What kalusi said: zelfdiagnose (of bij de anderen de diagnose stellen) is heel gevaarlijk, net zoals je altijd wel iets in een horoscoop meent te kunnen herkennen.
Niet dat ik wil suggereren dat jullie allemaal zeikers zijn die zich verschuilen achter 1 of ander syndroom, maar dit soort dingen is vaak aan "mode" onderhevig. Bijv. dat ouders opeens gaan roepen dat hun kind ADHD heeft of hoogbegaafd, want "het leren gaat niet lekker"!
Een kennis van me die op een basisschool werkt, heeft een heel eenvoudig criterium daarvoor: als de ouders in kwestie niet overspannen zijn, dan heeft het kind geen ADHD.
Een positieve diagnose (d.w.z. dat je een bepaalde ziekte hebt) is alleen door een terzake kundige expert (zoals een psycholoog of psychiater) vast te stellen. Omgekeerde redeneringen als "ik ben geobsedeerd door synthesizers, dus ik heb Asperger"/"ik ben goed in wiskunde en analytisch denken, dus ik heb ADHD" zijn complete onzin (beide kanten op). Gelukkig geeft TS ook al aan dat hij ervoor naar de psych moet voordat hij het echt kan zeggen.
Dus, denk je dat aan zoiets lijdt: ga naar de psych en trek geen conclusies op basis van vage patientensites! Die laatste zijn vast erg goed bruikbaar als klankbord onder gelijkgestemden als inderdaad vastgesteld is dat je dat betreffende syndroom hebt, maar niet als vervanging van een bekwaam behandelaar. Een goede, zinnige diagnose en een juiste, bijbehorende behandeling lijken me veel meer waard dan een onterecht gevoelde conclusie, de bijbehorende ontkenning "van buiten" en evt. een totaal verkeerde behandeling.