch met volbezette orkestwerken: Prokofiev, Ravel, Sjostakovitsj, dat soort. 40 a 50 uitermate geschoolde musici die tegelijk van pp naar fff gaan, koper dat je trommelvliezen doet schrijnen, chinese gong, 4 contrabassen en 5 celli in het lage register, piano van ruim 3 meter lang, soms zelfs 2 tegelijk, harpen, soms zelfs nog met koor erbij. En een zaal met publiek dat zijn mond houdt omdat ze ieder detail van de uitvoering wil horen.

Dat is DYNAMIEK. Wat je op een klassiek cd-tje hoort is slechts een slap aftreksel, geschikt gemaak voor huiskamerboxjes. Wat je op de meeste pop-cd's hoort heeft een dynamisch bereik van ongeveer 0. Niet dat het erg is of zo, maar dat maakt het bezoeken van pure akoestische optredens altijd tot een genot, vind ik tenminste, omdat er zoveel gebeurt dat op een cd nauwelijks tot zijn recht komt.
 
Laatst gewijzigd:
Origineel geplaatst door plieuw
Ja maar ze compressen ook luistermuziek kapot. luister maar eens goed naar bv nora jones en meer van dat soort new soul troep.

producers van vandaag snappen niet meer dat stilte ook een geluid is. en dat niet alles uit je speakers hoeft te knallen.

vroegha had je daar radio edits voor, deze waren korter en meer compressed, voor de bouwvakkers en hun werk radiotje.
(sjek je oud vinyl maar)

nu is het de standaard harder is beter en iedereen wil gehoort worden!


Klopt heeellleeemmmaaaaaalllllllllllllllll!

Lees Pro Audio pagina 21 van laatste of voorlaatste blad in het artikel over Wavelab.

Steekwoord, hedendaagse muziek heeft zo'n 3 db dynamiek, en jaren 70 / 80 pop zo'n 20 DB dynamiek.

Mijn mening:
Kijk eens op een PA welke het meest knalt als je hem luid zet, de track met 3 db wordt hard, maar erg opdringerig en irritant, terwijl de track met 20 Db dynamiek lekker staat te rammen terwijl je ook nog lekker met elkaar kan lullen.

Daarom is de compressor bij mij uit den boze, alleen een snelle limiter gebruik ik, die er hooguit 3 db af kapt, ter bescherming van de woofers en tweeters zeg maar...

Conclusie van het Pro Audio artikel is dat die "zogenaamde" optimale luidheid een open en lekker klinkende sound ernstig in de weg staat, en je dus inboet op je kwaliteit als je alleen maar hard wilt klinken...

En om op de radio hard te klinken hoef je helemaal NIKS te doen! Iedere omroep heeft een Orban of andere platstamper die zowiezo geen spaan heel laat van de dynamiek van je mooie mix, een radiomix hoeft dus helemaal niet meer... Dat bepaalt de radiozender wel voor je hoe dat moet klinken, dat gaat ons musici niet meer aan....

Mijn eindoordeel, wanneer je muziek er als golfvorm uit ziet als een sigaar doe je iets goed fout!

In een dance of disco track moet je de kick en snare echt zien staan in de golf, pas dan zal hij in de club klinken zoals het hoort, dominant en lekker vet, zonder je gehoor irritatie op te wekken.

Luister naar Relax van Frankie goes to Hollywood, de 12" van Relax voor de jaren 80 dynamiek en "What is Love" van Haddaway voor de jaren 90 dynamiek zoals hij nu ook nog zou moeten zijn...

Dat is mijn oordeel, en daar zult u het mee moeten doen :maffia:
 
Laatst gewijzigd:
Nou ik was al aardig onder de indruk van Mahler (Haitink) op mijn mono televisietje
 
Denk dat de hele issue terug te leiden is bij het feit dat het menselijk gehoor (in het algemeen) muziek prettiger ervaart als het harder klinkt. Dus denkt 'men' harder is beter.
 
Veel leuke discussies te vinden als je zoekt op 'level wars'


Parallel to all of these evolutions, a new tendency saw the light of day, which would very negatively affect the reputation of mastering in certain domains- again, notably in that of electroacoustic music. This attitude persists even today, and we will assign ourselves the task of demystifying the roots.

From the middle of the 1970s, before the end of the vinyl period, the most profitable sector of the audio industry, particularly in rock, pop, disco, etc (but the phenomenon would not be long in spreading to country-and-western and jazz-rock), launched into an escalation that would often be called the level wars. It had been observed that listeners seeking a radio station to tune in to, had a tendency to stop on stations with the highest volume level. When questioned, the listeners responded that these seemed to "sound better". This discovery was another step in the systematization of the quest for profit, an addition to the 'scientific' toolkit for controlling the reactions of the music consumer. In this climate of collective exuberance, no one bothered to ask what might happen in the aforementioned spirit of the consumer after a few seconds of exposure to this uninterrupted wash of decibels.

Nevertheless, there is no lack of observations on the subject, especially concerning the progressive fatigability of the ear to high volume and high frequencies, and also the sense of intrusion produced by sustained levels of compression. We know that a higher level of volume permits sound to detach itself from ambient noise, thus permitting better perception of detail in the music, but in systems of limited dynamic- radio transmissions, vinyl records- there is little room for maneuver if we want to preserve a reasonable headroom for adequate reproduction of transients..

http://www.macmusic.org/articles/view.php/lang/en/id/91/#12
 
Back
Top