Tomita's strings en koren

renepela

Ouwe rot
Lid sinds
27 januari 2005
Berichten
2.194
Locatie
Barendrecht
De laatste tijd luister ik weer regelmatig naar albums van Isao Tomita. Wat heeft die man toch prachtige dingen gemaakt en wat jammer dat er zo weinig over hem op het synthforum staat.
Tomita is ontzettend virtuoos en soms zitten er zelfs hele leuke muzikale grapjes in zijn muziek. Oke, niet al zijn geluiden vind ik even geslaagd, maar wat ik echt ongeevenaard vind zijn de strings en koren van Tomita. Heel uniek en heel erg herkenbaar Tomita.
Favoriete album is het Ravel album Daphnis et Chloe. Waanzinnig mooi.

Wat ik me afvroeg is hoe Tomita die strings en koren gemaakt heeft en of dit tegenwoordig nog steeds lukt.
Kortom: Wie onthult de Tomita geheimen en maakt de strings en koren na.
Ben heel benieuwd of iemand het voor elkaar krijgt iets te maken wat er op lijkt.
 
Heb even wat samples opgezocht en wat info gezocht over de heer Tomita :)

Ik moet zeggen dat de strings en koortjes erg realistisch klinken en zou bijna zeggen dat het kooropnames zijn maar ik lees hier ook dat meneer alles met analoge synths en een mellotron doet. Ik vermoed zelf dat het de mellotron is waar de strings en het koor uit komen en dat die daarna stevig ge-edit zijn :W
 
Persoonlijk denk ik niet dat z'n strings en koren uit de mellotron komen, of hij moet ze echt gigantisch bewerkt hebben met effecten etc. Blijft de vraag natuurlijk: Waarmee?
 
Op het forum is over vocals & koren al een & ander te vinden, maar het komt hier op neer:

1) Begin met een paar licht verstemde zaagtand of PWM VCO's

2) Haal die door drie (of meer) BPFs heen (bv doepfer A-127 of A.Sys. RS-360, MAM resonator)
De individuele freq., Q, en onderlinge verhouding van de BFFs bepalen het karakter van je koor.
Evt kun je hier ook nog LFO's op los laten

3) Maak de zaak af met Stereo chorus & delay
 
Jazeker kan ik dat zeggen.
De strings komen voornamelijk uit de oude stringsynths, zoals Solina, RS202, Polymoog en waarschijnlijk ook wel een CS80.
De koren komen voornamelijk uit de mellotron maar dan zijn het aangepaste tapes want ze klinken anders dan de standaard koren. Laag koren klinken alsof meer als mmmm en hoger gaat het meer naar aaah. Het klinkt in ieder geval fantastisch.
Ik wou dat die niet zoveel van die achterlijke geluidjes er tussendoor deed, zonder die geluiden zou het echt werkelijk fantastisch klinken (imo).
 
Dank je Levka. Maar de koren en strings van Tomita klinken op een of andere manier heel bijzonder. Ik heb wel eens gedacht dat ie een VP330 of zo gebruikt heeft, maar volgens mij bestond die nog niet in de jaren 70. Samplers ook nog niet echt, dus dan zou eventueel de mellotron over blijven inderdaad.

Zelf heb ik de gmedia mtron met zo ongeveer alle tape banks die er bestaan. Met de beste wil van de wereld haal ik daar geen Tomita strings en koren uit.
 
Dat gevoel had ik inderdaad ook al niet.
Zouden ze dan toch gemaakt zijn met zo'n enorme modular en gigantisch vaak gedubd zijn of zo? Wat een werk moet dat geweest zijn. Blijft een mysterie wat mij betreft in ieder geval.

Je zou toch zeggen dat met de huidige techniek dat geluid wel na te maken moet zijn. Ik vind Tomita's strings en koren ook altijd erg opvallen. Afgezien van de strings en de koren klinken Tomita's andere geluiden namelijk vaak erg droog en Wendy Carlos achtig. Die strings en koren springen er daardoor gigantisch uit.

Een goed voorbeeld waar de strings en koren echt schitterend inzitten is de track "Pavane for a Dead Princess" op het Daphnis et Chloe album. Ik zal proberen dit weekend daar even een stukje van op het internet te zetten. Daphnis et Chloe zit ook vol met deze geluiden. Echt een meesterlijk stukje klassieke muziek van Ravel. Samen met het slot van de firebird suite vind ik dat een van de mooiste stukjes klassieke muziek ooit geschreven.
 
Goh, toch een vp330 zie ik. Maar wat klinkt ie ongekend realistisch dan ! Misschien zijn die koren dan een combi van de VP330 en mellotron. Gelayerd of zo.
 
Vergis je ook niet in het goede gebruik van reverbs.
Hij heeft dat bijzonder goed onder de knie en geeft de strings z'n levendigheid/echtheid.
 
Ik ben ook groot Tomita-fan. Als ik de bovengenoemde gearlijst bekijk kan hij daar behoorlijk wat mee. Deze man is altijd een meester in orkestreren en mixen van synths en andere keyboards geweest. Hij kan één solostem van zijn modular als een operasopraan of Russische volkszanger laten klinken, waarbij hij voor meer dan 50% suggestie gebruikt met vibrato, portamento galm en stereomanipulatie en niet te vergeten: een perfecte volumedynamiek. Hij beheerst de formantfilters ook als geen ander, dus die koren zijn daar het resultaat van. Misschien inderdaad met eigen mellotrontapes. Hij heeft wel eens verteld dat de eerste Promenade van Pictures at an Exhibition met de mellotron is gemaakt, die daarna flink werd bewerkt.
 
Zal ik nog eens een studiotrucje delen? Welja, welja. :)

Hoge strings: héél weinig release geven, monofoon spelen. Want analoge hoge strings klinken vaak monofoon erg goed en lieflijk, maar niet meer als akkoord. Nu, met het bovenstaande heb je een wel erg kale, houterige string. Dus nu moet je er net zoveel reverb op gooien dat hij weer smooooth klinkt, maar zonder dat je een botsende overlap tussen noten krijgt.

Op die manier kan je met bv een Crumar Performer, en vast ook met de andere string synths van weleer, niet alleen een aanhoudende hoge string maar ook een melodie spelen met die mooie klank.
 
Persoonlijk denk ik niet dat z'n strings en koren uit de mellotron komen, of hij moet ze echt gigantisch bewerkt hebben met effecten etc. Blijft de vraag natuurlijk: Waarmee?

Tomita gebruikte toen custom tapes sets voor de Mellotron die hij bij Streetly liet maken. Hij werkte destijds met een koor samen bij de Japanse omroep dus gok ik erop dat hij de dames en heren wat liet zingen, het geheel op band zette en de banden naar Engeland stuurde.

Verder gebruikte hij ook de Roland VP-330 Vocoder Plus, vooral op Daphnis en Chloe.

De strijkers zijn hoogstwaarschijnlijk Roland 700 en 100m, en de Roland RS-202 en Yamaha SS-30 natuurlijk. De 202 is zo meteen herkenbaar qua geluid.

Vooral als het om "Daphnis et Chloé" gaat, kan ik je het album "Sound Creature" aanbevelen waar Tomita aan de luisteraar uitlegt hoe de losse sporen tot stand zijn gekomen, welke effectapparatuur hij inzette en ga zo door. Heel spannend om te beluisteren... het bijbehorende boekje is helaas geheel in het Japans geschreven :(.

Stephen
 
Back
Top